Expose the hidden pride in self and get the antidote

The biggest problem with pride, is our blindness to see and recognize it in ourself. (Final Quest – Rick Joyner) Pride become our biggest and last enemy to overcome the more holy and wise we become. 2 Corinthians 12:7 And lest I should be exalted above measure by the abundance of the revelations, a thorn in the flesh was given to me, a messenger of Satan to buffet me, lest I be exalted above measure. The most likely interpretation of Paul’s thorn is not his eyesight, but the ignorant unbelief of the Jews. Lack of eyesight will not humble the power of the revelations, rather even enhance it. But when the people you are called to preach to, over and over reject the very revelation you have received, it really humbles you. Paulus verklaar eintlik self wat die doring was in v10: “Ek is dus tevrede met my swakhede, beledigings, ontberings, vervolgings en benoudhede ter wille van Christus, want wanneer ek swak is, juis dán is ek sterk.”
It is very hard to grow towards holiness, separate from sin and sinful lifestyle and remain in contact with the world to reach it and lead it out from captivity.
We cannot afford any pride because God opposes the proud: 1Pe 5:5; Jas 4:6; Pr 3:34. We are dependent on His grace and power, and can do nothing without Him. (Mat 5:3) “Gelukkig is dié mense wat weet hoe nodig hulle God het, want hulle het deel aan sy koninkryk.”

Definition: High importance of own dignity and importance. Inordinate self-esteem; an unreasonable feeling of superiority regarding one’s talents, beauty, wealth, rank, uniqueness and name.

Andrew Murray gave a near-perfect definition of humility:

Humility is perfect quietness of heart. It is to expect nothing, to wonder at nothing that is done to me, to feel nothing done against me. It is to be at rest when nobody praises me, and when I am blamed or despised. It is to have a blessed home in the Lord, where I can go in and shut the door, and kneel to my Father in secret, and am at peace as in a deep sea of calmness, when all around and above is trouble.

The humble person is not one who thinks meanly of himself, he simply does not think of himself at all.

The Navigators are well known for their emphasis on having a servant attitude. A businessman once asked Lorne Sanny, president of the Navigators, how he could know when he had a servant attitude. The reply: “By how you act when you are treated like one.”

In Charles Colson’s book Born Again, which details his experiences related to Watergate, Colson shares one of President Nixon’s problems-he could never admit he was wrong in anything. In fact, Colson says, even when Nixon obviously had a cold-nose running, face red, sneezing, all the symptoms-he would never admit it.

PRIDE. An attitude of self-exaltation which, in its conceit of superiority, arrogantly tramples on other, and, in its independence of spirit, self-sufficiently rebels against God. The OT usage of nine Heb. words indicates the universality, nature, effects, and condemnation of pride (cf. Young’s Analytical Concordance to the Bible.

The NT revelation concerning pride is conveyed by three Gr. words which indicate much about the nature and operations of pride. They occur together in an alternate form in Rom 1:30.

  1. Gr. alazoneia (boastful in words) refers to the pretension and arrogance of the alazon (“boasters,” Rom 1:30; II Tim 3:2), the proud and pretentious braggart who peddles words for his own profit, promising what the cannot perform. It describes the man who ignores the sovereignty of God by attempting to control his own present life (I Jn 2:16) and to shape his own future (Jas 4:16).
  2. Gr. hyperephania (proud and overbearing in thoughts describes the man who exalts himself above others, not in outward blustering actions but in inward attitude of heart by erecting an altar to himself in his heart and worshiping there (“proud,” Rom. 1:30; II Tim 3:2; Lk 1:51; Jas 4:6; I Pet 5:5; cf. Mk 7:22).
  3. Gr. hybris (insolent and injurious in actions) is the pride which makes a man act with violent, wanton insolence against both God and man. Regarding God, hybris leads man to forget his creaturehood and to exalt himself against God. Regarding the insolent treatment of other men, hybris allows the passions to rule so that superiority to others is achieved by injuring them (II Cor 12:10). In Mt 22:6 hybris refers to man’s insolent rejection of God’s invitation. (The noun form occurs in Rom 1:30 as “despiteful,” and in I Tim 1:13 as “injurious”; the verb is found in Mt 22:6; Lk 11:45; 18:32; Acts 14:5, I Thess 2:2; Tit 1:11.) See Georg Bertram, “Hybris, etc.,” TDNT, VIII, 295-307.

The believer is taught in Scripture that pride was the sin of Satan (I Tim 3:6); that it deceives the heart (Jer 49:16) and hardens the mind Dan 5:20); that it is an abomination to God which He hates (Prov 16:5; 6:16-17) and which He will bring into judgment (Prov 16:18). Thus he should realize the absolute necessity for the Holy Spirit to impart to him the mind of Christ, who is the supreme example of humility and who is free from every form of evil pride in word, in thought, and in action.


Ephesians 2:9 Dit kom nie deur julle eie verdienste nie, en daarom het niemand enige rede om op homself trots te wees nie.
James 1:17 Every good gift and every perfect gift is from above, and comes down from the Father of lights, with whom there is no variation or shadow of turning.

