Categories
Preke

𝗪𝗮𝗻𝗻𝗲𝗲𝗿 V𝗲𝗶𝗹𝗶𝗴 G𝗲𝘃𝗮𝗮𝗿𝗹𝗶𝗸 R𝗮𝗮𝗸

#geloof #aksie #risiko #veilig #beweging #vastevertroue #vreesloos #aktief 

Geloof is altyd ‘n aksie. Ons veiligheid is belangrik, maar oordrewe veiligheid inhibeer ontwikkeling. Seuns ontwikkel juis deur soms gevaar te trotseer, en bedrewe te word in allerhande vaardighede, soos skaatsplank, boomklim, en van hoogtes afspring.  Ons geloof groei nie deur wat ons van die Here weet nie, maar deur dit wat ons weet in aksie te beproef!

Daar behoort ‘n gesonde spanning tussen die moederlike “veiligspeel” en die vaderlike “lekker-gevaar’ instink in die opvoedingproses na volwassenheid te wees. Beide is belangrik! Geloof is die heilige balans tussen die vroulike inhibisie, en die manlike triomf.

And this is the victory that has overcome the world—our faith.

(1 John 5:4) 

Hoofskrifgedeelte: Luk 19:11-27 

Hierdie gedeelte moenie vergelyk word met die een oor die talente nie (Mat 25:14-30). Dié gelykenis het heeltemal ‘n ander boodskap: 

Lukas 19:11-27 – Jesus vertel die verhaal van tien slawe wat ewe veel ontvang is (3 maande loon) en opdrag gegee om daarmee te handel en die geld aan die werk te sit… vir ‘n slaaf om sy bedrag met tien te vermenigvuldig is net indrukwekkend, maar word as heerser oor tien stede beloon, en kry selfs die deel van sy maat wat sy bedrag veilig gehou het.

Die les: Moenie wins moraliseer nie, moraliseer wat jy met jou wins doen. Om daardie soort wins met so min te maak, en boonop ‘n slaaf te wees, en nie ‘n edelman nie is merkwaardig! Dit is die soort vaardigheid wat nodig is om die wêreld te verander en om God se Koninkryk hier op aarde te vestig soos dit in die hemel is.

“‘n Man van adellike afkoms het na ‘n vêr land toe op reis gegaan om as koning aangestel te word en dan terug te kom.” – dit is duidelik dat Jesus, die man van adellike afkoms, wat nie deur Sy eie landgenote is nie aanvaar word nie. 

Hy gee tien slawe dieselfde bedrag. Teenoor die gelykenis waar diensknegte: elkeen volgens sy spesifieke bekwaamheid” – hul talente is omtrent twintig jare se verdienste.  Die verwysing na slawe en die getal tien: dit is ‘n heel getal, verwys na die totale versameling van diensknegte, slawe, volgelinge van Jesus, wat die belofte ontvang het; dat ons Heer, die koning is, en by Sy terugkeer gekroon gaan word. Ons is slawe van Sy koninkryk.  

(Pragmatic) 4231. πραγματεύομαι pragmateúomai; fut. pragmateúsomai, mid. deponent from prágma (G4229), matter, business. To be doing, to be busy, occupied, to do business, to trade or traffic (Luke 19:13). 

Deriv (afleiding).: diapragmateúomai (G1281), to gain by doing business, to bargain; pragmateía (G4230), a transaction, affair. 

Syn. (soortgelyke woorde): ergázomai (G2038), to work; katergázomai (G2716), to accomplish; energéō (G1754), to effect, operate; kámnō (G2577), to toil; emporeúomai (G1710), to carry on business. 

Antonym (teenoorgestelde).: argéō (G0691), to be idle. 

Daar was ‘n algemeen bekende historiese parallel aan hierdie verhaal. Beide Herodes die Grote en sy seun Archelaus het na Rome gereis om die koninkryk Judea van die keiser Caesar te ontvang. In die geval van Archelaus het die volk van Judea hom gehaat en ‘n afvaardiging na hom gestuur na Rome om aan die keiser te sê dat hulle nie wil hê dat hierdie man oor hulle moet regeer nie. Augustus het gekompromitteer deur Archelaus toe te laat om te regeer, maar slegs as landsheerser, onder die uitgangspunt dat hy die titel koning sou moes verdien, wat hy nooit gedoen het nie. Archelaus het vir hom ‘n pragtige paleis in Jerigo gebou, waar Jesus gaan preek het. Jerigo was ongeveer ses ure se stap, 19 kilometer van Jerusalem af.  

Die rede vir hierdie gelykenis word aan die begin verduidelik: Die aanleiding was dat Jesus naby Jerusalem was en die mense gedink het dat die koningsheerskappy van God skielik, ja, enige oomblik sou aanbreek.  Soos die mense wat na Jesus geluister het, hul het verwag dat Jesus dinge gaan verander: Sy koningskap aankondig; ‘n Revolusie begin; dit sal met almal beter gaan.  

Jesus benadruk ‘n ander realiteit: Hy gee vir ons elkeen dieselfde mate van geloof (Rom 12:3) en genade (Eph 4:7), ons moet egter daarmee handel dryf, dit uitgee, en dit wat ons ontvang het vermeerder (Mat 10:8).  Die eerste perspektief is ons is passief, en die koning is aktief. In Jesus se verhaal is die slawe aktief, en die koning op ‘n vêr reis.  Sy Goddelike krag het ons alles geskenk wat ons nodig het om te lewe en Hom te dien. Dit kom deurdat ons Hom ken wat ons geroep het deur sy heerlikheid en mag… (2 Pet. 1:3-4) 

Ons almal hou egter baie meer van passiwiteit, gemaklikheid, veiligheid, rus, niks doen… Ons leef tans in ‘n feministiese liberale wêreldbeskouing, gelykheid vir almal, voedselveiligheid, naspeurbaarheid, estetiese gemak en gerief, veiligheid, veiligheid!! 

Stabiliteit en veiligheid is natuurlike strewe van enige beskawing; dit is waarom ons lewens langer, gesonder en meer welvarend geword het.  Tog ondervind ons steeds van tyd-tot-tyd vernietigende finansiële krisisse, duur natuurrampe en dodelike ongelukke. As ons mooi kyk na die gedrag wat hierdie rampe voorafgaan, het hierdie gerief en veiligheid ons eintlik swakker, en minder paraat, aan die slaap gesus! Veiligheid beteken ook dat sommige mense juis hierdie veiligheid gebruik om groter risiko’s te eksploreer.[1]

Besparing is ‘n vorm van versekering en ‘n goeie ding. Individue spaar om hulleself te beskerm teen ekonomiese terugslae. Lande doen dieselfde deur buitelandse valuta reserwes te versamel. Maar vir een persoon wat spaar, moet iemand anders leen. As ‘n land as geheel meer spaar stoot rentekoerse af en moedig ‘n ander aan land om meer te leen, wat skuldgedrewe bateborrels lewer en derhalwe finansiële krisisse. As rentekoerse so laag is en almal meer spaar en minder spandeer verminder almal se inkomste en maak die land armer. Dit is die paradoks van spaarsaamheid.  

Hierdie gelykenis bied ons ‘n derde opsie om ‘n gesonde balans tussen die handhawing van veiligheidsmaatreëls en genoeg gevaar te handhaaf: Woeker; pragmatiese besig wees, handel dryf, sake doen, beweeg uit, en neem risiko’s.  

Greg Ip stel Gerald Wilde voor, ‘n sielkundige aan die Queen’s University in Kingston, Ontario, wat beweer dat almal ‘n “risikotermostaat” het wat ‘n mens se gedrag aanpas totdat hul voorkeurvlak bereik word. Hy demonstreer deur sy navorsing, dat mense gewoonlike meer goeie keuses maak, as hulle genoeg sensoriese terugvoering kry.  Soos ‘n bergklimmer ‘n fyn aanvoeling ontwikkel oor die sterkte van anker punte, en ‘n branderplankryer die brander swel kan aanvoel raak die avonturier veiliger deur hulle innerlike vernuf.   

Hierdie innerlike aanvoeling om die lewe voluit te leef, maar ook die regte grense te respekteer, maak die gelowige ‘n formidabele karakter-sterk mens, te midde van krisis.  Die geloofsdade van vermenigvuldiging, woeker, pragmatiese oplossings, getuienisse bring geestelike gesag mee.  Een slaaf het sy bedrag vertiendubbel. Hy word aangestel om oor tien stede te regeer. ‘n Slaaf word ook ‘n adellike koninklike heerser!  

Die vrugbare, oes-lewer-dade van ‘n gelowige bied ons geestelike gesag, nie net in die wêreld wat kom nie, maar ook in hierdie wêreld.  Aan elkeen wat het, sal meer gegee word, en van hom wat nie het nie, sal ook die bietjie wat hy het, weggevat word. Die wat vermeerder het, vrug gedra het, oes gelewer het, kry nog meer, en nog meer!  

Die skepper God, skep deur Sy woorde ‘n Eden uit chaos. 

Getuig, bid vir siekes, bedien mense, gee aan die armes, versorg die wees, dryf duiwels uit, raak aan die wat deur stigmas verstoot word… Dit kos geloofsrisiko selfopofferende geloofsdade!! Ons moet uitwaarts, dink en doen.  

Ontwortel enige vrees in jou lewe

Die groot hartseer van hierdie verhaal is dat die slaaf se vrees teenoor die Heerser gerig was. ‘Meneer, hier is u muntstuk. Ek het dit in ‘n doek gebêre. Ek was bang vir u, want u is ‘n harde man. U eis op wat u nie belê het nie, en oes wat u nie gesaai het nie.’ Soms kan godsdiens reëls en regulasies mense in vrees vir oordeel lamlê.  Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie. (1 Joh 4:18) 

  • Vrees vir beheer verloor en die onbekende 
  • Kern probleem: God kompleks. Self is op die troon. 

