The Marriage Covenant

“The strength of a nation lies in the houses of its people” —Abraham Lincoln

The Hebrew word for covenant is beriyth, which means “a solemn agreement with binding force.” Though its etymology is uncertain, beriyth may come from a root word meaning “to cut.” The connotation is that of a cutting of the flesh causing blood to flow out; thus, the Hebrew expression speaks of “cutting covenant
Time after time, the Scriptures describe marriage as a covenant. In Proverbs 2:16-17 we read, “[Wisdom] will save you also from the adulteress, from the wayward wife with her seductive words, who has left the partner of her youth and ignored the covenant she made before God.” These verses indicate that the wife, in marriage, enters into a sacred covenant with God and her husband. In Malachi 2:14 we read that the husband, in marriage, also enters into a covenant with God and his wife: “She is your partner, the wife of your marriage covenant.”


And Adam said: “This is now bone of my bones And flesh of my flesh; She shall be called Woman,
Because she was taken out of Man.” 24 Therefore a man shall leave his father and mother and be joined to his wife, and they shall become one flesh. 25 And they were both naked, the man and his wife, and were not ashamed.  (Ge 2:23–25).
Therefore what God has joined together, let not man separate.” (Mt 19:6).

The oneness of covenant is beautifully illustrated in an old wedding tradition called the “covenant of salt.” Diane Warner, author of The Complete Book of Wedding Vows, explains that when a husband and wife pour individual bags of salt into a single, third bag, they are symbolizing the total mesh-ing of their two lives into one, to the point that separation is virtually impossible:

Dennis Rainey a well known Christian family life speaker writes that

“For the past two years I have had a growing concern that the Christian community has passively watched the “dumbing down” of the marriage covenant. Marriage has become little more than an upgraded social contract between two people—not a holy covenant between a man and a woman and their God for a lifetime. In the Old Testament days a covenant was solemn and binding. When two people entered into a covenant with one another, a goat or lamb would be slain and its carcass would be cut in half. With the two halves separated and lying on the ground, the two people who had formed the covenant would solemnize their promise by walking between the two halves (Ed note: see Covenant: A Walk into Death) saying, “May God do so to me [cut me in half] if I ever break this covenant with you and God!” You get the feeling that a covenant in those days had just a little more substance than today.” (from The Covenant of Marriage)

The security given to guarantee the fulfillment of a covenant was usually an oath. For men, it was an oath of such solemn character that it partook of the nature of I will or testament. The idea is that just as a testator cannot change his will when dead, so neither can a covenanter change his covenant. One way in which this was signified was by the slaying of an animal, dividing it into two parts, and then the passing of both parties between the halves (Gen 15:9).

“Divorce,” writes Jim Smoke in his book Growing Through Divorce, “is the death of a marriage and is usually surrounded by a cast of players that includes the husband and wife as combatants, the children as the mourners, and the lawyers as the funeral directors.” During the past fifty years, we have trivialized divorce, claiming that it’s no big deal; privatized divorce, saying that it’s no one else’s business; and glorified divorce, promising freedom and happiness. Lies. All lies! “Till death do us part” has been replaced by “as long as I’m happy.”


“I have made a covenant with my eyes; Why then should I look upon a young woman?” Job 31:1


The psalmist says this about a good man: He “keeps his oath even when it hurts” Psalm 15:4 Deut 23:23


2 Kings 23:2-3 King Josiah made a public covenant before all the people.


2 Sam 24:24 “No, but I will surely buy it from you for a price; nor will I offer burnt offerings to the Lord my God with that which costs me nothing.”


There are restrictions and obligations.  You give up friends, self-interests, even your own dreams by making a covenant of Marriage. But it has to be both parties that equally make sacrifices.


Gen 17:10–11 Circumcision. Why put the sign in one’s most private part?
The heart is secret, and it is in the heart where one first remain loyal!