Many people seek to associate with the powerful and influential to gain prominence themselves. “Who knows who” & “Who is who” God shows us to do things without seeking profit and selfish gain.
Jesus associated with sinners, without sinning.
Rom 12:16 associate with the humble. “but condescend to men of low estate” 4879. συναπάγω sunapágō = to lead or carry away in a positive sense, not minding high things but led by lowly things, which means cultivating humility

(Mat 11:5; Luk 4:18) “I have not come to call the righteous, but sinners to repentance” (Luke 5:32).
“Listen, my beloved brethren: did not God choose the poor of this world to be rich in faith and heirs of the kingdom which He promised to those who love Him?” (James 2:5 NASB).
“But God has chosen the foolish things of the world to shame the wise, and God has chosen the weak things of the world to shame the things which are strong” (1 Cor. 1:27 NASB).
“And the base things of the world and the despised God has chosen, the things that are not, that He might nullify the things that are, so that no man may boast before God” (1Co 1:26-31). NB
“For consider your calling, brethren, that there were not many wise according to the flesh not many mighty, not many noble” (1 Cor. 1:26 NASB).
“It is not those who are well who need a physician, but those who are sick. I have not come to call the righteous but sinners to repentance” (Luke 5:31–32 NASB).
“How hard it is for those who are wealthy to enter the kingdom of God! For it is easier for a camel to go through the eye of a needle than for a rich man to enter the kingdom of God” (Luke 18:24–25 NASB).

Comparing is a work of the flesh that leads to disillusionment, losing the riches of your own unique calling. Kan die kleipot vir sy maker sê: “Wat maak jy?” Isa 45:9
There are all kinds of people, God loves us all, and gave His Son for all, so that all can come to salvation. (1 Tim 2:4; Joh 3:16,17; 1 Tim 4:10) Christ is in all. (Col 3:11; Joh 1:3; Col 1:16, 17) Seek Christ in the sinner!

God values our lives:
Not on how much we have gathered, but how much we have given.
Not on how popular we are, but do the demons know of us.
Not how rich we are, but how many people we have enriched.
Not how beautiful we are how but how we have beautified the world and people we touch.
Not on how much knowledge we have, but how much we have applied what we know, teaching others.
Not how much we have accomplished, but how much was accomplished by our friends because of us.
Not on how much we have sacrificed but have we fulfilled our obedience


o God, ek dank U dat ek nie soos die ander mense is nie. This usually happens when we do not really know a person, we have no understanding of their journey, perspective and suffering. “Thank God I’m not like them…” Lk 18:9-14 Remember we are all sinners (Rom 3:23)
Just as a bat hears things I can’t hear, and a dog smells things I can’t smell, and a bee sees things I can’t see, and a bird feels magnetic pulls I can’t feel, my perception of the world is limited to my range of gifts. Embodiment is key to cognition, since different bodily experiences give us different thoughts and perspectives. For a true picture of Christ, I need to incorporate the multicultural sounds and sights and smells and touches of other ethnic embodiments. Christianity reconceives itself in light of each incarnation. Excerpt From: ” So Beautiful: Divine Design for Life and the Church” by Leonard Sweet. Scribd.

Jesus treated everyone the same, beggars, blind, poor, lepers, tax collectors, samaritans. James 2:1-14 Beware of personal Favoritism Leviticus 19:15
Deuteronomy 1:17 God wants righteous Judges and judgement.

1 Cor 8:1 Die kennis maak opgeblase, maar die liefde stig.
1 Corinthians 3:18–20 laat hom dwaas word, sodat hy wys kan word
Jeremiah 9:23–24 So sê die HERE: Laat die wyse hom nie beroem op sy wysheid nie
Chip and Dan Heath tell of an interesting Ph.D. study conducted at Stanford in 1990 based on a simple game of tapping songs.¹ There were two roles for people to play in this experiment: “tappers” and “listeners.” The tappers were each given twenty- five well- known songs such as “Happy Birthday to You ” and told to tap the melody on a table. Listeners were to guess the name of the song. It sounds simple enough. In the experiment, a total of 120 songs were tapped out. The listeners guessed right on only 2.5 percent of the songs. The listeners succeeded in guessing the right song 3 tries out of 120. What was remarkable about the study, and what merits repeating the story here, is that the tappers were asked to predict their success prior to tapping. They estimated that the listeners would figure it out 50 percent of the time. How could they be so far off? That is what is so interesting in the study. Excerpt From: “Church 3.0: Upgrades for the Future of the Church ” by Neil Cole. Scribd.


  1. OBEDIENCE is the fruit of humility. Procrasination and apapthy the fruit of pride. Philippians 2:8  When saving someone who is drowning, you need to hit them unconscious when they do not obey, in order to save them. Thus saving the person is so much easier when the patient follows exact instructions.
  2. Let nothing be done through selfish ambition or conceit, but in lowliness of mind let each esteem others better than himself. Philippians 2:3 Always check your motives.
  3. Outdo one another in showing honour Rom 12:10
  4. Associate with the humble. Rom 12:16
  5. Keep to your own business (2 Thes 3:11; 1 Tim 5:13)
  6. Do not concern myself with too difficult matters Ps 131:1
  7. Do not retaliate when wronged Num 12:3; Mat 5:38, 39
  8. Do not be wise in your own opinion Rom 12:16 Beterwetig… erken soms “ek weet nie”
  9. Quickly repent without condemnation Mat 5:25  As soon as we fall into a fault, or have wandered, we must turn again within ourselves; because this fault having turned us from God, we should as soon as possible turn towards Him, and suffer the penitence which He Himself will give. It is of great importance that we should not be anxious about these faults, because the anxiety only springs from a secret pride and a love of our own excellence. Excerpt From: “A Short Method of Prayer & Spiritual Torrents” by Madame Guyon. Scribe
  10. Bear another’s burdens Gal 6:2
  11. Do not isolate yourself from people. Pro 18:1. Nehemiah, Moses, Daniel associate themselves with their people in intersession. “Forgive us” When we see the church err, we should judge a matter directly and follow the path set in Mat 18.  But never distant ourselves… Knowing that we also can fall in error.  1 Cor 10:12. So baie mense is teleurgestel met kerk, hulle bly eerder by die huis, wil nie meer deel vd gemors wees nie.  Dit is ‘n strategie van die duiwel, want jy AWOL “missing in action” Daar is nie ‘n perfekte kerk nie. As jy wil kritiseer oor wat fout is, begin jou eie gemeente en sien dit is nie maklik nie.
  12. Engage: Jesus did not need anyone, friends or disciples to fulfil His ministry, he is God! Yet he chose men from every walk of life to accompany Him, and become His witnesses and disciples. It is people’s pride that keeps them from joining the feebleness of a local church. Jy kan nie die krag van kerk ontvang deur sosiale media nie: die krag van kerk is samekoms. Waar 2 of 3 in my naam vergader is. Sosiale media en TV maak jou ‘n toeskouer van iemand ander se kerk, maar jy deel nie mee nie.  Kerk is konfrontasie, engage, neem aanstoot en werk daardeur tot groei by al die partye.  Dis verhoudings! Ons moderne samelewing is arm aan diep en betekenisvolle verhoudings, waar mense inspraak in mekaar se lewe het.  Waar ons mekaar kan korrigeer, leer en reghelp.  Spring in die rivier, hou op om net jou toon in die water te sit, en die temperatuur te voel.  Raak deel, maak kontak, skakel in, betaal ‘n prys, en jy sal baie vinniger geestelik groei na volwassenheid in Jesus.  Trots weerhou ons om hierdie stap te neem, ons wil eers reg voel… Daai gevoel is trots!