1 Cor 10:13; Phil 4:13; Rom 8:31

  • Vrees vir afstand en isolasie 
  • Kernprobleem: 2de-handse realiteit van Liefde 

Rom 8:15; 1 John 4:18-19; Eph 1:6 

  • Vrees vir verwerping en gesig verloor 
  • Kern Probleem: Vrees vir die mens 

2 Tim 1:7; Isa 50:6-7; Num 14:9; Isa 8:12; Mat 10:28

  • Vrees vir die dood en seerkry 
  • Kern Probleem: Nog nie self-verloën, selfloos 

Gal 2:20; Heb 2:15; 1 Cor 15:55; Rom 8:28; 2 Tim 3:12

Ons oorwin deur die geloof 

  • Geloof is wysheid!
  • Geloof is nie haastig nie! 
  • Geloof is vaste vertroue! 
  • Geloof is ‘n vreeslose sekerheid! 
  • Geloof is ‘n daad! 
  • Geloof is Heilig en Goddelik! 
  • Geloof is ‘n genade-geskenk! 
  • Geloof is beweging! 
  • Geloof is Liefde! 


[1] Ip, G., 2015. Foolproof. 1st ed. Copyright © 2015 by Greg Ip. Reprinted with permission of Little, Brown and Company.

 

Categories
Preke

Die vyeboom in die wingerd

#getuig #dravrug #voorbeeld #anders #lig #sout #geur 

Luke 13:6-9 Die Gelykenis van die VYEBOOM in die WINGERD 

Daarna het Hy hierdie gelykenis vertel: “’n Man het ‘n vyeboom gehad wat in sy wingerd geplant was. Toe hy vrugte daaraan kom soek maar niks kry nie, sê hy vir die tuinier: ‘Kyk, dis nou drie jaar dat ek aan hierdie vyeboom vrugte kom soek, en ek kry niks nie. Kap hom uit! Waarom moet hy langer die grond uitput?’ Maar die tuinier antwoord: Meneer, laat hom nog hierdie jaar staan. Ek sal die grond rondom hom omspit en bemes. Miskien sal hy dan volgende jaar vrugte dra. Maar so nie, kan u hom uitkap.”

“Beige must be your least favourite colour, for we are called to stand out not blend in.” 

Het jy al gevoel ‘nou waarom is ek tussen dié mense?’ Sedert die ontstaan van Israel staan God se mense soos ‘n vyeboom in ‘n wingerd. Abraham, Isak, Jakob, Josef in Egipte, Daniel in Babilon, Ester in Persië, Paulus in Rome. Wanneer ons, onsself skielik in die vreemde, tussen vreemde mense bevind. Moet ons vrug dra! Watter vrug soek die Here by ons as gelowiges, in ‘n wêreld wat toenemend hulle geloof grondves op die wetenskap, modernisme, populisme en self-beskikking.  As sout en lig (Mat 5:13-14) preserveer ons die samelewing teen verrotting en totale verval… nou is die tyd vir strategiese posisies van invloed en  gesag.  

Die gelykenis word vertel om ‘n appél te maak op God se uitgekiesde mense: Saam met die voorreg van kindskap, nasie-wees, kom die verantwoordelikheid om vrug te dra, anders kap die Here jou af of uit. ‘Kap hierdie vyeboom uit! Dit is nou al drie jaar dat ek aan hom kom vrugte soek en ek het nog g’n enkele vy gekry nie. Dis ’n vermorsing van goeie grond!’ ” Hierdie tema word ‘n paar keer herhaal, en daarom baie belangrik om op ag te slaan.  

Jesus vervloek die vyeboom Mark 11:13-4; 20-23; Mat 21:19 

Jesus stel Homself dus voor as die goeie landbouer, as Sy bome nie vrugte dra nie lê die fout by die boom, nie landbouer, saad, of grond nie. Soos die gelykenis van die Saaier ook verduidelik. Die vrugbare grond van die hart bepaal die opbrengs van die vrug. (Mat 13:1-16)

“Ek is die ware wingerdstok en my Vader is die boer. Elke loot aan My wat nie vrugte dra nie, sny Hy af; maar elkeen wat vrugte dra, snoei Hy reg, sodat dit nog meer vrugte kan dra.” Joh 15:1-10

“Die byl lê klaar teen die wortel van die bome. Elke boom wat nie goeie vrugte dra nie, word uitgekap en in die vuur gegooi.” Mat 3:10 

“Elke goeie boom dra tog goeie vrugte, maar ‘n slegte boom dra slegte vrugte. ‘n Goeie boom kan tog nie slegte vrugte dra nie, en ‘n slegte boom nie goeie vrugte nie. Elke boom wat nie goeie vrugte dra nie, word uitgekap en in die vuur gegooi. So sal julle die vals profete dan aan hulle vrugte ken.” Mat 7:17-19 

Die vraag is watse vrug soek die Here aan die Boom?? 

In hierdie skrif gedeelte is Jesus se aanklag teen die Jode gemik, Sy mense. Hy was 3jaar op aarde besig om Sy mense te bedien.  “Ek is net na die verlore skape van die volk Israel toe gestuur.” (Mat 15:24) Wat kan ons uit die meerderheid Jode se vrugteloosheid leer, in terme van die vrug wat ons vandag moet dra?  

  1. Hulle het hulle nie bekeer nie (Joh 3:13). Bekering is ‘n daaglikse wyse, waar die Here ons rig en lei, soos om ‘n motor op die pad te hou, om in Sy geregtigheid te wandel en te leef. Dra dan vrugte wat by die bekering pas. (Mat 3:8) en julle saad vermeerder en die vrug van julle geregtigheid laat toeneem (2 Cor 9:10) vervul met die vrug van geregtigheid wat daar is deur Jesus Christus tot heerlikheid en lof van God. (Phil 1:10) 
  2. en het nie die tekens van die tye besef nie (Mat 16:3). Vrug dra is nooit werke en “performance” nie. Vrug is om op die regte tyd op die regte tyd te wees. Bid vir reën in die tyd van reën. (Sag 10:1) Samuel kan bid vir reën omdat die Here vir Hom gesê het om daarvoor te bid. (1 Kings 17 & 18) 
  3. en glo ook nie in die een wat God gestuur het nie. (Joh 6:29). ‘n persoonlike openbaring en nabyheid met Jesus self, om te doen wat Hy jou eerstehands sê is die bron, van ons vrugbaarheid. Mense wat by Jesus was en is dra altyd vrug. 
  4. God se mense se tempel/ekosisteem verteenwoordig nie God se tempel nie. “Die liefde vir u huis verteer my.” (Joh 2:13-21; Matt. 21:12-13; Mark. 11:15-17; Luk. 19:45-46)
  5. Hulle lewe demonstreer nie Sy koninkryk nie, dis vals, skynheilig, en dood. “Dit verseker Ek julle: Die straf vir al hierdie dinge sal op die mense van vandag neerkom.” (Mat 23:36)

Die Jesus beweging het binne die bestek van vier eeue die dominante godsdiens van die Romeinse Ryk geword het. Hoe is dit moontlik dat ‘n klein geestelike oplewing in Galilea, Juda so gou oor die wêreld heen versprei het? Die vroeë kerk het Waardes soos barmhartigheid, wedersydse ondersteuning, selfbeheersing, respek vir lewe en liefde het talle mense oortuig dat die Christelike geloof van waarde is 

  • Boosheid soos diefstal, bedrog en jaloesie te vermy.
  • Gasvryheid te betoon aan vreemdelinge.
  • Mekaar te versorg en hulle kos met mekaar te deel.
  • Barmhartigheid teenoor alle mense te bewys.
  • Versorging en verpleging van siekes te behartig.
  • Huishoudings getuig van waardigheid, verantwoordelikheid, pligsbesef,
  • eerbaarheid en gehoorsaamheid.
  • Etniese verskeidenheid word aanvaar.
  • Vroue, kinders en slawe word met respek behandel.
  • Respek vir lewe voorkom aborsie en kindermoord.
  • Martelaarskap en die bereidheid om ‘jou kruis op te neem’

Die vyeboom in die wingerd storie is ‘n oproep tot die INDIVIDU om sy roeping as bousteen in die liggaam gebou van God ernstig op te neem. Die werk van die EEN bepaal die GEHALTE van die GEHEEL! Niemand in God se gebou/liggaam, kan verantwoordelikheid oorskuif na iemand anders nie! Ons moet elkeen ons heilige roeping In Christus vervul en vrug dra, daar waar God ons geposisioneer het! 

Categories
Preke

Die kerk wat Jesus bou

En Ek sê vir jou: Jy is Petrus, en op hierdie rots sal Ek my kerk bou, en die magte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie. Mat 16:18

Ons werk is om dissipels te maak, en God se koninkryk te demonstreer. Ons kan nie Sy kerk bou nie. God bou Sy kerk.

Hy voeg toe Acts 5:13 And believers were increasingly added to the Lord, multitudes of both men and women,

The War-like church / Aircraft Carriers, / Traffic Control Towers – To me, the very least of all saints, this grace was given, to preach to the Gentiles the unfathomable riches of Christ, and to bring to light what is the administration of the mystery which for ages has been hidden in God who created all things; so that the manifold wisdom of God might now be made known through the church to the rulers and the authorities in the heavenly places. This was in accordance with the eternal purpose which He carried out in Christ Jesus our Lord. Eph 3:8-11

  1. “Sonder goeie leiding stort ’n volk in duie; dit is veilig om baie raadgewers te hê.” (Spr 11:14, Nuwe Lewende Vertaling) Daar is soveel beskerming om besluite te neem binne in ʼn liggaam, omdat mens so maklik jou eie hart kan mislei. (Jer 19:9)

2. Ons geveg teen die “principalities” in ʼn sekere gebied kan nooit as individue plaasvind nie, maar alleenlik deur ʼn liggaam van gelowiges. (Mat 16:18; Eph 3:10) dis die eeue oue beginsel dat 5 sal ʼn 100 vyande laat vlug, maar ʼn honderd man, sal tien duisend op die vlug sit. (Lev 26:8) Die akkurate kerk soos enige ander organisasie benodig ʼn kritiese massa van mense om werklik ʼn verskil in ʼn omgewing te maak. Let wel dat ons nie hier van gemeentes praat wat ʼn duisend mens as skare trek nie, maar net ʼn honderd lidmate is medewerkers nie. ‘n Akkurate gemeente, waar elke lidmaat sy rol en bediening verstaan en uitleef, is ʼn kragtige wapen in God se hand.