Promises of blessing when the covenant is kept, or warnings of punishment when the covenant is broken


The Hittite treaties called a long list of deities to witness the document. In the Sinai and other biblical covenants pagan gods were obviously excluded. Instead, memorial stones could be a witness (Ex 24:4; cf. Josh 24:27); heaven and earth were called upon as witnesses (Deut 30:19; 31:28; 32:1; cf. 4:26); the scroll of the law was deposited by the side of the ark to be a witness (Deut 31:26); and Moses’ song itself would remind the people of their covenant vows (Deut 31:30–32:47). In the covenant renewal service at the end of Joshua’s life the people themselves acted as the witnesses (Josh 24:22).


revival occurred in Israel after Athaliah, the idolatrous Judean queen, was dethroned. We read in 2 Kings 11:17 that Jehoiada, the priest, “then made a covenant between the LORD and the king and people that they would be the LORD’S people.”


“A cord of three strands is not quickly broken” (Ecclesiastes 4:12). Covenant marriage, as divinely planned, is a binding together of three persons: a man, a woman, and Almighty God. As long as the couple stays in close contact with each other and with God, they have an unbreakable bond.


The LORD said to me, “Go, show your love to your wife again, though she is loved by another and is an adulteress. Love her as the LORD loves the Israelites, though they turn to other gods and love the sacred raisin cakes” (Hosea 3:1). Isa 54:6-8; Ps 89:28-29; 33-34


Col 2:13-14; Gal 3:14; Heb 7:22; 9:15
To marry by contract is to say, “Now, that I’ve signed on the dotted line, what do I get? How are you going to meet my needs—and even my greeds?” The focus is on receiving. In contrast, to marry by covenant is to say, “I am giving myself to you unconditionally. What may I bring to this relationship? How may I serve you?” The focus is on giving. Be-cause of this difference in focus, covenant and contract bring entirely different attitudes to a marriage relationship, as the following chart shows:


Contract Attitude Covenant Attitude
You had better do it! How may I serve you?
What do I get? What can I give?
What will it take? Whatever it takes!
It’s not my responsibility. I’m happy to do it!
It’s not my fault. I accept responsibility.
I’ll meet you halfway. I’ll give 100 percent.
I’ll be faithful for now. I’ll be faithful forever.
I am suspicious. I am trusting.
I have to. I want to.
It’s a deal. It’s a relationship

A few years ago, an Alabama couple won a “Happy Marriage” contest with this description of their marriage:
We gave…when we wanted to receive.
We served…when we wanted to feast.
We shared…when we wanted to keep.
We listened…when we wanted to talk.
We submitted…when we wanted to reign.
We forgave…when we wanted to remember.
We stayed…when we wanted to leave.¹⁵


“Entreat me not to leave you,
Or to turn back from following after you;
For wherever you go, I will go;
And wherever you lodge, I will lodge;
Your people shall be my people,
And your God, my God.
17      Where you die, I will die,
And there will I be buried.
The Lord do so to me, and more also,
If anything but death parts you and me.”
(Ru 1:16–17).


