Categories
Preke

Die kerk wat Jesus bou

En Ek sê vir jou: Jy is Petrus, en op hierdie rots sal Ek my kerk bou, en die magte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie. Mat 16:18

Ons werk is om dissipels te maak, en God se koninkryk te demonstreer. Ons kan nie Sy kerk bou nie. God bou Sy kerk.

Hy voeg toe Acts 5:13 And believers were increasingly added to the Lord, multitudes of both men and women,

The War-like church / Aircraft Carriers, / Traffic Control Towers – To me, the very least of all saints, this grace was given, to preach to the Gentiles the unfathomable riches of Christ, and to bring to light what is the administration of the mystery which for ages has been hidden in God who created all things; so that the manifold wisdom of God might now be made known through the church to the rulers and the authorities in the heavenly places. This was in accordance with the eternal purpose which He carried out in Christ Jesus our Lord. Eph 3:8-11

  1. “Sonder goeie leiding stort ’n volk in duie; dit is veilig om baie raadgewers te hê.” (Spr 11:14, Nuwe Lewende Vertaling) Daar is soveel beskerming om besluite te neem binne in ʼn liggaam, omdat mens so maklik jou eie hart kan mislei. (Jer 19:9)

2. Ons geveg teen die “principalities” in ʼn sekere gebied kan nooit as individue plaasvind nie, maar alleenlik deur ʼn liggaam van gelowiges. (Mat 16:18; Eph 3:10) dis die eeue oue beginsel dat 5 sal ʼn 100 vyande laat vlug, maar ʼn honderd man, sal tien duisend op die vlug sit. (Lev 26:8) Die akkurate kerk soos enige ander organisasie benodig ʼn kritiese massa van mense om werklik ʼn verskil in ʼn omgewing te maak. Let wel dat ons nie hier van gemeentes praat wat ʼn duisend mens as skare trek nie, maar net ʼn honderd lidmate is medewerkers nie. ‘n Akkurate gemeente, waar elke lidmaat sy rol en bediening verstaan en uitleef, is ʼn kragtige wapen in God se hand.

3. Die versorging van mense in die Nuwe Testament is die kerk. “maar dat die lede gelyke sorg vir mekaar mag dra” 1 Cor 12:25 uit wie die hele liggaam—goed saamgevoeg en saamverbind deur die ondersteuning wat elke lid gee volgens die werking van elke afsonderlike deel in sy mate—die groei van die liggaam bevorder vir sy eie opbouing in liefde. Eph 4:16 Dit is in hierdie kerk waar daar geen tekort was nie. Hoekom? Omdat almal alles wat hulle besit het gedeel het met ander. Weerhouding van om deel te wees van ʼn lokale liggaam, verswak die kerk se vermoë om werklik effektief in hierdie doel te wees. Dit behels ook die aspek van jou bydraes aan die kerk. Om God se werk en koninkryk te bevorder op globale skaal kos geld, die meeste kerke beleef dat maar net 20% van die lidmate hulle tiendes betaal. Weereens verswak dit die kerk se vermoë om effektief te gee, te dien en te help! As almal maar net op die einde besluit om nie deel te wees van ʼn lokale liggaam nie, en hulle eie ding te doen rig ons uiteindelik skade aan ons eie geledere aan. Elkeen se betrokkenheid, selfs jou verskille met ʼn sekere kerk, is nodig vir groei.

4. Daar vind ʼn spesiale “impartation” plaas tydens ʼn Heilige Gees gedrewe diens wat op geen ander manier bekom kan word, as om daar te gewees het nie. “Ek begeer met my hele hart om julle te besoek. Ek wil vir julle ’n geestelike seëning (impart) bring om julle in julle geloof te versterk. ” (Romans 1:11, Nuwe Lewende Vertaling) Veral wanneer ons dienste beleef soos wat Paulus voorskryf aan die kerk in (1 Cor 14:26) Wanneer julle bymekaar kom dan het elkeen… ʼn Mens kan die impartation van ʼn sekere begaafde prediker deur DVD bekom, maar nie die impartation van ʼn liggaam nie.

5. Daar is in elke huis, ʼn sekere inherente bemagtiging en veiligheid asook ʼn spesiale genade gawe wat God aan ʼn spesifieke gemeente gee wat nie verkry kan word anders as om deel te wees van die gesin nie. Jy kan dienste besoek, maar die genade en goddelike vermoë kom deur deel te wees van die spesifieke gesin. Ons het dit al so dikwels gesien hoe sekere mense ʼn mate van beskerming in die huis beleef, en wanneer hulle eendag die huis verlaat en hulleself afsny, dan val alles deurmekaar en uitmekaar in hulle lewens. Om deel te wees van ʼn dinamiese gemeente, gee ook aan elke individu ʼn “sense of purpose”. Jy voel jy bestaan nie net nie, jy is deel van ʼn plan, en die uitvoering van daardie plan en visie!

6. Die vinnigste groei in my lewe het gekom deur korreksie. Ek is gementor. “I have been discipled” So baie gelowiges kom tot bekering en leef maar net op hulle eie voort, waar hulle die preke en insette van hulle lewe kan kies van TBN waarna hulle wil luister, maar hulle is nog nooit deur ʼn geestelike Pa of Ma gementor en persoonlik gedissippel in die waarheid nie. Hierdie is ʼn groot gebrek in die kerk en ook een van die redes hoekom so baie Christene vir jare in ʼn kerk sit en nog steeds nie wasdom bereik nie. Weereens God se model is familie en gesinne. Dis immers ook hoe die natuur werk, almal is in families gegroepeer en funksioneer binne ʼn spesifieke familie. Ons het baie instrukteurs in die Gees maar nie baie Vaders nie. (1 Cor 4:15) Die gevolg is ons het ʼn klomp kop-kennis wat nog nie deel geword het van ons waardesisteem en leefwyse nie. Want ʼn Pa stap met jou ʼn pad, hy leer en korrigeer jou die heeltyd! Die belangrikste egter is dat ʼn Pa jou WYS hoe! Mentorskap!

Net satan wen as mense nie deel wil wees van ʼn gemeente nie. Daar is nie so iets soos ʼn perfekte gemeente nie. Elke gemeente funksioneer soos ʼn betrokke gesin, en jy voel of inherent deel of nie. Dit is daarom belangrik dat jy ʼn gemeente vind waar jy deel voel, gemaklik is en weet jy ʼn bydrae sal kan lewer. Kry ʼn huis! Daarom is daar so baie kerke, almal met ʼn verkillende fokus en mandaat. Hoor by God waar hy jou gestuur het. Waar het God jou bygevoeg, want mens word nie net deel van ʼn gemeente en “join” ʼn kerk nie. (Acts 2:47; 5:14; 11:24) “’n Mens wat hom eenkant hou, lewe net vir homself. Hy het ’n afkeer aan gesonde oordeel.” (Prov 18:1, Nuwe Lewende Vertaling) Die kerk kan nie die kultuur van die dag konfronteer sonder die invloed en momentum van gesamentlike gefokusde optrede nie. Dit is die kollektiewe getal ware gelowiges wat werklik Jesus leef elke dag, wat ‘n gemeenskap/dorp/stad verander. Dit is ons grootste wapen, en ook die rede hoekom satan so hard probeer om die kerk in diskrediet te bring.

  1. Self Jesus was onder gesag, en so moet ons ook elkeen ons onder gesag stel. Efe 5:21. Hoekom die aanmoediging aan leiers om mooi en waardig om te sien na die mense onder hulle, as niemand meer gelei wil word nie. Ons moet hulle respekteer (1 Thessalonians 5:12–13), en eer (1 Timothy 5:17), en aan hulle gehoorsaam en onderdanig wees (Hebrews 13:17) Die tydsgees van ons dag fokus op self, leef om lekker te voel, wil nie voorgesê word nie. Selfs Jesus was tot die ouderdom van 30 aan aardse ouers gehoorsaam. Goeie leiers sal nie oor hulle mense heers nie. 1 Pet 5:3 Jesus was ook hierin vir leiers ‘n voorbeeld.

8. Om aan ‘n gemeente te behoort en betrokke te raak kos dat jy jouself sal verloën. Self-verloëning is nie maklik nie, of gemaklik nie, dit kos jou lewe, jou alles. Ons is bang vir hierdie tipe ‘commitment’, ons weet die prys. Die waarheid is egter dat die opstanding na die dood by verre die prys en offer oortref. Die vreugde en tevredenheid van deelwees, versorg wees, liefde, omgee, oortref by verre die offer. Die dinamika van gemeenskap het in wese ‘n ongeskrewe reël. Dit wat jy insit is wat jy uitkry. As jy liefde gee, omgee, help laste dra, ingestel is op ander, dien, help ondersteun, sal jy nooit kortkom aan dit wat jy weggegee het nie. Jou belegging is gemaak in ‘n ewige bankrekening, en as jy in nood is, en ontrekkings moet maak, sal jy vind daar is in oorvloed. Mens kan nie die voordeel trek, deur ‘n TV prediker se dienste op Sondag te kyk nie. Jy moet iewers betrokke wees.

Categories
Preke

Ontdek God se hart en plan vir jou deelwees in Sy familie

Ontdek God se hart en plan vir die familie

Familie is die Wieg van die Lewe – Pous Francis
’n Gelukkige familie is ons eerste verdedigingsmuur teen die bose en die duisternis van hierdie wêreld. Chantál Oosthuizen.
Jy weet nie hoe baie jy ’n kerk nodig het, tot jy ’n kerk nodig kry nie. André Pelser
God het van die begin af bestem dat daar families moet wees. God het Adam gemaak en gesien dat hy alleen was – hy het ’n maat nodig gehad. Hy het toe vir Eva gemaak. Daarna het hulle kinders gekry en die eerste opdrag nagekom, naamlik om kinders te kry en die aarde te vul (Gen 1:28). Hierdie reël om te vermeerder is tans die basiese manier waarop Islam die wêreld wil verower. Wanneer hulle na ’n ander land emigreer, wil hulle nie integreer, die taal aanleer, of afsien van hulle tradisies en kleredrag nie. Maar hulle woon nou al orals in die wêreld en hulle getalle groei teen 3,1 kind per gesin teenoor die 2,1 van Europa en Amerika. Lees gerus die volgende artikel oor hierdie onderwerp: http://brie-hoffman.hubpages.com/hub/Muslim-World-how-muslims-will-take-over-the-world-via-population-growth Alhoewel dit dalk waar is, is God se oorspronklike plan dat die aarde met Sy heerlikheid gevul word deur Godvresende en regverdige families.
Die heel eerste familie is ook ’n voorbeeld van families en die probleme wat hulle ondervind. Toe Adam se kinders hulle offers aan God gebring het, is Abel s’n aanvaar maar Kain s’n nie. Hy het sy broer vermoor omdat hy aanstoot geneem het en jaloers en woedend was (Gen 4:5-6). God se antwoord aan Kain is interessant: (v 7) “Is daar nie verheffing as jy goed doen nie? En as jy nie goed doen nie – die sonde lê en loer voor die deur en sy begeerte is na jou; maar jy moet daaroor heers.” Dit wat in Kain se hart was, het sigbaar geword toe God sy offergawe verwerp het. “Is ek my broer se wagter?” (Gen 4:9). God stel nie belang in ons offergawes nie, maar in ons genade teenoor ander, ons bereidheid om mense wat in die moeilikheid is, te help (Matt 9:13 AMPLIFIED). Familielede neem maklik aanstoot onder mekaar. Wanneer ons dit regkry om nie aanstoot te neem nie, sal ons die lewe kan bemeester.