Gaan en doen wat Jesus gesê het!!!


Dood en die hiernamaals

Ons dae op die aarde gaan soos ’n skaduwee verby. (1 Chron 29:15) 

15Die mens se lewensduur is soos gras, soos veldblomme wat welig blom. 16Die wind waai daaroor, en dit is weg, ’n mens sien dit nie meer daar nie. (Ps 103:15-16) 

Ons is tans 7,858,149,281 Biljoen mense. Current World Population Ons het die 7 Bil kerf verby gesteek Oktober 31, 2011. Die verwagting is dat ons 8 bil gaan bereik in 2023, 9 bil in 2037, and 10 billion people in the year 2055.  Daar sterf elke jaar bykans 60mil mense, maar daar word elke jaar omtrent 140mil babas gebore.  

Elke dag word ons gekonfronteer deur die agteruitgang, verbrokkeling, verwoesting, en gebrokenheid van hierdie wêreld. Ons sien duidelik die verganklikheid, die kortstondigheid, en die tydelikheid van hier die bestaan, tog hou ons soms krampagtig daaraan vas terwyl die Vader vir ons iets talloos beter in stoor het.

Daar is ‘n sterk konnotasie tussen wat ons begeer en hoe ons die hemel sien. Mense se beelde van die hemel is meestal gebaseer op die dinge wat hulle die graagste in die lewe sal wil hê. Vir die Moslem is dit ‘n Haarlem met baie vroue, vir die Boeddhiste is dit ‘n plek van vrede en stilte. Vir Christene is, die hemel ‘n plek waar ons nie meer gaan swaarkry, trane stort en siek wees nie. Mense gebruik die woord hemels, wanneer hulle ‘n heerlike ete beskryf, of ‘n lekker oomblik tussen vriende, avontuur en oomblikke van ekstase. “Hemel is waar jou hart is.” (Mat 6:21) Die hemel waarna ons smag lê opgesluit in ons begeertes. Die dinge wat ons begeer dui uiteindelik op die tipe hemel wat ons sal wil hê.

“Holiness is not numbness, it is sensitivity” 1Eldredge, J. and McConnell, C., 2007. Desire. Nashville, Tenn.: Thomas Nelson.

Dit kan egter nie hemel wees nie! Hemel is die plek waar God se begeertes en wil seëvier. Omdat ons egter nie ʼn idee het waaroor God se hemel en koninkryk gaan nie, het ons gee natuurlike behoefte daarvoor nie. Leef ons maar die beste lewe wat ons kan leef, en hoop maar op die beste. Ons hou krampagtig vas aan ons stukkies hemel en wil nie laat gaan nie. Ons hou vas aan hierdie lewe, en maak hierdie lewe se dinge so waardevol dat ons dit uiteindelik aanbid, en God se plan heeltemal uit ons versier verloor. Geld, tyd, take, werk, en materiële rykdom word so belangrik, dis al waarvoor ons leef, veg en bestaan. Jesus moedig ons aan om te werk vir ewige voedsel. Joh 6:27; Mat 4:4; Joh 4:13-14 en ook om ‘n hemelse loon en rykdom te soek: Mat 6:19-21 See also Mat 13:44; 19:21; Luk 12:33; 2Cor 4:18; Phil 3:8; 1Tit 6:18-19; Rev 3:18

As Geesvervulde, skoongewaste gelowiges soek en hunker ons na dit wat “beter” is:

16 But now they desire a better, that is, a heavenly country. Heb 11:16

Paulus het geweet by Jesus is beter: Phil 1: 23

Om die ware geestelike voedsel en hemel te vind klink vir baie te moeilik, daarom probeer ons hard om van die aarde ‘n beter plek te probeer. Ons raak perfeksionisties, ons strewe na die volmaakte. Sommige soek na ware liefde, ander na welvaart om gemaklik en sonder probleme te probeer leef. Ander probeer weer elke moontlike kuur om jonk te bly. Alles is ‘n gejaag na wind, ‘n eindelose soeke na ‘n stukkie hemel. Ons probeer hemel maak hier op aarde!