3. Die versorging van mense in die Nuwe Testament is die kerk. “maar dat die lede gelyke sorg vir mekaar mag dra” 1 Cor 12:25 uit wie die hele liggaam—goed saamgevoeg en saamverbind deur die ondersteuning wat elke lid gee volgens die werking van elke afsonderlike deel in sy mate—die groei van die liggaam bevorder vir sy eie opbouing in liefde. Eph 4:16 Dit is in hierdie kerk waar daar geen tekort was nie. Hoekom? Omdat almal alles wat hulle besit het gedeel het met ander. Weerhouding van om deel te wees van ʼn lokale liggaam, verswak die kerk se vermoë om werklik effektief in hierdie doel te wees. Dit behels ook die aspek van jou bydraes aan die kerk. Om God se werk en koninkryk te bevorder op globale skaal kos geld, die meeste kerke beleef dat maar net 20% van die lidmate hulle tiendes betaal. Weereens verswak dit die kerk se vermoë om effektief te gee, te dien en te help! As almal maar net op die einde besluit om nie deel te wees van ʼn lokale liggaam nie, en hulle eie ding te doen rig ons uiteindelik skade aan ons eie geledere aan. Elkeen se betrokkenheid, selfs jou verskille met ʼn sekere kerk, is nodig vir groei.

4. Daar vind ʼn spesiale “impartation” plaas tydens ʼn Heilige Gees gedrewe diens wat op geen ander manier bekom kan word, as om daar te gewees het nie. “Ek begeer met my hele hart om julle te besoek. Ek wil vir julle ’n geestelike seëning (impart) bring om julle in julle geloof te versterk. ” (Romans 1:11, Nuwe Lewende Vertaling) Veral wanneer ons dienste beleef soos wat Paulus voorskryf aan die kerk in (1 Cor 14:26) Wanneer julle bymekaar kom dan het elkeen… ʼn Mens kan die impartation van ʼn sekere begaafde prediker deur DVD bekom, maar nie die impartation van ʼn liggaam nie.

5. Daar is in elke huis, ʼn sekere inherente bemagtiging en veiligheid asook ʼn spesiale genade gawe wat God aan ʼn spesifieke gemeente gee wat nie verkry kan word anders as om deel te wees van die gesin nie. Jy kan dienste besoek, maar die genade en goddelike vermoë kom deur deel te wees van die spesifieke gesin. Ons het dit al so dikwels gesien hoe sekere mense ʼn mate van beskerming in die huis beleef, en wanneer hulle eendag die huis verlaat en hulleself afsny, dan val alles deurmekaar en uitmekaar in hulle lewens. Om deel te wees van ʼn dinamiese gemeente, gee ook aan elke individu ʼn “sense of purpose”. Jy voel jy bestaan nie net nie, jy is deel van ʼn plan, en die uitvoering van daardie plan en visie!

6. Die vinnigste groei in my lewe het gekom deur korreksie. Ek is gementor. “I have been discipled” So baie gelowiges kom tot bekering en leef maar net op hulle eie voort, waar hulle die preke en insette van hulle lewe kan kies van TBN waarna hulle wil luister, maar hulle is nog nooit deur ʼn geestelike Pa of Ma gementor en persoonlik gedissippel in die waarheid nie. Hierdie is ʼn groot gebrek in die kerk en ook een van die redes hoekom so baie Christene vir jare in ʼn kerk sit en nog steeds nie wasdom bereik nie. Weereens God se model is familie en gesinne. Dis immers ook hoe die natuur werk, almal is in families gegroepeer en funksioneer binne ʼn spesifieke familie. Ons het baie instrukteurs in die Gees maar nie baie Vaders nie. (1 Cor 4:15) Die gevolg is ons het ʼn klomp kop-kennis wat nog nie deel geword het van ons waardesisteem en leefwyse nie. Want ʼn Pa stap met jou ʼn pad, hy leer en korrigeer jou die heeltyd! Die belangrikste egter is dat ʼn Pa jou WYS hoe! Mentorskap!

Net satan wen as mense nie deel wil wees van ʼn gemeente nie. Daar is nie so iets soos ʼn perfekte gemeente nie. Elke gemeente funksioneer soos ʼn betrokke gesin, en jy voel of inherent deel of nie. Dit is daarom belangrik dat jy ʼn gemeente vind waar jy deel voel, gemaklik is en weet jy ʼn bydrae sal kan lewer. Kry ʼn huis! Daarom is daar so baie kerke, almal met ʼn verkillende fokus en mandaat. Hoor by God waar hy jou gestuur het. Waar het God jou bygevoeg, want mens word nie net deel van ʼn gemeente en “join” ʼn kerk nie. (Acts 2:47; 5:14; 11:24) “’n Mens wat hom eenkant hou, lewe net vir homself. Hy het ’n afkeer aan gesonde oordeel.” (Prov 18:1, Nuwe Lewende Vertaling) Die kerk kan nie die kultuur van die dag konfronteer sonder die invloed en momentum van gesamentlike gefokusde optrede nie. Dit is die kollektiewe getal ware gelowiges wat werklik Jesus leef elke dag, wat ‘n gemeenskap/dorp/stad verander. Dit is ons grootste wapen, en ook die rede hoekom satan so hard probeer om die kerk in diskrediet te bring.

  1. Self Jesus was onder gesag, en so moet ons ook elkeen ons onder gesag stel. Efe 5:21. Hoekom die aanmoediging aan leiers om mooi en waardig om te sien na die mense onder hulle, as niemand meer gelei wil word nie. Ons moet hulle respekteer (1 Thessalonians 5:12–13), en eer (1 Timothy 5:17), en aan hulle gehoorsaam en onderdanig wees (Hebrews 13:17) Die tydsgees van ons dag fokus op self, leef om lekker te voel, wil nie voorgesê word nie. Selfs Jesus was tot die ouderdom van 30 aan aardse ouers gehoorsaam. Goeie leiers sal nie oor hulle mense heers nie. 1 Pet 5:3 Jesus was ook hierin vir leiers ‘n voorbeeld.

8. Om aan ‘n gemeente te behoort en betrokke te raak kos dat jy jouself sal verloën. Self-verloëning is nie maklik nie, of gemaklik nie, dit kos jou lewe, jou alles. Ons is bang vir hierdie tipe ‘commitment’, ons weet die prys. Die waarheid is egter dat die opstanding na die dood by verre die prys en offer oortref. Die vreugde en tevredenheid van deelwees, versorg wees, liefde, omgee, oortref by verre die offer. Die dinamika van gemeenskap het in wese ‘n ongeskrewe reël. Dit wat jy insit is wat jy uitkry. As jy liefde gee, omgee, help laste dra, ingestel is op ander, dien, help ondersteun, sal jy nooit kortkom aan dit wat jy weggegee het nie. Jou belegging is gemaak in ‘n ewige bankrekening, en as jy in nood is, en ontrekkings moet maak, sal jy vind daar is in oorvloed. Mens kan nie die voordeel trek, deur ‘n TV prediker se dienste op Sondag te kyk nie. Jy moet iewers betrokke wees.

Categories
Sermons

Jesus the Hope of Glory

Main Scripture: 

Now it happened as they went that He entered a certain village; and a certain woman named Martha welcomed Him into her house. And she had a sister called Mary, who also sat at Jesus’ feet and heard His word. But Martha was distracted with much serving, and she approached Him and said, “Lord, do You not care that my sister has left me to serve alone? Therefore tell her to help me.” And Jesus answered and said to her, “Martha, Martha, you are worried and troubled about many things. But one thing is needed, and Mary has chosen that good part, which will not be taken away from her.” (Luk 10:38-42) 

When reading the story of Martha and Mary it is first interesting that Jesus did not intervene between the two sisters. He did not solve Martha’s request for her sister’s help. It is evident right from the start, that there is a family order or tradition tension in this story. What is this tention? Why is it not solved? What is the deeper meaning of this story? Let’s investigate! 

Martha welcomed Him into her house – It was hence Martha’s house. Bethany – 2 Miles outside from Jerusalem (John 11:1). Why is it not Lazarus house? It is clear from the amount of people attending the funeral and professional mourners that Lazarus was known. 

The stone before the cave, and burial plot of land, was only reserved for the wealthy. 

It is also clearly noticeable that there is a special almost like family relationship between Martha, Mary and Jesus given the blunt discussion between Martha as she straight-forward, yet respectfully says. “Lord, if You had been here, my brother would not have died” (John 11:21-27) Someone outside of Jesus’ circle looking up at Him would not have been so bold.

Mary anointed Jesus’ feet (John 12:1-8) “took a pound of very costly oil of spikenard”

“Why was this fragrant oil not sold for three hundred denarii and given to the poor?” 

A hundred Denarii was about one annual year’s salary. Thus, very costly, protocolled for use at burials.  Mary used in inappropriately as a form of worship, for the living! Having no problem defying and offending Jesus’ disciples and hosts. Another disruption of social order. 

v11 Sitting at the feet of a Rabbi – Has was a specific rabbinic expression used exclusively for the students of a certain Rabbi’s way of ordering and seeing the world. Jesus was basically a travelling Rabbi, teacher with his own bible pilgrim bible-school disciples. Jesus had many enemies: Herod, Scribes, Pharisees, Lawyers, Sadducees, Sanhedrin, Zealots. 

