Categories
Preke

Ontdek God se hart en plan vir jou deelwees in Sy familie

Ontdek God se hart en plan vir die familie

Familie is die Wieg van die Lewe – Pous Francis
’n Gelukkige familie is ons eerste verdedigingsmuur teen die bose en die duisternis van hierdie wêreld. Chantál Oosthuizen.
Jy weet nie hoe baie jy ’n kerk nodig het, tot jy ’n kerk nodig kry nie. André Pelser
God het van die begin af bestem dat daar families moet wees. God het Adam gemaak en gesien dat hy alleen was – hy het ’n maat nodig gehad. Hy het toe vir Eva gemaak. Daarna het hulle kinders gekry en die eerste opdrag nagekom, naamlik om kinders te kry en die aarde te vul (Gen 1:28). Hierdie reël om te vermeerder is tans die basiese manier waarop Islam die wêreld wil verower. Wanneer hulle na ’n ander land emigreer, wil hulle nie integreer, die taal aanleer, of afsien van hulle tradisies en kleredrag nie. Maar hulle woon nou al orals in die wêreld en hulle getalle groei teen 3,1 kind per gesin teenoor die 2,1 van Europa en Amerika. Lees gerus die volgende artikel oor hierdie onderwerp: http://brie-hoffman.hubpages.com/hub/Muslim-World-how-muslims-will-take-over-the-world-via-population-growth Alhoewel dit dalk waar is, is God se oorspronklike plan dat die aarde met Sy heerlikheid gevul word deur Godvresende en regverdige families.
Die heel eerste familie is ook ’n voorbeeld van families en die probleme wat hulle ondervind. Toe Adam se kinders hulle offers aan God gebring het, is Abel s’n aanvaar maar Kain s’n nie. Hy het sy broer vermoor omdat hy aanstoot geneem het en jaloers en woedend was (Gen 4:5-6). God se antwoord aan Kain is interessant: (v 7) “Is daar nie verheffing as jy goed doen nie? En as jy nie goed doen nie – die sonde lê en loer voor die deur en sy begeerte is na jou; maar jy moet daaroor heers.” Dit wat in Kain se hart was, het sigbaar geword toe God sy offergawe verwerp het. “Is ek my broer se wagter?” (Gen 4:9). God stel nie belang in ons offergawes nie, maar in ons genade teenoor ander, ons bereidheid om mense wat in die moeilikheid is, te help (Matt 9:13 AMPLIFIED). Familielede neem maklik aanstoot onder mekaar. Wanneer ons dit regkry om nie aanstoot te neem nie, sal ons die lewe kan bemeester.

Om te vermeerder, was die maklike deel. Die moeilike deel is blykbaar om geestelik te groei en die kinders te leer om hul ouers se voorskrifte te volg.

God se familie word deur geloof en gehoorsaamheid gevorm. God het Abraham van die Galdeërs wat in Ur gewoon het geroep om Sy familie te word (Gen 12:1Rom 4:5). Abraham is die vader van geloof (Rom 3:30; Rom 4:1-2; Rom 4:16Heb 6:15). Sy naam, Abraham, beteken vader van baie nasies. Dit is eintlik die verhaal van ’n nasie se geboorte; die verhaal van Abraham, Isak en Jakob is die verhaal van ’n familie.

’n Geestelike familie – gebore op ’n bonatuurlike manier

Sara, Ragel en Rebekka was almal onvrugbaar en God moes elkeen se baarmoeder deur ’n wonderwerk open sodat hulle kinders in die wêreld kan bring. Die seën van die verbond met Abraham was van die begin af bedoel om ’n nageslag van families te wees (Gen 12:1-3). Nie een van hulle eersgeborenes het die seën van die verbond gekry nie. Abraham se eersgeborene was Ismael. Maar Isak wat uit Sara gebore is, het die belofte ontvang (Gen 17:18-21). Isak se eersgeborene was Esau, maar Jakob het sy vader bedrieg en die seën ontvang (Gen 27:20-29). Jakob se eersgeborene was Ruben en hy het ook nie die seën ontvang nie: “Jy sal die vernaamste nie wees nie” (Gen 49:3-4). Ruben se ontug met sy pa se byvrou, Bilha, (die ma van sy broers Dan en Naftali) word in Gen 35:22 vertel. Josef was Jakob se oudste seun by sy vrou, Ragel, en hy het die seën ontvang. Maar later het Benjamin die stam se seën ontvang. Josef se eersgebore seun was Manasse, maar Jakob het sy hande gekruis en Efraim geseën (Gen 48:1-20).
Die Joodse regeringstelsel word ’n teokrasie genoem waar God die koning is. Dit was nie God se oorspronklike plan dat Israel ’n aardse koning moes hê nie (1 Sam 8:1-21). Samuel het hulle teen die gevolge gewaarsku: “Maar die volk het geweier om na Samuel te luister en gesê: ‘Nee, maar daar moet ’n koning oor ons wees, dat ons ook kan wees soos al die nasies – dat ons koning ons kan rig en voor ons uittrek en ons oorloë voer’ (v 19-20). Dit was nooit God se plan dat Sy mense die slawe en onderdane van ’n koning moes wees nie. God se plan is ’n familie!
Toe God die eerste koning van Israel aangestel het, het Hy die koning gekies op die manier waarop ‘n mens sou kies: “. . . ’n vermoënde man. En hy het ’n seun gehad met die naam van Saul, ’n jongman en mooi gebou, ja, daar was onder die kinders van Israel geeneen mooier as hy nie: van sy skouers af boontoe was hy hoër as die hele volk” (1 Sam 9:1-2). Dawid was die jongste seun van Isai en tog is hy as die volgende koning van Israel aangewys – die rede was sy geloof in en sy verhouding met God (1 Sam 16:13).
God wil hê ons moet Sy kinders wees; mense wat glo en volgens Sy wil en verordeninge leef. Dit is waarom mense wat nooit in die Koninkryk aanvaar sou word nie, wel ingesluit is weens hulle geloof, soos Boas, Rut en hul seun Obed. Ragab die prostituut, het die Israelitiese spioene by haar laat wegkruip en hulle gehelp om te ontsnap. Die Bybelse verhaal en geskiedenis is ’n verhaal van gelowige helde (Heb 11).
God heg baie groot waarde aan familie. Familie is God se manier om ons tot volwassenheid te laat groei. Fisioloë en opvoeders kan ’n lys maak van die negatiewe gevolge van ’n gebroke gesin, afwesige ouers en kindermishandeling weens ouers wat swak rolmodelle is en swak familiestrukture. Ons kan aanneem dat die meeste maatskaplike probleme van vandag die gevolg is van gebroke gesinne. Dit is baie duidelik wanneer ons 1 en 2 Konings bestudeer. Nie baie leiers in die Bybel het daarin geslaag om hul kinders Godvresend groot te maak nie. Eli, die hoëpriester, het in die skande gekom omdat hy nie sy seuns bestraf het nie (1 Sam 3:13). Samuel se kinders het ook nie vir God gedien nie. Hulle het op oneerlike maniere wins gemaak, omkoopgeld aanvaar en die reg verdraai. Dit is beslis nie die optrede van mense met ’n goddelike karakter nie (1 Sam 8:3).
Dit is interessant dat sommige van die regverdige konings van Juda nie hul vaders se voorbeeld gevolg het nie, maar gekies het om eerder terug te draai en in Dawid se voetspore te volg. “En hy het gedoen wat reg was in die oë van die Here en geheel en al in die weg van sy vader Dawid gewandel en nie regs of links afgewyk nie” (2 King 22:2) Daar was konings wat nie omgegee het watter nalatenskap hulle vir hul kinders los nie, al het hulle geweet hul eie kinders sou die gevolge dra van hul vader se optrede. So het Hiskia al die rykdom van Juda aan die koning van Babilon se seun gewys. En uiteindelik het hy die boodskap van oordeel van die profeet Jesaja gekry dat die einste koninkryk van Babilon sal kom en al hierdie skatte sal wegdra. Maar hy was net te bly dat die oordeel nie gedurende sy leeftyd vervul sal word nie: “Toe sê Hiskia vir Jesaja: ‘Die woord van die Here wat u gespreek het, is goed.’ Ook sê hy: ‘Waarom dan nie, as daar maar vrede en bestendigheid in my dae sal wees!’” (2 King 20:19)
Hierdie selfde houding kom voor by die meeste Afrikane in die Afrikakultuur. Hulle is meer bekommerd oor die dooies, en hulle voorvaders, as wat hulle probeer om dinge makliker te maak vir die opkomende geslag. In die Afrikakultuur is die kinders verantwoordelik vir die ouers. Bruidegomme betaal groot bedrae lobola as trougeskenk aan die vader. In die Westerse kultuur betaal die pa ’n klomp geld vir die troue. Albei is uiterste gevalle. God die Vader is ons voorbeeld as ons kyk hoe Hy Jesus opgevoed het deur dissipline en gehoorsaamheid aan Sy aardse ouers, in ’n klein, hegte gemeenskap; totdat Hy op dertig gereed was om die mag van God se Koninkryk te ontvang. Die einddoel van God se siening van die familie is volwassenheid. Die man moet, soos Christus, sy vrou volmaak en sonder blaam aan God voorstel – dit beteken volwasse (Eph 5:27). Dit word gewoonlik gedoen deur Jesus te volg, te gehoorsaam en aan Hom onderdanig te wees. Vroue moet die jongeres onderrig deur wysheid, voorbeeld, reinheid en respek (1 Tim 5:2Tit 2:3).

Die ewige Kerk is God se ontwerp vir familie. 