Om te vermeerder, was die maklike deel. Die moeilike deel is blykbaar om geestelik te groei en die kinders te leer om hul ouers se voorskrifte te volg.

God se familie word deur geloof en gehoorsaamheid gevorm. God het Abraham van die Galdeërs wat in Ur gewoon het geroep om Sy familie te word (Gen 12:1Rom 4:5). Abraham is die vader van geloof (Rom 3:30; Rom 4:1-2; Rom 4:16Heb 6:15). Sy naam, Abraham, beteken vader van baie nasies. Dit is eintlik die verhaal van ’n nasie se geboorte; die verhaal van Abraham, Isak en Jakob is die verhaal van ’n familie.

’n Geestelike familie – gebore op ’n bonatuurlike manier

Sara, Ragel en Rebekka was almal onvrugbaar en God moes elkeen se baarmoeder deur ’n wonderwerk open sodat hulle kinders in die wêreld kan bring. Die seën van die verbond met Abraham was van die begin af bedoel om ’n nageslag van families te wees (Gen 12:1-3). Nie een van hulle eersgeborenes het die seën van die verbond gekry nie. Abraham se eersgeborene was Ismael. Maar Isak wat uit Sara gebore is, het die belofte ontvang (Gen 17:18-21). Isak se eersgeborene was Esau, maar Jakob het sy vader bedrieg en die seën ontvang (Gen 27:20-29). Jakob se eersgeborene was Ruben en hy het ook nie die seën ontvang nie: “Jy sal die vernaamste nie wees nie” (Gen 49:3-4). Ruben se ontug met sy pa se byvrou, Bilha, (die ma van sy broers Dan en Naftali) word in Gen 35:22 vertel. Josef was Jakob se oudste seun by sy vrou, Ragel, en hy het die seën ontvang. Maar later het Benjamin die stam se seën ontvang. Josef se eersgebore seun was Manasse, maar Jakob het sy hande gekruis en Efraim geseën (Gen 48:1-20).
Die Joodse regeringstelsel word ’n teokrasie genoem waar God die koning is. Dit was nie God se oorspronklike plan dat Israel ’n aardse koning moes hê nie (1 Sam 8:1-21). Samuel het hulle teen die gevolge gewaarsku: “Maar die volk het geweier om na Samuel te luister en gesê: ‘Nee, maar daar moet ’n koning oor ons wees, dat ons ook kan wees soos al die nasies – dat ons koning ons kan rig en voor ons uittrek en ons oorloë voer’ (v 19-20). Dit was nooit God se plan dat Sy mense die slawe en onderdane van ’n koning moes wees nie. God se plan is ’n familie!
Toe God die eerste koning van Israel aangestel het, het Hy die koning gekies op die manier waarop ‘n mens sou kies: “. . . ’n vermoënde man. En hy het ’n seun gehad met die naam van Saul, ’n jongman en mooi gebou, ja, daar was onder die kinders van Israel geeneen mooier as hy nie: van sy skouers af boontoe was hy hoër as die hele volk” (1 Sam 9:1-2). Dawid was die jongste seun van Isai en tog is hy as die volgende koning van Israel aangewys – die rede was sy geloof in en sy verhouding met God (1 Sam 16:13).
God wil hê ons moet Sy kinders wees; mense wat glo en volgens Sy wil en verordeninge leef. Dit is waarom mense wat nooit in die Koninkryk aanvaar sou word nie, wel ingesluit is weens hulle geloof, soos Boas, Rut en hul seun Obed. Ragab die prostituut, het die Israelitiese spioene by haar laat wegkruip en hulle gehelp om te ontsnap. Die Bybelse verhaal en geskiedenis is ’n verhaal van gelowige helde (Heb 11).
God heg baie groot waarde aan familie. Familie is God se manier om ons tot volwassenheid te laat groei. Fisioloë en opvoeders kan ’n lys maak van die negatiewe gevolge van ’n gebroke gesin, afwesige ouers en kindermishandeling weens ouers wat swak rolmodelle is en swak familiestrukture. Ons kan aanneem dat die meeste maatskaplike probleme van vandag die gevolg is van gebroke gesinne. Dit is baie duidelik wanneer ons 1 en 2 Konings bestudeer. Nie baie leiers in die Bybel het daarin geslaag om hul kinders Godvresend groot te maak nie. Eli, die hoëpriester, het in die skande gekom omdat hy nie sy seuns bestraf het nie (1 Sam 3:13). Samuel se kinders het ook nie vir God gedien nie. Hulle het op oneerlike maniere wins gemaak, omkoopgeld aanvaar en die reg verdraai. Dit is beslis nie die optrede van mense met ’n goddelike karakter nie (1 Sam 8:3).
Dit is interessant dat sommige van die regverdige konings van Juda nie hul vaders se voorbeeld gevolg het nie, maar gekies het om eerder terug te draai en in Dawid se voetspore te volg. “En hy het gedoen wat reg was in die oë van die Here en geheel en al in die weg van sy vader Dawid gewandel en nie regs of links afgewyk nie” (2 King 22:2) Daar was konings wat nie omgegee het watter nalatenskap hulle vir hul kinders los nie, al het hulle geweet hul eie kinders sou die gevolge dra van hul vader se optrede. So het Hiskia al die rykdom van Juda aan die koning van Babilon se seun gewys. En uiteindelik het hy die boodskap van oordeel van die profeet Jesaja gekry dat die einste koninkryk van Babilon sal kom en al hierdie skatte sal wegdra. Maar hy was net te bly dat die oordeel nie gedurende sy leeftyd vervul sal word nie: “Toe sê Hiskia vir Jesaja: ‘Die woord van die Here wat u gespreek het, is goed.’ Ook sê hy: ‘Waarom dan nie, as daar maar vrede en bestendigheid in my dae sal wees!’” (2 King 20:19)
Hierdie selfde houding kom voor by die meeste Afrikane in die Afrikakultuur. Hulle is meer bekommerd oor die dooies, en hulle voorvaders, as wat hulle probeer om dinge makliker te maak vir die opkomende geslag. In die Afrikakultuur is die kinders verantwoordelik vir die ouers. Bruidegomme betaal groot bedrae lobola as trougeskenk aan die vader. In die Westerse kultuur betaal die pa ’n klomp geld vir die troue. Albei is uiterste gevalle. God die Vader is ons voorbeeld as ons kyk hoe Hy Jesus opgevoed het deur dissipline en gehoorsaamheid aan Sy aardse ouers, in ’n klein, hegte gemeenskap; totdat Hy op dertig gereed was om die mag van God se Koninkryk te ontvang. Die einddoel van God se siening van die familie is volwassenheid. Die man moet, soos Christus, sy vrou volmaak en sonder blaam aan God voorstel – dit beteken volwasse (Eph 5:27). Dit word gewoonlik gedoen deur Jesus te volg, te gehoorsaam en aan Hom onderdanig te wees. Vroue moet die jongeres onderrig deur wysheid, voorbeeld, reinheid en respek (1 Tim 5:2Tit 2:3).

Die ewige Kerk is God se ontwerp vir familie. 

Die Kerk: Die Geesgevulde huisgesin van God – die Kerk is die ontvanger en vervulling van die Koninkryk en die verlossingsboodskap (Mat 16:18). Die Kerk word beskou as ’n aktiewe liggaam van gelowiges met baie lede wat elkeen ’n belangrike rol het om te vervul (Rom 12:3-82:19-22). Alhoewel die leiers in die Kerk belangrik is en gerespekteer moet word (Heb 13:7-817), is die aktiewe bediening en deelname van die lede as geheel noodsaaklik. Die apostels sien nie leiers as verhewe bo mense nie, maar as leiers tussen die mense. Hulle moet deur hul voorbeeld lei (Acts 18:320:3335). Dit is waarom die vyfvoudige bediening aan die Kerk gegee is – om die heiliges vir hul bediening voor te berei (Eph 4:11-12). Die Kerk word gesien as een liggaam, gevul met een Gees, met een Vader, een doop en een geloof (Eph 4:4-6).
God se gietvorm vir familie is kerk. Die woord kerk (ecclesia) bestaan uit twee stamme: ek – “vanuit” en kaleo – “geroep”. ’n Direkte vertaling van kerk is dus “dié wat Hy uitgeroep het”. “Maar julle is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom, ’n heilige volk, ’n volk as eiendom [God s’n] verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,” (1 Pet 2:9).

Onderskei die liggaam van Christus. 

Ons probleem is nie dat daar te veel kerke is nie, of dat ons so baie verskil nie, maar omdat ons mekaar nie as broers van een Kerk erken nie (Eph 4:1-6). Die Vader bepaal wie die kinders is. Niemand kom na die Vader as Hy hulle nie trek nie (Joh 6:44). As gevolg van mense se seer rakende verhoudinge en misbruik van gesag, sien mense nie kerk nie.  Omdat satan die krag van kerk en familie verstaan probeer hy sy uiterste bes om verhoudinge en kerkwees te verongeluk.  Die grootste hartseer is; elke keer wat ons nie deur ons seerkry groei nie, bly ons onvolwasse in daardie area. Dis beteken die kerk in sy geheel bly onvolwasse.  Mens het dus nodig dat net soos Petrus Jesus as die Messias moes herken, die Vader ons oë oopmaak om Sy Kerk te sien.  Daar is geen perfekte kerk hier op aarde nie, maar daar is gemeentes wat nader aan Sy wil leef en beweeg.
“not discerning the Lord’s body” (2 Cor 11:29) Dié hele hoofstuk oor die nagmaal gaan nie eintlik ook die nagmaal ritueel per cé nie, dit gaan oor die herstel van verhouding en familie deur belydenis en vergifnis. Anders bring ons juis ‘n oordeel oor onsself (v29) en is daar baie siekes onder ons. (v30).  So baie mense probeer die Here alleen dien, sonder die hulp, ondersteuning van ‘n familie! Dis so baie hartseer!

Ons werk is nie om ons familie te kies nie, maar om dié te aanvaar wat Hy in ons familie aangeneem het.

Toe Jesus aarde toe gekom het, het Hy ’n liggaam nodig gehad; Hy het vandag steeds ’n ‘liggaam’ nodig (Heb 10:5) waarvan Hy die hoof is (Eph 1:22-23). Daar is verskeie soorte liggame: Die liggame van mense en diere –  ’n dooie liggaam of lyk, die lewendige liggaam van diere – die liggame van sterre of planete (hemelliggame) – word gebruik vir ’n (groot of klein) aantal mense wat ’n hegte eenheid vorm in een samelewing, of as familie; ’n sosiale, etiese, mistieke liggaam soos die Kerk in die Nuwe Testament – ’n vergadering burgers wat van hul huise na ’n openbare terrein geroep word, ’n byeenkoms – ’n byeenkoms van mense wat op ’n openbare plek byeenkom om oor die doel van die Israeliete se samekoms te beraadslaag – enige vergadering of samedromming van mense wat toevallig byeengekom het, rumoerig in ’n Christelike sin – ’n byeenkoms van Christene wat bymekaarkom vir lofprysing en aanbidding in ’n Godsdiensbyeenkoms; ’n vergadering getroue Christene wat reeds dood is en in die hemel ontvang word – ’n groep Christene of diegene wat hoop op ewige redding deur Jesus Christus, wat hul eie godsdienstige rituele volg, hul eie godsdienstige vergaderings hou en hul eie sake bestuur volgens die regulasies wat vir die liggaam voorgeskryf word om orde te verseker – dié wat op enige plek, in ’n stad of dorp, so ’n liggaam vorm en ’n eenheid is – die hele liggaam van Christene wat oor die aarde versprei is.
Ons kan dit opsom deur te sê dat die Liggaam van Christus op verskeie maniere uitdrukking vind. Kleingroepe, huiskerke, groot byeenkomste, bedienings wat op ’n spesifieke behoefte fokus; elke keer wat ons in Sy Naam bymekaarkom, verskyn Hy tussen ons (Mat 18:20). Ons kan dus nie ‘kerk’ reduseer tot een begrip of stelsel nie.  Kerk is organies en dinamies.