Bewaar jou Hart

❤Jou hart is kosbaar, bewaar hom ❤
Kom ons wees eerlik, die lewe is nie maklik nie. Elke dag het sy uitdagings en teleurstellings, ook in verhoudings. En dan veral in die huwelik.
Hoe gemaak om my hart rein te hou, gefokus op my huweliksmaat! Daar is soveel verleiding, soveel dinge wat aanspraak maak op ons hart en tyd!
Vir my as gelowige gaan alles oor reg dink. Wat ek in my gedagtes toelaat, of nie. Ons kan verseker nie help dat ‘n sekere gedagte by ons opkom nie, maar ons moenie verkeerde gedagtes ‘entertain’ nie. Ons weet dat dit wat die hart van vol is, sal by ons monde uitkom.
Dikwels is ons verbaas en selfs verras oor iets wat ons sê, want ons eie harte bedrieg ons so maklik.
Die Bybel sê so mooi en duidelik. “Bo alles, wees versigtig met wat in jou hart aangaan. Wat jy dink, bepaal alles wat jy doen. Moenie lelike dinge sê nie. Bly ver weg van lawwe praatjies. Kyk reguit vorentoe; bly gefokus op wat voor jou is.”
Iets wat ek weet, en my hart gereeld voor ondersoek is trots. Ons weet die Here sê: “He gives grace to the humble” en ek is afhanklik van die Here, van Sy genade.
Begin sommer vandag deur te erken dat jy afhanklik is van die Here. Dat jy Hom nodig het om wys op te tree, om die regte besluite en keuses te maak. Erken dat jy deur die Heilige Gees gelei wil word en nie op jou eie insigte wil staatmaak nie! Kom ons word gelei deur die woord van God, wat ons harte suiwer.
Kom ons gaan dan die heiligdom binne, ja tot voor God, met ’n opregte hart en absolute vertroue, terwyl ons harte deur besprinkeling gesuiwer is van ’n skuldige gewete en ons liggame gewas is met skoon water. HEB 10:19-20, 22 NLV
Ons is verantwoordelik vir dit wat in ons eie harte aangaan. Ons kan niemand anders blameer vir dit wat ons dink of doen nie. Mediteer dikwels oor die mooi in mense, maar veral ook jou huweliksmaat. Kyk uit vir die Christus wat jy wel in hulle sien. So help dit ons om vry van offence te bly, en kan ons aanhou om vir ons hartsmens, ons huweliksmaat lief te wees!
As gelowiges is ons boodskappers van geloof, hoop en liefde! Maar heel eerste aan ons eie huis, ons huweliksmaat!
So dikwels laat ons mense en situasie toe om ons lewens te dikteer, maar ons het die verantwoordelikheid om ons eie harte te beskerm en te bewaar! Neem die verantwoordelikheid ernstig op.
Above all else, guard your heart, for everything you do flows from it.
—Proverbs 4:23
Wenke om my hart te bewaar in ons huwelik :

  1. Ons fokus ons harte, ons aandag en liefde na mekaar.
  2. Ons gaan slaap nie kwaad nie.
  3. Ons bly nie kwaad vir mekaar en leef met onvergifnis in ons harte nie!
  4. Ons haal nie die heeltyd mekaar se foute aan nie!
  5. Ons kraak nie ons maats in die publiek af nie.
  6. Ons is nie dislojaal aan mekaar nie (in woord, daad of hart nie).
  7. Ons lieg nie vir mekaar nie!
  8. Ons spandeer nie al ons tyd en geld net aan onsself nie.
  9. Ons gee niemand anders prioriteit in ons lewe nie.
  10. Ons attensies is gerig op net my eie huweliksmaat.
  11. Ons verwag nie die heeltyd dat die ander party die opoffering moet maak nie, ons maak aanpassings.
  12. Wanneer ons oor iets verskil gee ons nie ons posisie van eenheid prys nie.
  13. Ons is NOOIT op enige manier (seksueel ; of in ons harte) ontrou aan mekaar nie! ❤️
  14. Ons bid vir mekaar, en bid gereeld saam vir beskerming in ons huwelik.
  15. Ons is afhanklik van die Heilige Gees om ons te help, en is gewillig om te verander.
  16. As jou hart op enige manier vandag seer is, gebroke is, bring dat na die Here. Hy spesialiseer daarin om gebroke en seer harte weer heel te maak! Hy is ons lieflike verlosser, die een wat alles weet! As iets vir jou onmoontlik lyk, by God is alle dinge moontlik. Amen

Gebed vanuit ‘n regeerder se perspektief

Hoe bid mens vanuit die posisie van geregtigheid? Ons is met Christus beklee met Christus, en op grond van Sy geskenk van genade staan ons in Sy heiligdom.  (Heb 10:19) Ons bid nie meer van buite soos toeskouers en weeskinders nie. Ons is erfgename, deelnemers, deelgenote van Sy geregtigheid. Ons het gekom by die heilige berg van die Here sonder vrees. (Heb 12:21) ons bid vanuit die troonkamer! (Efe 2:6)