Die hartseer is: al hierdie dinge is kortstondig, dit bly nie mooi nie, alles is uitgelewer aan verganklikheid. Maak nie saak hoe hard ons probeer, netjies maak, orde skep, regmaak en mooimaak nie, alles verval weer en verwelk onder die krag van verderflikheid. Roem, eer, respek, aansien, is vlietende oomblikke van glorie, maar op die ou end is alles weer vergete. ʼn Dwelm verslaafde leef vir sy volgende “high” daardie oomblik van “invincibility” maar dit hou nie. Hoe hoër die hoogte van ekstase so laag val ek in diep depressie en verdriet. Die tragedie is sulke persone mis uit op die lewe en eindig op in hulle middeljare, as hulle die dwelms oorleef, met niks, geen geld, eiendom, gesin of lewe. Elke keer as ons probeer om van hierdie lewe te ontsnap en ons eie hemel te skep ontken en verloor ons die geskenk wat God wel vir ons in hierdie lewe opgesluit het.


  • hemel is meer ʼn werklikheid as hierdie wêreld. 2 Cor 4:18-19
  • eenwording “perfect union”: Ps 133:1; Eph 1:9-10
  • ons sal wees soos hy is: 1 Joh 3:2;
  • nuwe hemel en nuwe aarde: kyk ek maak alles nuut: Rev 21:1 See also Isa 65:17; 66:22; 2Pet 3:13
  • nie langer beperk deur natuur wette nie: John 20:26
  • fees: kom ons kyk net hoe Jesus saam met sy dissipels vir eet en kuier na sy opstanding. John 21:12; Jeremiah 31:13; Isaiah 25:6; Revelation 19:9 See also Matthew 8:11
  • loon /reward Mat 5:12; 6:1-4, 20; 16:27; Rev 22:12
  • Ons sal regeer saam met Christus: Gen 1:28; Mt 19:28; 25:34; 1Co 6:3; 2Ti 2:12; Heb 12:28; Rev 2:26-27; 3:21; 20:6
  • reunie: 2 Sam 12:23; 1 Thessalonians 4:13–18;
  • vrede: Isa 11:6; 62:12
  • werk: Die Vader werk John 5:17;
  • woning: Isa 65: 17–19, 21; Mat 19: 28–29; Mat 25:31-36; Joh 14:1-4
  • die see: openbaring impliseer dat daar geen see meer was nie (Rev 21: 1). maar baie geleerdes glo dat dit blyk uit die feit dat die jode, die see as ‘n bewoning van die kwaad beskou het.
  • ons sal skyn soos die son: Mat 13:43


Christus is die enigste antwoord en ingang tot ‘n ewige hemel. Hy is ook nie net die deur nie, hy is ook die verpersoonliking van die hemel. Waar hy is, is hemel. (Mat 4:17) Hy is die presiese verpersoonliking van die Vader. (Heb 1:3) As jy Hom sien en leer ken, sien jy die Vader. Hy versoen ons weer met die Vader. (Col 1) As gevolg van sonde is die aarde uitgelewer aan verderf en verbrokkeling. Dis hoekom die aarde uitroep met reikhalsende verlange na die openbaarmaking van die seuns van God. (Rom 8:19-25) Soos ons gelykvormig word aan die beeld van die Seun (Rom 8:29) bring ons hemel aarde toe. Hemel wag vir ons, maar ons kan ʼn stuk van die hemel alreeds hier beleef wanneer ons Sy lewe en manier van lewe leef.

Dis hoe Jesus ons geleer het om te bid; “laat u koninkryk kom, u wil geskied, hier op aarde soos wat dit in die hemel is.” Hemel kan net kom, as daar mense is wat die wil van God doen. Jesus se lewe is God se wil. God se wil is nie meer ‘n geheimenis nie of misterie nie. God se wil is dat ons moet glo in die een wat Hy gestuur het, Jesus Christus. Soos wat Hy ons leer en help en laat opgroei in die wasdom van Jesus se lewe, begin die landskap om ons verander, alles waarmee ons in aanraking kom verander. ‘n Dorre woestyn word ‘n oase!


Sonde verwoes lewens, breek af wat mooi en edel is, takel ons liggame af, verbrokkel verhoudings, verskeur en verwoes gesinne, maak dood. God het Christus gestuur om ons lewe en lewe in oorvloed te gee. Jesus red, genees en herstel. Jesus restoureer en maak ons heel. Hierdie restourasie kan nie volkome gebeur terwyl ons nog op aarde is nie. Dis hoekom ons ‘n verheerlikte liggaam gaan ontvang wanneer ons ontslaap. As hierdie aardse liggaam alreeds verheerlik was, sou ek mos nie nog ‘n verheerlikte liggaam nodig hê nie?

God laat toe dat ons wel deur Christus ‘n stukkie hemel hier op aarde beleef, om ons ‘n voorsmaak te gee van wat wag vir ons. (Rom 1:20) Want Sy onsigbare dinge kan van die skepping van die wêreld af in sy werke verstaan en duidelik gesien word, naamlik sy ewige krag en goddelikheid, sodat hulle geen verontskuldiging het nie Die skepping getuig en wys ons hoe die hemel werklik gaan lyk.