Ware kerk vertoon die genialiteit van God.

Daarom kan ons nie Sy Kerk bou nie, Hy bou Sy kerk. (Mat 16:18) Ons werk is om die Koninkryk van God te preek en te leef hier op aarde.  (Mark 1:14; Luk 4:43; 8:1; 9:11, 60; Acts 8:12; 19:8)

Vraag: Kan ek ’n Christen wees sonder om by die kerk aan te sluit? 

Antwoord: Ja, dit is moontlik. Dis soos:
’n Student wat nie wil skool toe gaan nie.
’n Soldaat wat nie by die weermag wil aansluit nie.
’n Landsburger wat nie stem of belasting betaal nie.
’n Verkoopsman sonder kliënte.
’n Ontdekker sonder basiskamp.
’n Matroos op ’n skip sonder bemanning.
’n Sakeman op ’n verlate eiland.
’n Skrywer sonder lesers.
’n Tuba-speler sonder ’n orkes.
’n Ouer sonder ’n gesin.
’n Sokkerspeler sonder ’n span.
’n Politikus wat ’n kluisenaar is.
’n Wetenskaplike wat nie sy uitvindings bekendmaak nie.
’n By sonder ’n korf.
Almal ken die storie van die ou gomtor wat 100 jaar oud geword het en ewe windmakerig sy lang lewe aan drank, swart sigare en mooi vrouens – en die feit dat hy nooit in die kerk gekom het nie – toegeskryf het. Volgens dr. George W. Comstock van Johns Hopkins School of Hygiene and Public Health, is daardie soort langlewendheid die uitsondering en nie die reël nie. In studies oor die verband tussen sosio-ekonomiese faktore en siekte in die bevolking van Washington-distrik, Maryland, het Comstock en sy kollegas heel per ongeluk tot ’n baie interessante ontdekking gekom. Deur gereeld kerk toe te gaan en die gesonde lewe te lei wat dikwels daarmee gepaard gaan, het mense vermoedelik ’n magdom van die ergste kwale en rampe vrygespring. Dit sluit hartsiektes, lewersirrose, tuberkulose, servikale kanker, chroniese brongitis, noodlottige ongelukke waarby net een voertuig betrokke is en selfmoord in. Die betekenisvolste bevinding was dat mense wat gereeld kerk toe gaan, minder kere die slagoffers van arteriosklerotiese hartsiekte is. Die jaarlikse sterftesyfer vir hierdie siekte was sowat 500 uit elke 100 000 mense wat elke week kerk toe gaan,  teenoor byna 900 per 100 000 onder dié wat “minder as een keer per week” kerk toe gaan. (Miskien het die sing van al die gesange gehelp om die buise oop te hou.) In elk geval, hy het ’n naam, of dan bynaam, vir die verskynsel wat hy tong-in-die-kies die “Leo Durocher”-sindroom noem.  “Gawe ouens,” volgens die goeie dokter, “eindig blykbaar laaste.”
Dokter Steward Wolf in Roseta, Pennsilvanië, het dieselfde verskynsel waargeneem. Hierdie klein gemeenskap is ’n spieëlbeeld van die oorspronklike tuisdorp in Italië; die straatname, boustyl en besighede se name is alles dieselfde, selfs die unieke Italiaanse dialek. Die krag van hierdie unieke gemeenskap lê in hulle siening van familie. Kinders word groot sonder die vrees dat hulle nie sal werk kry nie, want êrens in die gemeenskap sal iemand na jou kyk. Tot drie geslagte woon saam in een huis. Hulle besoek mekaar gereeld en kook vir mekaar. Hulle het ’n sterk grondslag, met die uitgebreide familie wat natuurlike familiegroepe vorm. Hulle hou groot byeenkomste waar almal saam eet en feesvier. Hulle sorg vir mekaar en het ’n sin vir verantwoordelikheid en aanspreeklikheid teenoor die groter gemeenskap. Die gevolg? Daar is byna geen hartsiektes in die gemeenskap nie. Dit is nie te danke aan die kos wat hulle eet nie, maar eerder aan die manier waarop hulle as ’n familie funksioneer. (Uit Outliers, bl. 3-11, Malcolm Gladwell.) In hierdie boek bewys Gladwell dat ons individuele vernuf nooit aan ons eie vermoë te danke is nie, maar dat dit die mense rondom ons se vermoëns is wat ons sterk maak! (https://en.wikipedia.org/wiki/Roseto_effect)

Ter wille van die familie

“Ter wille van die familie” word dikwels gehoor. Die familie se behoeftes is belangriker as my eie. In die Afrikakonteks kan hierdie siening misbruik word wanneer dit onmoontlik word om bo die kulturele “downforce” van die gemeenskap uit te styg. In die Weste is die klem wat ons op die individu plaas te hoog; en die Ooste verdwyn die individu in die geheel. In die Bybelse konteks het God ’n man gekies en deur die man met die groep gewerk. Dit is dus nie wat die mens wil, of wat die groep wil nie, maar wat God wil. Beide die mens en die groep moet hulle aan die wil en manier van God onderwerp.

  • Ons lyding is ter wille van die Kerk. Kyk na Paulus se voorbeeld: Col1:24“Nou verbly ek my in my lyding vir julle en vul in my vlees aan die oorblyfsels van die verdrukking van Christus vir Sy liggaam, wat die gemeente is.” Wanneer jy in die openbaar tereggewys word, aanvaar dit ter wille van die ander wat teenwoordig is sodat almal kan leer en vrees (1 Tim 5:20).
  • Die werking van die vrug van die Gees is nie vir jou eie voordeel nie, maar om die liggaam op te bou (1 Cor 14:12).
  • Ons verlaat ons familie ter wille van die Koninkryksfamilie (Luk 18:29).
  • Jesus bid vir Sy dissipels, maar ook vir die volgende geslag (Joh 17:20-21).
  • Paulus se begeerte is om by die Here te wees, maar hy bly lewe ter wille van die Kerk (Phil 1:23-24).

In die Ou Testament word hele geslagte dikwels deur God eenkant gehou om die linie van geloof en gehoorsaamheid te koester en te beskerm. Dit is ook waarom God egskeiding haat (Mal 2:16). God wil ’n Goddelike nageslag hê! Daar is geen groter aanval op ’n kind se toekomstige geloof as ouers skei. Aan die ander kant, daar sal baie minder egskeidings wees as ons getrou bly ter wille van die familie!

Word deel van God se familie. 

Ons moet deel wees van ’n kerk, of hoe? Ja! Maar dit is noodsaaklik om deel van die regte liggaam te wees! As ons 1 en 2 Konings en Kronieke bestudeer, ontdek ons gou die mag van leierskap en hoe dit die voorspoed van die mense beïnvloed. Dit is hoe God ons as mense geskape het: ons volg natuurlik ons leiers. Daarom kry ons hierdie streng waarskuwing in James 3:1“Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ’n groter oordeel sal ondergaan.” In die volgende verse van hoofstuk 3 word gepraat oor die mag van die tong, hoe dit die skip stuur. Ek glo dat leiers die rigting en vlak van volwassenheid in ’n plaaslike kerk bepaal. Jy kan nie aan ’n plaaslike kerk behoort en werklik bo die plaaslike leierskap se vlak van groei uitstyg sonder om baie gefrustreerd te wees nie.
Ons wil almal gelei word. Ons het leiers nodig. Óf ons haat hulle óf ons is lief vir hulle, maar ons wil nie hulle werk hê nie. Die lewe is moeilik en dis nie altyd maklik om by al die daaglikse takies uit te kom nie. Daarom wil ons nie die groot besluite neem nie; ons wil nie daardie verantwoordelikheid hê nie. Sommige van ons is egter vir presies daardie doel geskape; ons floreer op hierdie moeilike uitdagings. Dit is hoe God ons geskape het. Sommige hou daarvan om te lei en ander om te volg. Boonop moet ons in staat wees om leierskap en onderdanigheid te balanseer, want leiers wat nie ook onderdanig kan wees nie, versmoor hulle mense; en mense wat nooit inisiatief neem nie, frustreer leiers. Ons almal moet ’n mate van leierskap en onderdanigheid op alle gebiede van die lewe aanleer.
Wat groot groepe mense betref het ons Godvresende leiers nodig. Dit is die boodskap van Konings en Kronieke – hoe het die mens gevaar met ’n mens, en nie God nie, as koning? Toe die konings God gedien en Sy gebooie gehoorsaam het, was die mense voorspoedig. Toe die koning homself as god beskou het en die mense hom moes gehoorsaam, het ’n tyd van verwoesting gevolg.

Wie kies jy om te volg en hoekom? 

Die mense van Israel het ’n regverdige koning gesoek en Jerobeam gekies. Hierdie geslag Israeliete is na 19 konings oor die aarde versprei. In 400 jaar het nie een van hierdie konings God gedien of gehoorsaam nie. Jerobeam het sy eie vals godsdiens, tempels en priesterskap geskep. Die mense wat getrou gebly het aan God se Woord en Sy beloftes aan Dawid, het onder agt konings gedien wat op hulle beurt God gedien het – en hulle het die geboorte van die Messias gesien.
Sommige mense het Moses gevolg, maar ander is maklik oortuig om Aaron en Miriam, wat begin het om Moses se leierskap te betwyfel, te volg (Num 12:1-4). Daar is baie sulke voorbeelde van rebellie onder Moses se leierskap.
Om ’n hervormer te volg.
Die Bybelse riglyne wat ons moet gebruik wanneer ons moet kies wie om te volg, is:

  1. Het hulle ’n persoonlike verhouding met God?
  2. Het hulle ’n profetiese mandaat om te lei?
  3. Wil hulle steeds hervorm en bly hervorm volgens die standaard van God se Woord? Gehoorsaam hulle die Woord?
  4. Is hulle persoonlike lewe in ooreenstemming met die Woord?
  5. Hou hulle by die oorspronklike mandaat?