Soms wanneer jy sekere mense hoor bid, dan klink hulle gebede soos die weeklag van bedelaars op die straathoeke.  Die doel van gebed is gesprek.  Hoekom klink sekere mense se gebede so gans anders? Ons praat nie so met mekaar nie?  Geen kind vra vir sy Ma vir ‘n appel op so ‘n huilerige manier nie.  Die tipe gebede klink egter baie godsdienstig en vroom.  Teen sulke gebede het Jesus ons gewaarsku. Want dit is vol voorgee, en dis vals (Mark 12:40) lang gebede van voorgee voor mense (Mat 6:5); ydele herhaling (Mat 6:7). Die woord ydel, wys op betekenlose, sinlose woorde.

Jakobus getuig van die groot krag van die gebed van die regverdige, (James 5:17-18) deur na Elia te verwys wat vir reën gebid het. (1 Kings 17:1 & 1 Kings 18:1) Hoe bid mens vir iets wat God alreeds toegestem het?

Daniel het die skrifte ondersoek en gevind dat Jeremia profeteer dat die Ballingskap net 70 jr gaan duur. (Jer 25:12; 29:10) Toe begin hy intree vir die volk se verlossing, maar weereens op grond van ‘n profetiese woord wat God alreeds gegee het. (Dan 9:2) Dus het God klaar gesê dat dit gaan gebeur, tog moes Daniel dit bid.  Kon God nie self Sy Woord vervul nie? Natuurlik! Maar tog wil God ons gebruik as Sy verteenwoordiging hier op aarde.

Toe Moses om hulp roep dat die Here die volk moet red, met die Egiptenare kort op hulle hakke, en hulle vasgekeer is teen die rooisee.  Die Here het toe vir Moses gesê: “Vir wat staan jy so benoud en roep na My? die mense moet begin beweeg. Vat jou herderstok in jou hand en hou dit uit oor die water.” (Ex 14:15–16) Die Here het dus alreeds die opdrag gegee, Moses het alreeds ‘n mandaat van die Here gehad, nou moes hy net dienooreenkomstig optree.

God het die mens gemaak om te regeer

26En God het gesê: Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons gelykenis, en laat hulle heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en die vee en oor die hele aarde en oor al die diere wat op die aarde kruip. 27En God het die mens geskape na sy beeld; na die beeld van God het Hy hom geskape; man en vrou het Hy hulle geskape. 28En God het hulle geseën, en God het vir hulle gesê: Wees vrugbaar en vermeerder en vul die aarde, onderwerp dit en heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en oor al die diere wat op die aarde kruip  (Gen. 1:26-28).

4As ek u hemel aanskou, die werk van u vingers, die maan en die sterre wat U toeberei het5wat is die mens dat U aan hom dink, en die mensekind dat U hom besoek? 6U het homn weinig minder gemaak asn goddelike wese en hom met eer en heerlikheid gekroon. 7U laat hom heers oor die werke van u hande; U het alles onder sy voete gestel: 8skape en beeste, die almal, en ook die diere van die veld, 9die voëls van die hemel en die visse van die see, wat trek deur die paaie van die see  (Ps. 8:4-9).

16Die hemele is hemele vir die HERE, maar die aarde het Hy aan die mensekinders gegee.  (Ps. 115:16).

God het ons gemaak om Sy handewerk te versorg, bewaak en te beskerm.  Ons is Sy verteenwoordigers wat opereer in die gesag en krag wat Hy gegee het, om Sy wil te doen.  Soortgelyk opereer ‘n ambassadeur in die gesag van die regering wat hy verteenwoordig, en het outoriteit om te heers namens sy heersers.