Die Kerk: Die Geesgevulde huisgesin van God – die Kerk is die ontvanger en vervulling van die Koninkryk en die verlossingsboodskap (Mat 16:18). Die Kerk word beskou as ’n aktiewe liggaam van gelowiges met baie lede wat elkeen ’n belangrike rol het om te vervul (Rom 12:3-82:19-22). Alhoewel die leiers in die Kerk belangrik is en gerespekteer moet word (Heb 13:7-817), is die aktiewe bediening en deelname van die lede as geheel noodsaaklik. Die apostels sien nie leiers as verhewe bo mense nie, maar as leiers tussen die mense. Hulle moet deur hul voorbeeld lei (Acts 18:320:3335). Dit is waarom die vyfvoudige bediening aan die Kerk gegee is – om die heiliges vir hul bediening voor te berei (Eph 4:11-12). Die Kerk word gesien as een liggaam, gevul met een Gees, met een Vader, een doop en een geloof (Eph 4:4-6).
God se gietvorm vir familie is kerk. Die woord kerk (ecclesia) bestaan uit twee stamme: ek – “vanuit” en kaleo – “geroep”. ’n Direkte vertaling van kerk is dus “dié wat Hy uitgeroep het”. “Maar julle is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom, ’n heilige volk, ’n volk as eiendom [God s’n] verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,” (1 Pet 2:9).

Onderskei die liggaam van Christus. 

Ons probleem is nie dat daar te veel kerke is nie, of dat ons so baie verskil nie, maar omdat ons mekaar nie as broers van een Kerk erken nie (Eph 4:1-6). Die Vader bepaal wie die kinders is. Niemand kom na die Vader as Hy hulle nie trek nie (Joh 6:44). As gevolg van mense se seer rakende verhoudinge en misbruik van gesag, sien mense nie kerk nie.  Omdat satan die krag van kerk en familie verstaan probeer hy sy uiterste bes om verhoudinge en kerkwees te verongeluk.  Die grootste hartseer is; elke keer wat ons nie deur ons seerkry groei nie, bly ons onvolwasse in daardie area. Dis beteken die kerk in sy geheel bly onvolwasse.  Mens het dus nodig dat net soos Petrus Jesus as die Messias moes herken, die Vader ons oë oopmaak om Sy Kerk te sien.  Daar is geen perfekte kerk hier op aarde nie, maar daar is gemeentes wat nader aan Sy wil leef en beweeg.
“not discerning the Lord’s body” (2 Cor 11:29) Dié hele hoofstuk oor die nagmaal gaan nie eintlik ook die nagmaal ritueel per cé nie, dit gaan oor die herstel van verhouding en familie deur belydenis en vergifnis. Anders bring ons juis ‘n oordeel oor onsself (v29) en is daar baie siekes onder ons. (v30).  So baie mense probeer die Here alleen dien, sonder die hulp, ondersteuning van ‘n familie! Dis so baie hartseer!

Ons werk is nie om ons familie te kies nie, maar om dié te aanvaar wat Hy in ons familie aangeneem het.

Toe Jesus aarde toe gekom het, het Hy ’n liggaam nodig gehad; Hy het vandag steeds ’n ‘liggaam’ nodig (Heb 10:5) waarvan Hy die hoof is (Eph 1:22-23). Daar is verskeie soorte liggame: Die liggame van mense en diere –  ’n dooie liggaam of lyk, die lewendige liggaam van diere – die liggame van sterre of planete (hemelliggame) – word gebruik vir ’n (groot of klein) aantal mense wat ’n hegte eenheid vorm in een samelewing, of as familie; ’n sosiale, etiese, mistieke liggaam soos die Kerk in die Nuwe Testament – ’n vergadering burgers wat van hul huise na ’n openbare terrein geroep word, ’n byeenkoms – ’n byeenkoms van mense wat op ’n openbare plek byeenkom om oor die doel van die Israeliete se samekoms te beraadslaag – enige vergadering of samedromming van mense wat toevallig byeengekom het, rumoerig in ’n Christelike sin – ’n byeenkoms van Christene wat bymekaarkom vir lofprysing en aanbidding in ’n Godsdiensbyeenkoms; ’n vergadering getroue Christene wat reeds dood is en in die hemel ontvang word – ’n groep Christene of diegene wat hoop op ewige redding deur Jesus Christus, wat hul eie godsdienstige rituele volg, hul eie godsdienstige vergaderings hou en hul eie sake bestuur volgens die regulasies wat vir die liggaam voorgeskryf word om orde te verseker – dié wat op enige plek, in ’n stad of dorp, so ’n liggaam vorm en ’n eenheid is – die hele liggaam van Christene wat oor die aarde versprei is.
Ons kan dit opsom deur te sê dat die Liggaam van Christus op verskeie maniere uitdrukking vind. Kleingroepe, huiskerke, groot byeenkomste, bedienings wat op ’n spesifieke behoefte fokus; elke keer wat ons in Sy Naam bymekaarkom, verskyn Hy tussen ons (Mat 18:20). Ons kan dus nie ‘kerk’ reduseer tot een begrip of stelsel nie.  Kerk is organies en dinamies.

Ware kerk vertoon die genialiteit van God.

Daarom kan ons nie Sy Kerk bou nie, Hy bou Sy kerk. (Mat 16:18) Ons werk is om die Koninkryk van God te preek en te leef hier op aarde.  (Mark 1:14; Luk 4:43; 8:1; 9:11, 60; Acts 8:12; 19:8)

Vraag: Kan ek ’n Christen wees sonder om by die kerk aan te sluit? 

Antwoord: Ja, dit is moontlik. Dis soos:
’n Student wat nie wil skool toe gaan nie.
’n Soldaat wat nie by die weermag wil aansluit nie.
’n Landsburger wat nie stem of belasting betaal nie.
’n Verkoopsman sonder kliënte.
’n Ontdekker sonder basiskamp.
’n Matroos op ’n skip sonder bemanning.
’n Sakeman op ’n verlate eiland.
’n Skrywer sonder lesers.
’n Tuba-speler sonder ’n orkes.
’n Ouer sonder ’n gesin.
’n Sokkerspeler sonder ’n span.
’n Politikus wat ’n kluisenaar is.
’n Wetenskaplike wat nie sy uitvindings bekendmaak nie.
’n By sonder ’n korf.
Almal ken die storie van die ou gomtor wat 100 jaar oud geword het en ewe windmakerig sy lang lewe aan drank, swart sigare en mooi vrouens – en die feit dat hy nooit in die kerk gekom het nie – toegeskryf het. Volgens dr. George W. Comstock van Johns Hopkins School of Hygiene and Public Health, is daardie soort langlewendheid die uitsondering en nie die reël nie. In studies oor die verband tussen sosio-ekonomiese faktore en siekte in die bevolking van Washington-distrik, Maryland, het Comstock en sy kollegas heel per ongeluk tot ’n baie interessante ontdekking gekom. Deur gereeld kerk toe te gaan en die gesonde lewe te lei wat dikwels daarmee gepaard gaan, het mense vermoedelik ’n magdom van die ergste kwale en rampe vrygespring. Dit sluit hartsiektes, lewersirrose, tuberkulose, servikale kanker, chroniese brongitis, noodlottige ongelukke waarby net een voertuig betrokke is en selfmoord in. Die betekenisvolste bevinding was dat mense wat gereeld kerk toe gaan, minder kere die slagoffers van arteriosklerotiese hartsiekte is. Die jaarlikse sterftesyfer vir hierdie siekte was sowat 500 uit elke 100 000 mense wat elke week kerk toe gaan,  teenoor byna 900 per 100 000 onder dié wat “minder as een keer per week” kerk toe gaan. (Miskien het die sing van al die gesange gehelp om die buise oop te hou.) In elk geval, hy het ’n naam, of dan bynaam, vir die verskynsel wat hy tong-in-die-kies die “Leo Durocher”-sindroom noem.  “Gawe ouens,” volgens die goeie dokter, “eindig blykbaar laaste.”
Dokter Steward Wolf in Roseta, Pennsilvanië, het dieselfde verskynsel waargeneem. Hierdie klein gemeenskap is ’n spieëlbeeld van die oorspronklike tuisdorp in Italië; die straatname, boustyl en besighede se name is alles dieselfde, selfs die unieke Italiaanse dialek. Die krag van hierdie unieke gemeenskap lê in hulle siening van familie. Kinders word groot sonder die vrees dat hulle nie sal werk kry nie, want êrens in die gemeenskap sal iemand na jou kyk. Tot drie geslagte woon saam in een huis. Hulle besoek mekaar gereeld en kook vir mekaar. Hulle het ’n sterk grondslag, met die uitgebreide familie wat natuurlike familiegroepe vorm. Hulle hou groot byeenkomste waar almal saam eet en feesvier. Hulle sorg vir mekaar en het ’n sin vir verantwoordelikheid en aanspreeklikheid teenoor die groter gemeenskap. Die gevolg? Daar is byna geen hartsiektes in die gemeenskap nie. Dit is nie te danke aan die kos wat hulle eet nie, maar eerder aan die manier waarop hulle as ’n familie funksioneer. (Uit Outliers, bl. 3-11, Malcolm Gladwell.) In hierdie boek bewys Gladwell dat ons individuele vernuf nooit aan ons eie vermoë te danke is nie, maar dat dit die mense rondom ons se vermoëns is wat ons sterk maak! (https://en.wikipedia.org/wiki/Roseto_effect)

Ter wille van die familie

“Ter wille van die familie” word dikwels gehoor. Die familie se behoeftes is belangriker as my eie. In die Afrikakonteks kan hierdie siening misbruik word wanneer dit onmoontlik word om bo die kulturele “downforce” van die gemeenskap uit te styg. In die Weste is die klem wat ons op die individu plaas te hoog; en die Ooste verdwyn die individu in die geheel. In die Bybelse konteks het God ’n man gekies en deur die man met die groep gewerk. Dit is dus nie wat die mens wil, of wat die groep wil nie, maar wat God wil. Beide die mens en die groep moet hulle aan die wil en manier van God onderwerp.