Dissipelskap in die konteks van familie

Wanneer ons kerk hou buite die grense van familie, gaan ons in die moeilikheid beland en uiteindelik foute maak. Familie is vir ewig. Jy kan nie uit familie bedank nie. Jy kan nie jou huis verlaat nie. Jy behoort vir ewig. Selfs jou aardse familie het hierdie mag oor jou: Jy kan jou naam verander, maar deur jou DNS en genetika bly jy steeds verbind. Dit is hoe God bedoel het dat familie moet wees. Maar ons probeer Sy orde deur rebellie omvêrwerp.
Die feit dat ons in- en uitgaan, verbind en weggaan, is die rede waarom sommige van ons pogings tot evangelisasie nie werk nie. Jesus het nie net vir skares gepreek nie. Hy het ’n familie gevorm toe Hy Sy dissipels saam het Hom geneem het. Ons preek en dan loop ons;  ons is nie bereid om ons lewe neer te lê vir ’n gemeenskap nie, om vaders en ouer broers te word wat hulle uit die duisternis na Sy wonderlike lig toe lei nie (1 Pet 2:9). Die ware hart van apostels is dus om vaders vir die kerke te wees (Gal 4:191 Cor 4:15). Die konteks van die ware Kerk is ook binne die konteks van familie vasgestel. Hoe kan jy na Sy Kerk omsien as jou eie familie in duie gestort het (1 Tim 3:5)? Die kerkgeskiedenis is vol verhale waar leiers hul eie families versaak het en dit het uiteindelik tot allerlei foute en wangedrag gelei. Verlossing is in die eerste plek die bekendstelling aan ’n nuwe familie. Jesus “die Seun” en ouer Broer is die Middelaar wat ons by die familie inbring. Toe Jesus Sy eerste preek gelewer het: “Bekeer julle, want die koninkryk van die hemele het naby gekom”, het Hy Sy hand uitgesteek as bekendstelling en ’n manier aangebied waarop ons deel van God se familie kan word.
God se beskermingsplan vir die bediening is familie! As jy te besig raak vir jou familie, is jy te besig vir God. Wanneer ons ons familie afskeep en buite die familie-eenheid beweeg, is ons in gevaar. Weereens, God se ontwerp vir familie is nie net vir familie met ’n gedeelde naam of bloedlyn nie, maar om dieselfde eenheid te ervaar wat in die Godheid bestaan. Wanneer ’n familie saam God aanbid, saam God gehoorsaam en saam tot Sy heerlikheid lewe, maak dit dinge maklik en natuurlik. Ons hoef dan nie onnatuurlike maniere te vind om te beskerm en om te gee nie, om te groei en te bemagtig nie. Dit gebeur alles natuurlik sonder dat ons eens daaraan aandag hoef te gee. Hy werk op al die verskillende vlakke van die familie. Al wat ons behoort te doen, is om die eenheid te bewaar!
Op die ou end moet ons almal ons eie kultuur en tradisies laat vaar. Ons moet in ons godsdiens hervorm totdat Hy alles is. Tot ons volwassenheid volgens Sy beeld bereik.

Die negatief van ‘n goddelose familie

Alles wat God as voorsiening gee, verdraai die vyand tot ’n vloek. Net so word ’n familie sonder God ’n vesting, ’n sataniese verbond, teen die doel van God. Families dra die ongehoorsaamheid van een geslag oor na die volgende en na die volgende. Goddelose menslike tradisies word nie bevraagteken nie, maar blindelings nagevolg. Dit is waarom ons moet hervorm. Akkulturasie – akkulturasie: “Proses van wedersydse kulturele beïnvloeding tussen uiteenlopende groepe, waardeur die karaktertrekke  en elemente uitgewissel word en ’n nuwe lewenspatroon ontstaan” (HAT). Akkultureer: Dit is ’n moderne woord wat beteken: “Gaan maak dissipels van alle nasies” (Matt 28:19).
Ons het ’n sistematiese, gedrewe vasberadenheid nodig om God voortdurend toe te laat om ons denke te hervorm deur Sy Gees en Sy Woord. Let op hoe die duiwel altyd probeer om God se bepalings onverstaanbaar te maak en te ontheilig sodat ons probeer om self oplossings te vind en daardeur nog groter verwoesting te veroorsaak. Die belangrikste gevolg van sondige gedrag is gebroke families. Die eerste teken dat God se Koninkryk naby is, is families wat herstel word. In Handelinge is daar talle voorbeelde van hele huishoudings en families wat gered word (Acts 16:33, 34; 11:14; 18:8). Om deel van God se familie te word, beteken ons moet ons aardse familie opgee (Matt 10:21; Matt 10:34-39; Luk 12:49-53; Luk 14:25-33).
WAAROM? Want God wil hê ons moet Sy familie op aarde verteenwoordig (Matt 6:10). As jy jou familie wil behou, moet hulle deel word van God se familie.
Ons kultuur beïnvloed die liedjies wat ons sing, ons danspassies en die woorde wat ons skryf. Dit vorm ook ons brein. Wetenskaplikes weet lankal dat neuroplastisiteit toelaat dat individuele gebeure die brein se vorm en funksie verander. Daar is deesdae bewyse dat lewenservarings soos ’n mens se kultuur ook die neurologiese paaie in die brein kan reorganiseer.
“Don’t let the world around you squeeze you into its own mould, but let God re-mould your minds from within, so that you may prove in practice that the plan of God for you is good, meets all his demands and moves towards the goal of true maturity.” Rom 12:2 (JB Phillips Translation)

Die seën van ’n geestelike familie. 

Dit is baie makliker om eerder saam met iemand te bid as alleen, om eerder saam evangelisasiewerk te doen as alleen, om saam God te prys eerder as om alleen te sing. Korporatiewe salwing maak dit selfs makliker om God te dien. Dit is ons eie ego en selfgesentreerdheid wat wil hê ons moet altyd spesiaal, apart, anders, uniek wees; altyd ons eie pad vind en nuwe paaie uitdink. Dit is mos vernederend om te volg; om eers aanwysings te kry by mense wat nie volmaak is nie. Jesus het dit vir 90% van Sy lewe op aarde gedoen – Hy het Sy aardse ouers gehoorsaam. Hoe wil jy God gehoorsaam as jy nie jou ouers, werkgewer, die wet kan gehoorsaam nie? Natuurlik moet ons soms alleen wees; Jesus het ook tyd gemaak om alleen saam met God te wees sodat Hy gereed kan wees om op ’n Goddelike manier met mense om te gaan.

Die drie-stoel-beginsel – die krag van ervaring 

Ten slotte moet ons aandag gee aan die gevolg van generasie-regressie. Soos ek aan die begin gewys het, het nie baie vaders daarin geslaag om hul salwing en ywer vir God aan die volgende geslag oor te dra nie.
Dawid het God met sy hele hart gedien en is ’n vriend van God genoem. Tog het Salomo God net aan die begin gedien, maar daarna het hy kompromieë aangegaan en die pad byster geraak. Sy seun Rehabeam het God glad nie gedien nie. Ons sien dat dieselfde met Josua gebeur het. “Maar ek en my huis, ons sal die Here dien” (Jos 24:15). Die volgende geslag ouderlinge het ook die Here gedien (Jos 24:31), maar daarna het sy nageslag gedoen wat verkeerd is in God se oë en nie eens meer by Hom gaan hoor wat hulle moet doen nie (Judg 1:10).
Bruce Wilkerson skryf in besonderhede hieroor in sy boek, The Three Chairs Principle. Die vraag is: Waar het Dawid misluk om dieselfde tipe ywer wat hy vir God gehad het, aan Salomo oor te dra? Daar is natuurlik baie antwoorde, soos sy gebrek aan dissipline, hy het te min tyd saam met sy kinders deurgebring, ensovoorts.
Ek glo die belangrikste aspek wat ons vir die volgende geslag moet onthou, is dit waaroor hierdie hele webjoernaal gaan. God se familie kom op ’n bonatuurlike manier tot stand. Ons kan nie God se familie ‘maak’ met kunsmatige voortplanting nie.  Tweedens: Lees Ps 78. Hier sien ons die belangrikheid van om nie net die roemryke kragtige dade van God oor te vertel aan die volgende geslag nie, maar hulle ook aan die wonderdade bloot te stel.  Kinders wil God eerste-hands beleef. Hulle moet dus God in ons ons lewe en getuienis herken, maar ook self beleef en ervaar..

In God se familie is daar nie plek vir toeskouers nie!

Voorwaardes om deel van Sy Koninkryk en familie te word:

Luk 17:20  Fariseërs “Die koninkryk van God kom nie met sigbare tekens nie.”
Acts 14:22  “Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan.”
Joh 3:3  “. . . as iemand nie weer gebore word  nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie.”
Luk 18:29  Gee jou familie op ter wille van die Koninkryk van God.
Luk 6:20  “Salig is julle, armes, want aan julle behoort die koninkryk van God.”
Luk 18:24  Dis moeilik vir rykes om die Koninkryk binne te gaan.
Matt 5:20  “. . . as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie.”
Matt 7:21  “Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is.”

Dit kos ‘n prys en opoffering om deel van ‘n familie te word.

Uiteindelik kos dit selfverloëning, kruis-opneem-gehoorsaamheid om Jesus te volg. (Mat 16:24).  God se familie-koninkryk werk anders, volgens ander reëls en beginsels, en dit kos ‘n pelgrimsreis om saam met Hom die pad te stap en te leer funksioneer in Sy familie. Daarom kan jy nie die Koninkryk kunsmatig tweedehands ontvang nie.
Dit maak nie saak hoe jy die Woord (stem) van God hoor nie, of dit deur Bybelstudie is, deur ’n bonatuurlike ervaring, visies, drome of ontmoetings, dit kom alles op een ding neer: Doen dit! Gehoorsaamheid aan die wil, stem en opdragte van God is die sleutel tot ’n koninkrykslewe!
Eerstehandse ervaring van die Boom van die Lewe, eerder as om van die boom van die kennis van goed en kwaad te eet. Die Nuwe-Testamentiese manier waarop die gees kennis oordra, is nie net deur woorde nie, maar deur krag (1 Cor 4:20). Dit is uit hierdie grondslag waaruit apostels hulle bediening doen (1 Joh 1:1). Ons het met ons eie oë gesien, met ons eie ore gehoor.

Daar is geen ander weg nie. Jesus is die deur. Jy moet deur Hom persoonlik gaan deur jou lewe aan Hom oor te gee (Matt 16:24). Niemand kan dit vir jou doen nie. Jou ouers kan vir jou die pad aandui deur hul voorbeeld en onderrig, maar jy moet self ingaan en Hom ervaar.

Selfs in ons Christus-gesentreerde fokus is die middelpunt die hart van die Vader, “as jy My sien sien, sien jy die vader (Joh 14:9) ’n Ware pa wil sy kinders sien grootword en volwasse mense wees. God wil ons vriendskap hê, nie ons slawerny nie.  Die Vader wil sien dat ons opgroei in volwassenheid volgens die voorbeeld van sy Seun. (Rom 8:29) Hierdie volwassenheid kan nie gebeur sonder ‘n familie, liggaam en gemeente nie. Jy moet binne die huisgesin van God funksioneer om die volle impak van Sy opvoedingmeganisme te verkry. Op die ou end is dit mense se eie seer, misstappe en teleurstellings wat maak dat hulle wrokkig en vol wantroue is teenoor die kerkfamilie. Mag God ons oë oopmaak sodat ons Sy uitnodiging en Sy voorsiening sal raaksien wat Hy vir ons in ’n Goddelike huisgesin voorberei het!

Categories
Jesus die beste lewe

Die Liggaam van Jesus

En Ek sê ook vir jou: Jy is Petrus, en op hierdie rots sal Ek my gemeente bou, en die poorte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie (Matt 16:18, OV) 

Jesus begin ’n beweging – nie ’n formele struktuur nie. 

Ons het alreeds gesien hoe revolusionêr Jesus werklik was. Hy gaan die tempel afbreek en binne drie dae herbou, die seremoniële wette word gereduseer na net twee grondreëls, ’n eksklusiewe etniese geïsoleerde godsdiensgroepering word toeganklik vir almal. Jesus sterwe ’n grusame dood, maar op die derde dag staan Hy op uit die dood. 

Ons het intussen geleer dat hierdie nuwe tempel uit lewende stene (mense) bestaan (1 Pet 2:5); dat Hy vyf gawes, soos die vyf hoof organe, gegee het om die liggaam te voed en te versterk vir Sy Liggaam se dienswerk (Ef 4:11-16). 