Satan het ons outoriteit gesteel

6En die duiwel vir Hom: Ek sal U al hierdie mag gee en hulle heerlikheid, want dit is aan my oorgegee, en ek gee dit aan wie ek wil. 7As U my dan aanbid, sal alles aan U behoort  (Luk. 4:6-7).  Ons het ons gesag aan hom oorgegee!   31Nou is dit die oordeel van hierdie wêreld, nou sal die owerste van hierdie wêreld buitentoe gedryf word.  (Joh. 12:31).

30Ek sal nie veel meer met julle spreek nie; want die owerste van hierdie wêreld kom en het aan My niks nie  (Joh. 14:30).

11en van oordeel, omdat die owerste van hierdie wêreld geoordeel is  (Joh. 16:11).

God het algehele outoriteit

Alhoewel God algeheel en soewerein in beheer is, en niks nodig het nie, het Hy ons gekies om Sy krag en heerskappy op die aarde uit te voer en te demonstreer.

24Die God wat die wêreld gemaak het en alles wat daarin is, Hy wat Here van hemel en aarde is, woon nie in tempels met hande gemaak nie.  (Hand. 17:24).

25Ook word Hy nie deur mensehande gedien asof Hy aan iets behoefte het nie, omdat Hy self aan almal lewe en asem en alles gee.  (Hand. 17:25).

2Wie het eerste aan My gegee, dat Ek hom moet vergelde? Wat onder die ganse hemel is, is myne.  (Job 41:2).

10want al die wilde diere van die bos is myne, die vee op berge by duisende. 11Ek ken al die voëls van die berge, en wat roer op die veld, is van My. 12As Ek honger het, sal Ek jou dit nie nie; want die wêreld is myne en sy volheid.  (Ps. 50:10-12).

Ons is God se generaals op aarde

17En net toe Agab El¡a sien, vra Agab vir hom: Is dit jy, jou beroerder van Israel?  (1 King 18:17).

Hoekom moes Elia nog bid as God dit in elk geval wou doen?  Elia was God se verteenwoordiger op die aarde, en moes dus bid en die reën opkommandeer was God bestel het.  Dit gaan alles oor gedelegeerde outoriteit, waar die ondergeskikte geen outoriteit het as dit nie deur die meerdere bemagtig is nie.  Dit is hoekom die koning vir Elia die “moeilikheidmaker” noem.  Nie God nie!

1Verder, broeders, bid vir ons dat die woord van die Here sy snelle loop mag en verheerlik word net soos by julle;  (2 Thes. 3:1). Hoekom beveel Paulus ons om te bid, as dit God se wil is vir Sy woord om sy snelle loop te mag neem?  Weer eens moet ons ons gegewe outoriteit op die aarde beoefen volgens God se bevele.  Wie se wil is dit dat dit moet reën?  God s’n.  Wie se inisiatief?  God s’n.  So hoekom moet ons dan bid?  Daniel het die skrif verstaan en gesien dat dit geprofeteer was deur Jeremia, dat Juda na 70 jaar van gevangenskap bevry sou word.  Alhoewel God dit alles deur sy gekose profeet gesê het, het Daniel verstaan dat sy aandeel daaraan was om te bid.

19En Ek sal jou die sleutels van die koninkryk van die hemele gee; en wat jy ook op die aarde mag bind, sal in die hemel gebonde wees, en wat jy ook op die aarde mag ontbind, sal in die hemel ontbonde wees.  (Mat 16:19).

As ek vir iemand my huis-sleutels sou gee, beteken dit dat hulle nou vrye toegang tot die huis het, en kan kom en gaan soos hulle wil. Op dieselfde wyse, sê hierdie vers duidelik dat God die sleutels van Sy koninkryk aan die Kerk gegee het.

Profetiese bedoeling

Dit is belangrik om eers by die Here te hoor, “wat die Gees vir die gemeente sê”, voordat ons proklamasies maak. God se wil is geopenbaar in sy Woord;  vir elke gegewe situasie kan ons dus Sy wil ken.  Hy praat ook deur sy profete:

“want die Here God doen niks tensy Hy sy raadsbesluit aan sy knegte, die profete, geopenbaar het nie” (Amos 3 : 7).