Hoe sal ons die hemel beskryf? Niemand was al daar nie, sommige het ‘n veraf blik gekry. Hemel is die aarde se glorie sonder die gebrokenheid van sonde en nog soveel meer. Dink net hoe wonderlik sou die aarde wees sonder sonde! Dit is die kern van die koninkryk boodskap wat Jesus verkondig het. (Mat 4:23; Mar 1:15; Luk 8:1; Acts 1:3)

Wanneer die volkome kom, sal ons totaal verlos wees van sonde. Ons is saam met die aarde uitgelewer aan die verdorwenheid van sonde, alhoewel nie meer slaaf van die sonde nie. Ons moet almal tot sterwe kom, alhoewel ons wat in die Here sterf nie sterf tot die ewige verderf nie maar die ewige lewe. Ons verander net ‘n seisoen, soos van winter na somer. Ons lewe gaan voort in Christus sonder die beperkinge van sonde en die teenswoordige wêreld. Want nou sien ons deur ‘n spieël in ‘n raaisel, maar eendag van aangesig tot aangesig. Nou ken ek ten dele, maar eendag sal ek ten volle ken, net soos ek ten volle geken is. (1 Cor 13:12)

Wat is die koninkryk? Dis waar God heers, en Sy wil geskied. In sy Koninkryk/hemel/woning is dinge soos dit moet wees. Byvoorbeeld: Ons word nie meer siek nie, genesing het uit Jesus gevloei na elkeen wat siek is, omdat die koninkryk naby gekom het. (Mat 4:23; Luk 9:11) Ons lewe vir ewig, dood het sy angel verloor. (1 Cor 15:54-56) Dit is die restourasie van alle dinge waarvan die skrif praat. (Acts 3:21)

Dis asof met elke sonsondergang en sonsopkoms, die Here ons attent wil maak op die heerlikheid wat kom.

Die skepping getuig van God se karakter en skeppingsvermoë. Daar is soveel mooi, en verwondering in die skepping. Hemel is soveel meer. Ons hou soms so krampagtig vas aan hierdie lewe en wêreld, omdat ons in wese eintlik nie glo in dit wat kom nie. Ons huil oor ‘n kind se vroeë dood, en die lewe waarop die kind uitgemis het sonder om te besef dat die eintlike lewe eers hierna gebeur. As die kind in die Here is, het hy of sy uitgemis en ontsnap van hierdie gebroke, sondige, verwoestende wêreld. Hoekom sou ons die kind hier wil hou om eers te ly onder sonde? Jesus rig ons gereeld in sy leringe na die ewigheid. Deur vir ons te wys op die loon wat ons dan sal hê, ( Mat 5:12; 46; 6;1-6; 16, 18) en dat hierdie krone en eer nie kan verwelk nie. (1 Cor 9:25)

Why are you grieving? The question felt strange, insensitive. Why? You very well know why. But his question had the same tone the angels used when the disciples came to the grave of Jesus on Easter morning: “Why do you look for the living among the dead?” (Luke 24: 5). Jesus went on, Craig is not dead; you know that. So let us talk about your loss. He began to help me differentiate between grief and devastation, between “good-bye for now” and what felt like utter loss. All Things New: Heaven, Earth, and the Restoration of Everything You Love by John Eldredge 2Eldredge, J., 2017. All things new. 1st ed. Thomas Nelson.

Ons harte en begeertes is waar hemel is. (Mat 6:21) Ons hemel is soms ‘n klein stukkie proe van sorgelose geluk toe ons jonk was. Vir die res van ons lewe loop ons in sirkels om weer dié oomblik te proe. Ons hardloop op soek na dit wat was. Ons drink uit leë bottels, en begeer net-nog- ʼn-keer oomblik. Hemel is waar mense God se wil leef en doen. Wanneer ons soos Jesus dien, liefhet, vergewe, aanraak, ophef dan laat ons mense deel aan die hemel wat nou in ons harte leef. Hemel het nou tuiste gevind in ons harte. Vrede en vreugde diep in jou gees, al gaan dit ook hoe swaar. Ons is nou alreeds besig om ‘n stuk van hemel te leef, wanneer ons intiem is met God.

Ons lewe met die medalje in ons sak. Die hoop is in ons harte. (Col 1:27) Daarom kyk ons met groot verwagting na die wenstreep. Daarom fokus ons, hart gedurig op Hom! Ons kyk nie na mense nie, want hulle gaan ons faal, selfs if possible not all the elect will make it. Ons kyk nie na die omstandighede nie, want dinge gaan erger raak, ons weet dit, want ons leef in die eindtye. Ons kyk nie na valse drome en ideale nie, ons hou ons oë stewig gefokus op ons enigste hoop Jesus Christus in en onder ons. (Heb 12:2)


En die wil van God is geopenbaar Jesus die Christus. Wanneer ons Hom leef en ons harte op Hom rig, ondek ons die rykdom en oorvloed van Sy genade. Moet ons dan nou ophou regmaak, mooi maak, en ophef? NEE! Hemel is die plek van gehoorsaamheid. My loon en ewigheid is opgesluit in of ek gehoorsaam is of nie. Inteendeel: Gehoorsaam is ʼn plek. Al wat God van my wil hoor as ek eendag in die hemel gaan arriveer is: was ek gehoorsaam of nie? So baie gaan sê Here, Here? (Mat 7:21) Wanneer ek my lewe oorgee en myself verloën sluit God die hemel vir my oop in Christus. Dis immers die enigste manier om God te dien en te volg. (Mat 16:24) Wanneer ek my drome, begeertes en ideale vir Hom gee en nie meer probeer om dit self te verwesenlik nie, maak God my drome waar. Hierin is ʼn groot sleutel opgesluit: WAARVANDAAN kom oorloë en vegterye onder julle? Kom hulle nie hiervandaan, van julle welluste wat in julle lede stryd voer nie? 2Julle begeer en julle het nie, julle pleeg moord en is naywerig en julle kan niks verkry nie. Julle veg en maak oorlog, en julle het nie, omdat julle nie bid nie. 3Julle bid en julle ontvang nie, omdat julle verkeerd bid, om dit in julle welluste deur te bring. 4Egbrekers en egbreeksters, weet julle nie dat die vriendskap van die wêreld vyandskap teen God is nie? (Jam 4:1-4) Wanneer ons godsdiens probeer om God se arm te draai om my hemel te probeer kry, slaan die hemel se deure vir my toe. Dis juis wanneer ek oorgee, en Hom vertrou om hemel aan my te openbaar soos wat Hy wil, dan gebeur dit spontaan.