Rabbi’s yoke – refers to how the Rabbi see the world using parables, hints, references, stories, questions, dramtising, interactions, physical instructions and demonstrations. 

To follow a Rabbi, is to do what the Rabbi does. For example Kong-fu marshall Arts – Eastern Education System – learn so you can try it.  Modern Education is to test children’s knowledge, Eastern Education is to test the skills of the students to be on the same level as the teacher. 

Jesus sends disciples to do what he does, very soon. (Mat 10:1-26) 

Here is a revolution: 

Mary is seeking to be doing what Jesus does!! 

Women does not sit at Rabbi’s feet, in the ancient Jewish Mediterranean World. 

Jesus is fine with it! He endorses her publicly!

“Mary has chosen that good part” v42 

3310. μερίς merís; gen. merídos, fem. noun from méros (G3313), a part, a share. A part.

(I) A part of a country, a division, province (Acts 16:12; Sept.: Josh. 18:6).

(II) A part assigned, portion, share, used metaphorically (Acts 8:21; see Sept.: Gen. 31:14; Deut. 12:12.) Also portion, lot, destiny as assigned of God (Luke 10:42; see Sept.: Eccl. 3:22; 9:9). 

(III) As implying participation, fellowship (2 Cor. 6:15; Col. 1:12; see Sept.: Deut. 10:9).

Jesus was pronouncing declaring a whole new way ordering the world.  
The people at the time were under military rule by large powerful empires politically and economically, with scares resources, unequal societal fragmentation and exclusion, brutal survival. Empires always has an insatiable appetite for more power, influence, domination, revenue, taxes, land and resources at the cost of the people. 

Jesus healed, delivery, fed, and taught them a whole new way of looking at the world: You are blessed when you are poor, mourning, meek, hungry, persecuted!! You are blessed when you are merciful, pure in hart peacemakers! (Mat 5:1-10) Your teachers are telling you this, but I am telling you a new way! Jesus is a revolutionary who is always inviting people to inclusive feasting as a new family of sharing, love, diversity, equality and non-violence. Everyone can share: the children, the Samaritans, the lepers, the tax-collectors, the soldiers, the romans, the foreigners.  Jesus proclaims an open & free society of association. 

Jesus regularly eats with these very people, a radically subversive antagonist act to the current rule of law and culture.  Jesus is announcing a whole new culture, new religious movement, new order and hierarchical system.  Jesus gives all the benefits of the new, now!

Invertedly Jesus is dividing ancient cultural families, and their rigid protocols and rules of societal engagement.  Jesus makes you an immediate enemy of your closest family, tribe and economic safety.  In any tribe and culture, there are unspoken norms and traditions, limitations and a central unconscious construct. What is valuable and what is not, what is accepted achievement and behaviour and what is not, what is celebrated and what is frowned upon. There are unspoken laws and protocols of hierarchy of acceptance and rejection.  

Jesus constantly and overtly disrupts these structures teaching His disciples to follow suit. He is teaching and demonstrating a whole new way of seeing the world.  “Do not think that I came to bring peace on earth. I did not come to bring peace but a sword. For I have come to set a man against his father, a daughter against her mother, and a daughter-in-law against her mother-in-law’; and a man’s enemies will be those of his own household.’ He who loves father or mother more than Me is not worthy of Me. And he who loves son or daughter more than Me is not worthy of Me. And he who does not take his cross and follow after Me is not worthy of Me. He who finds his life will lose it, and he who loses his life for My sake will find it. (Mat 10:34-39) 

Jesus is announcing a new family, a new culture: “Here are My mother and My brothers! For whoever does the will of My Father in heaven is My brother and sister and mother.” (Mat 12:49-50) 

What makes the Jesus Movement family particularly special is when we for long periods of time to not see another, we are at first sight immediately reunited and intimate because of the individual’s obedience to the way and instructions of Christ.  Our mutual obdeince unites us! 

This new family is the recipients of God’s Kingdom, a holy nation, a priesthood. It is by means of this new tribe, and movement through whom God wants to share His glory and power.  This new spiritual family is the genius of God! 

I now rejoice in my sufferings for you, and fill up in my flesh what is lacking in the afflictions of Christ, for the sake of His body, which is the church, of which I became a minister according to the stewardship from God which was given to me for you, to fulfill the word of God, the mystery which has been hidden from ages and from generations, but now has been revealed to His saints. To them God willed to make known what are the riches of the glory of this mystery among the Gentiles: which is Christ in you, the hope of glory. Him we preach, warning every man and teaching every man in all wisdom, that we may present every man perfect in Christ Jesus. To this end I also labor, striving according to His working which works in me mightily. (Col 1:24-29) 

Jesus’ public endorsement of Mary’s decision to follow His way, and tribe expands a new insight into the phrase “Jesus the hope of glory in and among you” This revelation was hidden for a time, but now revealed! The glory of the Lord will never manifest again in a build, a tabernacle, a holy place made of hands! This glory is reserved for His people, who are willing to obey him, and through His power and means of grace do great exploits: Gifts of the Spirit and Fruit of the Spirit! 

Categories
Preke

Ontdek God se hart en plan vir jou deelwees in Sy familie

Ontdek God se hart en plan vir die familie

Familie is die Wieg van die Lewe – Pous Francis
’n Gelukkige familie is ons eerste verdedigingsmuur teen die bose en die duisternis van hierdie wêreld. Chantál Oosthuizen.
Jy weet nie hoe baie jy ’n kerk nodig het, tot jy ’n kerk nodig kry nie. André Pelser
God het van die begin af bestem dat daar families moet wees. God het Adam gemaak en gesien dat hy alleen was – hy het ’n maat nodig gehad. Hy het toe vir Eva gemaak. Daarna het hulle kinders gekry en die eerste opdrag nagekom, naamlik om kinders te kry en die aarde te vul (Gen 1:28). Hierdie reël om te vermeerder is tans die basiese manier waarop Islam die wêreld wil verower. Wanneer hulle na ’n ander land emigreer, wil hulle nie integreer, die taal aanleer, of afsien van hulle tradisies en kleredrag nie. Maar hulle woon nou al orals in die wêreld en hulle getalle groei teen 3,1 kind per gesin teenoor die 2,1 van Europa en Amerika. Lees gerus die volgende artikel oor hierdie onderwerp: http://brie-hoffman.hubpages.com/hub/Muslim-World-how-muslims-will-take-over-the-world-via-population-growth Alhoewel dit dalk waar is, is God se oorspronklike plan dat die aarde met Sy heerlikheid gevul word deur Godvresende en regverdige families.
Die heel eerste familie is ook ’n voorbeeld van families en die probleme wat hulle ondervind. Toe Adam se kinders hulle offers aan God gebring het, is Abel s’n aanvaar maar Kain s’n nie. Hy het sy broer vermoor omdat hy aanstoot geneem het en jaloers en woedend was (Gen 4:5-6). God se antwoord aan Kain is interessant: (v 7) “Is daar nie verheffing as jy goed doen nie? En as jy nie goed doen nie – die sonde lê en loer voor die deur en sy begeerte is na jou; maar jy moet daaroor heers.” Dit wat in Kain se hart was, het sigbaar geword toe God sy offergawe verwerp het. “Is ek my broer se wagter?” (Gen 4:9). God stel nie belang in ons offergawes nie, maar in ons genade teenoor ander, ons bereidheid om mense wat in die moeilikheid is, te help (Matt 9:13 AMPLIFIED). Familielede neem maklik aanstoot onder mekaar. Wanneer ons dit regkry om nie aanstoot te neem nie, sal ons die lewe kan bemeester.

Om te vermeerder, was die maklike deel. Die moeilike deel is blykbaar om geestelik te groei en die kinders te leer om hul ouers se voorskrifte te volg.

God se familie word deur geloof en gehoorsaamheid gevorm. God het Abraham van die Galdeërs wat in Ur gewoon het geroep om Sy familie te word (Gen 12:1Rom 4:5). Abraham is die vader van geloof (Rom 3:30; Rom 4:1-2; Rom 4:16Heb 6:15). Sy naam, Abraham, beteken vader van baie nasies. Dit is eintlik die verhaal van ’n nasie se geboorte; die verhaal van Abraham, Isak en Jakob is die verhaal van ’n familie.