“‘n Mens kan niks aanneem as dit hom nie uit die hemel gegee is nie” (Joh. 3 : 27).

As ons dus God se bedoeling of plan verstaan, het ons deur die geloof ‘n mandaat om dit tot vervulling te laat kom, deur ons gebede en proklamasies.

Die taal van konings:

Konings gee bevele:

13Maar in die eerste jaar van Kores, die koning van Babel, het koning Kores bevel gegee om hierdie huis van God te bou.  (Esra 5:13).

Bevelvoerders spreek ‘n woord:

8Want ek is ookn man wat aan gesag onderworpe is, en ek het soldate onder my; en vir hierdie een ek: Gaan! en hy gaan; en virn ander een: Kom! en hy kom; en vir my dienskneg: Doen dit! en hy doen dit.  (Luk. 7:8).

Regeerders roep op/eis:

22En hulle : Cornelius,n hoofman oor honderd,n regverdige en godvresende man, watn goeie naam het by die hele Joodse nasie, hetn goddelike openbaring ontvang deurn heilige engel, om u te laat haal na sy huis om te hoor wat u sal   (Hand. 10:22).

Jesus het die wind en demone bestraf:

26En Hy vir hulle: Waarom is julle bang, kleingelowiges? Toe staan Hy op en bestraf die winde en die see, en daar hetn groot stilte gekom  (Matt. 8:26).

18Daarop bestraf Jesus hom; en die duiwel het van hom uitgegaan, en die seun het gesond geword van daardie uur af  (Matt. 17:18).

Jesus het die vyeboom vervloek:

20En toe die dissipels dit sien, was hulle verwonderd en : Hoe het die vyeboom so onmiddellik verdroog? 21Maar Jesus antwoord en vir hulle: Voorwaar Ek vir julle, as julle geloof het en nie twyfel nie, sal julle nie alleen doen wat met die vyeboom gebeur het nie; maar al julle ook vir hierdie berg: Hef jou op en werp jou in die seesal dit gebeur. 22En alles wat julle in die gebed vra, sal julle ontvang as julle glo.  (Matt. 21:20-22).

God roep die onsienlike ‘n realiteit:

Hy is immers ’n God wat dooies lewendig maak en deur sy roepstem dinge wat nog nie bestaan nie, aanspreek asof hulle reeds werklikheid is.  (Ro 4:17). Hierdie skeppings mag word aan God toegeskryf, maar ek glo is ook op ons van toepassing, omdat ons leef in Sy geregtigheid! Ons kan ook nie enige iets tot werklikheid roep nie, net dit wat God alreeds gemandaat het.

Die krag/waarde van saamstem gesamentlike Gebed

Die volgende onderskeid is baie belangrik. Daar is ‘n verskil tussen persoonlike gebed en gesamentlike gebed. Persoonlike gebed  is jou tyd saam met die Here.  6Maar jy, wanneer jy bid, gaan in jou binnekamer, sluit jou deur en bid jou Vader wat in die verborgene is; en jou Vader wat in die verborgene sien, sal jou in die openbaar vergelde  (Matt. 6:6).  16Maar Hy het Hom in verlate plekke teruggetrek en gebid  (Luk. 5:16).  Dan bid jy vir persoonlike dinge, en tyd hoef nie ‘n faktor te wees nie.  Dis waar jy ook voor die Here wag, jou gedagtes op Hom gefokus en jou gees oorgegee.  So word ONS die instrument waardeur die Heilige Gees kan bid26En net so kom ook die Gees ons swakhede te hulp, want ons weet nie reg wat ons moet bid nie, maar die Gees self tree vir ons in met onuitspreeklike sugtinge.   (Rom. 8:26).   20Maar julle, geliefdes, moet julleself opbou in jul allerheiligste geloof en in die Heilige Gees bid   (Judas 20).  Dit raak Sy inisiatief.   24En as jyn geruis van voetstappe in die toppe van die balsembosse hoor, moet jy gou maak, want dan het die HERE voor jou uitgetrek om die leër van die Filistyne te verslaan.  (2 Sam. 5:24).

