Categories
Preke

#2 Toegang tot God se Familie

Nuwe Toegangsreg 

Sondag oggend – Citrusdal

Luk 4:14-32 

Een van die sterkste drange en behoeftes van ‘n mens is aanvaarding.  Van jongs af worstel ons almal met deel wees.  Daar is altyd ‘n binnekring groepie van die mooiste, rykste en mees populêre kinders iewers daar ver, en die res van ons wat maar net ‘n bestaan voer, of ‘n opposisie groep begin.  Ons is groep mense, en ons groepeer gewoonlik rondom mense wat soos ons is, dieselfde taal praat en dieselfde waardes, geloofsoortuiging en lewenstyl handhaaf.  ‘n Baie dieper kwessie is – toegang en deelname.  Oorloë is al geveg oor toegang tot hulpbronne soos water, handelsroetes en algehele beheer.  Ook op geestelike gebied, gaan alles oor toegang tot ‘n godheid.  Dis immers wat ‘n bepaalde godsdiens oortuiging ‘n bestaansreg gee – toegangsrites tot God.  As kinders word ons van jongs af gekonfronteer met insluiting, toegang en dan verwerping; “ek is nie gekies vir die 1 ste span nie, ek is nie in die top tien nie… ens” Soos ons ouer raak maak dit nie meer saak wie my aanvaar of nie, maar daar is wel sommige wat sukkel met aanvaarding.  Kinders leef vir die aanvaarding van hulle ouers.  Ons trou gewoonlik die persoon wat ons onvoorwaardelik aanvaar. 

Die wese van die goeie nuus boodskap is dat Jesus ‘n algehele nuwe toegangsroete verkondig! Hy is die deur! Hy is die Tempel! Hy is die Hoë-priester! Hy is die offer! Hy is die toegang! Hy is God! Hy maak ons aanvaarbaar voor die Vader!  Wil jy God behaag? Jesus is die perfekte wil en wet van God.  Hy is die perfekte maatstaf van geregtigheid.  

Jesus verpersoonlik al die wette, rituele, en metodiek om by God uit te kom, deur na ons toe te kom. Wanneer ons voor God staan, verval al die distansie, verwydering, skaamte, veroordeling en skuldgevoelens.  In Sy teenwoordigheid word ons verenig met ons skeppingsdoel. Ons vind ons inpasplek van behoort in Sy hart! Omdat hy LIEFDE is, word alle soeke na liefde versadig. Omdat hy ware VREDE is, vind ons rus en kalmte in ons gemoed. 

Geen wonder die fariseërs, skrifgeleerdes en priesters het Jesus as ‘n bedreiging gesien nie!

Jesus is nie nog ‘n godsdiens nie

Jesus transendeer alle godsdiens deurdat in Hom het God na ons toe gekom.  Dit is nie ons wat Hom soek nie, Hy soek ons, Hy kies ons!  

Jesus se hele boodskap is gegrond op insluiting! Hy verwelkoming almal om deel van God se direkte familie te word! Jesus se luisteraars het net toegang deur bloedverwante oorlewering geken!  Geboorte reg het jou lewe bepaal, punt! Jesus kuier en eet saam met almal! Hy hou fees, en almal word uit genooi! 

Die aanspreek vorm Vader, verwys per definisie na ‘n gesin.  God se koninkryk is in wese ‘n familie koninkryk.  Die Vader se hart is ‘n familiehart.  Die onse Vader gebed leer ons om die woord ‘ons’ te gebruik in stede van ‘my’ vader.  Die hart van die evangelie is ‘n ons boodskap en lewe teenoor ‘n ek en myself fokus.   

Die drie-eenheid is ‘n familie.  Vader, Seun en Heilige Gees. 

‘n Geestelike Toegangsrite 

Insluiting in ‘n ryk familie is die grootste voorreg ooit.  ‘n Ryk invloedryke familie bepaal jou status en invloed.  Daar is beskerming en magtige alliansies vir die dag as jy in die moeilikheid is. Jou kinders en selfs kleinkinders is versorg, en het ‘n kans tot ‘n beter lewe! 

As Jesus dus verkondig dat net deur in Hom te glo, Hy ons deelmaak van God se direkte familie, is ‘n sprong so groot dat die meeste mense dit nie eens kan insien nie! 

Nie een van die Patriarge se eerste seuns het ooit die seën en belofte ontvang nie.  Abraham se eerste seun Ismael, Isak se Essau en Jakob se Ruben was eerstelinge deur bloed maar nie deur die belofte nie.  Dit is interessant om op te merk dat nie een van die aartsvaders se oudste seuns ooit hulle eersgebore reg verkry het nie.  Maar die tweede seun.  