’n Geestelike familie – gebore op ’n bonatuurlike manier

Sara, Ragel en Rebekka was almal onvrugbaar en God moes elkeen se baarmoeder deur ’n wonderwerk open sodat hulle kinders in die wêreld kan bring. Die seën van die verbond met Abraham was van die begin af bedoel om ’n nageslag van families te wees (Gen 12:1-3). Nie een van hulle eersgeborenes het die seën van die verbond gekry nie. Abraham se eersgeborene was Ismael. Maar Isak wat uit Sara gebore is, het die belofte ontvang (Gen 17:18-21). Isak se eersgeborene was Esau, maar Jakob het sy vader bedrieg en die seën ontvang (Gen 27:20-29). Jakob se eersgeborene was Ruben en hy het ook nie die seën ontvang nie: “Jy sal die vernaamste nie wees nie” (Gen 49:3-4). Ruben se ontug met sy pa se byvrou, Bilha, (die ma van sy broers Dan en Naftali) word in Gen 35:22 vertel. Josef was Jakob se oudste seun by sy vrou, Ragel, en hy het die seën ontvang. Maar later het Benjamin die stam se seën ontvang. Josef se eersgebore seun was Manasse, maar Jakob het sy hande gekruis en Efraim geseën (Gen 48:1-20).
Die Joodse regeringstelsel word ’n teokrasie genoem waar God die koning is. Dit was nie God se oorspronklike plan dat Israel ’n aardse koning moes hê nie (1 Sam 8:1-21). Samuel het hulle teen die gevolge gewaarsku: “Maar die volk het geweier om na Samuel te luister en gesê: ‘Nee, maar daar moet ’n koning oor ons wees, dat ons ook kan wees soos al die nasies – dat ons koning ons kan rig en voor ons uittrek en ons oorloë voer’ (v 19-20). Dit was nooit God se plan dat Sy mense die slawe en onderdane van ’n koning moes wees nie. God se plan is ’n familie!
Toe God die eerste koning van Israel aangestel het, het Hy die koning gekies op die manier waarop ‘n mens sou kies: “. . . ’n vermoënde man. En hy het ’n seun gehad met die naam van Saul, ’n jongman en mooi gebou, ja, daar was onder die kinders van Israel geeneen mooier as hy nie: van sy skouers af boontoe was hy hoër as die hele volk” (1 Sam 9:1-2). Dawid was die jongste seun van Isai en tog is hy as die volgende koning van Israel aangewys – die rede was sy geloof in en sy verhouding met God (1 Sam 16:13).
God wil hê ons moet Sy kinders wees; mense wat glo en volgens Sy wil en verordeninge leef. Dit is waarom mense wat nooit in die Koninkryk aanvaar sou word nie, wel ingesluit is weens hulle geloof, soos Boas, Rut en hul seun Obed. Ragab die prostituut, het die Israelitiese spioene by haar laat wegkruip en hulle gehelp om te ontsnap. Die Bybelse verhaal en geskiedenis is ’n verhaal van gelowige helde (Heb 11).
God heg baie groot waarde aan familie. Familie is God se manier om ons tot volwassenheid te laat groei. Fisioloë en opvoeders kan ’n lys maak van die negatiewe gevolge van ’n gebroke gesin, afwesige ouers en kindermishandeling weens ouers wat swak rolmodelle is en swak familiestrukture. Ons kan aanneem dat die meeste maatskaplike probleme van vandag die gevolg is van gebroke gesinne. Dit is baie duidelik wanneer ons 1 en 2 Konings bestudeer. Nie baie leiers in die Bybel het daarin geslaag om hul kinders Godvresend groot te maak nie. Eli, die hoëpriester, het in die skande gekom omdat hy nie sy seuns bestraf het nie (1 Sam 3:13). Samuel se kinders het ook nie vir God gedien nie. Hulle het op oneerlike maniere wins gemaak, omkoopgeld aanvaar en die reg verdraai. Dit is beslis nie die optrede van mense met ’n goddelike karakter nie (1 Sam 8:3).
Dit is interessant dat sommige van die regverdige konings van Juda nie hul vaders se voorbeeld gevolg het nie, maar gekies het om eerder terug te draai en in Dawid se voetspore te volg. “En hy het gedoen wat reg was in die oë van die Here en geheel en al in die weg van sy vader Dawid gewandel en nie regs of links afgewyk nie” (2 King 22:2) Daar was konings wat nie omgegee het watter nalatenskap hulle vir hul kinders los nie, al het hulle geweet hul eie kinders sou die gevolge dra van hul vader se optrede. So het Hiskia al die rykdom van Juda aan die koning van Babilon se seun gewys. En uiteindelik het hy die boodskap van oordeel van die profeet Jesaja gekry dat die einste koninkryk van Babilon sal kom en al hierdie skatte sal wegdra. Maar hy was net te bly dat die oordeel nie gedurende sy leeftyd vervul sal word nie: “Toe sê Hiskia vir Jesaja: ‘Die woord van die Here wat u gespreek het, is goed.’ Ook sê hy: ‘Waarom dan nie, as daar maar vrede en bestendigheid in my dae sal wees!’” (2 King 20:19)
Hierdie selfde houding kom voor by die meeste Afrikane in die Afrikakultuur. Hulle is meer bekommerd oor die dooies, en hulle voorvaders, as wat hulle probeer om dinge makliker te maak vir die opkomende geslag. In die Afrikakultuur is die kinders verantwoordelik vir die ouers. Bruidegomme betaal groot bedrae lobola as trougeskenk aan die vader. In die Westerse kultuur betaal die pa ’n klomp geld vir die troue. Albei is uiterste gevalle. God die Vader is ons voorbeeld as ons kyk hoe Hy Jesus opgevoed het deur dissipline en gehoorsaamheid aan Sy aardse ouers, in ’n klein, hegte gemeenskap; totdat Hy op dertig gereed was om die mag van God se Koninkryk te ontvang. Die einddoel van God se siening van die familie is volwassenheid. Die man moet, soos Christus, sy vrou volmaak en sonder blaam aan God voorstel – dit beteken volwasse (Eph 5:27). Dit word gewoonlik gedoen deur Jesus te volg, te gehoorsaam en aan Hom onderdanig te wees. Vroue moet die jongeres onderrig deur wysheid, voorbeeld, reinheid en respek (1 Tim 5:2Tit 2:3).

Die ewige Kerk is God se ontwerp vir familie. 

Die Kerk: Die Geesgevulde huisgesin van God – die Kerk is die ontvanger en vervulling van die Koninkryk en die verlossingsboodskap (Mat 16:18). Die Kerk word beskou as ’n aktiewe liggaam van gelowiges met baie lede wat elkeen ’n belangrike rol het om te vervul (Rom 12:3-82:19-22). Alhoewel die leiers in die Kerk belangrik is en gerespekteer moet word (Heb 13:7-817), is die aktiewe bediening en deelname van die lede as geheel noodsaaklik. Die apostels sien nie leiers as verhewe bo mense nie, maar as leiers tussen die mense. Hulle moet deur hul voorbeeld lei (Acts 18:320:3335). Dit is waarom die vyfvoudige bediening aan die Kerk gegee is – om die heiliges vir hul bediening voor te berei (Eph 4:11-12). Die Kerk word gesien as een liggaam, gevul met een Gees, met een Vader, een doop en een geloof (Eph 4:4-6).
God se gietvorm vir familie is kerk. Die woord kerk (ecclesia) bestaan uit twee stamme: ek – “vanuit” en kaleo – “geroep”. ’n Direkte vertaling van kerk is dus “dié wat Hy uitgeroep het”. “Maar julle is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom, ’n heilige volk, ’n volk as eiendom [God s’n] verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,” (1 Pet 2:9).

Onderskei die liggaam van Christus. 

Ons probleem is nie dat daar te veel kerke is nie, of dat ons so baie verskil nie, maar omdat ons mekaar nie as broers van een Kerk erken nie (Eph 4:1-6). Die Vader bepaal wie die kinders is. Niemand kom na die Vader as Hy hulle nie trek nie (Joh 6:44). As gevolg van mense se seer rakende verhoudinge en misbruik van gesag, sien mense nie kerk nie.  Omdat satan die krag van kerk en familie verstaan probeer hy sy uiterste bes om verhoudinge en kerkwees te verongeluk.  Die grootste hartseer is; elke keer wat ons nie deur ons seerkry groei nie, bly ons onvolwasse in daardie area. Dis beteken die kerk in sy geheel bly onvolwasse.  Mens het dus nodig dat net soos Petrus Jesus as die Messias moes herken, die Vader ons oë oopmaak om Sy Kerk te sien.  Daar is geen perfekte kerk hier op aarde nie, maar daar is gemeentes wat nader aan Sy wil leef en beweeg.
“not discerning the Lord’s body” (2 Cor 11:29) Dié hele hoofstuk oor die nagmaal gaan nie eintlik ook die nagmaal ritueel per cé nie, dit gaan oor die herstel van verhouding en familie deur belydenis en vergifnis. Anders bring ons juis ‘n oordeel oor onsself (v29) en is daar baie siekes onder ons. (v30).  So baie mense probeer die Here alleen dien, sonder die hulp, ondersteuning van ‘n familie! Dis so baie hartseer!

Ons werk is nie om ons familie te kies nie, maar om dié te aanvaar wat Hy in ons familie aangeneem het.

Toe Jesus aarde toe gekom het, het Hy ’n liggaam nodig gehad; Hy het vandag steeds ’n ‘liggaam’ nodig (Heb 10:5) waarvan Hy die hoof is (Eph 1:22-23). Daar is verskeie soorte liggame: Die liggame van mense en diere –  ’n dooie liggaam of lyk, die lewendige liggaam van diere – die liggame van sterre of planete (hemelliggame) – word gebruik vir ’n (groot of klein) aantal mense wat ’n hegte eenheid vorm in een samelewing, of as familie; ’n sosiale, etiese, mistieke liggaam soos die Kerk in die Nuwe Testament – ’n vergadering burgers wat van hul huise na ’n openbare terrein geroep word, ’n byeenkoms – ’n byeenkoms van mense wat op ’n openbare plek byeenkom om oor die doel van die Israeliete se samekoms te beraadslaag – enige vergadering of samedromming van mense wat toevallig byeengekom het, rumoerig in ’n Christelike sin – ’n byeenkoms van Christene wat bymekaarkom vir lofprysing en aanbidding in ’n Godsdiensbyeenkoms; ’n vergadering getroue Christene wat reeds dood is en in die hemel ontvang word – ’n groep Christene of diegene wat hoop op ewige redding deur Jesus Christus, wat hul eie godsdienstige rituele volg, hul eie godsdienstige vergaderings hou en hul eie sake bestuur volgens die regulasies wat vir die liggaam voorgeskryf word om orde te verseker – dié wat op enige plek, in ’n stad of dorp, so ’n liggaam vorm en ’n eenheid is – die hele liggaam van Christene wat oor die aarde versprei is.
Ons kan dit opsom deur te sê dat die Liggaam van Christus op verskeie maniere uitdrukking vind. Kleingroepe, huiskerke, groot byeenkomste, bedienings wat op ’n spesifieke behoefte fokus; elke keer wat ons in Sy Naam bymekaarkom, verskyn Hy tussen ons (Mat 18:20). Ons kan dus nie ‘kerk’ reduseer tot een begrip of stelsel nie.  Kerk is organies en dinamies.

Ware kerk vertoon die genialiteit van God.