In gesamentlike gebed sien ons die krag waar gelowiges die wil van God saam verklaar, en daartoe saamstem. 19Weer Ek vir julle: As twee van julle saamstem op die aarde oor enige saak wat hulle mag vra, dit sal hulle ten deel val van my Vader wat in die hemele is. 20Want waar twee of drie in my Naam vergader, daar is Ek in hul midde  (Matt. 18:19-20).  Daar is situasies en omstandighede wat vereis dat mense sal saambid en saamstem12En nadat dit vir hom duidelik geword het, kom hy by die huis van Maria, die moeder van Johannes wat ook Markus genoem word, waar baie in die gebed bymekaar was.  (Hand. 12:1210En die hele menigte van die volk was buite, besig om te bid op die uur van die reukoffer  (Luk. 1:10).

Kom ons sien ‘n pragtige voorbeeld van hoe lyk ‘n gebed waar die gemeente saambid. En nou, Here, hoor hoe dreig hulle ons. Gee dat ons, u diensknegte, u woord met waagmoed sal verkondig. Steek u hand uit en bewerk genesing, en laat daar tekens en wonders plaasvind deur die Naam van u heilige Dienaar, Jesus.” (Ac 4:29–30).

Hier is ‘n paar sleutelwoorde om te onthou wanneer ons bid. 

Gee dat”

“laat daar”

“mag daar”

Sien Paulus se gebede: (Eph 1:16-22; 3:13-21)

Verstaan geestelike gesag. Soos wanneer mens in die hof, of in ‘n regeerder se teenwoordigheid sou optree. Jou woorde is respekvol en versigtig.  Jou woorde getuig van nederigheid en eerbied.  So baie gebede waarna mens soms luister, klink soos die geraas van iemand wat buite die stad staan en skree. Onthou: Maar toe Mígael, die aartsengel, met die duiwel in woordestryd was oor die liggaam van Moses, het hy geen oordeel van lastering durf uitspreek nie, maar het gesê: Die Here bestraf jou!  (Jud 9) Dis duidelik dat sommige Christene nie geestelike gesag verstaan nie: hulle verag heerskappy. v8

Die grootste bewys van ons kindskap in Christus is dat Hy ons gebede beantwoord: Want ons bid nou Sy wil.

Ons ontvang Sy geregtigheid, die pêrel en skat van groot waarde. And whatever things you ask in prayer, believing, you will receive.” Matthew 21:22 (NKJV)

Wat julle ook al sou vra in my Naam, dit sal Ek doen sodat die Vader deur die optrede van die Seun verheerlik sal word.” (John 14:13)

As julle in My bly en my woorde in julle, sal julle vra net wat julle wil hê, en julle sal dit verkry”  (Joh. 15:7).

Dit is nie julle wat My uitgekies het nie, maar Ek wat julle uitgekies het om julle in staat te stel om te gaan vrugte dra, vrugte wat sal hou. Só sal die Vader aan julle gee net wat julle ook al in my Naam vra.” (John 15:16

En op daardie dag sal julle My niks meer uitvra nie. Ek verseker julle, wat julle ook al van die Vader vra op grond van my Naam, sal Hy aan julle gee.” (John 16:23)

Die beste voorbeeld van hoe om te bid!