Hierin kan ek dus totale rus vind in Hom. Ek hoef nie die hele wêreld te probeer red nie. Ek hoef nie die aarde ʼn beter plek te probeer maak nie. Ek kan nie die verganklikheid van die aarde stop nie, en dit is ok! Al wat God van my verwag is om Hom te gehoorsaam! Dit is na my mening ook die hoogtepunt van geestelike volwassenheid: Om Hom juis te gehoorsaam wanneer ek nie daarna voel of lus is nie. Dis die kern en wese van ons godsdiens/dissipelskap in Christus. Ek moet net doen wat Hy sê! Wanneer die opdrag van Hom kom, dan gee Hy genade en krag om die opdrag uit voer. Hy werk saam met ons! Wanneer ek op my eie dit doen, staan ek alleen.  Ons hou ook nie op om mooi  na die wêreld te kyk nie, want ons is Sy Rentmeesters, wat sal rekenskap gee.

Ons redding en vrymaking is ook nie net vir onsself nie. Ons wil vry wees van self, selfsug, selfbewustheid en die “shame” van ons foute, om uit gehoorsaamheid te dien, te gee, te help, instrument te wees! Ons wil vry wees van skuld, en geldelike verknorsing en resessie, nie om self lekker te leef nie, maar om te kan gee. Ons werk nie om ons eie hemel te skep nie. Ons werk om te kan gee. (Eph 4:28) Ons wil so vry wees dat ons sonder verskoning, bagasie, en attachments net kan gehoorsaam!

Ann Unsworth het ons geleer:

‘hold on loosely’

Ons is burgers van God se koninkryk, hier woon ons in tentwonings, ons is bywoners, ons werklike huis is by Hom, ʼn ewige tuiste. (Phil 3:20) Ons is hou liggies vas aan die dinge van hierdie lewe, omdat ons, ons oë gevestig hou op ʼn ewige hoop! Die somtotaal van my lewe is gehoorsaamheid aan God, that is it! My loon is by Hom!

[1] Desire: The journey we must take to find the Life that God offers. John Eldredge

[2] All Things New: Heaven, Earth, and the Restoration of Everything You Love. John Eldredge 

[3]  Driven by Eternity: Make Your Life Count Today and Forever. John Bevere 


Die gekruisigde lewe

Die kerk bestaan al amper 2000 jaar en nog steeds kon sy nie die een opdrag wat aan haar opgedra is uitvoer nie.  Sekerlik is derduisende pogings al aangewend om die groot opdrag te vervul naamlik “Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees; en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het.” (Mat 28:19) Die probleem is nie dat ons nog nooit probeer het nie, maar dat ons pogings nie end uit volhou is nie.  Verskeie manne en vroue van God het in hulle leeftyd magtige dade verrig in die naam van Christus.  Maar die kerk kon as geheel nog nie die hele wêreld transformeer met die evangelie nie, en waar daar nuwe grond gewen word verloor ons die grond wat al gewen is.  Hiervan is die kerk in Europa ‘n krenkende bewys.  Die eertydse lande wat duisende sendelinge die wêreld ingestuur het is vandag self ‘n sendingveld.  Aan die een kant bou ons nuwe kerke en word ons grondgebied daagliks vergroot, maar aan die ander kant sien ons katedrale wat toeriste aantreklikhede word. Al hoe meer kerkgeboue word omskep in dekorhuise of moet plek maak vir een of ander entrepreneur se vindingryke planne.   Sommige sal argumenteer dat dit nie noodwendig sleg is nie, die Here woon immers nie in geboue met hande gebou nie.  Die feit is egter dat leë kerkgeboue maar een indikator is van ‘n gemeenskap wat kerklos en op die einde godloos word.  Tog is spiritualiteit belangrik vir die sogenaamde kerklosse, die probleem is egter dat hulle spiritualiteit nie meer deur die God van die Bybel en op Bybelse manier bevredig word nie.  Die laaste skrif in die boek rigters is tans ‘n raak beskrywing vir die geestelike dilemma van die mensdom. “Elkeen het gedoen wat reg was in sy oë.”

Die Christendom is teologies so verdeel en gefragmenteer dat mens soms wonder of ons regtig almal aan die selfde kant van die speelveld staan.  Indien ons teologies verdeel is dan is ons nog meer verdeel wanneer dit kom by die interpretasie en uitvoering van sekere skrifgedeeltes!

Iemand het een keer gesê dat Christene die enigste weermag in die wêreld is wat teen homself opgestel is.  Daar is meer mense in die naam van Godsdiens vermoor en doodgemaak as deur enige ander oorsaak wat te sprake mag wees.  Die probleem is nie net binne opponerende geloofsgroepe nie, maar telkens hoor mens van nog ‘n gemeente wat skeur of verdeel.  So is daar tans nog verskeie kerke wat binne dieselfde teologiese raamwerk en godsbegrip staan wat nie ‘n weg kan vind om te kan versoen en een struktuur te word nie.

In ‘n sekere sin kan mens amper sê dat sekere korporatiewe besighede meer suksesvol is as die kerk om die hele mensdom te infiltreer met hulle produk, in ‘n baie korter tydperk.  Neem maar voorbeelde soos, Coca-Cola of Microsoft.

My betoog is egter nie in die rigting van ‘n meer korporatiewe bemarkingstrategie nie.  Die geskiedenis is vandag ‘n skreiende bewys van die mislukking van één kerk struktuur wat die wêreld wou oorneem.