  • Ons lyding is ter wille van die Kerk. Kyk na Paulus se voorbeeld: Col1:24“Nou verbly ek my in my lyding vir julle en vul in my vlees aan die oorblyfsels van die verdrukking van Christus vir Sy liggaam, wat die gemeente is.” Wanneer jy in die openbaar tereggewys word, aanvaar dit ter wille van die ander wat teenwoordig is sodat almal kan leer en vrees (1 Tim 5:20).
  • Die werking van die vrug van die Gees is nie vir jou eie voordeel nie, maar om die liggaam op te bou (1 Cor 14:12).
  • Ons verlaat ons familie ter wille van die Koninkryksfamilie (Luk 18:29).
  • Jesus bid vir Sy dissipels, maar ook vir die volgende geslag (Joh 17:20-21).
  • Paulus se begeerte is om by die Here te wees, maar hy bly lewe ter wille van die Kerk (Phil 1:23-24).

In die Ou Testament word hele geslagte dikwels deur God eenkant gehou om die linie van geloof en gehoorsaamheid te koester en te beskerm. Dit is ook waarom God egskeiding haat (Mal 2:16). God wil ’n Goddelike nageslag hê! Daar is geen groter aanval op ’n kind se toekomstige geloof as ouers skei. Aan die ander kant, daar sal baie minder egskeidings wees as ons getrou bly ter wille van die familie!

Word deel van God se familie. 

Ons moet deel wees van ’n kerk, of hoe? Ja! Maar dit is noodsaaklik om deel van die regte liggaam te wees! As ons 1 en 2 Konings en Kronieke bestudeer, ontdek ons gou die mag van leierskap en hoe dit die voorspoed van die mense beïnvloed. Dit is hoe God ons as mense geskape het: ons volg natuurlik ons leiers. Daarom kry ons hierdie streng waarskuwing in James 3:1“Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ’n groter oordeel sal ondergaan.” In die volgende verse van hoofstuk 3 word gepraat oor die mag van die tong, hoe dit die skip stuur. Ek glo dat leiers die rigting en vlak van volwassenheid in ’n plaaslike kerk bepaal. Jy kan nie aan ’n plaaslike kerk behoort en werklik bo die plaaslike leierskap se vlak van groei uitstyg sonder om baie gefrustreerd te wees nie.
Ons wil almal gelei word. Ons het leiers nodig. Óf ons haat hulle óf ons is lief vir hulle, maar ons wil nie hulle werk hê nie. Die lewe is moeilik en dis nie altyd maklik om by al die daaglikse takies uit te kom nie. Daarom wil ons nie die groot besluite neem nie; ons wil nie daardie verantwoordelikheid hê nie. Sommige van ons is egter vir presies daardie doel geskape; ons floreer op hierdie moeilike uitdagings. Dit is hoe God ons geskape het. Sommige hou daarvan om te lei en ander om te volg. Boonop moet ons in staat wees om leierskap en onderdanigheid te balanseer, want leiers wat nie ook onderdanig kan wees nie, versmoor hulle mense; en mense wat nooit inisiatief neem nie, frustreer leiers. Ons almal moet ’n mate van leierskap en onderdanigheid op alle gebiede van die lewe aanleer.
Wat groot groepe mense betref het ons Godvresende leiers nodig. Dit is die boodskap van Konings en Kronieke – hoe het die mens gevaar met ’n mens, en nie God nie, as koning? Toe die konings God gedien en Sy gebooie gehoorsaam het, was die mense voorspoedig. Toe die koning homself as god beskou het en die mense hom moes gehoorsaam, het ’n tyd van verwoesting gevolg.

Wie kies jy om te volg en hoekom? 

Die mense van Israel het ’n regverdige koning gesoek en Jerobeam gekies. Hierdie geslag Israeliete is na 19 konings oor die aarde versprei. In 400 jaar het nie een van hierdie konings God gedien of gehoorsaam nie. Jerobeam het sy eie vals godsdiens, tempels en priesterskap geskep. Die mense wat getrou gebly het aan God se Woord en Sy beloftes aan Dawid, het onder agt konings gedien wat op hulle beurt God gedien het – en hulle het die geboorte van die Messias gesien.
Sommige mense het Moses gevolg, maar ander is maklik oortuig om Aaron en Miriam, wat begin het om Moses se leierskap te betwyfel, te volg (Num 12:1-4). Daar is baie sulke voorbeelde van rebellie onder Moses se leierskap.
Om ’n hervormer te volg.
Die Bybelse riglyne wat ons moet gebruik wanneer ons moet kies wie om te volg, is:

  1. Het hulle ’n persoonlike verhouding met God?
  2. Het hulle ’n profetiese mandaat om te lei?
  3. Wil hulle steeds hervorm en bly hervorm volgens die standaard van God se Woord? Gehoorsaam hulle die Woord?
  4. Is hulle persoonlike lewe in ooreenstemming met die Woord?
  5. Hou hulle by die oorspronklike mandaat?

Dissipelskap in die konteks van familie

Wanneer ons kerk hou buite die grense van familie, gaan ons in die moeilikheid beland en uiteindelik foute maak. Familie is vir ewig. Jy kan nie uit familie bedank nie. Jy kan nie jou huis verlaat nie. Jy behoort vir ewig. Selfs jou aardse familie het hierdie mag oor jou: Jy kan jou naam verander, maar deur jou DNS en genetika bly jy steeds verbind. Dit is hoe God bedoel het dat familie moet wees. Maar ons probeer Sy orde deur rebellie omvêrwerp.
Die feit dat ons in- en uitgaan, verbind en weggaan, is die rede waarom sommige van ons pogings tot evangelisasie nie werk nie. Jesus het nie net vir skares gepreek nie. Hy het ’n familie gevorm toe Hy Sy dissipels saam het Hom geneem het. Ons preek en dan loop ons;  ons is nie bereid om ons lewe neer te lê vir ’n gemeenskap nie, om vaders en ouer broers te word wat hulle uit die duisternis na Sy wonderlike lig toe lei nie (1 Pet 2:9). Die ware hart van apostels is dus om vaders vir die kerke te wees (Gal 4:191 Cor 4:15). Die konteks van die ware Kerk is ook binne die konteks van familie vasgestel. Hoe kan jy na Sy Kerk omsien as jou eie familie in duie gestort het (1 Tim 3:5)? Die kerkgeskiedenis is vol verhale waar leiers hul eie families versaak het en dit het uiteindelik tot allerlei foute en wangedrag gelei. Verlossing is in die eerste plek die bekendstelling aan ’n nuwe familie. Jesus “die Seun” en ouer Broer is die Middelaar wat ons by die familie inbring. Toe Jesus Sy eerste preek gelewer het: “Bekeer julle, want die koninkryk van die hemele het naby gekom”, het Hy Sy hand uitgesteek as bekendstelling en ’n manier aangebied waarop ons deel van God se familie kan word.
God se beskermingsplan vir die bediening is familie! As jy te besig raak vir jou familie, is jy te besig vir God. Wanneer ons ons familie afskeep en buite die familie-eenheid beweeg, is ons in gevaar. Weereens, God se ontwerp vir familie is nie net vir familie met ’n gedeelde naam of bloedlyn nie, maar om dieselfde eenheid te ervaar wat in die Godheid bestaan. Wanneer ’n familie saam God aanbid, saam God gehoorsaam en saam tot Sy heerlikheid lewe, maak dit dinge maklik en natuurlik. Ons hoef dan nie onnatuurlike maniere te vind om te beskerm en om te gee nie, om te groei en te bemagtig nie. Dit gebeur alles natuurlik sonder dat ons eens daaraan aandag hoef te gee. Hy werk op al die verskillende vlakke van die familie. Al wat ons behoort te doen, is om die eenheid te bewaar!
Op die ou end moet ons almal ons eie kultuur en tradisies laat vaar. Ons moet in ons godsdiens hervorm totdat Hy alles is. Tot ons volwassenheid volgens Sy beeld bereik.

Die negatief van ‘n goddelose familie

Alles wat God as voorsiening gee, verdraai die vyand tot ’n vloek. Net so word ’n familie sonder God ’n vesting, ’n sataniese verbond, teen die doel van God. Families dra die ongehoorsaamheid van een geslag oor na die volgende en na die volgende. Goddelose menslike tradisies word nie bevraagteken nie, maar blindelings nagevolg. Dit is waarom ons moet hervorm. Akkulturasie – akkulturasie: “Proses van wedersydse kulturele beïnvloeding tussen uiteenlopende groepe, waardeur die karaktertrekke  en elemente uitgewissel word en ’n nuwe lewenspatroon ontstaan” (HAT). Akkultureer: Dit is ’n moderne woord wat beteken: “Gaan maak dissipels van alle nasies” (Matt 28:19).
Ons het ’n sistematiese, gedrewe vasberadenheid nodig om God voortdurend toe te laat om ons denke te hervorm deur Sy Gees en Sy Woord. Let op hoe die duiwel altyd probeer om God se bepalings onverstaanbaar te maak en te ontheilig sodat ons probeer om self oplossings te vind en daardeur nog groter verwoesting te veroorsaak. Die belangrikste gevolg van sondige gedrag is gebroke families. Die eerste teken dat God se Koninkryk naby is, is families wat herstel word. In Handelinge is daar talle voorbeelde van hele huishoudings en families wat gered word (Acts 16:33, 34; 11:14; 18:8). Om deel van God se familie te word, beteken ons moet ons aardse familie opgee (Matt 10:21; Matt 10:34-39; Luk 12:49-53; Luk 14:25-33).
WAAROM? Want God wil hê ons moet Sy familie op aarde verteenwoordig (Matt 6:10). As jy jou familie wil behou, moet hulle deel word van God se familie.
Ons kultuur beïnvloed die liedjies wat ons sing, ons danspassies en die woorde wat ons skryf. Dit vorm ook ons brein. Wetenskaplikes weet lankal dat neuroplastisiteit toelaat dat individuele gebeure die brein se vorm en funksie verander. Daar is deesdae bewyse dat lewenservarings soos ’n mens se kultuur ook die neurologiese paaie in die brein kan reorganiseer.
“Don’t let the world around you squeeze you into its own mould, but let God re-mould your minds from within, so that you may prove in practice that the plan of God for you is good, meets all his demands and moves towards the goal of true maturity.” Rom 12:2 (JB Phillips Translation)

Die seën van ’n geestelike familie. 