Christus word die meeste in Sy kinders verheerlik, wanneer ons volgens sy Wil bid en verklarings maak, en Hy dit beantwoord. Dis deel van ons geskenk van geregtigheid en kindskap in Jesus Christus. Die mooiste voorbeeld van hoe ons moet bid, is om na Jesus se gebed te luister wanneer Hy Lasarus opwek uit die dood. Vader, Ek dank U dat U My verhoor het; en Ek het geweet dat U My altyd verhoor, maar ter wille van die skare wat rondom staan, het Ek dit gesê, sodat hulle kan glo dat U My gestuur het. En nadat Hy dit gesê het, het Hy met ’n groot stem geroep: Lasarus, kom uit! (Jn 11:41–43)

Jesus vra nie die Vader nie, Hy het alreeds die antwoord gekry. Hy maak bloot ‘n verklaring in gebed van die gegewe antwoord en voer dan die opdrag uit. So wil God ons ook gebruik om sy Woord uit te voer en te leef.

Nou wat van die “smekinge” waarvan die Bybel praat?

Dan 9:23

1 Tim 2:1; 5:5

Heb 5:7

ἱκετηρία – Suplication – Equivalent to a supplication or humble and earnest prayer (Heb. 5:7).

Ek glo die fokus van smeking in hierdie geval is intersessie soos wanneer ons vir iemand se onthalwe bid en intree.  Tog smeek ons nie soos bedelaars nie! Ons is Sy kinders, vennote, medewerkers, Heilige Koninklike Priesterdom! (1 Pet 2:9) Dit wys ook daarop dat ons nie God hiet en gebied nie. Ons het nie gesag op ons eie nie, ons het bloot gedelegeerde gesag.  Die gesag is ook nie vir die uitbreiding van MY koninkryk nie, maar God sin! Soms smeek ons die Here vir genade vir ‘n goddelose generasie, en mensdom.

‘n Paar Praktiese Wenke

Is ‘n vurige gebed dan verkeerd? Die vurige gebed vann regverdige het groot krag(Jak. 5:16).   44En toe Hy inn sware stryd kom, het Hy met groter inspanning gebid, en sy sweet het geword soos bloeddruppels wat op die grond val.  (Luk. 22:44). Nee dit is nie, maar elke gebed wat ons bid is nie altyd so vurig nie. Die geldige emosie pas tog by die agtergrond en konteks van die situasie, anders is dit bloot godsdienstigheid.

Bid vir spesifieke dinge en verwag dat God spesifiek antwoord    24Daarom Ek vir julle: Alles wat julle in die gebed vra, glo dat julle dit sal ontvang, en julle sal dit verkry.  (Mark. 11:24).   5En Hy het vir hulle gesê: Wie van julle saln vriend en sal middernag na hom gaan en vir hom : Vriend, leen my drie brode,

Mag ons, ons gebede herhaal? Nie ydele herhaling nie. Maar jy hou aan om te bid totdat jy die deurbraak in die Gees voel.  Daniel het aanhou bid (2 weke), al het die Here hom al met sy eerste woorde geantwoord. Moenie moedeloos word en tou opgooi nie – volhard! Lees Luk 18:2-8.  5So is Petrus dan in die gevangenis bewaak; maar daar hetn aanhoudende gebed tot God deur die gemeente vir hom opgegaan  (Acts 12:5).

Bid die Woord. Nie soos rympies sonder geloof nie. Maar memoriseer die skrif, en gebruik dit as riglyn en platform om jou gebed te lanseer. Lees die skrif en bid dit dan in jou eie woorde, maak dit jou eie. Fokus veral in die begin op die gebede van die apostels wat ons in die NT vind. (Eph 1:15-21; 3:14-21; Col 1:9-13) 13Daarvan spreek ons ook, nie met woorde wat die menslike wysheid leer nie, maar met die wat die Heilige Gees leer, sodat ons geestelike dinge met geestelike vergelyk  (1 Cor. 2:13).  8Hierdie wetboek mag nie uit jou mond wyk nie; maar bepeins dit dag en nag, sodat jy nougeset kan handel volgens alles wat daarin geskrywe staan; want dan sal jy in jou weë voorspoedig wees, en dan sal jy met goeie gevolg handel.  (Josua 1:8).