Daarom kan ons nie Sy Kerk bou nie, Hy bou Sy kerk. (Mat 16:18) Ons werk is om die Koninkryk van God te preek en te leef hier op aarde.  (Mark 1:14; Luk 4:43; 8:1; 9:11, 60; Acts 8:12; 19:8)

Vraag: Kan ek ’n Christen wees sonder om by die kerk aan te sluit? 

Antwoord: Ja, dit is moontlik. Dis soos:
’n Student wat nie wil skool toe gaan nie.
’n Soldaat wat nie by die weermag wil aansluit nie.
’n Landsburger wat nie stem of belasting betaal nie.
’n Verkoopsman sonder kliënte.
’n Ontdekker sonder basiskamp.
’n Matroos op ’n skip sonder bemanning.
’n Sakeman op ’n verlate eiland.
’n Skrywer sonder lesers.
’n Tuba-speler sonder ’n orkes.
’n Ouer sonder ’n gesin.
’n Sokkerspeler sonder ’n span.
’n Politikus wat ’n kluisenaar is.
’n Wetenskaplike wat nie sy uitvindings bekendmaak nie.
’n By sonder ’n korf.
Almal ken die storie van die ou gomtor wat 100 jaar oud geword het en ewe windmakerig sy lang lewe aan drank, swart sigare en mooi vrouens – en die feit dat hy nooit in die kerk gekom het nie – toegeskryf het. Volgens dr. George W. Comstock van Johns Hopkins School of Hygiene and Public Health, is daardie soort langlewendheid die uitsondering en nie die reël nie. In studies oor die verband tussen sosio-ekonomiese faktore en siekte in die bevolking van Washington-distrik, Maryland, het Comstock en sy kollegas heel per ongeluk tot ’n baie interessante ontdekking gekom. Deur gereeld kerk toe te gaan en die gesonde lewe te lei wat dikwels daarmee gepaard gaan, het mense vermoedelik ’n magdom van die ergste kwale en rampe vrygespring. Dit sluit hartsiektes, lewersirrose, tuberkulose, servikale kanker, chroniese brongitis, noodlottige ongelukke waarby net een voertuig betrokke is en selfmoord in. Die betekenisvolste bevinding was dat mense wat gereeld kerk toe gaan, minder kere die slagoffers van arteriosklerotiese hartsiekte is. Die jaarlikse sterftesyfer vir hierdie siekte was sowat 500 uit elke 100 000 mense wat elke week kerk toe gaan,  teenoor byna 900 per 100 000 onder dié wat “minder as een keer per week” kerk toe gaan. (Miskien het die sing van al die gesange gehelp om die buise oop te hou.) In elk geval, hy het ’n naam, of dan bynaam, vir die verskynsel wat hy tong-in-die-kies die “Leo Durocher”-sindroom noem.  “Gawe ouens,” volgens die goeie dokter, “eindig blykbaar laaste.”
Dokter Steward Wolf in Roseta, Pennsilvanië, het dieselfde verskynsel waargeneem. Hierdie klein gemeenskap is ’n spieëlbeeld van die oorspronklike tuisdorp in Italië; die straatname, boustyl en besighede se name is alles dieselfde, selfs die unieke Italiaanse dialek. Die krag van hierdie unieke gemeenskap lê in hulle siening van familie. Kinders word groot sonder die vrees dat hulle nie sal werk kry nie, want êrens in die gemeenskap sal iemand na jou kyk. Tot drie geslagte woon saam in een huis. Hulle besoek mekaar gereeld en kook vir mekaar. Hulle het ’n sterk grondslag, met die uitgebreide familie wat natuurlike familiegroepe vorm. Hulle hou groot byeenkomste waar almal saam eet en feesvier. Hulle sorg vir mekaar en het ’n sin vir verantwoordelikheid en aanspreeklikheid teenoor die groter gemeenskap. Die gevolg? Daar is byna geen hartsiektes in die gemeenskap nie. Dit is nie te danke aan die kos wat hulle eet nie, maar eerder aan die manier waarop hulle as ’n familie funksioneer. (Uit Outliers, bl. 3-11, Malcolm Gladwell.) In hierdie boek bewys Gladwell dat ons individuele vernuf nooit aan ons eie vermoë te danke is nie, maar dat dit die mense rondom ons se vermoëns is wat ons sterk maak! (https://en.wikipedia.org/wiki/Roseto_effect)

Ter wille van die familie

“Ter wille van die familie” word dikwels gehoor. Die familie se behoeftes is belangriker as my eie. In die Afrikakonteks kan hierdie siening misbruik word wanneer dit onmoontlik word om bo die kulturele “downforce” van die gemeenskap uit te styg. In die Weste is die klem wat ons op die individu plaas te hoog; en die Ooste verdwyn die individu in die geheel. In die Bybelse konteks het God ’n man gekies en deur die man met die groep gewerk. Dit is dus nie wat die mens wil, of wat die groep wil nie, maar wat God wil. Beide die mens en die groep moet hulle aan die wil en manier van God onderwerp.

  • Ons lyding is ter wille van die Kerk. Kyk na Paulus se voorbeeld: Col1:24“Nou verbly ek my in my lyding vir julle en vul in my vlees aan die oorblyfsels van die verdrukking van Christus vir Sy liggaam, wat die gemeente is.” Wanneer jy in die openbaar tereggewys word, aanvaar dit ter wille van die ander wat teenwoordig is sodat almal kan leer en vrees (1 Tim 5:20).
  • Die werking van die vrug van die Gees is nie vir jou eie voordeel nie, maar om die liggaam op te bou (1 Cor 14:12).
  • Ons verlaat ons familie ter wille van die Koninkryksfamilie (Luk 18:29).
  • Jesus bid vir Sy dissipels, maar ook vir die volgende geslag (Joh 17:20-21).
  • Paulus se begeerte is om by die Here te wees, maar hy bly lewe ter wille van die Kerk (Phil 1:23-24).

In die Ou Testament word hele geslagte dikwels deur God eenkant gehou om die linie van geloof en gehoorsaamheid te koester en te beskerm. Dit is ook waarom God egskeiding haat (Mal 2:16). God wil ’n Goddelike nageslag hê! Daar is geen groter aanval op ’n kind se toekomstige geloof as ouers skei. Aan die ander kant, daar sal baie minder egskeidings wees as ons getrou bly ter wille van die familie!

Word deel van God se familie. 

Ons moet deel wees van ’n kerk, of hoe? Ja! Maar dit is noodsaaklik om deel van die regte liggaam te wees! As ons 1 en 2 Konings en Kronieke bestudeer, ontdek ons gou die mag van leierskap en hoe dit die voorspoed van die mense beïnvloed. Dit is hoe God ons as mense geskape het: ons volg natuurlik ons leiers. Daarom kry ons hierdie streng waarskuwing in James 3:1“Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ’n groter oordeel sal ondergaan.” In die volgende verse van hoofstuk 3 word gepraat oor die mag van die tong, hoe dit die skip stuur. Ek glo dat leiers die rigting en vlak van volwassenheid in ’n plaaslike kerk bepaal. Jy kan nie aan ’n plaaslike kerk behoort en werklik bo die plaaslike leierskap se vlak van groei uitstyg sonder om baie gefrustreerd te wees nie.
Ons wil almal gelei word. Ons het leiers nodig. Óf ons haat hulle óf ons is lief vir hulle, maar ons wil nie hulle werk hê nie. Die lewe is moeilik en dis nie altyd maklik om by al die daaglikse takies uit te kom nie. Daarom wil ons nie die groot besluite neem nie; ons wil nie daardie verantwoordelikheid hê nie. Sommige van ons is egter vir presies daardie doel geskape; ons floreer op hierdie moeilike uitdagings. Dit is hoe God ons geskape het. Sommige hou daarvan om te lei en ander om te volg. Boonop moet ons in staat wees om leierskap en onderdanigheid te balanseer, want leiers wat nie ook onderdanig kan wees nie, versmoor hulle mense; en mense wat nooit inisiatief neem nie, frustreer leiers. Ons almal moet ’n mate van leierskap en onderdanigheid op alle gebiede van die lewe aanleer.
Wat groot groepe mense betref het ons Godvresende leiers nodig. Dit is die boodskap van Konings en Kronieke – hoe het die mens gevaar met ’n mens, en nie God nie, as koning? Toe die konings God gedien en Sy gebooie gehoorsaam het, was die mense voorspoedig. Toe die koning homself as god beskou het en die mense hom moes gehoorsaam, het ’n tyd van verwoesting gevolg.

Wie kies jy om te volg en hoekom? 

Die mense van Israel het ’n regverdige koning gesoek en Jerobeam gekies. Hierdie geslag Israeliete is na 19 konings oor die aarde versprei. In 400 jaar het nie een van hierdie konings God gedien of gehoorsaam nie. Jerobeam het sy eie vals godsdiens, tempels en priesterskap geskep. Die mense wat getrou gebly het aan God se Woord en Sy beloftes aan Dawid, het onder agt konings gedien wat op hulle beurt God gedien het – en hulle het die geboorte van die Messias gesien.
Sommige mense het Moses gevolg, maar ander is maklik oortuig om Aaron en Miriam, wat begin het om Moses se leierskap te betwyfel, te volg (Num 12:1-4). Daar is baie sulke voorbeelde van rebellie onder Moses se leierskap.
Om ’n hervormer te volg.
Die Bybelse riglyne wat ons moet gebruik wanneer ons moet kies wie om te volg, is:

  1. Het hulle ’n persoonlike verhouding met God?
  2. Het hulle ’n profetiese mandaat om te lei?
  3. Wil hulle steeds hervorm en bly hervorm volgens die standaard van God se Woord? Gehoorsaam hulle die Woord?
  4. Is hulle persoonlike lewe in ooreenstemming met die Woord?
  5. Hou hulle by die oorspronklike mandaat?