Ons kerk probleem – Ons Sukkel om self te kruisig

Nee my betoog is juis in die teenoorgestelde rigting.  Toe Jesus die kriteria neerlê van hoe mens Hom moet volg was Sy antwoord eenvoudig.  “As iemand agter My aan wil kom, moet hy homself verloën en sy kruis opneem en My volg.  Want elkeen wat sy lewe wil red, sal dit verloor; maar elkeen wat sy lewe om My ontwil verloor, sal dit vind.”  (Mat 16:24-25)

Dit blyk dat wanneer ons probeer om groot dinge vir die Here te doen, Hy dit wel toelaat, maar dit hou gewoonlik nie lank nie.  Hoeveel pogings van die mens is werklik geïnspireer deur die Here?  Die Woord is duidelik dat as die Here dit begin het sal dit volhoubaar wees.  Wat die huidige geval betref, my raad aan julle is: laat staan hierdie mense en laat hulle los, want as wat hulle wil en wat hulle doen, mensewerk is, sal daar niks van kom nie. Maar as dit van God kom, sal julle hulle nie kan keer nie. Moenie dat dit dalk later blyk dat julle selfs teen God gestry het nie!” Die Raad het na hom geluister. (Handelinge 5:38-39)

Skrywers wat hulle lewe toegelê het om hierdie waarheid uit te leef en toe te pas in alles wat hulle gedoen het se boeke word na honderde jare nog gelees en gewaardeer.  Voorbeelde soos Thomas a Kempis, Jeanne Guyon, Broeder Lawrence is maar net ‘n paar voorbeelde.  Hedendaagse voorbeelde sal moontlik Moeder Teresa wees.  Wat nie net oor die neerlegging van self gepreek het nie, maar ook ‘n voorbeeld was.  Hierdie werke is gevul met voorbeelde van die eie-ek wat in soveel aspekte van ons lewens nog springlewendig is en Christus selde deur ons lewens sigbaar word.

Selfverloëning is ‘n skaars kommoditeit in die kerk vandag, kompetisie, magspel, twis en tweedrag is eerder aan die orde van die dag.  Die godloënaar Nietzsche het by geleentheid gesê, mense praat oor hulle geloof, maar leef volgens hulle drifte.  Die koerante is volop van kerkleiers wat veral op hierdie gebied oortree.

Paulus se oproep in hierdie verband is vandag meer as ooit ‘n duidelike oproep en kreet na waarheid.

“maak dan my blydskap volkome deur eensgesind te wees en dieselfde liefde te hê, een van siel, een van sin.  Moenie iets doen uit selfsug of uit ydele eer nie, maar in nederigheid moet die een die ander hoër ag as homself.  Julle moet nie elkeen na sy eie belange omsien nie, maar elkeen ook na die ander s’n.  Want hierdie gesindheid moet in julle wees wat ook in Christus Jesus was.   Hy, wat in die gestalte van God was, het dit geen roof geag om aan God gelyk te wees nie, maar het Homself ontledig deur die gestalte van ‘n dienskneg aan te neem en aan die mense gelyk geword; en in gedaante gevind as ‘n mens, het Hy Homself verneder deur gehoorsaam te word tot die dood toe, ja, die dood van die kruis. Daarom het God Hom ook uitermate verhoog en Hom ‘n naam gegee wat bo elke naam is, sodat in die Naam van Jesus sou buig elke knie van die wat in die hemel en die wat op die aarde en die wat onder die aarde is, en elke tong sou bely dat Jesus Christus die Here is tot heerlikheid van God die Vader.” (Phil 2:2-11)

Indien ons, ons geestelike volwassenheid vergelyk met om-soos-Jesus-te-wees dan skiet die Kerk ver te kort en is ons nog babas.

Selfverloëning is blykbaar nie ‘n gewilde tema nie, en trek duidelik nie sulke groot gehore nie, anders sou ons dalk meer daaroor gepreek het.  Selfverloëning is immers nie ‘n vreeslike groot nuwe openbaring nie, ons bid tog gereeld ons vroom gebede met woorde soos: “ek moet minder word en U meer” en “laat U wil geskied” In ieder geval plaas die skrif die fokus eerste op God wat eers meer moet word en dan ek minder.  (John 3:30)

Die probleem is dat self in baie opsigte nog op die troon is in so baie Christene se lewe, en hulle nie eers daarvan bewus is nie.  Die reuk wat dan afgegee word is die reuk van die dood en nie die ewige aroma van lewe nie.

Ons sterf elke dag. 

Selfverloëning is egter ‘n diepe geheimenis wat nie met die intellek uitgewerk kan word nie, en wanneer mens daaroor praat glip dit uit jou hande nog voordat jy dit presies kan neerpen.  Dis seker om hierdie rede dat die woord selfsterf nooit as ‘n selfstandige naamwoord in die Bybel gevind kan word nie, eerder as verskillende werkwoorde.

So ‘n voorbeeld vind ons in Rom 6:11-13 “So moet julle ook reken dat julle wel vir die sonde dood is, maar lewend is vir God in Christus Jesus, onse Here.  Laat die sonde dan in julle sterflike liggaam nie heers dat julle aan sy begeerlikhede gehoorsaam sou wees nie. En moenie julle lede stel tot beskikking van die sonde as werktuie van ongeregtigheid nie, maar stel julleself tot beskikking van God as mense wat uit die dode lewend geword het, en julle lede as werktuie van geregtigheid in die diens van God.”

“Reken jouself dan dood” Die woord reken in die Griekse taal is ‘Logisomai’ waar ons woord logies afgelei word.  “Logisomai” beteken om iets uit te werk, ‘n berekening te doen en tot ‘n logiese gevolgtrekking te kom.  Verder is die werkwoord in die Aoristiese tyd geskrywe, wat beteken dat die handeling iewers in die verlede begin het, jy nog steeds besig is om dit te doen en nog besig gaan wees om die daad te doen tot iewers op ‘n punt in die toekoms.  Hierdie inligting werp heelwat lig op die handeling van selfverloëning.  EK dink daaroor na, en kom tot die logiese gevolgtrekking dat ek alreeds my lewe vir die Here gegee het, en dat ek dit nog steeds nou moet doen, en ek sal dit nog ‘n hele paar keer doen totdat ek in die hiernamaals met Hom verenig is.