Die getal Christene het in die eerste eeue besonder vinnig gegroei. En dit het twee jaar lank geduur, sodat al die inwoners van Asië die woord van die Here Jesus gehoor het, Jode sowel as Grieke(Hand 19:10). [1]Volgens Dreyer se historiese perspektief op kerkwees was die eerstehandse betroubare getuienis, bonatuurlike gawes, die sending-gedrewe fokus en die bereidwilligheid om opofferings te maak (selfs gemartel te word), die hoofredes vir hierdie groei. [2]Verder is die waardestelsel van die Christelike geloof wat Jesus sy dissipels geleer het, nie in geskrifte bewaar nie maar uitgeleef (Schor 2009:478). Waardes soos barmhartigheid, wedersydse ondersteuning, selfbeheersing, respek vir lewe en liefde het talle mense oortuig dat die Christelike geloof van waarde is. [3]

Een van die kenmerkende waardes van die vroeë̈ Christene was hulle respek vir lewe as ’n gawe van God. Hulle het nie deelgeneem aan praktyke soos kindermoord, aborsie of die verkoop van kinders aan slawehandelaars nie. In die eerste eeue na Christus was dit algemene gebruik om ongewenste kinders buite die dorp weg te gooi sodat wilde diere hulle opvreet. In die Germaanse wêreld is die verhaal van Hansie en Grietjie wat in die bos gelaat is omdat die ouers nie meer vir hulle kon sorg nie, bekend. 

• Doen goed aan mekaar.

• Vermy boosheid soos diefstal, bedrog en jaloesie.

• Betoon gasvryheid aan vreemdelinge.

• Versorg mekaar en deel kos met mekaar.

• Bewys barmhartigheid teenoor alle mense.

• Behartig die versorging en verpleging van siekes.

• Huishoudings getuig van waardigheid, verantwoordelikheid, pligsbesef, eerbaarheid en gehoorsaamheid.

• Etniese verskeidenheid word aanvaar.

• Vroue, kinders en slawe word met respek behandel.

• Respek vir lewe voorkom aborsie en kindermoord.

• Martelaarskap en die bereidheid om “jou kruis op te neem”.

Die vraag is: Waar het die kerk hierdie passie en fokus verloor, en hoe kry ons dit terug? 

Die term christelik is vandag ’n verwronge verdraaiing van hierdie eertydse waardes van die volgelinge van die Weg. 

Ons moet eenvoudig terugkeer na die implementering van die leer en lewe van Jesus Christus. Ons het egter blind geword vir van hierdie begrippe en moet dit weer in die konteks en milieu van Jesus se tydvak verstaan. Soos met ’n telefoonspeletjie se boodskap wat verdraaid raak in die oordrag, moet mens die regte boodskap by die oorsprong kry. 

Jesus kies twee nuwe begrippe in daardie tyd: moderne begrippe om die nuwe beweging wat Hy inisieer te verduidelik. Die Griekse woord apostel kom 81 keer voor in die NT. Die woord kom nie in die OT voor nie, want die woord het toe nog nie bestaan nie. Dit beteken ambassadeur, agent, gesant, boodskapper gestuur, op ’n missie, diens, sake, opdrag of geregtelik, draer van ’n kommissie. 

Ekklesia: 

Die tweede nuwe woord en begrip wat Hy gebruik is die woord ekklesia: “an assembly of called out ones.” Net die OV vertaal hierdie woord korrek: gemeente, samekoms, vergadering, spesiale byeenkoms. Die fokus van die woord ekklesia-samekoms is gerig op die rede waarom mense saam is eerder as waar hulle saamkom. So word die woord ekklesia in Handelinge 19:32 en 40 gebruik om die oproerige skare te beskryf. In die OT word daar na die volk verwys as die vergadering (1 Kron 29:20); gemeente van God (Neh 13:1); … was daar in die vergadering van die volk van God (Rig 20:2); Hulle moet van sy grootheid getuig in die volksvergadering (Ps 107:32); die vergadering van sy troue dienaars (Ps 149:1). 

Dis baie insiggewend dat Jesus se beskrywing en benaming van hierdie nuwe beweging en revolusie bloot samekoms/vergadering is. Verskillende samekomste: as julle saamkom in die gemeente (1 Kor 11:18); Wanneer julle saamkom, dan het elkeen van julle ’n psalm of ’n lering of ’n taal of ’n openbaring of ’n uitlegging — laat alles tot stigting geskied (1 Kor 14:26); samekomste in ’n gegewe area soos Galasië (1 Kor 16:1); Aan die gemeentes in Galasië (Gal 1:2); die gemeentes van Christus in Judea(Gal 1:22); Hy het deur Sirië en Silisië gereis en die gemeentes geestelik versterk (Hand 15:41). Miskien sal ons minder verdeeldheid hê as ons verskillende kerke bloot net as verskillende byeenkomste regoor die wêreld sien, met een visie en mandaat – Christus. [4]

Ongelukkig probeer die vyand al sedert die eerste tabernakel om die volgelinge van God deur godsdienspleging weg te lei na ’n statiese gebou en onpersoonlike mensgerigte instansie. SO sê die Here: Die hemel is my troon en die aarde die voetbank van my voete. Waar is dan die huis wat julle vir My sal bou? En waar die plek wat my rusplek sal wees? Want my hand het al hierdie dinge gemaak, en so het dit alles ontstaan, spreek die Here. Maar op hierdie een sal Ek let: op hom wat arm is en verslae van gees, en wat bewe vir my woord (Jes 66:1-3). 

Thomas More’s criticism of Tyndale boils down mainly to the way Tyndale translated five words. He translated presbuterosas elder instead of priest. He translated ekklesiaas congregation instead of church. He translated metanoeoas repent instead of do penance. He translated exomologeoas acknowledge or admit instead of confess. And he translated agapeas love rather than charity. [5]

Tyndale sou uiteindelik, soos Jesus en die eerste volgelinge, met sy lewe boet toe hy as ketter tot die dood veroordeel is. Luther, Calvyn, Zwingli en Knox was die opvolgers van hierdie reformasie om terug te keer na die waarheid.  

Dit is dan dalk nodig dat ons vandag, om verwarring te voorkom, nie meer die woord ‘kerk’ gebruik wanneer ons van die ware liggaam en gemeenskap van gelowiges praat nie. Kerk veronderstel die institusionele, formele kerk. Die probleem is egter dat daar mos in elke formele kerk ware gelowiges is. Dit wil sê, ons kan nie die baba met die badwater uitgooi nie. Ons het dieselfde stryd as wat die vroeë apostels gehad het. Daarom Paulus se skrywes, die een na die ander, om in Christus te bly (Gal. 4:19, Kol 1:28-29; 2 Kor 11:2; 1 Kor 2:2; 2 Pet 1:8; Ef 4:13). Elke kerk, gemeente, organisasie, bediening, aksie en beweging van die liggaam van Christus is vanuit die Hoof, Christus (Ef 1:22-23). 

Die volgelinge van die Weg:

Die eerste benaming van hierdie beweging was: Dié van die Weg (Hand 9:2; 24:14, 22). Dit impliseer ’n uitkenbare, anderse lewenstyl. Vandag word kerke uitgeken aan hulle kerkgebou, tipe musiek, leerstellings en benaming. Miskien sou die kerk meer aftrek onder mense gekry het as die onderskeiding bloot ons lewenstyl sou wees. 

Die kerk van die eerste eeu was ’n organiese eenheid. Dit was ’n lewendige, asemhalende organisme wat homself heel anders uitgedruk het as die institusionele kerk van vandag. En daardie uitdrukking het Jesus Christus op hierdie planeet bekend gemaak deur die manier waarop elke lid van Sy Liggaam funksioneer. [6]

Radikaal anders as formele godsdiens: 

  • Die groei was organies, gesentreer rondom die geloof in die opstanding van Jesus Christus (Joh 2:22; Luk 24:33-35; Joh 20:8,18,26-28; Hand 2:32; 3:15; 4:33; Fil 3:10; 1 Kor 2:2).
  • Die eerste kerk het in mense se huise byeengekom, nie in ’n kerkgebou of tempel nie (Hand 20:20; Rom 16:3, 5; 1 Kor 16:19). Die groeinetwerk was verhouding-gesentreerd. Jy is ontvang omdat ’n bekende jou aanbeveel het. (Sien bv. Filemon.) 
  • Hulle het nagmaal as ’n maaltyd saam geniet (1 Kor 11:21-34). 
  • Almal het deelgeneem aan hulle byeenkomste (1 Kor 14:26; Heb 10:24-25).
  • Elkeen het volgens hulle geestelike gawes en bediening saamgewerk (1 Kor 12-14). 
  • Hulle het hulleself as ’n gesin en familie gesien (Gal 6:10; 1 Tim 5:1-2; Rom 12:5; Ef 4:15; Rom 12:13; 1 Kor 12:25-26; 2 Kor 8:12-15). 
  • Leierskap was gepolariseerd en divers (Hand 20:17, 28-29; 1 Tim 1:5-7). 
  • Reisende apostels en profete het gemeentes bedien en versterk (Hand 13-21; al die apostoliese briewe). 
  • Hulle het as een eenheid in ’n plek gefunksioneer (Hand 8:1, 13:1, 18:22; Rom 16:1; 1 Tess 1:1). 
  • Hulle het nie titels en benamings gebruik nie (Matt 23:8-12). 
  • Leierskap was nie volgens ’n hiërargiese piramiedestelsel nie (Matt 20:25-28; Luk 22:25-26).

Die Liggaam van Jesus 

Een van God se primêre voorsienings aan ons, behalwe die uitstorting van die Heilige Gees, is die Liggaam van Christus. Vir God om mens te word het Hy ’n liggaam nodig gehad (Heb 10:5). Die alomteenwoordige, almagtige en alwetende God kom woon in ’n menslike liggaam! Dis Sy eerste groot liefdesdaad aan ons! Sy inkarnasie! (Heb 4:14-15.) Hy het ’n liggaam nodig gehad om aan die mensdom goed te kan doen, siekes te genees, die mag van die bose te verslaan en vir die wees, die weduwee en armes om te gee. Geen enkele mens kan vandag op sy eie volledig Jesus wees nie. Indien daar wel weer so iemand is, sal ons die persoon verheerlik. Jesus word vandag vlees deur Sy kerk. Die kerk is Sy Liggaam. Die volheid van God is geopenbaar in Sy Liggaam (Ef 4:11-16; Ef 5:30; Ef 2:19-22; 1 Kor 12:12). Ons het ook ’n liggaam nodig om God se wil te doen. Ons kan nie die Koninkryk van God op aarde laat kom soos wat dit in die hemel is sonder ’n liggaam nie. 

 Hý het sommige as apostels gegee, ander as profete, ander as evangeliste, en ander as herders en leraars, om God se mense toe te rus vir die werk wat hulle in sy diens moet doen. Hulle werk is om Christus se liggaam op te bou. So sal ons uiteindelik almal deur geloof en deurdat ons die Seun van God ken, ’n eenheid vorm, ’n volmaakte mens, wat aan die standaard van Christus se volmaaktheid voldoen. Dan, as mense ons met slinksheid en slimstreke op verkeerde paaie wil lei, sal ons nie meer soos klein kindertjies wees nie. Ons sal nie meer omgewaai of weggewaai word deur die wind van elke ding wat hulle verkondig nie. Nee, terwyl ons mekaar liefhet, sal ons by die waarheid bly en so in alle opsigte groei om soos Christus te wees. Dit werk so: Christus is die Hoof. Onder leiding van die Hoof is die liggaam goed aanmekaargesit. Al die ondersteunende ligamente hou die liggaam bymekaar. Elke liggaamsdeel vervul sy bestemde funksie, en so, deur liefde te bewys, bou die liggaam homself op. (Ef 4:11-16, Die Bybel, Nuwe Lewende Vertaling). 