Dissipelskap in die konteks van familie

Wanneer ons kerk hou buite die grense van familie, gaan ons in die moeilikheid beland en uiteindelik foute maak. Familie is vir ewig. Jy kan nie uit familie bedank nie. Jy kan nie jou huis verlaat nie. Jy behoort vir ewig. Selfs jou aardse familie het hierdie mag oor jou: Jy kan jou naam verander, maar deur jou DNS en genetika bly jy steeds verbind. Dit is hoe God bedoel het dat familie moet wees. Maar ons probeer Sy orde deur rebellie omvêrwerp.
Die feit dat ons in- en uitgaan, verbind en weggaan, is die rede waarom sommige van ons pogings tot evangelisasie nie werk nie. Jesus het nie net vir skares gepreek nie. Hy het ’n familie gevorm toe Hy Sy dissipels saam het Hom geneem het. Ons preek en dan loop ons;  ons is nie bereid om ons lewe neer te lê vir ’n gemeenskap nie, om vaders en ouer broers te word wat hulle uit die duisternis na Sy wonderlike lig toe lei nie (1 Pet 2:9). Die ware hart van apostels is dus om vaders vir die kerke te wees (Gal 4:191 Cor 4:15). Die konteks van die ware Kerk is ook binne die konteks van familie vasgestel. Hoe kan jy na Sy Kerk omsien as jou eie familie in duie gestort het (1 Tim 3:5)? Die kerkgeskiedenis is vol verhale waar leiers hul eie families versaak het en dit het uiteindelik tot allerlei foute en wangedrag gelei. Verlossing is in die eerste plek die bekendstelling aan ’n nuwe familie. Jesus “die Seun” en ouer Broer is die Middelaar wat ons by die familie inbring. Toe Jesus Sy eerste preek gelewer het: “Bekeer julle, want die koninkryk van die hemele het naby gekom”, het Hy Sy hand uitgesteek as bekendstelling en ’n manier aangebied waarop ons deel van God se familie kan word.
God se beskermingsplan vir die bediening is familie! As jy te besig raak vir jou familie, is jy te besig vir God. Wanneer ons ons familie afskeep en buite die familie-eenheid beweeg, is ons in gevaar. Weereens, God se ontwerp vir familie is nie net vir familie met ’n gedeelde naam of bloedlyn nie, maar om dieselfde eenheid te ervaar wat in die Godheid bestaan. Wanneer ’n familie saam God aanbid, saam God gehoorsaam en saam tot Sy heerlikheid lewe, maak dit dinge maklik en natuurlik. Ons hoef dan nie onnatuurlike maniere te vind om te beskerm en om te gee nie, om te groei en te bemagtig nie. Dit gebeur alles natuurlik sonder dat ons eens daaraan aandag hoef te gee. Hy werk op al die verskillende vlakke van die familie. Al wat ons behoort te doen, is om die eenheid te bewaar!
Op die ou end moet ons almal ons eie kultuur en tradisies laat vaar. Ons moet in ons godsdiens hervorm totdat Hy alles is. Tot ons volwassenheid volgens Sy beeld bereik.

Die negatief van ‘n goddelose familie

Alles wat God as voorsiening gee, verdraai die vyand tot ’n vloek. Net so word ’n familie sonder God ’n vesting, ’n sataniese verbond, teen die doel van God. Families dra die ongehoorsaamheid van een geslag oor na die volgende en na die volgende. Goddelose menslike tradisies word nie bevraagteken nie, maar blindelings nagevolg. Dit is waarom ons moet hervorm. Akkulturasie – akkulturasie: “Proses van wedersydse kulturele beïnvloeding tussen uiteenlopende groepe, waardeur die karaktertrekke  en elemente uitgewissel word en ’n nuwe lewenspatroon ontstaan” (HAT). Akkultureer: Dit is ’n moderne woord wat beteken: “Gaan maak dissipels van alle nasies” (Matt 28:19).
Ons het ’n sistematiese, gedrewe vasberadenheid nodig om God voortdurend toe te laat om ons denke te hervorm deur Sy Gees en Sy Woord. Let op hoe die duiwel altyd probeer om God se bepalings onverstaanbaar te maak en te ontheilig sodat ons probeer om self oplossings te vind en daardeur nog groter verwoesting te veroorsaak. Die belangrikste gevolg van sondige gedrag is gebroke families. Die eerste teken dat God se Koninkryk naby is, is families wat herstel word. In Handelinge is daar talle voorbeelde van hele huishoudings en families wat gered word (Acts 16:33, 34; 11:14; 18:8). Om deel van God se familie te word, beteken ons moet ons aardse familie opgee (Matt 10:21; Matt 10:34-39; Luk 12:49-53; Luk 14:25-33).
WAAROM? Want God wil hê ons moet Sy familie op aarde verteenwoordig (Matt 6:10). As jy jou familie wil behou, moet hulle deel word van God se familie.
Ons kultuur beïnvloed die liedjies wat ons sing, ons danspassies en die woorde wat ons skryf. Dit vorm ook ons brein. Wetenskaplikes weet lankal dat neuroplastisiteit toelaat dat individuele gebeure die brein se vorm en funksie verander. Daar is deesdae bewyse dat lewenservarings soos ’n mens se kultuur ook die neurologiese paaie in die brein kan reorganiseer.
“Don’t let the world around you squeeze you into its own mould, but let God re-mould your minds from within, so that you may prove in practice that the plan of God for you is good, meets all his demands and moves towards the goal of true maturity.” Rom 12:2 (JB Phillips Translation)

Die seën van ’n geestelike familie. 

Dit is baie makliker om eerder saam met iemand te bid as alleen, om eerder saam evangelisasiewerk te doen as alleen, om saam God te prys eerder as om alleen te sing. Korporatiewe salwing maak dit selfs makliker om God te dien. Dit is ons eie ego en selfgesentreerdheid wat wil hê ons moet altyd spesiaal, apart, anders, uniek wees; altyd ons eie pad vind en nuwe paaie uitdink. Dit is mos vernederend om te volg; om eers aanwysings te kry by mense wat nie volmaak is nie. Jesus het dit vir 90% van Sy lewe op aarde gedoen – Hy het Sy aardse ouers gehoorsaam. Hoe wil jy God gehoorsaam as jy nie jou ouers, werkgewer, die wet kan gehoorsaam nie? Natuurlik moet ons soms alleen wees; Jesus het ook tyd gemaak om alleen saam met God te wees sodat Hy gereed kan wees om op ’n Goddelike manier met mense om te gaan.

Die drie-stoel-beginsel – die krag van ervaring 

Ten slotte moet ons aandag gee aan die gevolg van generasie-regressie. Soos ek aan die begin gewys het, het nie baie vaders daarin geslaag om hul salwing en ywer vir God aan die volgende geslag oor te dra nie.
Dawid het God met sy hele hart gedien en is ’n vriend van God genoem. Tog het Salomo God net aan die begin gedien, maar daarna het hy kompromieë aangegaan en die pad byster geraak. Sy seun Rehabeam het God glad nie gedien nie. Ons sien dat dieselfde met Josua gebeur het. “Maar ek en my huis, ons sal die Here dien” (Jos 24:15). Die volgende geslag ouderlinge het ook die Here gedien (Jos 24:31), maar daarna het sy nageslag gedoen wat verkeerd is in God se oë en nie eens meer by Hom gaan hoor wat hulle moet doen nie (Judg 1:10).
Bruce Wilkerson skryf in besonderhede hieroor in sy boek, The Three Chairs Principle. Die vraag is: Waar het Dawid misluk om dieselfde tipe ywer wat hy vir God gehad het, aan Salomo oor te dra? Daar is natuurlik baie antwoorde, soos sy gebrek aan dissipline, hy het te min tyd saam met sy kinders deurgebring, ensovoorts.
Ek glo die belangrikste aspek wat ons vir die volgende geslag moet onthou, is dit waaroor hierdie hele webjoernaal gaan. God se familie kom op ’n bonatuurlike manier tot stand. Ons kan nie God se familie ‘maak’ met kunsmatige voortplanting nie.  Tweedens: Lees Ps 78. Hier sien ons die belangrikheid van om nie net die roemryke kragtige dade van God oor te vertel aan die volgende geslag nie, maar hulle ook aan die wonderdade bloot te stel.  Kinders wil God eerste-hands beleef. Hulle moet dus God in ons ons lewe en getuienis herken, maar ook self beleef en ervaar..

In God se familie is daar nie plek vir toeskouers nie!

Voorwaardes om deel van Sy Koninkryk en familie te word:

Luk 17:20  Fariseërs “Die koninkryk van God kom nie met sigbare tekens nie.”
Acts 14:22  “Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan.”
Joh 3:3  “. . . as iemand nie weer gebore word  nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie.”
Luk 18:29  Gee jou familie op ter wille van die Koninkryk van God.
Luk 6:20  “Salig is julle, armes, want aan julle behoort die koninkryk van God.”
Luk 18:24  Dis moeilik vir rykes om die Koninkryk binne te gaan.
Matt 5:20  “. . . as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie.”
Matt 7:21  “Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is.”

Dit kos ‘n prys en opoffering om deel van ‘n familie te word.

Uiteindelik kos dit selfverloëning, kruis-opneem-gehoorsaamheid om Jesus te volg. (Mat 16:24).  God se familie-koninkryk werk anders, volgens ander reëls en beginsels, en dit kos ‘n pelgrimsreis om saam met Hom die pad te stap en te leer funksioneer in Sy familie. Daarom kan jy nie die Koninkryk kunsmatig tweedehands ontvang nie.
Dit maak nie saak hoe jy die Woord (stem) van God hoor nie, of dit deur Bybelstudie is, deur ’n bonatuurlike ervaring, visies, drome of ontmoetings, dit kom alles op een ding neer: Doen dit! Gehoorsaamheid aan die wil, stem en opdragte van God is die sleutel tot ’n koninkrykslewe!
Eerstehandse ervaring van die Boom van die Lewe, eerder as om van die boom van die kennis van goed en kwaad te eet. Die Nuwe-Testamentiese manier waarop die gees kennis oordra, is nie net deur woorde nie, maar deur krag (1 Cor 4:20). Dit is uit hierdie grondslag waaruit apostels hulle bediening doen (1 Joh 1:1). Ons het met ons eie oë gesien, met ons eie ore gehoor.