Dit is baie makliker om eerder saam met iemand te bid as alleen, om eerder saam evangelisasiewerk te doen as alleen, om saam God te prys eerder as om alleen te sing. Korporatiewe salwing maak dit selfs makliker om God te dien. Dit is ons eie ego en selfgesentreerdheid wat wil hê ons moet altyd spesiaal, apart, anders, uniek wees; altyd ons eie pad vind en nuwe paaie uitdink. Dit is mos vernederend om te volg; om eers aanwysings te kry by mense wat nie volmaak is nie. Jesus het dit vir 90% van Sy lewe op aarde gedoen – Hy het Sy aardse ouers gehoorsaam. Hoe wil jy God gehoorsaam as jy nie jou ouers, werkgewer, die wet kan gehoorsaam nie? Natuurlik moet ons soms alleen wees; Jesus het ook tyd gemaak om alleen saam met God te wees sodat Hy gereed kan wees om op ’n Goddelike manier met mense om te gaan.

Die drie-stoel-beginsel – die krag van ervaring 

Ten slotte moet ons aandag gee aan die gevolg van generasie-regressie. Soos ek aan die begin gewys het, het nie baie vaders daarin geslaag om hul salwing en ywer vir God aan die volgende geslag oor te dra nie.
Dawid het God met sy hele hart gedien en is ’n vriend van God genoem. Tog het Salomo God net aan die begin gedien, maar daarna het hy kompromieë aangegaan en die pad byster geraak. Sy seun Rehabeam het God glad nie gedien nie. Ons sien dat dieselfde met Josua gebeur het. “Maar ek en my huis, ons sal die Here dien” (Jos 24:15). Die volgende geslag ouderlinge het ook die Here gedien (Jos 24:31), maar daarna het sy nageslag gedoen wat verkeerd is in God se oë en nie eens meer by Hom gaan hoor wat hulle moet doen nie (Judg 1:10).
Bruce Wilkerson skryf in besonderhede hieroor in sy boek, The Three Chairs Principle. Die vraag is: Waar het Dawid misluk om dieselfde tipe ywer wat hy vir God gehad het, aan Salomo oor te dra? Daar is natuurlik baie antwoorde, soos sy gebrek aan dissipline, hy het te min tyd saam met sy kinders deurgebring, ensovoorts.
Ek glo die belangrikste aspek wat ons vir die volgende geslag moet onthou, is dit waaroor hierdie hele webjoernaal gaan. God se familie kom op ’n bonatuurlike manier tot stand. Ons kan nie God se familie ‘maak’ met kunsmatige voortplanting nie.  Tweedens: Lees Ps 78. Hier sien ons die belangrikheid van om nie net die roemryke kragtige dade van God oor te vertel aan die volgende geslag nie, maar hulle ook aan die wonderdade bloot te stel.  Kinders wil God eerste-hands beleef. Hulle moet dus God in ons ons lewe en getuienis herken, maar ook self beleef en ervaar..

In God se familie is daar nie plek vir toeskouers nie!

Voorwaardes om deel van Sy Koninkryk en familie te word:

Luk 17:20  Fariseërs “Die koninkryk van God kom nie met sigbare tekens nie.”
Acts 14:22  “Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan.”
Joh 3:3  “. . . as iemand nie weer gebore word  nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie.”
Luk 18:29  Gee jou familie op ter wille van die Koninkryk van God.
Luk 6:20  “Salig is julle, armes, want aan julle behoort die koninkryk van God.”
Luk 18:24  Dis moeilik vir rykes om die Koninkryk binne te gaan.
Matt 5:20  “. . . as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie.”
Matt 7:21  “Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is.”

Dit kos ‘n prys en opoffering om deel van ‘n familie te word.

Uiteindelik kos dit selfverloëning, kruis-opneem-gehoorsaamheid om Jesus te volg. (Mat 16:24).  God se familie-koninkryk werk anders, volgens ander reëls en beginsels, en dit kos ‘n pelgrimsreis om saam met Hom die pad te stap en te leer funksioneer in Sy familie. Daarom kan jy nie die Koninkryk kunsmatig tweedehands ontvang nie.
Dit maak nie saak hoe jy die Woord (stem) van God hoor nie, of dit deur Bybelstudie is, deur ’n bonatuurlike ervaring, visies, drome of ontmoetings, dit kom alles op een ding neer: Doen dit! Gehoorsaamheid aan die wil, stem en opdragte van God is die sleutel tot ’n koninkrykslewe!
Eerstehandse ervaring van die Boom van die Lewe, eerder as om van die boom van die kennis van goed en kwaad te eet. Die Nuwe-Testamentiese manier waarop die gees kennis oordra, is nie net deur woorde nie, maar deur krag (1 Cor 4:20). Dit is uit hierdie grondslag waaruit apostels hulle bediening doen (1 Joh 1:1). Ons het met ons eie oë gesien, met ons eie ore gehoor.

Daar is geen ander weg nie. Jesus is die deur. Jy moet deur Hom persoonlik gaan deur jou lewe aan Hom oor te gee (Matt 16:24). Niemand kan dit vir jou doen nie. Jou ouers kan vir jou die pad aandui deur hul voorbeeld en onderrig, maar jy moet self ingaan en Hom ervaar.

Selfs in ons Christus-gesentreerde fokus is die middelpunt die hart van die Vader, “as jy My sien sien, sien jy die vader (Joh 14:9) ’n Ware pa wil sy kinders sien grootword en volwasse mense wees. God wil ons vriendskap hê, nie ons slawerny nie.  Die Vader wil sien dat ons opgroei in volwassenheid volgens die voorbeeld van sy Seun. (Rom 8:29) Hierdie volwassenheid kan nie gebeur sonder ‘n familie, liggaam en gemeente nie. Jy moet binne die huisgesin van God funksioneer om die volle impak van Sy opvoedingmeganisme te verkry. Op die ou end is dit mense se eie seer, misstappe en teleurstellings wat maak dat hulle wrokkig en vol wantroue is teenoor die kerkfamilie. Mag God ons oë oopmaak sodat ons Sy uitnodiging en Sy voorsiening sal raaksien wat Hy vir ons in ’n Goddelike huisgesin voorberei het!

Categories
Jesus die beste lewe

Die inklusiwiteit van Jesus

Teen die agtergrond van die politieke tyd waarin Jesus geleef het, het die groepering waaraan mense behoort hul lewe, gerief en toekoms bepaal. Mense is uitgeken as Galdeërs, Romeine, Jode, Samaritane, soldate, ambagsmanne, vissermanne, fariseërs en skrifgeleerdes, vrouens, kinders en slawe. Elkeen was in ʼn klas van sy eie en die klasse het nie meng nie. Elke groepering het ook nog sy interne politiek en wedywering gehad.

Nuwe voorwaardes vir insluiting:

Want Ek sê vir julle dat, as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie (Matt 5:20).

Ons insluiting by Sy familie en sirkel is nie gegrond op ons geregtigheid nie:

Want Ek sê vir julle dat, as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie(Matt 5:20).

Of die geregtigheid van die regte familie nie:

En Hy sê vir hulle: Voorwaar Ek sê vir julle, daar is niemand wat huis of ouers of broers of vrou of kinders verlaat het ter wille van die koninkryk van God, wat nie baiemaal soveel in hierdie tyd sal ontvang nie en die ewige lewe in die eeu wat kom(Luk 18:29).

Al het ons niks om Hom te gee nie:

Salig is julle, armes, want aan julle behoort die koninkryk van God (Luk 6:20).

Gaan nie gepaard met groot aansien, of uiterlike tekens en wonders nie:

Daar is nie tekens wat vir ’n mens kan wys wanneer hierdie nuwe ryk van God begin nie. Dit sal ook nie so wees dat mense kan sê: “Kyk dit het nou hier begin!” of “Dit is daar aan die gang” nie. Want die nuwe ryk van God is hier by julle waar julle is”(Luk 17:20-21; Die Boodskap).

Selfs nie die beste godsdienspogings nie. Net dié wat gehoorsaam is:

Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is(Matt 7:21).

Die arm van die vlees kan dit nie vermag nie:

. . . dat vlees en bloed die koninkryk van God nie kan beërwe nie; ook beërwe die verganklikheid nie die onverganklikheid nie(1 Kor 15:50).

Toe vra hulle Hom: Wat moet ons doen om die werke van God te volbring? Jesus antwoord en sê vir hulle: Dít is die werk van God, dat julle in Hom glo wat Hy gestuur het(Joh 6:28-29).

Gaan in deur die nou poort, want breed is die poort en wyd is die pad wat na die verderf lei, en daar is baie wat daardeur ingaan. Want die poort is nou en die pad is smal wat na die lewe lei, en daar is min wat dit vind(Matt 7:13-24).

Voorwaar Ek sê vir julle, as julle nie verander en soos die kindertjies word nie, sal julle nooit in die koninkryk van die hemele ingaan nie!(Matt 18:3)

Want dit is makliker vir ’n kameel om deur die oog van ’n naald te gaan as vir ’n ryk man om in die koninkryk van God in te gaan. Daarop sê die wat dit gehoor het: Wie kan dan gered word? Maar Hy antwoord: Die dinge wat by mense onmoontlik is, is by God moontlik(Luk 18:25).

Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan(Hand 14:22).

ONTVANG Sy geregtigheid:

Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word (Matt 6:33).

Sy geregtigheid kan net soos ʼn kind ontvang word, in afhanklikheid:

Moenie vrees nie, klein kuddetjie, want julle Vader het ’n welbehae daarin gehad om aan julle die koninkryk te gee(Luk 12:32).

. . . maar die kleinste in die koninkryk van die hemele is groter ashy (Matt 11:11).

Terwyl ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Jesus op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees (Heb 10:19).

Gebore uit onverganklike saad:

Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, as iemand nie weer gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie(Joh 3:3).

Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo; wat nie uit die bloed of uit die wil van die vlees of uit die wil van ’n man nie, maar uit God gebore is(Joh 1:12-13).

. . . want julle is wedergebore nie uit verganklike saad nie, maar uit onverganklike, deur die lewende woord van God wat tot in ewigheid bly(1 Pet 1:23).

Nuwe definisie van ONS:

En Hy sê vir hulle: Voorwaar Ek sê vir julle, daar is niemand wat huis of ouers of broers of vrou of kinders verlaat het ter wille van die koninkryk van God, wat nie baiemaal soveel in hierdie tyd sal ontvang nie en die ewige lewe in die eeu wat kom(Luk 18:29).

Ná die twee dae het Jesus daarvandaan na Galilea toe gegaan. Hy het self verklaar dat ’n profeet nie in sy eie land geëer word nie, maar toe Hy in Galilea kom, het die Galileërs Hom verwelkom. Hulle het alles gesien wat Hy gedurende die feesvierings in Jerusalem gedoen het, want hulle was self ook by die paasfees (Joh 4:43-44).

’n Profeet word oral erken behalwe in die plek waar hy grootgeword het, en in sy familiekring(Matt 13:57).

Wanneer jy en jou vrou baklei en stry is dit baie keer omdat een buite die sirkel staan. Ons gebruik JY- en JOU-taal. Verbondstaal is “ONS”. As ons hierdie woord gebruik, dwing dit ons om anders te dink. Ons haal onsself so baie keer uit die sirkel uit. Of ons laat mense nie toe in ons sirkel nie.

Wie is my naaste? Wie is die ons? Kyk in Lukas 10:29-37: Jesus leer ons dat ons dieselfde vir ’n vreemdeling moet doen as wat ons vir dié binne die sirkel sal doen. Die man het gedoen wat familie vir hom sou doen – en hy was ’n vreemdeling; inteendeel, hy was van ’n totale ander stand en ras.

Hoe definieer jy jou ONS? Hoe definieer ons kerk – ONS? Sien ons die plek waar ons bly as ONS dorp? Die mense van ons dorp as ONS mense?

VERDEELDHEID: Dis baie gevaarlik om van binne ’n kollektiewe raamwerk van “hulle” te praat terwyl God net een “ons” sien. Bv.

– Binne een nasie, praat ons van “hulle”.

– Binne die universele kerk, praat ons van ’n ander kerk as “hulle”.

– Binne die raamwerk van die Christelike kerk in ’n gebied, praat ons van ander gemeentes as “hulle”.

– In ’n maatskappy praat ons van die bestuur as “hulle”; die bestuur praat van die mense as “hulle”.

– In ’n huwelik praat ons van jy en jou en myne.

“Hulle” bring skeiding in jou denke en veroorsaak isolasie. Jou perspektief raak eensydig. Jy kyk net vanuit een perspektief en verloor objektiwiteit.

ETIKETTERING: Wanneer ons praat van “hulle”, is dit nie lank nie of ons gee “hulle” ’n etiket (Matt 5:22). Ons noem mekaar name. Jy is altyd so, en jy maak altyd so, en jy doen dit nooit nie. Jy DEMONISEER die ander persoon as altyd verkeerd en boos, wat eenvoudig nie die waarheid is nie. Jy stel jouself as die engel voor, wat ook nie die waarheid is nie. Later sien ons net die etiket en nie die mens agter die etiket nie. (ONTMENSLIKING)

LIEFDELOOSHEID: Wanneer ons praat van “hulle” kan dit lei tot trots – ons disassosieer met die foute en sonde van ’n groep en plaas onsself op ’n beter/hoër/verhewe plek. Gevolglik verloor jy jou stem by daardie groep. Hulle beleef jou as TROTS, hooghartig en beterweterig. Hulle voel die skeiding aan – en beleef dat daar nie meer liefde is nie. Sonder liefde het jy jou stem by daardie groep verloor (Gal 6:1).

VIKTIMISERING: (Matt 5:22) “Jou gek!” Dis is natuurlik dat, wanneer jy net fokus op ʼn persoon se foute en net dit raaksien, jy op so persoon gaan pik. Jy is negatief ingestel teenoor so ʼn persoon en het ʼn outomatiese renons. Jy DISASSOSIEER jouself van die persoon. In ʼn huwelik is dit bitter gevaarlik, want die gevolg is:

UITSLUITING: ontoeganglik, hard en gemeen

MINAGTING: veragting, minagting, versmading – parmantig

KRITIEK: veroordeling, oordeel, afkeur

PRAKTIES:

1) Probeer om positiewe en menslike eienskappe by die ander groepering te identifiseer. Dis die begin van EERBIED en RESPEK.

2) Versprei die inligting – praat positief (Matt 5:46-48).

3) Bid vir jou vyande – wanneer jy bid, kry jy weer God se perspektief op die persoon (Matt 5:33).

4) Wees lief vir jou vyande – gaan dien en bedien mekaar.

5) Wanneer jy iets teen jou broer-ONS het – gaan praat dit uit (Matt 18 en Luk 17).

6) Wanneer jy agterkom jou broer het iets teen jou, los jou offer en gaan maak eers reg (Matt 5:23-24).

Wanneer ons as mens begin fokus op ons verskille, verdeel ons die mensdom in groeperinge. Ons bou grense en mure, ons verloor ons volwassenheid om goddelik en objektief na die mensdom te kyk, ons raak KLEINLIK en ONVOLWASSE en verloor outoriteit om inspraak te hê in die mensdom. Ons verloor TOEGANG en ons ISOLEER onsself.

Hy was onpartydig

Moenie die geringe en dié met aansien verskillend behandel nie.

Julle mag geen onreg doen in die gereg nie. Jy mag vir die geringe nie partydig wees nie en die aansienlike nie voortrek nie. Met geregtigheid moet jy oor jou naaste oordeel(Lev 19:15).

Rykes en armes het mekaar nodig.

Rykes en armes het een ding in gemeen: die Here het hulle almal gemaak(Spr 22:2).

Geen onderskeid tussen die werkgewer en werknemer.

Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, ’n dienskneg is nie groter as sy heer nie, en ’n gesant is ook nie groter as die een wat hom gestuur het nie. As julle hierdie dinge weet, salig is julle as julle dit doen(Joh 13:16).

Nie ʼn aannemer van persoon nie

MY broeders, laat julle geloof in onse Here Jesus Christus, die Here van die heerlikheid, nie wees met aanneming van die persoon nie(Jak 2:1-9).

Geen rassevoorkeur nie

Want daar is geen onderskeid tussen Jood en Griek nie; dieselfde Here tog is Here van almal en is ryk oor almal wat Hom aanroep(Rom 10:12).

Geen klassevoorkeur nie

. . . waar daar nie Griek en Jood, besnedene en onbesnedene, barbaar, Scith, slaaf, vryman is nie, maar Christus is alles en in almal(Kol 3:11).

Geen titels en magposisies nie

Maar julle, laat jul nie Rabbi noem nie, want een is julle leermeester: Christus, en julle is almal broeders. En julle moet niemand op die aarde julle vader noem nie, want een is julle Vader, Hy wat in die hemele is. Julle moet julle ook nie leermeesters laat noem nie, want een is julle leermeester: Christus(Matt 23:8-10).

Geen onderskeid tussen man en vrou nie

Daar is nie meer Jood of Griek nie, daar is nie meer slaaf of vryman nie, daar is nie meer man en vrou nie; want julle is almal een in Christus Jesus(Gal 3:28).

 

Die wat oorwinning behaal het, deel met die wat nie gaan veg het nie

Nee, ons deel gelykop: dié wat die pakgoed opgepas het, kry net soveel as dié wat gaan veg het.(1 Sam 30:24).

God trek niemand voor nie

En julle, eienaars, julle moet met dieselfde verantwoordelikheid teenoor julle slawe optree. Hou op om julle slawe te dreig. Julle weet mos dat julle een en dieselfde Eienaar in die hemel het, en dat Hý niemand voortrek nie(Ef 6:9).

Hanteer elkeen as individu

Dié wat nog besluiteloos is, moet julle met ontferming behandel. Red ander deur hulle uit die vuur te ruk(Judas 22–23).

En as een lid ly, ly al die lede saam; en as een lid geëer word, is al die lede saam bly(1 Kor 12:26).

 

In a real sense, all life is interrelated. All people are involved in an inevitable network of mutuality, tied in a single garment of destiny. Whatever affects one directly, affects all indirectly.

Jesus se onpartydigheid en inklusiwiteit

Jesus eet saam met Matteus (Levi), die tollenaar (Matt 9:9-13; Mark 2:13-17; Luk 5:27-32).  Matteus (Levi) is ’n tollenaar (belastinggaarder, deur die Jode gehaat omdat hulle beskou is as verraaiers wat vir die Romeine werk).

Daar was ʼn man met die naam, Saggeus, die hooftollenaar, ʼn ryk man (Luk 19:1-10).

Die Samaritaanse vrou by die put (Joh 4)

. . . want die Seun van die mens het nie gekom om die mense se lewe te verderf nie, maar te red. En hulle het na ’n ander dorp vertrek(Luk 9:56). Die twee “seuns van donder” wou vuur uit die hemel roep op die mense wat Hom nie wou ontvang nie.