… omdat ons ledemate van sy liggaam is (Ef 5:30, Die Bybel, Nuwe Lewende Vertaling) 

Julle is dus nie meer uitlanders en bywoners nie, maar medeburgers van hulle wat aan God behoort. Ja, julle is lede van God se huis wat gebou is op die fondament wat die apostels en die profete gelê het. Christus Jesus is self die hoekklip op wie die hele gebou, terwyl dit kunstig inmekaargepas word, verrys tot ’n tempel wat aan die Here toegewy is. Deur julle verhouding met Hom word ook julle saam opgebou tot ’n gebou waarin God deur sy Gees woon (Ef 2:19-22, Die Bybel, Nuwe Lewende Vertaling). 

Die menslike liggaam het baie ledemate, maar hierdie baie ledemate vorm almal saam net een liggaam. So is dit ook met Christus se liggaam (1 Kor 12:12, Die Bybel, Nuwe Lewende Vertaling). 

Elke mens het ’n liggaam gekry wat ons moet versorg en oppas. Hierdie liggaam is só wonderlik dat dokters jare moet studeer om net een deeltjie te verstaan. Ons reduseer die liggaam van Christus tot ’n Sondagbyeenkoms. Die Liggaam van Christus is God se genialiteit. Ons sal in die ewigheid eers werklik die volheid van Sy Liggaam ten volle verstaan. Sommige mense is oorgewig, oefen glad nie, eet verkeerd, werk te hard en gee hulleself oor aan verslawing. Daarom gaan hulle liggame vinnig agteruit en affekteer hulle beweeglikheid. Hulle kan later nie meer dit doen waarvoor die liggaam gemaak is nie. Hulle sien nie die waarde van hulle liggame in nie. Baie gelowiges maak dieselfde fout omdat ons nie Sy Liggaam onderskei nie (1 Kor 11:29).

Verhoudinge is gekompliseerd (“messy”). Verhoudinge verg aandag, tyd, opoffering, deelname, harde werk. ’n gesonde liggaam huisves ’n gesonde gees. Ons het ook ’n gesonde Liggaam/gemeente nodig om geestelik gesond te wees. Hierdie konsep is so ’n diep geheimenis dat die vyand ons daarvan weerhou om dit te sien! Want ons voorsiening en gesondheid is opgesluit in ’n liggaam. God het nooit bedoel dat die geestelike leier alleen die versorging van die kerk moet dra nie. Ons gee om vir mekaar! 

Dan, as mense ons met slinksheid en slimstreke op verkeerde paaie wil lei, sal ons nie meer soos klein kindertjies wees nie. Ons sal nie meer omgewaai of weggewaai word deur die wind van elke ding wat hulle verkondig nie. Nee, terwyl ons mekaar liefhet, sal ons by die waarheid bly en so in alle opsigte groei om soos Christus te wees. Dit werk so: Christus is die Hoof. Onder leiding van die Hoof is die liggaam goed aanmekaargesit. Al die ondersteunende ligamente hou die liggaam bymekaar. Elke liggaamsdeel vervul sy bestemde funksie, en so, deur liefde te bewys, bou die liggaam homself op (Ef 4:14-16, Die Bybel, Nuwe Lewende Vertaling). 

Gevolglik heers daar harmonie in ons liggaam en al die liggaamsdele sorg saam vir mekaar (1 Kor 12:25, Die Bybel, Nuwe Lewende Vertaling). 

ʼn Mens bou nie ’n verhouding met mense deur kerkaktiwiteite by te woon nie. God se struktuur van groei is familie. Wanneer die kerk die karakter van ʼn familie verloor, verloor ons die waarde en krag van Sy Koninkryk. God verduidelik Sy Koninkryk aan ons in terme van familie, vader, jongmense en kinders (1 Joh 2:12-14). Net so is die liggaam soos ʼn familie met mekaar verbind. Inteendeel, die gemeente waaraan jy behoort word jou ware familie! Baie van ons wat tot bekering kom, voel nie meer so tuis en gemaklik rondom ons bloedfamilie nie omdat ons hart in wese verander het. Selfs Jesus het Sy geestelike vriende en dissipels sy ware familie genoem teenoor sy eie ma en broers (Matt 12:46-50). 

Dit behels dat jy betrokke moet raak in mense se lewens. Jy moet bereid wees om agter die maskers te kom en te leer om mekaar sonder voorgee lief te hê. Jy moet ook bereid wees om jouself bloot te lê, jouself te ontmasker en oop te maak. Daar is ʼn wonderlike dinamika wat begin geld as mense wat die Here dien in mekaar se lewens betrokke raak: Ons sien Christus in mekaar en dit spreek ons baie keer meer aan as wat ʼn preek ooit sou kon doen.  Ons groei ook deur die groei in mekaar te erken. Verhoudings is kompleks en is nie altyd net positief nie. Vir verhoudings om te verdiep, moet die verhouding verskeie toetse deurstaan. Dit is soms juis in hierdie negatiewe aspekte van verhoudings waarin ons die meeste kan groei. Baie mense sien nie daarvoor kans nie en hardloop weg voordat die negatief omgedraai is in ʼn positief. Konfrontasie en deursigtigheid, egtheid en eerlikheid is die agente wat ons deur hierdie negatiewe prosesse help en begelei tot wasdom in Christus.  

Daar is net een Liggaam. 

Daar is net één liggaam en net één Gees, soos daar net één hoop is waartoe God julle geroep het. Daar is net één Here, één geloof, één doop, één God en Vader van almal: Hy wat oor almal is, deur almal werk en in almal woon (Ef 4:4). Die heerlikheid van God is alreeds opgesluit in Sy Liggaam. Ons kan net in die volheid van hierdie heerlikheid leef wanneer ons die Christus in mekaar raaksien en die gawes in mekaar ontsluit. Soos Jesus gebore is in ’n liggaam wat moes opgroei alvorens die tyd sou aanbreek vir Sy bediening, so is die kerk in ’n proses van voorbereiding vir die finale uur van haar glorie! Net soos mense Hom nie wou erken of aanvaar nie en uiteindelik kruisig, sal die kerk haar grootste heerlikheid in haar donkerste uur bereik. Mag God jou oë soos Petrus s’n open om die verlossing in Sy kerk raak te sien! 

Die één-liggaam-waarheid beteken ook dat die mense wat aan jou bekend is in jou plaaslike deel van die Liggaam nie die enigste Liggaam is nie. ’n Groot deel van Jesus se Liggaam is onbekend aan jou, maar tog wesenlik deel van jou en kan op ’n betrokke dag wederkerig tot seën wees. Alhoewel mens moet inskakel en deel wees van ’n betrokke deel van die liggaam, soos ’n tibia deur die knie verbind is aan die femur, is daar ander funksies in die liggaam waarvan ons nie eers weet nie. Tog ontvang die been lewe en voorsiening deur die hele liggaam. 

Die liggaam as die tempel van die Heilige Gees

Daar is drie verse in die NT wat verklaar dat ons die tempel van die Heilige Gees is (1 Kor 3:16; 6:19; 2 Kor 6:16). Wanneer ʼn mens hierdie skrifgedeeltes in konteks lees, dan praat Paulus elke keer met ʼn ander gehoor. In 1 Korintiërs 3:16 praat Paulus met die Korinte-gemeente oor sektarisme en divisie, met ander woorde, die kerk op die betrokke plek. In 1 Korintiërs 6:19 praat Paulus met die individu wat hoereer. In 2 Korintiërs 6:16 praat Paulus met die gemeente van die Korintiërs, maar hy is eintlik besig om met die universele kerk te praat: Hulle moet hulle weerhou van afgodery en moet heilig wees. 

By die Fees van Tabernakels lig die priester ʼn etrog (sitrusvrug) in sy hand op en wys dit in die vier windrigtings, die hemel en aarde, en verklaar die heerskappy van God oor alles.  ʼn Etrog is ʼn unieke vrug want dit is ʼn sel binne-in ʼn sel, binne-in ʼn sel. Die Jode verduidelik dat die etrog ʼn simbool van die kerk is – Jood en heiden is saam verenig in ʼn nuwe entiteit.  

Kerk is dus jy as individu. Maar jy is deel van ʼn liggaam in jou gebied of dorp en saam is ons kerk in die universele Liggaam. Wanneer ons die een misken, is daar nie meer eenheid nie. ’n Gemeente waar mense lidmate is sonder dat hulle waarlik weergebore is, lei tot ’n sakralistiese stelsel.  ʼn Gemeente wat hulself isoleer van die groter Liggaam van Christus staan die gevaar om sektaries te word.  ʼn Individu wat hom of haarself van ʼn plaaslike Liggaam isoleer is sonder beskerming en veiligheid. Elke gelowige moet hom-/haarself onderwerp en deel wees van ’n Liggaam wat nie perfek is nie, want in die proses groei ons geestelik. Om vir welke rede ook al jouself te isoleer, is ʼn vorm van trots en meerderwaardigheid, en ʼn soeke na eie gewin (Spr 18:1). Die groei vind plaas wanneer ons deur ons verskille werk en voortdurend kies om by mekaar bly.  

Die Heilige Gees is die asem van Sy Liggaam

Die ontstaan van Jesus se Liggaam het op Pinksterdag plaasgevind toe God weer Sy Gees – hierdie keer nie in een mens, Adam – blaas nie, maar kollektief in Sy Liggaam, Bruid, priesterdom, nasie, volk, verteenwoordigers.  

Die Fees van Weke, of Pinksterfees soos die meeste Christenkerke dit noem, is die tweede belangrikste fees op die Joodse kalender. Die fees gedenk die tyd toe Moses die Wet op die berg Sinai ontvang het. Dit het op die vyftigste dag geval, sewe volle weke nadat die sekel die eerste keer in die ongesnyde graan geslaan is (Deut 16:9). Die getal 50 word bereken as die aantal dae wat dit geneem het om van die verlossing uit Egipte tot by Sinai te trek (Eks 19:1). Hulle het hierdie dag bereken vanaf die tweede dag van die Paasfees. Die naam pinkster kom van die Griekse woord hè pentekostè= die vyftigste. Die fees word deur die Here ingestel en die voorskrifte van die fees word aan Moses deurgegee (Lev 23:15-21).

Hierdie fees is op die vyftigste dag, na die opstanding vervul toe die Heilige Gees uitgestort is op dié wat in die bovertrek gewag het op die vervulling van die belofte. (Vergelyk Hand 1:5, 8 en Matt 3:11.) Die ooreenkomste tussen die gebeurtenis by Sinai en dié in Handelinge 2 is baie interessant:

Toe die Here op die berg aan die volk verskyn … donderweer en weerlig … rook en vuur … die berg het geskud (Eks 19:16-18); geluid van baie sterk basuinen in Handelinge 2 geluid soos van ’n geweldige rukwindomdat die Here in ’n vuur daarop neergedaal het– tonge gesien soos van vuur. In Eksodus 32:28 word 3 000 mans doodgemaak as straf vir hulle vrees, ongeloof en die maak van ’n valse god. Na die uitstorting van die Heilige Gees kom 3 000 mense tot bekering! Tydens Moses se tyd op Sinai, volg instruksies oor die bou van ’n tent van samekoms. Later word die volk opgeroep om vrywillige offers te bring vir die oprigting van ’n heiligdom (Eks 25:1): Ook moet hulle vir my ’n heiligdom maak, dat Ek in hulle midde kan woon(Eks 25:8). Na die uitstorting van die Heilige Gees word na ons as gelowiges verwys as die tempels van die Heilige Gees (1 Kor 3:16; 2 Kor 6:19; 2 Kor 6:16; 1 Kor 6:19). Die kerk van Jesus Christus word die gebou en tempel van God, gebou met lewende stene (Ef 2:21).