Daar is geen ander weg nie. Jesus is die deur. Jy moet deur Hom persoonlik gaan deur jou lewe aan Hom oor te gee (Matt 16:24). Niemand kan dit vir jou doen nie. Jou ouers kan vir jou die pad aandui deur hul voorbeeld en onderrig, maar jy moet self ingaan en Hom ervaar.

Selfs in ons Christus-gesentreerde fokus is die middelpunt die hart van die Vader, “as jy My sien sien, sien jy die vader (Joh 14:9) ’n Ware pa wil sy kinders sien grootword en volwasse mense wees. God wil ons vriendskap hê, nie ons slawerny nie.  Die Vader wil sien dat ons opgroei in volwassenheid volgens die voorbeeld van sy Seun. (Rom 8:29) Hierdie volwassenheid kan nie gebeur sonder ‘n familie, liggaam en gemeente nie. Jy moet binne die huisgesin van God funksioneer om die volle impak van Sy opvoedingmeganisme te verkry. Op die ou end is dit mense se eie seer, misstappe en teleurstellings wat maak dat hulle wrokkig en vol wantroue is teenoor die kerkfamilie. Mag God ons oë oopmaak sodat ons Sy uitnodiging en Sy voorsiening sal raaksien wat Hy vir ons in ’n Goddelike huisgesin voorberei het!

Categories
Sermons

Maintain Childlike Wonder

Throughout the Bible we see people losing sight of the things of this world, as they fixate their gaze upon the Glory of our Lord! From time to time, it is necessary that we close our eyes to the physical world, so that our senses can be awakened to the eternal reality of the spiritual realm. Once we habitually continue to behold FIRST His glory (2 Cor 4:18), His Kingdom (Mat 6:33), we begin to see this world from a heavenly perspective. 

AS WE CONTINUE to practice doing just as He tells us to do in His Word, life completely changes for us. We will have a completely different perspective and will come to have an entirely new attitude toward life, things and people! 

KINGDOM OF GOD – ROM 14:17: its characteristics are described as righteousness, peace and joy in the Holy Ghost. The eternal chaos in the world due to the “tares” has not prevented the growth of the wheat. (The world was created by the Word of God out of chaos ). 

OUR PRIVILEGE: to reign with Christ. Enter in by faith. We have been made to “sit together in heavenly places in Christ Jesus”. We are to be more than conquerors. Sin shall not have dominion over us. Sin, sickness and Satan are banished from the glorious realm in which God’s children are called to live. Jesus is our KING, we are His Kingdom. HIS WILL is our highest desire and the extension of His Kingdom is our sole occupation. All else will be added unto us. Our occupation is rulership, not defeat!

Like a child our sense of wonder is restored. We see miracles in the smallest things. We live with an intentional expectation for signs, wonders, and miracles. Nothing is impossible for our God! We are sincerely grateful for what we have already received in Christ Jesus. Our hearts are at peace, we are content, and we have a joyful expectation that if God is for us, nothing can be against us. (Rom 8:31)  

As for us, we have all of these great witnesses who encircle us like clouds. So we must let go of every wound that has pierced us and the sin we so easily fall into. Then we will be able to run life’s marathon race with passion and determination, for the path has been already marked out before us. We look away from the natural realm and we fasten our gaze onto Jesus who birthed faith within us and who leads us forward into faith’s perfection. His example is this: Because his heart was focused on the joy of knowing that you would be his, he endured the agony of the cross and conquered its humiliation, and now sits exalted at the right hand of the throne of God! (Heb 12:1-2) Passion Translation 

872. ἀφοράω aphoráō; contracted aphorṓ, fut. apópsomai, from apó (G0575) an intens., and horáō (G3708), to look. To look away steadfastly or intently toward a distant object. Metaphorically, to behold in the mind, to fix the mind upon (Phil. 2:23; Heb. 12:2).

And as Moses lifted up the serpent in the wilderness, even so must the Son of Man be lifted up, that whoever believes in Him should not perish but have eternal life. (Joh 3:13)

The woman said to Him, “I know that Messiah is coming” (who is called Christ). “When He comes, He will tell us all things.” Jesus said to her, “I who speak to you am He.” (Joh 4:25-26)

Peter Saw Him as the Messiah.  He said to them, “But who do you say that I am?”

Simon Peter answered and said, “You are the Christ, the Son of the living God.”

Jesus answered and said to him, “Blessed are you, Simon Bar-Jonah, for flesh and blood has not revealed this to you, but My Father who is in heaven. And I also say to you that you are Peter, and on this rock I will build My church, and the gates of Hades shall not prevail against it. (Mat 16:15–17). 

And he said, “Who are You, Lord?” Then the Lord said, “I am Jesus, whom you are persecuting. It is hard for you to kick against the goads.” So he, trembling and astonished, said, “Lord, what do You want me to do?” (Acts 9:5). 

Then he said to Jesus, “Lord, remember me when You come into Your kingdom.”

And Jesus said to him, “Assuredly, I say to you, today you will be with Me in Paradise.” (Luk 23:40–43)

The four living creatures, each having six wings, were full of eyes around and within. And they do not rest day or night, saying:

“Holy, holy, holy,

Lord God Almighty,

Who was and is and is to come!”

Whenever the living creatures give glory and honor and thanks to Him who sits on the throne, who lives forever and ever, the twenty-four elders fall down before Him who sits on the throne and worship Him who lives forever and ever, and cast their crowns before the throne, saying:

“You are worthy, O Lord,

To receive glory and honor and power;

For You created all things,

And by Your will they exist and were created.” (Rev 4:8-10) 

Categories
Sermons

Measure Your Spiritual Maturity

DO THE Spiritual Maturity TEST: Click HERE.

Mature in precision in speech  

“But speaking the truth in love, may grow up into him in all things”
 
226. ἀληθεύω alētheúō; fut. alētheúsō, from alēthḗs (G0227), real, actual, not counterfeit. To act genuinely, truly. In Eph. 4:15, the expression “speaking the truth in love” is alētheúontes, meaning to endeavor to express the truth in a loving manner. In Gal. 4:16 not only speaking the truth but presenting an action as the truth and not counterfeit (Sept.: Gen. 42:16; Prov. 21:3).
 
Everything is intricate beyond imagining. Everything is affected by everything else.
 
It is well-known that people communicate through a set of filters shaped by history, sense of identity, beliefs about what is true, and values about what is right, as well as perceptions and interpretations of what is going on. When someone else communicates with us, we squeeze the message through our own personal filtering system to understand. Of course, people from the same ethnic, cultural, gender, national, or geographic grouping have some common history and beliefs. That makes communication within those groups easier, than between people who come from different backgrounds. Beyond these differences, each of us also has unique ways of thinking and processing. We pay attention to various aspects of reality, based on how we individually use our brains. Some of us think in detailed linear sequences, while others prefer to envision a larger whole. Some people are attracted to those things that are different and new, while others are drawn to what is the same (or at least similar) to what they already know.
 
 
In Noam Chomsky’s 1957 Ph.D. thesis, Transformational Grammar, he said there are three processes by which people create the filters of their individual Model of the World: 
1. Deletion
2. Gerenalizasion
3. Distortion
 
Rose Charvet, S., 2019. Words That Change Minds. Institute for Influence.
 
Rule 10: be precise in speech 
 
Peterson, J., n.d. Summary of 12 rules for life.
God created order out of chaos through precise words.  
 
  • Hear Me
  • Even if you disagree with me, don’t make me wrong
  • Acknowledge the greatness within me
  • Remember to look for my loving intentions
  • Tell me the truth with compassion

THE SPIRITUAL GROWTH PATH 

Awaken to the reality of JESUS Christ

From a Pure Scriptural Perspective: Did Jesus Ever Make an Appeal for People to Worship Him? No, He did not.

His appeal over and over again was: “Follow me.” (Mat 4:19; 8:22; 9: 9; 10:38; 16:24; 19:21). So Jesus is not looking for our admiration, He is looking for our obedience. Of course, worship is an important part of my spiritual life and growth, but praise is not what saves us. Praise, worship, religious practice is not our mediator, Jesus is.

Baptism in Water

Baptism is a very controversial topic among Christians. However, the one thing that everyone agrees on is the fact that every believer should be baptized, because the Bible is very clear about that. The problem is how and when? We know that the core of the gospel is about laying down the old man, and taking up in the faith of your new Christ nature. Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me (Matt. 16: 24-25; Gal. 2:20; Phil. 3:18).

Baptism in the Holy Spirit

The wonderful natural provision God gives is often perverted or falsified by satan so that we reject it. Hungry for God’s love, we then more easily buy into the weak imitation that satan offers us. We as human beings all have a spiritual spiritual hunger.

Connect with the body

Link and become part of the Family: The essence of being a church is the gathering of believers (Acts 2:42, 46). The essence of this gathering is that we will build, establish, and strengthen one another in ministry (Matt. 22:39; Acts 2: 44-45; 1 Cor. 14:26).

Learn the Will / Word of God

Equip yourself for ministry (Matt. 28: 18-20, Acts 2:42). Every follower of Jesus always belongs in a Bible school.

Worship in Spirit and in Truth

Worship the Lord in Prayer and Praise (Matt. 22: 36-37, Acts 2:43, 47; Acts 2:42). God is Spirit and must be worshiped in Spirit and truth (John 4:35).

Lead someone to become a follower of Jesus

Lead someone to become a follower of Jesus (Matt. 28: 18-20, Acts 2:41, 47). There is nothing that refreshes and strengthens one more than the privilege of leading someone to the Lord.

Serve fellowship with Jesus’ life.

Serve the fellowship and World with Christ and help form fellowship in the image of Jesus Christ (Col. 1:28).