Partyskappe is ʼn werk van die vlees – Gal 5:20 (SEKTARISME: sekteywer, sektegees)

Die wat nie teen ons is nie, is vir ons – Markus 9:38-40 en Numeri 11:27–29

Die Samaritane

Toe die Noordelike Ryk, met Samaria as hoofstad, deur die Assiriërs verower is, het hulle talle van die Jode in ballingskap na Assirië weggevoer en Assiriërs in daardie landstreek gevestig om die grond te bewerk en vir vrede te sorg (2 Kon 17:24). Dit het grootskaalse ondertrouery tussen die Jode en Assiriërs veroorsaak en tot ’n gemengde godsdiens en gemengde groep in daardie gebied gelei. Die Jode van Juda, die Suidelike Ryk, het die Samaritane dus as ’n onsuiwer groep mense beskou en hulle gehaat omdat hulle, volgens die Jode, hulle volk en godsdiens verraai het. Daarom het die Jode uit hulle pad gegaan om Samaria en die Samaritane te vermy. Jesus maak egter geen onderskeid tussen Jood en Samaritaan nie.

Die een van die 10 melaatses wat terugdraai en Hom kom bedank, was ʼn Samaritaan (Luk 17:11-19).

Samaria word ingesluit by die sendingreise en werk van die apostels (Hand 1:8; 8:1, 5; 9:31; 15:3).

Die verhaal van die Barmhartige Samaritaan (Luk 10:30-37).

Jesus volg ʼn patroon wat later in die Handelinge-kerk herhaal is: Hy begin plaaslik, die klein dorpie, dan die streek, dan die stad, en dan die uithoeke van die wêreld. Jesus versamel ʼn nuwe familie, volk en gesin van gelowiges om Homself.

Galilea: Nasaret, Kapernaum, Samaria, Jerusalem.

Julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judea en in Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld(Hand 1:8).

Die plek van die vrou word herstel: Maria salf sy voete (Joh 12:1-8) – ʼn vrou salf Jesus se voete (Matt 26:6-13; Mark 14:3).

Hy veroordeel nie eens die blatante sondaar nie (Joh 8:1-11).

Jesus sluit niemand uit nie.

Maar Ek sê vir julle met waarheid, daar was baie weduwees in Israel in die dae van Elía toe die hemel toegesluit was drie jaar en ses maande lank, toe daar ’n groot hongersnood gekom het in die hele land,

en na nie een van hulle is Elía gestuur nie, behalwe na Sarfat in Sidon, na ’n weduwee.

En daar was baie melaatses in Israel in die tyd van Elísa, die profeet, en nie een van hulle is gereinig nie, behalwe Naäman, die Síriër(Luk 4:25-27).

Jesus se familie

Jesus se eie familie het Hom eens nie aanvaar nie (Matt 12:46-50; Luk 8:19-2; Joh 7:3-5; Mark 3:21).

Judas, sy halfbroer: Van Judas, ʼn dienaar van Jesus Christus en ʼn broer van Jakobus(Judas 1:1). Hy roem nie in die feit dat hy Jesus se broer was nie; hy noem homself eerder Sy dienskneg.

Hier is my gesin: Weet julle wie is my ma en wie is my broers? Daarop wys Hy na sy dissipels en sê: “Daar is my ma en my broers. Elkeen wat aan die wil van my hemelse Vader gehoorsaam is, is my eintlike familie” (Matt 12:48-50; Mark 3:33-35; Luk 2:48-49; Joh 7:6-8).

 

 

 

Categories
Jesus die beste lewe

Die broederlikheid van Jesus

Die broederlikheid van Jesus

“there is no unity of diversity without Christ at the center”

Jesus het gekom om die mens se eerste oortreding teen ’n ander mens te kom herstel. Kain se traak-my-agtige, ek-gee-nie-om-nie, is-nie-my-broer-se-versorger-nie, “Ek weet nie. Moet ek dan my broer oppas?” (Gen 4:9) word vervang met Jesus se woorde aan ’n kruis: “Vader, vergeef hulle want hulle weet nie wat hulle doen nie” (Luk 23:34). “Ek sal vir hulle verkeerde dade betaal en verantwoordelikheid vir hulle sonde neem.”

Jesus kies niemand vanuit sy grootword-vriendekring nie, maar jongmanne wat Hy een vir een uitverkies om die eerste getuies te wees van die Waarheid – Sy lewe. Jesus herstel “the brotherhood of mankind”-eenheid, maar nie soos ’n mens nie. Hy was daar toe die mens uit ambisie en eersug ’n toring wou bou om “so maak ons vir ons ’n naam” te vestig (Gen 11:4). God moes hierdie mens-gerigte ambisie en eenheid verwoes deur mense se tale te verwar.

Jesus roep ’n oordeel uit oor Herodes se glorieryke tempel wat dieselfde motief te harte gehad het: “Breek hierdie tempel af en in drie dae sal Ek hom oprig.”

Die Jode sê toe: “Ses en veertig jaar lank is daar aan hierdie tempel gebou, en u sal hom in drie dae oprig?” Met “hierdie tempel” het Hy egter sy liggaam bedoel  (Joh 2:21–22). Jesus praat van die tempel van Sy liggaam (vgl. 1 Kor 3:16; 6:19) wat na drie dae opgewek sou word. Eers ná Sy opstanding het die dissipels weer aan Jesus se antwoord in vers 19 gedink en is hulle geloof versterk (Joh 20:31).

Jesus wil ’n nuwe familie (broederskap) daarstel vir die mens, nie gesetel in politieke mag, aardse konings en koninkryke nie. Hy verkondig ’n koninkryksboodskap: ’n nuwe tipe regering en verbondenheid tussen mense. Kerk, koninkryk, broederskap, familie, bruid, liggaam is alles metafore wat wys op hierdie nuwe radikale goddelike ingryping. God en mens word verenig in ’n heilige eenheid en verbondenheid waar Hy die Hoof, Koning, Bron en Heerskappy is.

Jesus kies dus sy volgelinge vanuit ’n diverse agtergrond: gewone ambagsmanne, doeners en nie praters (teoloë) nie. CS Lewis – needs both the women and the scientist to make birthing easier. The experiential and the reason.

Our quest is not only to be one with the Father, but also one with each other (John 17:21). There cannot be unity with the one, without unity with the other (1 John 4:20).

Die Bybel is ’n boek oor verhoudings. God is in wese ’n drie-enige verhouding. Sonde is die dade wat verhoudings skade aandoen en verwoes. Sonde het hoofsaaklik vier verhoudings verwoes: ons verhouding met God, met onsself, met mekaar en met die skepping. Christus is God in mensvorm om ons te wys hoe om al hierdie verhoudinge te herstel. Hy is die bemiddelaar en tussenganger wat ons verhouding met God herstel het deur Sy eie lewe as offer te gee vir ons sonde en oortredinge. Die hele skepping is in verhouding met al die dele van die skepping. Die skepping is dus een groot verhouding van verhoudings! As een lid weggeneem word, affekteer dit die geheel. God is dus ons antwoord en bloudruk vir verhoudings. Hoe meer ons nader aan Hom leef, en in dieper verbondenheid met Hom leef, hoe gesonder en meer reg is ons verhoudings. Om die Here te dien maak ons mooier mense: die vrug van die Gees en Jesus se voorbeeld wys ons hoe om in vergifnis en waarheid te leef.

God laat die eensames woon in ’n huisgesin, Hy lei die gevangenes uit in voorspoed; maar die wederstrewiges woon in ’n dor land (Ps 68:6).

Daarom gee Jesus pertinent riglyne en instruksies oor hoe om hierdie verhoudinge in stand te hou, byvoorbeeld:

  • Jy moet jou vyande liefhê – Matt 5:44
  • Konflik hantering – Matt 18 en Luk 17
  • Laat jou gawe daar voor die altaar bly en gaan versoen jou eers met jou broeder, en kom dan en bring jou gawe – Matt 5:24

Koninkryk, familie, bondgenootskap en broederskap in Jesus se tyd op aarde was wesenlik tot oorlewing en voortbestaan. Die Romeinse ryk, die ryk Joodse families, die Fariseërs, Sadduseërs, skrifgeleerdes, priesters, belastinggaarders, ambagsmanne en arm mense het almal as ’n spesifieke klas en groepering bestaan wat sekere mag oor die mense uitgeoefen het. Jy kon nie deel word van enige van hierdie groeperinge sonder die regte “credentials” nie. Jesus kies om nie die amptelike pad van die rabbi’s te loop en hulle opleidingskool by te woon nie. Hy verkies om in Nasaret tussen gewone en meestal arm mense groot te word. Sy opleiding was die beoefening van God se wet en wil in die daaglikse lewe. Wanneer Hy dus praat, “praat Hy met gesag”. Mense verstaan, en hoor, en besef: “Hy weet waarvan Hy praat.” (Matt 7:28, 29; 13:54; 19:25; 22:33; Mark 1:22; 6:2; 7:37; 10:26; 11:18; Luk 2:48; 4:32; 9:43; en Hand 13:12.) Jesus steek Sy hand uit en wil ons nooi om deel te wees van God se familie (Matt 4:17).

Jesus se radikale boodskap verskuif die norme en standaarde van hoe jy deel word van God se familie.