Die gebruik om twee brode voor die Here te wuif is baie interessant. Veral as jy in aanmerking neem dat geen offer aan die Here suurdeeg mag bevat het nie (Lev 2:11). Maar in hierdie geval word die twee brode gebak van die opbrengs van die oes, met suurdeeg, en voor die Here gewuif. Die Jode sien die twee brode as die Jode en die heidene. Hierdie is ’n geheimenis wat eers later deur Paulus verduidelik word dat God deur Christus die middelmuur tussen Jood en nie-Jood verwyder het. (Ef 2:11-22). Onthou, toe die Jode uit Egipte gevlug het was daar dié van gemengde bloed wat saam uitgetrek het (Eks 12:37, 38). Met ander woorde, almal wat die woord gehoor het en in geloof en gehoorsaamheid bloed aan die deurkosyne gehad het, is gespaar. God se hart is dat al die nasies gered sal word (Ps 72:11; Matt 28:19; Op 22:2). Maar heiden sowel as Jood het ’n inherente hartprobleem met sonde. Albei is vasgevang in die mag van sonde en kan nie hulself bevry nie. Op Pinksterdag hoor elke nasie wat onder die hemel is hoe die dissipels in hulle eie taal getuig oor die wonderdade van God!

Die skrywer van Hebreërs werp nog meer lig op die vervulling van die fees en hoe God Sy ware bedoeling van wat by Sinai moes gebeur in Handelinge 2 op Pinksterdag verwesenlik. Anders as die Israeliete wat by Sinai berg gekom het toe God sy Wet vir hulle gegee het, het hulle nie by ’n fisiese berg aangekom met brandende vuur, donderwolke, donkerte, stormwind, trompetgeskal en ’n stem wat praat nie. By Sinai het dié wat dit gehoor het, gesmeek dat God nie verder met hulle moes praat nie. God se opdrag dat selfs ’n dier wat die berg met sy poot aanraak doodgegooi moes word, het hulle laat terugsteier. Ja, so angswekkend was die aanskoue van alles dat Moses uitgeroep het: “Ek is absoluut verskrik, ek bewe van angs!” (Heb 12:18-21). God wou Homself persoonlik aan ’n groep mense, Sy volk, Sy uitverkorenes openbaar, maar die mens kon die heerlikheid nie uitstaan of hanteer nie. In vrees en ongehoorsaamheid gaan maak hulle vir hulleself ’n afgodsbeeld. Op Pinksterdag kom stort die Here Sy Gees in ons uit, en vind die kulminasie van honderde jare se belofte en goddelike verwagting plaas toe die mens God van aangesig tot aangesig sien en ervaar. Dit is die hoogtepunt en ware betekenis van wat gebeur tydens die vervulling met die Heilige Gees.

Die eerste volgelinge se wesenlike ontmoeting met die lewende God is die geboorteplek van die beweging wat die wêreld sal verander. Nee, julle het aangekom by Sionsberg, by die stad van die lewende God! Julle het aangekom by die hemelse Jerusalem, by die miljoene engele wat juigend feestelik bymekaar is, en by die gemeente van God se kosbare kinders wie se name in die hemel opgeskryf staan. Julle het gekom by God, die Regter oor almal, en by die geeste van die verlostes in die hemel wat nou volkomenheid bereik het. Ja, julle het aangekom by Jesus, die Middelaar van die nuwe verbond tussen God en sy mense, en by die verbondsbloed wat gesprinkel is en wat van vergifnis getuig – so anders as die bloed van Abel wat om vergelding geroep het(Heb 12:18-24).

Die heerlikheid van die Liggaam is ’n eenheid van gekompliseerde diversiteit.  

Elkeen het ’n ander bediening, fokus en bestaansreg, maar alles ter wille van die Liggaam. Die oog bestaan om te kan sien ter wille van die liggaam. Dis juis hierdie andersheid wat die meeste groei in ons bewerk. Rick Joyner vertel die storie waar ’n sekere man homself teen hulle bediening uitgespreek het. Hy het selfs ’n webtuiste teen hulle bediening begin. Die Here werk toe in hom om vir die man te begin bid. Die Heilige Gees sê toe dat hy die Here moet begin dank vir die man. Maar hoekom? Hoe is dit moontlik? Toe besef hy: Sedert die man se opposisie het hulle bediening meer bedag geraak op wat hulle sê en hoe hulle dit sê. Die persoon van wie jy soms die minste hou, is die werktuig wat God gebruik om jou die meeste te verander. Soms wil die oog die liggaam oordeel omdat hulle nie sien nie, maar hulle het bes moontlik ’n ander funksie. Laat elkeen sonder murmurering hulle funksie vervul. Ons voel soms: “Net ek maak opofferings!” Moet eerder nie vergelykings tref nie, maar dien net die Here (Joh 21:22). Daar is geen manier hoe jy jou van die Liggaam kan afskei en distansieer nie. Alleenlik sonde en iemand wat verdeling saai en van die gesonde leer afwyk kan vermy word. 

Geen sel in die liggaam kan buite die liggaam bestaan nie. Ons het mekaar nodig. Lees gerus hierdie pragtige artikel, ’n opsomming van een van die hoofstukke in Macolm Gladwell se boek, Outliers, oor die Rosetta-effek wat handel oor ’n klein Italiaanse gemeenskap in New York: http://yocuzlawyers.com/2011/06/the-roseto-effect-the-valley-of-the-roses/

God het besluit om aan hulle bekend te maak hoe seënryk en heerlik hierdie geheimenis vir die nasies is. Die inhoud daarvan is:Christus is in julle, Hy is julle hoop op die heerlikheid(Kol 1:27, NV). Die woord “julle” is ’n kollektiewe voornaamwoord en kan vertaal word met “Christus onder julle en in julle”. Christus is in jou maar daar sal nooit weer ’n Christus in Sy volheid in een persoon gemanifesteer word nie. Christus se volheid kan alleenlik deur ’n liggaam van mense verheerlik word. Die kerk is Sy Liggaam, die volheid van Hom wat alles in almal vervul (Ef 1:23). As the new wine is found in the cluster, And one says, “Do not destroy it, For a blessing is in it” (Jes 65:8).

Eenheid is die Nuwe Verbond en bewys dat God se heerlikheid die tempel vul. 

Die bewuswording en openbaarmaking van die Heilige Gees in groepsverband.

God se heerlikheid word óf in jou as individu (die tempel van die Heilige Gees) óf die samekoms van gelowiges geopenbaar. God se heerlikheid rus op die samekoms, nie die institusie van kerk nie. God seën ’n liggaam van gelowiges omdat hulle saam Sy wil op aarde doen. Maar die kerk as organisasie is bloot ’n naam om ’n versameling gelowiges te identifiseer. Jy ontvang geen voordeel as jy net in naam deel van ’n kerk is en nooit enige aktiwiteite bywoon nie. Die woord ekklesia kan die beste met “congregation” of samekoms vertaal word. 

Ons moenie van die samekomste van die gemeente af wegbly soos party se gewoonte is nie, maar mekaar eerder aanmoedig om daarheen te gaan, en dit des te meer namate julle die oordeelsdag sien nader kom(Heb 10:25). 

v 16 deur die woord van twee of drie getuies bevestig kan word

v 19 As twee van julle op aarde oor enige saak saamstem en daaroor bid, sal my Vader wat in die hemel is, hulle dit laat kry,

v 20As twee van julle op aarde oor enige saak saamstem en daaroor bid, sal my Vader wat in die hemel is, hulle dit laat kry, want waar twee of drie in my Naam saam is, daar is Ek by hulle (Matt 18:16, 20). 

God’s power is revealed in Unity! 

Ons eenheid as kerk is belangrik! … sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het(Joh 17:21).

Jy kan nie eenheid met God hê sonder om in eenheid met Sy Liggaam te wees nie. Eenheid en verbondenheid met mekaar is eenheid met God. Die werking is wederkerig en absoluut! (1 Joh 4:20) 

Dit is ontsettend belangrik vir God se Gees om in die samekoms te werk sodat ons in eenheid met mekaar is. Die Handelinge-kerk se krag was in hulle eenheid.  

Hulle het almal eensgesind volhard in die gebed (Hand 1:14).

Hulle was almal op een plek bymekaar (Hand 2:1).

Hulle het almal elke dag getrou by die tempel bymekaargekom en van huis tot huis die gemeenskaplike maaltyd gehou (Hand 2:46).

En al die gelowiges het gereeld saamgekom in die Pilaargang van Salomo (Hand 5:12).

Die skare het eendragtig ag gegee op die woorde van Filippus (Hand 8:6).

Toe hulle dit hoor, het hulle almal saam tot God gebid en gesê … (Hand 4:24).

Die groot getal wat gelowig geword het, was een van hart en siel (Hand 4:32).

Daarom het ons eenparig besluit om manne te kies en na julle toe te stuur (Hand 15:25).

God se ewige plan was nog altyd Sy Liggaam

Maar as ek vertoef, dan kan jy weet hoe iemand hom moet gedra in die huis van God, wat die gemeente is van die lewende God, ’n pilaar en grondslag van die waarheid(1 Tim 3:15). Die kerk is dus die grondslag van die Waarheid wat Christus is. Net soos die tempel in die OT sentraal gestaan het tot die Israeliete se lewe, is die kerk sentraal tot ons lewe. Die volle verloop van ons lewe, van babatyd, opvoeding, werk, trou, kinders hê, hulle groot maak, tot ons oudag is verweef in die kerk.  

Ons kan nie Jesus as Hoof hê sonder om Sy Liggaam te aanvaar nie.

Toe Paulus die kerk vervolg, sê Jesus: Ek is Jesus wat jy vervolg(Hand 9:5).

Jy kan nie die hoofskap van Christus hê sonder Sy Liggaam nie. En Hy het alle dinge onder sy voete onderwerp en Hom as Hoof bo alle dinge aan die gemeente gegee, wat sy liggaam is, die volheid van Hom wat alles in almal vervul(Ef 1:22-23).

… soos Christus ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee het(Ef 5:25; Hand 20:28).

Die Ewige Kerk: Ons het gekom by die berg Sion en die stad van die lewende God, die hemelse Jerusalem en tienduisende engele, by die feestelike vergadering en die gemeente van eersgeborenes wat in die hemele opgeskrywe is (Heb 12:22-23).

Maar julle is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom, ’n heilige volk, ’n volk as eiendom verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,  julle wat vroeër geen volk was nie, maar nou die volk van God is; aan wie toe geen barmhartigheid bewys is nie, maar nou bewys is(1 Pet 3:9).

Die krag van samekoms

Geskiedenis word gemaak wanneer die regte mense saamkom en ’n besluit neem. Alle bewegings en revolusies het ontstaan by ’n samekoms van mense wat dieselfde sentimente en waardes handhaaf en nastreef. Gemeenskap is dus nie een soort samekoms nie. Dis elke keer wanneer ons saamkom. 

God se heerlikheid word geopenbaar óf in jou as individu (die tempel van die Heilige Gees) óf die samekoms van gelowiges. God se heerlikheid rus op die samekoms, nie die institusie van kerk nie. God seën ’n liggaam van gelowiges omdat hulle saam Sy wil op aarde doen. Maar die kerk as organisasie is bloot ’n naam om ’n versameling gelowiges te identifiseer. Jy ontvang geen voordeel om net in naam deel van ’n kerk te en nooit enige aktiwiteite by te woon nie. Die woord ekklesia kan die beste met “congregation” of samekoms vertaal word. 