  • Abraham se eersgeborene Ismael teenoor Isak (Lag)
  • Isak se eersgeborene Esau teenoor Jakob later Israel (Stry teen God)  
  • Jakob se eersgeborene Reuben teenoor Josef (Die Here het my skande weggevat) 
  • Josef se eersgeborene Manasse teenoor Efraim (Dubbel porsie van voorspoed)

Elkeen van hierdie geboortes met uitsondering van Efraim was deur bonatuurlike ingryping want al hierdie moeders was onvrugbaar.  Hulle was dus almal wel biologiese erfgename maar het die eersgeboorte reg verkry deur bonatuurlike aanneming en verkiesing.  

Ons is nou mede-erfgename saam met Christus.  (Rom 8:17) Christus se erfporsie is die feit dat hy die posisie bo alles en bo almal verkry het.  As ons Sy mede-erfgename is, dan regeer ons mos saam met Hom in hemelse plekke.  (Eph 2:6)  Hierdie kindskap in God is al voorspel deur die profete!  Aan hulle sal Ek in my tempel en aan sy mure ’n teken gee, ’n erenaam wat beter is as seuns en dogters. Ek sal aan sulke mense ’n naam gee wat nie uitgewis sal word nie. (Isa 56:5)

Daar is veelvoudige groeperinge en tipes families, wat maak die Geloofgemeenskap en Liggaam van Christus uniek? 

Geesverwantskap 

Daar is een voorwaarde om die seën en posisie van kindskap te behou.  Ons wat deur die Gees van God gelei word is die seuns van God. (Rom 8:14) 

Die NT Liggaam van Jesus is GEESVERWANT – Teenoor OT Bloedverwant. 

Wanneer mens in die verkeerde gees optree, verloor ons hierdie posisie. Bitterheid, onvergenoegdheid, op eie regte staan, selfregverdiging, hardekwas wees, rebellie, ongehoorsaamheid, trots, arrogansie, onvergewensgesindheid bring mee dat ons weer in verwydering God staan.  

Uiteindelik wil God ons nie net verenig deur bloed nie, maar dat ons een van harte en gees te wees. Die familie word uiteindelik gevorm uit Jood en nie-Jood deur die geloof in Jesus Christus.  

Saggéüs word onmiddellik familie omdat hy bely en regdoen. 

Die owerspelige vrou – gaan en sondig nie meer nie. 

Die NT insluiting is nie gegrond om uitwendige kleur, taal, voorkoms of ekonomiese status nie, maar ‘n sekere bedryfstelsel – ‘n manier van glo!  

Die sap wat die boom lewe gee – Joh 15.  

‘n Jesus Lewe waarde sisteem

Uiteindelik is die Jesus lewe, ons insluiting en eenwording met God en met ons medemens.  Hierdie eenwording met God, en deelwees van Sy familie, kindwees soos Jesus gee ons ‘n nuwe rede vir bestaan.  

IN die liggaam van Christus, het ek ‘n vorm van deelwees, en behoort begin beleef wat my eie weeskind hart kom genees het.  Hoe meer ons soos Jesus praat, dink, en leef hoe meer raak ons een, hoe nader groei ons aan mekaar.  Hoe verder ons van die gees van Christus wegbeweeg hoe verder beweeg ons van mekaar.  

Die Jesus lewe is die gom, die aantrekkingskrag wat ons in God en in mekaar verenig.  

Dis die enigste manier hoe   mense, van verskillende kulturele agtergronde, sosiale stand kan een familie word.  Hy wat Jesus volg, in leefstyl, in waardes, denke en karakter is die kern energie van die liggaam van Christus.  Ons besig ons met dieselfde stryd, ons stories van selfverloëning en opoffering is dieselfde en word die simbole, monumente en kentekens van die hemelse familie.  

Beide swak en sterk is nodig. 

In a Christian community, everything depends upon whether each individual is an indispensable link in a chain. Only when even the smallest link is securely interlocked is the chain unbreakable. … Every Christian community must realize that not only do the weak need the strong, but also that the strong cannot exist without the weak. The elimination of the weak is the death of the fellowship. [1]

Beide alleen en saam. 

What community offers is the gift of discovery about the self, about others and about God. If you can’t be with yourself, being with others isn’t going to help you. There’s no getting away from the dimension of faith that has to be faced alone: ‘Alone you stood before God when he called you; alone you had to answer that call; alone you had to struggle and pray; and alone you will die and give an account to God’ (p. 57)

Verstrooid tussen ons vyande 

Martin Luther insisted that the kingdom of God meant being in the midst of your enemies; so the opportunity to be in community with other Christians, occasionally or permanently, is ‘grace upon grace’ – the ‘roses and lilies of the Christian life’ (p. 10).


[1] Dietrich Boenhoeffer. Life together.