“Dít verseker Ek jou: As iemand nie opnuut gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie.”(Joh 3:3)

“Die koninkryk van God kom nie met sigbare tekens nie.”(Luk 17:20)

“Geseënd is julle wat arm is, want aan julle behoort die koninkryk van God.”(Matt 6:20)

“Hoe moeilik is dit tog vir mense wat ryk is, om in die koninkryk van God te kom.”(Luk 18:24)

“As julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, sal julle nooit in die koninkryk van die hemele ingaan nie.”(Matt 5:20)

“Nie elkeen wat vir My sê: ‘Here, Here,’ sal in die koninkryk van die hemel ingaan nie, maar net hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemel is.”(Luk 13:21)

Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan. (Hand 14:22)

God sien die mensdom as Sy familie sedert die skepping van die mens. Ons een-wees versinnebeeld die eenheid wat in die Godheid is: “Nou sal niks vir hulle meer onmoontlik wees van wat hulle van plan is om te doen nie” (Gen 11:6).

MAAR: God se familie is ’n geloofsfamilie (Rom 4:5). Abraham is die vader van die geloof (Rom 3:30; 4:1-2; 4:16; Heb 6:15). Sarah, Ragel en Rebekka kon nie kinders hê nie. Hulle moes God se belofte aan Abraham – van ’n groot nageslag – vertrou en sien hoe God bonatuurlik ’n nageslag voorsien. Die verbond se seën op Abraham was van die begin af ’n generasie-erfenis van gesinne (Gen 12:1-3).

Nie een van die aartsvaders se eersgeborenes uit die vlees het die seën van die eersteling ontvang nie. Abraham se eersgeborene was Ismael, maar Isak gebore van Sarai word die seun van belofte (Gen 17:18-21). Isak se eersgeborene is Esau, maar Jakob, wie se naam later verander word na Israel, verkry die belofte (Gen 27:20-29). Jakob se eersgeborene was Ruben en hy het nie ’n seën ontvang nie, maar in plaas daarvan: “Jy sal nie uitblink nie” (Gen 48:3-4). Ruben se onsedelikheid met sy pa se byvrou Bilha (die moeder van sy broers Dan en Naftali) word aangeteken in Genesis 35:22. Josef ontvang die seën as die oudste seun van Ragel, Jakob se eerste liefde. Later het Benjamin die stam-seën ontvang en nasie-leier geword. Selfs Josef se eersgebore seun, Manasse, ontvang nie die seën nie. Jakob kruis sy hande en seën Efraim (Gen 48:1-20). Dit is dus baie duidelik dat God nog nooit ’n politieke, vleeslike of nasionalistiese nasie vir Homself gesoek het nie. God soek van die begin af ’n geestelike familie.

Die Joodse regeringstelsel word ’n teokrasie genoem waar God die Koning is. Dit was nie God se oorspronklike plan dat Israel ’n aardse koning as heerser oor hulle moet hê nie. Jakob waarsku hulle dat hulle besluit negatiewe gevolge inhou (1 Sam 8:1-21). Luister na die volk in alles wat hulle aan jou sê, want hulle het nie jou verwerp nie, maar My het hulle verwerp om nie koning oor hulle te wees nie (1 Sam 8:7).  

Toe God die eerste koning van Israel aangestel het, het Hy die koning verkies soos die mens verkies het – “’n magtige man van krag”. Daar was onder die kinders van Israel geeneen mooier as hy nie: van sy skouers af boontoe was hy hoër as die hele volk(1 Sam 9: 1-2). Dawid, die jongste, onbekende skaapwagter-seun van Isai, was God se keuse (1 Sam 16:13).

God wil hê dat ons Sy kinders, mense van geloof, moet wees volgens Sy insettinge en wil. Dit is waarom sommige mense wat nooit in die koninkryk aanvaar sou word nie, weens hul geloof ingesluit word in Jesus se geslagsregister. (Lees Matt 1:3-6.)

  1. Tamar – Genesis 38
  2. Ragab – Josua 2:1-14,
  3. Rut – Rut 4:8
  4. Batseba – 2 Samuel 11:3

Die tweede en derde was nie-Joodse, heidense vroue en miskien die vierde een ook. Ragab was van twyfelagtige karakter, maar het met ’n Joodse prins getrou en ongetwyfeld ’n deugsame vrou geword. Rut was ’n edelvrou. Tamar se optrede in haar verhouding met haar skoonpa is onortodoks in ons oë, alhoewel nie die gevolg van wellus van haar kant af nie, maar omdat die begeerte na kinders op onregverdige wyse deur haar skoonpa verhinder is. Sy het in elk geval ’n voorouer van Dawid geword. En Batseba was ’n egbreker (2 Sam 12:24).

God ag die waarde van familie baie hoog. Familie is God se manier om ons in volwassenheid te bring. Fisioloë en opvoeders kan die negatiewe gevolge van ’n gebroke familie, afwesige ouers, kindermishandeling weens slegte ouerlike rolmodelle en arm familiestrukture opnoem. Ons kan aanneem dat die meeste van die sosiale probleme wat ons vandag ervaar weens ’n gebroke familie-eenheid is. Vyf en sestig persent van die kinders in ons land word nie by beide biologiese ouers groot nie!

Kerk is God se familie-voorsiening aan die wêreld:

Wanneer die kerk die waarde en belewenis van familie verloor, het ons ons bruikbaarheid verloor.

Daar is drie verse in die NT wat verklaar dat ons die tempel van die Heilige Gees is (1 Kor 3:16; 6:19; 2 Kor 6:16). Wanneer ʼn mens hierdie skrifgedeeltes in konteks lees, dan praat Paulus elke keer met ʼn ander gehoor. In 1 Korintiërs 3:16 praat Paulus met die Korinte-gemeente oor sektarisme en divisie, m.a.w. die kerk in die lokaliteit, omgewing, spesifieke plek.In 1 Korintiërs 6:19 praat Paulus met die individu wat hoereer. In 2 Korintiërs 6:16 praat Paulus weer met die gemeente van Korintiërs, maar hy is eintlik besig om met die universele kerk te praat om hulle te weerhou van afgodery en heilig te wees.

By die Fees van Tabernakels lig die priester ʼn etrog (sitrusvrug) in sy hand op en wys dit in die vier windrigtings, hemel en aarde, en verklaar die heerskappy van God oor alles.  ʼn Etrog is ʼn unieke vrug, want dit is ʼn sel binne-in ʼn sel, binne-in ʼn sel. Die Jode verduidelik dat die etrog ʼn simbool is van die kerk – Jood en heiden saam verenig in ʼn nuwe entiteit.

Kerk is dus: Jy as individu. Maar jy is deel van ʼn liggaam in jou gebied of dorp en saam is ons kerk in die universele liggaam. Wanneer ons die een misken, is daar nie meer eenheid nie.  ’n Gemeente waar mense lidmate is sonder dat hulle waarlik weergebore is, lei tot ’n sakralistiese sisteem. ʼn Gemeente wat hulself isoleer van die groter liggaam van Christus staan die gevaar om sektaries te word.  ʼn Individu wat hom of haar van ʼn plaaslike liggaam isoleer is sonder beskerming en veiligheid. Elke gelowige moet hom/haar onderwerp en deel wees van ’n liggaam wat nie perfek is nie, want in die proses groei ons geestelik. Om vir welke rede ook al jouself te isoleer, is ʼn vorm van trots en meerwaardigheid, en ʼn soeke na eie gewin (Spr 18:1). Die groei vind plaas wanneer ons deur ons verskille werk en voortdurend kies om by mekaar te bly.

Een van God se primêre voorsienings aan ons, behalwe die uitstorting van die Heilige Gees, is die Liggaam van Christus. Vir God om mens te word, het Hy ’n liggaam nodig gehad (Heb 10:5). Die Alomteenwoordige, Almagtige en Alwetende God kom woon in ’n menslike liggaam! Dis Sy eerste groot liefdesdaad aan ons! Sy inkarnasie! (Heb 4:14-15.) Hy het ’n liggaam nodig gehad om goed te kan doen aan die mensdom, siekes te genees, die mag van die bose te verslaan en vir die wees en die weduwee en armes om te gee. Geen enkele mens kan vandag volledig Jesus alleen wees nie. Indien daar wel weer so iemand is, sal ons die persoon verheerlik. Jesus word vandag vlees deur Sy kerk. Die kerk is Sy liggaam. Die volheid van God is geopenbaar in Sy liggaam (Ef 4:11-16; Ef 5:30; Ef 2:19-22; 1 Kor 12:12). Ons het ook ’n liggaam nodig om God se wil te doen. Ons kan nie die Koninkryk van God op aarde laat kom soos wat dit in die hemel is sonder ’n liggaam nie.

Net soos Jesus moet ons onsself verneder en die gedaante van ’n dienskneg aanneem en mense begin dien (Fil 2:1-4) en deel word van ’n liggaam. Elke mens het ’n liggaam gekry wat ons moet versorg en oppas. Hierdie liggaam is só wonderlik dat dokters jare moet studeer om een deeltjie te verstaan. Ons reduseer die liggaam van Christus tot ’n Sondagbyeenkoms. Kerk is God se genialiteit. Ons sal eers in die ewigheid werklik die volheid van Sy liggaam ten volle verstaan. Sommige mense is oorgewig, oefen glad nie, eet verkeerd, werk te hard en gee hulleself oor aan verslawing. Hulle liggame gaan derhalwe vinnig agteruit en affekteer hulle beweeglikheid. Hulle kan later nie meer doen wat die liggaam voor gemaak is nie. Hulle sien nie die waarde van hulle liggame in nie. Baie gelowiges maak dieselfde fout omdat ons nie Sy liggaam onderskei nie (1 Kor 11:29).

Verhoudinge is gekompliseerd (“messy”). Verhoudinge verg aandag, tyd, opoffering, deelname, harde werk. “’n Gesonde liggaam huisves ’n gesonde gees.” Ons het ook ’n gesonde liggaam/kerk/gemeente nodig om geestelik gesond te wees. Hierdie is so ’n diep geheimenis en die vyand weerhou ons ook om dit te sien! Want ons voorsiening en gesondheid is opgesluit in ’n liggaam. God het nooit bedoel dat die geestelike leier alleen die versorging van die kerk moet dra nie (Ef 4:14-16; 1 Kor 12:25). Ons gee om vir mekaar!