Ons moenie van die samekomste van die gemeente af wegbly soos party se gewoonte is nie, maar mekaar eerder aanmoedig om daarheen te gaan, en dit des te meer namate julle die oordeelsdag sien nader kom(Heb 10:25) 

v 16 deur die woord van twee of drie getuies bevestig kan word

v 19-20 As twee van julle op aarde oor enige saak saamstem en daaroor bid, sal my Vader wat in die hemel is, hulle dit laat kry, want waar twee of drie in my Naam saam is, daar is Ek by hulle(Matt 18:16, 20). 

Die voordele van DEEL WEES op elke vlak: 

1.Sonder goeie leiding stort ’n volk in duie; dit is veilig om baie raadgewers te hê(Spr 11:14, Nuwe Lewende Vertaling). Daar is soveel beskerming om besluite te neem binne in ʼn liggaam omdat mens so maklik jou eie hart kan mislei (Jer 19:9).

2.Ons geveg teen die owerhede (“principalities”) in ʼn sekere gebied kan nooit as individue plaasvind nie, maar alleenlik deur ʼn liggaam van gelowiges (Matt 16:18; Ef 3:10). Dis ’n eeue oue beginsel dat vyf ʼn honderd vyande laat vlug, maar ʼn honderd man sal tien duisend laat vlug (Lev 26:8). Die akkurate kerk, soos enige ander organisasie, benodig ʼn kritiese massa mense om werklik ʼn verskil in ʼn omgewing te maak. Let wel dat ons nie hier van gemeentes praat wat duisend mense as skare trek maar net honderd lidmate is medewerkers nie. ’n  Akkurate gemeente, waar elke lidmaat sy rol en bediening verstaan en uitleef, is ʼn kragtige wapen in God se hand.  

3. Die versorging van mense in die NT is die kerk (maar dat die lede gelyke sorg vir mekaar mag dra – 1 Kor 12:25) uit wie die hele Liggaam die groei van die Liggaam bevorder vir sy eie opbouing in liefde (Ef 4:16). Hierdie Liggaam is goed saamgevoeg en saamverbind deur die ondersteuning wat elke lid gee volgens die werking van elke afsonderlike deel in sy mate. Dit is in hierdie kerk waar daar geen tekort was nie. Hoekom? Omdat almal alles wat hulle besit met ander gedeel het. Weerhouding van deel te wees van ʼn plaaslike Liggaam verswak die kerk se vermoë om werklik effektief in hierdie doel te wees. Dit behels ook die aspek van jou bydraes aan die kerk. Om God se werk en Koninkryk op globale skaal te bevorder kos geld. Die meeste kerke beleef dat maar net 20% van die lidmate hulle tiendes betaal. Weereens verswak dit die kerk se vermoë om effektief te gee, te dien en te help! As almal maar net besluit om nie deel te wees van ʼn plaaslike Liggaam nie en hulle eie ding te doen, rig ons uiteindelik skade aan ons eie geledere aan. Elkeen se betrokkenheid, selfs jou verskille met ʼn sekere kerk, is nodig vir groei.  

4. Daar vind ʼn spesiale “deelagtig making” (“impartation”) plaas wanneer ʼn diens deur die Heilige Gees gedryf word. Dit kan op geen ander manier bekom word as om daar te gewees het nie. Ek begeer met my hele hart om julle te besoek. Ek wil vir julle ’n geestelike seëning (impart) bring om julle in julle geloof te versterk(Rom 1:11, Nuwe Lewende Vertaling). Dit geld veral wanneer ons dienste beleef soos wat Paulus in 1 Korintiërs 14:26 aan die kerk voorskryf: Wanneer julle bymekaar kom dan het elkeen …  ʼn Mens kan die deelagtig making van ʼn sekere begaafde prediker deur DVD bekom, maar nie die deelagtig making van ʼn Liggaam nie.  

5. Daar is in elke huis ʼn sekere inherente bemagtiging en veiligheid asook ʼn spesiale genadegawe wat God aan ʼn spesifieke gemeente gee wat nie verkry kan word sonder om deel te wees van die gesin nie. Jy kan dienste besoek, maar die genade en goddelike vermoë kom deur deel te wees van die spesifieke gesin. Ons het al so dikwels gesien hoe sekere mense ʼn mate van beskerming in die huis beleef, en wanneer hulle eendag die huis verlaat en hulleself afsny, dan val alles deurmekaar en uitmekaar in hulle lewens. Om deel te wees van ʼn dinamiese gemeente gee ook aan elke individu ʼn doelgerigtheid. Jy voel jy bestaan nie net nie, jy is deel van ʼn plan en die uitvoering van daardie plan en visie!  

6. Die vinnigste groeitydperk in my lewe het gekom deur korreksie. Ek het leiding ontvang. “I have been discipled.” So baie gelowiges kom tot bekering en leef maar net op hulle eie voort waar hulle die preke en insette waarna hulle wil luister van TBN kan kies, maar nooit deur ʼn geestelike pa of ma gelei word en persoonlik in die waarheid geleer word nie. Hierdie is ʼn groot gebrek in die kerk en ook een van die redes waarom so baie Christene vir jare in ʼn kerk sit en nog steeds nie wasdom bereik nie. Weereens: God se model is familie en gesinne. Dis immers ook hoe die natuur werk. Almal is in families gegroepeer en funksioneer binne ʼn spesifieke familie. Ons het baie instrukteurs in die Gees maar nie baie vaders nie (1 Kor 4:15). Die gevolg is dat ons ʼn klomp kop-kennis het wat nog nie deel geword het van ons waardestelsel en leefwyse nie.  Want ʼn pa stap met jou ʼn pad, hy leer en korrigeer jou die heeltyd! Die belangrikste is egter dat ʼn pa jou WYS hoe! Mentorskap!

7. Net satan wen as mense nie deel wil wees van ʼn gemeente nie. Daar is nie so iets soos ʼn perfekte gemeente nie.  Elke gemeente funksioneer soos ʼn betrokke gesin en jy voel inherent deel daarvan of nie. Daarom is dit belangrik dat jy ʼn gemeente vind waar jy deel voel, gemaklik is en weet dat jy ʼn bydrae sal kan lewer. Kry ʼn huis! Daarom is daar so baie kerke, almal met ʼn verskillende fokus en mandaat. Hoor by God waarheen Hy jou gestuur het. Waar het God jou bygevoeg, want mens word nie net deel van ʼn gemeente en “join” ʼn kerk nie (Hand 2:47; 5:14; 11:24). ’n Mens wat hom eenkant hou, lewe net vir homself. Hy het ’n afkeer aan gesonde oordeel(Spr 18:1, Nuwe Lewende Vertaling). Die kerk kan nie die kultuur van die dag konfronteer sonder die invloed en momentum van gesamentlike en gefokusde optrede nie. Dit is die kollektiewe getal ware gelowiges wat werklik elke dag soos Jesus leef wat ’n gemeenskap/dorp/stad verander. Dit is ons grootste wapen, en ook die rede hoekom satan so hard probeer om die kerk in diskrediet te bring.

8. Selfs Jesus was onder gesag, en so moet ons onsself ook onder gesag stel (Ef 5:21). Hoekom die aanmoediging aan leiers om mooi en waardig om te sien na die mense onder hulle as niemand meer gelei wil word nie? Ons moet hulle respekteer (1 Tess 5:12-13), en eer (1 Tim 5:17), en aan hulle gehoorsaam en onderdanig wees (Heb. 13:17). Die tydsgees van ons dag fokus op die self: ons leef om lekker te voel en wil nie voorgesê word nie. Selfs Jesus was tot die ouderdom van 30 aan aardse ouers gehoorsaam. Goeie leiers sal nie oor hulle mense heers nie (1 Pet 5:3). Jesus was ook hierin vir leiers ’n voorbeeld.  

9. Om aan ’n gemeente te behoort en betrokke te raak vereis dat jy jouself sal verloën. Selfverloëning is nie maklik of gemaklik nie, dit kos jou jou lewe, jou alles. Ons is bang vir hierdie tipe “commitment”. Ons ken die prys. Die waarheid is egter dat die opstanding na die dood die prys en opoffering by verre oortref. Die vreugde en tevredenheid van deel-wees, versorg wees, liefde en omgee, oortref by verre die opoffering. Die dinamika van gemeenskap het in wese ’n ongeskrewe reël: Dit wat jy insit is wat jy uitkry. As jy liefde gee, omgee, help laste dra, ingestel is op ander, dien, help, ondersteun, sal jy nooit ’n tekort hê aan dit wat jy weggegee het nie. Jou belegging is gemaak in ’n ewige bankrekening. En as jy in nood is en onttrekkings moet maak, sal jy vind daar is in oorvloed.  Mens kan nie die voordeel trek deur ’n TV-prediker se dienste op Sondag te kyk nie. Jy moet iewers betrokke wees.

Groei gebeur nie in die versameling van inligting of inspirasie nie, dit is die uitvoering, oefening en vervolmaking wat jou laat groei. 

Hierdie nuwe beweging het dit nie maklik gehad nie: 

Vervolging: (Hand 8:1; 11:19; 20:23; Rom 8:35; 2 Kor 12:10) 

Dwaalleringe: (Fil 3:2; 1 Tim. 1:15-16;  2 Tim 2:2)

Faksies: (1 Kor 11:19) 

Afvalligheid: (1 Tim 4:1)

Wedywering: (Fil 1:16-18) 

Heiligmaking: (1 Kor 5) 

Tog was hierdie beweging aantreklik, en dit het gegroei en in ’n baie kort tydjie die hele bekende wêreld volgelinge van Jesus gemaak.  

Die einde van godsdiens

Die kerk as instelling kan egter nie dieselfde sê nie. Lande wat eers christelik was, is vandag sekulêr of aanbid ander gode. In die naam van godsdiens is mense vervolg, tot die dood veroordeel en daar is vir eeue in twis en tweedrag oorloë gevoer.  

Watter van die eerste kerke, Efese, Galasië, Jerusalem, Alexandrië, Konstantinopel, Antiochië, Rome, is vandag nog Jesus Christus-gesentreerde, missionêre, geesvervulde gemeenskappe? Soos die beweging geïnstitusionaliseerd geword het, het dit mens-gedrewe en mens-gesentreerd geword. Om nie eens te praat van Tertullianus se werk in Noord-Afrika, Philippus van Serene in Kartago, wat vandag heeltemal met Islam vervang is nie.


[1]Stark, R., 2007, Discovering God: The origins of great religions and the evolution of belief, Harper Collins, New York. Bl 161-162  Barna, G., 2005, The state of the church, The Barna Group, Ventura, CA. Bl 246-250 Hirsch, A., 2006, The forgotten ways: Reactivating the missional church, Brazos, Grand Rapids, MI.  Bl 18-22

[2]Dreyer, W.A., 2016, ‘Historiese perspektief op kerkwees’, in ‘Praktiese ekklesiologie – Kerkwees in die 21ste eeu’, HTS Teologiese Studies/Theological Studies, suppl. 10, 72(5), a4378. http://dx.doi.org/10.4102/hts.v72i5.4378 

[3]Schor, A.M., 2009, ‘Conversion by the numbers: Benefits and pitfalls of quantitative modelling in the study of early Christian growth’, Journal of Religious History 33(4)Bl 478. 

[4]Everett Ferguson the church of Christ a biblical ecclesiology for today Bl 129 – 134 

[5]Geoffrey W. Bromiley, The International Standard Bible Encyclopaedia, Revised, vol. 2 (Grand Rapids: Eerdmans 2002), Bl 85.

[6]Pagan Christianity?: Exploring the Roots of Our Church Practices by George Barna.