Die heerlikheid van die liggaam is diversiteit. Elkeen het ’n ander bediening, fokus en bestaansreg, maar alles ter wille van die liggaam. Die oog bestaan om te kan sien ter wille van die liggaam. Dis juis hierdie andersheid wat die meeste groei in ons bewerkstellig. Rick Joyner vertel die storie van ’n sekere man wat hom teen hulle bediening uitgespreek het. Hy het selfs ’n webtuiste teen hulle bediening begin. Die Here oortuig hom toe om vir die man te begin bid. Die Heilige Gees sê dat hy die Here moet begin dank vir die man. Maar hoekom? Hoe is dit moontlik? Toe besef hy: Sedert die man se teenkanting het hulle bediening meer bedag geraak op wat hulle sê en hoe hulle dit sê. Soms is die persoon wat jy die minste van hou, die werktuig wat God gebruik om jou die meeste te verander. Soms wil die oog die liggaam oordeel omdat hulle nie sien nie, maar hulle het bes moontlik ’n ander funksie. Laat elkeen sonder murmurering hulle funksie vervul. Ons voel soms “net ek maak opofferings”. Moet eerder nie vergelykings tref nie – dien jy net die Here (Joh 21:22). Daar is geen manier hoe jy jou van die liggaam kan afskei en distansieer nie. Alleenlik sonde, iemand wat verdeeldheid saai en van die gesonde leer afwyk, kan vermy word.

Geen sel in die liggaam kan buite die liggaam bestaan nie. Ons het mekaar nodig. Lees gerus hierdie pragtige artikel. Dis ’n opsomming van een van die hoofstukke in Malcolm Gladwell se boek, Outliers, oor die Rosetta-effek. Dit handel oor ’n klein Italiaanse gemeenskap in New York. http://yocuzlawyers.com/2011/06/the-roseto-effect-the-valley-of-the-roses/Die waarde van familie en gemeenskap kan fisies bereken en gesien word.

God het besluit om aan hulle bekend te maak hoe seënryk en heerlik hierdie geheimenis vir die nasies is. Die inhoud daarvan is: Christus is in julle, Hy is julle hoop op die heerlikheid (Kol 1:27 – NV). Die woord “julle” is ’n kollektiewe voornaamwoord en kan vertaal word as “Christus onder julle en in julle”.  Christus is in jou, maar daar sal nooit weer ’n Christus in Sy volheid in een persoon gemanifesteer word nie. Christus se volheid kan alleenlik deur ’n liggaam van mense verheerlik word. Die kerk is Sy liggaam, die volheid van Hom wat alles in almal vervul (Ef 1:23). “As the new wine is found in the cluster, and one says, ‘Do not destroy it, for a blessing is in it’” (Jes 65:8).

Daar is net een liggaam (Ef 4:4). Die heerlikheid van God is alreeds opgesluit in Sy liggaam. Ons kan net in die volheid van hierdie heerlikheid leef wanneer ons die Christus in mekaar raaksien en die gawes in mekaar ontsluit. Soos Jesus gebore is in ’n liggaam wat moes opgroei alvorens die tyd sou aanbreek vir Sy bediening, so is die kerk in ’n proses van voorbereiding tot die finale uur van haar glorie! Net soos mense Hom nie wou erken of aanvaar nie en uiteindelik sou kruisig, sal die kerk haar grootste heerlikheid bereik in haar donkerste uur. Mag God jou oë soos Petrus s’n open om die verlossing in Sy kerk raak te sien!

Question: Can I be a Christian without joining the church?

Answer: Yes, it is possible. It is something like being:

A student who will not go to school.

A soldier who will not join an army.

A citizen who does not pay taxes or vote.

A salesman with no customers.

An explorer with no base camp.

A seaman on a ship without a crew.

A businessman on a deserted island.

An author without readers.

A tuba player without an orchestra.

A parent without a family.

A football player without a team.

A politician who is a hermit.

A scientist who does not share his findings.

A bee without a hive.

Jy is deel van die liggaam as jy:

  • wedergebore is in Christus
  • ’n leefwyse leef van voortdurende selfverloëning
  • iemand dien
  • jou deel bydra ter wille van die koninkryk
  • jou roeping uitleef
  • vermenigvuldig

Hierdie broederskap en familie-wees is baie dieper as dienste bywoon en lidmaatskapskaartjies. 

  • As een lid ly, ly die hele liggaam (1 Kor 12:26; Kol 1:24)
  • Gelykes sorg vir mekaar (1 Kor 12:25)
  • Goddelike konneksies (Petrus en Kornelius, Hand 10; Ananias en Paulus, Hand 9:10-12; Filippus en die hofdienaar van Ethiopië, Hand 8:26)
  • Ken mekaar na die Gees: Jesus sien Nataniël (Joh 1:47); Ananias profeteer wat Paulus gaan ly (Hand 9:10-15)
  • ’n Geestelike eenheid wat nie tot ’n spesifieke gebied beperk is nie (Kol 2:5)

The number 150

In a recent study done by Dr Dunbar, he has found that there is a direct relationship between the size of a mammal brain and the size of the social group of that mammal. He even came up with a scientific formula, based on studies of animal behaviour, that suggests in relation to the size of the brain and specifically the neo-cortex of a certain mammal, the maximum size of the social group of this mammal.  The maximum number for humans is 147.8 or 150. In anthropological studies this number pops up everywhere, in what scientists say is the ideal functioning size of a group. When a group or unit gets bigger than 150, complicated hierarchies, rules and regulations is needed to maintain cohesion and loyalty.

Jesus had 12 disciples, He send forth a team of 70 (Luk 10) and 120 gathered in the upper room, waiting on the promise of the Holy Spirit (Acts 1:5). Large crowds often followed Jesus, 5 000 were fed, and 3000 got saved on Pentecost. It is thus difficult to determine a specific magic number biblically. But what we do know, when it came to preaching the gospel large crowds were drawn, but when they met as a church, they met in houses. Although the church grew quickly, it seemed that the apostles kept the units small to preserve the unity and natural dynamics of a small group. It is easy to hide in a big congregation and to fall into the trap of just attending services. But the growth that the body supplies according to Ephesians 4:16 is seriously lacking. People grow spiritually more in a small church, because people know one another, and cannot hide, and they rely heavily on each other, so there is no passivity.

Ek dank God dat Hy Sy kerk bou en dat ons die realiteit sien van wat hierbo verduidelik is! Regoor die wêreld word ware Bybelse, akkurate kerke en maatskappye van mense opgewek, aangesien ons met ’n onthulde gesig, wat Hom soos in ’n spieël beskou, verander van heerlikheid tot heerlikheid in Sy volheid.

God bou die kerk … ’n kerk wat nie deur die mens beheer word nie, en nie deur die mens beskerm word nie, maar deur Sy Gees beheer word!

Laat almal wat ’n oor het, hoor wat die Gees van die Here sê!

Gees van vervreemding:

Ook julle wat vroeër vervreemd was en vyandig gesind deur die bose werke, het Hy nou versoen(Kol 1:21).

Een van die grootste hindernisse vir mense om deel te voel van die liggaam van Christus, is vervreemding. Ons voel nie tuis nie. Ons pas nie in nie. Dit of dat is nie volgens ons smaak nie. Ek is tussen mense, maar voel nog steeds alleen. Hierdie gevoelens is gebaseer op ons eie sonde en tekortkominge, of dié van oortreders wat ons alreeds baie seer gemaak het.

Dit is van wesenlike belang dat ons reg van die begin af verstaan dat hierdie gevoelens satanies van aard is. Ja, soos twyfel, is satan self die agent en oorsprong van hierdie gedagtes en gevoelens. Jy dink dit is wat jy voel, maar dit is ’n aanslag van die vyand om jou juis te verwyder van God se rykste voorsiening aan jou. Ons voorsiening, maar ook ons groei in volwassenheid, is in Sy liggaam, Sy familie, opgesluit.

John Ortberg wrote about a world where everybody did what they should all the time. It would be a world where “all marriages would be healthy and all children would be safe …” Israeli and Palestinian children would play together on the West Bank. Their parents would build homes for one another … Disagreements would be settled with grace and civility … Doors would have no locks; cars would have no alarms. Schools would no longer need police presence or even hall monitors … Churches would never split … Divorce courts and shelters for battered women would be turned into community recreation centers. Every time one human being touched another, it would be to express encouragement, affection and delight. No one would be lonely or afraid.”

Die waarheid is: Ons almal droom oor hierdie perfekte wêreld, maar niemand van ons is gehoorsaam om reg te doen en te leef nie.

Neem geestelike outoriteit oor hierdie gedagtes (2 Kor 10:4-6). Soos wat Jesus satan se leuens verslaan het met die Woord (Matt 4:1-10), ontmasker jy satan se plan en bely die Woord, soos “I am well-accepted in the beloved” Ef 1:6.

  • Jy gaan dan in die geloof en maak jouself deel daarvan op grond van Sy geregtigheid en die feit dat Hy jou alreeds deur die kruis versoen en deel gemaak het (Kol 1:27).
  • Dien iemand met dit wat jy van Jesus ontvang het. Deel uit! Gee! “Verniet het jy ontvang, verniet moet jy weer gee”(Matt 10:8). Ons het alreeds die vrug van die Gees ontvang. Hierdie vrug raak meer, hoe meer ek dit deel en uitgee. Dieselfde geld die gawes van die Gees. Die gawes is nie vir jou nie, maar vir dié in nood rondom jou.
  • Ons soek nie die erkenning, aanvaarding, eer van ’n mens nie, maar van God (1 Kor 4:1-5).
  • Ek is wat ek is deur die genade van God (1 Kor 15:10).