Dit lyn dan op met Paulus se vermaning aan die broeders: “dat julle jul liggame stel as ‘n lewende, heilige en aan God welgevallige offer dit is julle redelike godsdiens.”  (Rom 12:1) Dieselfde woord, maar nou as selfstandige naamwoord ‘Logikos’ word hier vertaal met ‘redelike’ godsdiens.

Die leer oor selfverloëning is niks nuut nie, maar selfs hierdie leer het al verskeie ekstreme interpretasies deurleef.  So is daar geleer dat die liggaam boos is, en dat die liggaam kasty moet word en van alle genot en plesier ontneem moet word, sodat ons dan sodoende meer aanneemlik voor God kan lewe.

‘n paar jaar gelede in my eie soeke na waarheid oor hierdie saak, het die heilige Gees op ‘n dag iets aan my geopenbaar wat my perspektief radikaal verander het.  “jy kan nie jouself probeer doodmaak nie, dit word selfmoord genoem.” Enige selfverloëning wat uit self gebore is, is doodgebore en lei nie na die lewe nie.  Inteendeel dit lei heel dikwels net na trots en veroordeling van ander wat nog nie so baie soos jy gesterf het nie.  Self word juis op hierdie wyse verheerlik.  Hoe lank jy gevas het, hoe baie en hoe lank jy gebid het word indikators van geestelikheid met ‘n skreiende wanklank.

Ons kan nie onsself doodmaak nie. 

Ons kan nie onsself doodmaak nie, ons kan net toegee, ingee, oorgee, wanneer Hy besig is om ons dood te maak.  Wanneer Hy vir jou vra om die beker te drink en jy deur bloedsweet uiteindelik by die plek kom waar jy uitroep “nie meer my wil nie Here maar laat U wil geskied”, op daardie tydstip word jy gekruisig en dood verklaar.  Hierin lê ‘n diep geheimenis in opgesluit, “Want elkeen wat sy lewe wil red, sal dit verloor; maar elkeen wat sy lewe om My ontwil verloor, sal dit vind.” (Mat 16:25)

Ons pogings om onsself te verander is ook futiel.  Dit móét immers so wees, want as ons onsself kon verander of verbeter hoekom sou ons Jesus dan nodig hê.

Dit is juis wat ons onderskei van enige ander religie.  Ons is die enigste godsdiens wat glo dat jy niks kan doen om nader aan God te kom, of Hom te behaag nie.  Daarvoor het Hy sy Seun gegee wat al die voorskrifte nagekom het in ons plek sodat ons deur Sy werke geregverdig kan word. “Aan hom egter wat nie werk nie, maar glo in Hom wat die goddelose regverdig, word sy geloof tot geregtigheid gereken.”  (Rom 4:5)

Wanneer Paulus die sondige toestand van die mens in Rom 7 bespreek en dit so mooi uitdruk naamlik “die goed wat ek wil doen dit doen ek nie, die verkeerd wat ek haat dit doen ek” kom hy op die einde van die hoofstuk tot ‘n desperate en magtelose uitroep: “Ek, ellendige mens! Wie sal my verlos van die liggaam van hierdie dood?” Rom 7:24. Wanneer ek tot die einde van my pogings, probeer en werke gekom het is ek gereed om ‘n wonderwerk van opstanding te beleef.

“En die Fariseër het gaan staan en by homself so gebid: o God, ek dank U dat ek nie soos die ander mense is nie-rowers, onregverdiges, egbrekers, of ook soos hierdie tollenaar nie. Ek vas twee keer in die week, ek gee tiendes van alles wat ek verkry. En die tollenaar het ver weg gestaan en wou selfs nie sy oë na die hemel ophef nie, maar het op sy bors geslaan en gesê: o God, wees my, sondaar, genadig” (Luke 18:11-13) Die tollenaar se gebed word aanvaar maar nie die Fariseër sin, wat probeer reg doen het.  Die tollenaar se diepe sondebesef en onvermoë om homself te verander laat hom na God uitroep vir genade!  Die fariseër regverdig homself deur al die goeie goed wat hy doen, sekerlik was hy opreg dankbaar dat hy nie soos die slegte mense is nie, sonder om te besef dit is God se genade en nie sy goeie werke wat hom ‘n beter mens gemaak het nie.

So moes Paulus tevrede wees met die woorde “my genade is vir jou genoeg…” en die doring in sy vlees. En Hy het vir my gesê: My genade is vir jou genoeg, want my krag word in swakheid volbring. Baie liewer sal ek dus in my swakhede roem, sodat die krag van Christus in my kan woon. Daarom het ek behae in swakhede, in mishandelinge, in node, in vervolginge, in benoudhede, om Christus wil. Want as ek swak is, dan is ek sterk. (2 Cor 12:9-10)

So sê Jakobus ook dat ons gebede nie beantwoord sal word as gevolg van ons selfsugtige begeertes nie.  (Jam 4:2-3) Wanneer self nog lewendig is, met private agendas en motiewe, staan ons spiritueel voor ‘n toe deur.  Dit maak tog sin, die Bybel sê duidelik dat geen lewende vlees sal sien en bly lewe nie.  Maar deur Jesus Christus het ons nou vrymoedigheid om met God te praat sonder vrees. (Heb 10:19)

Net Jesus kan die DORING van self verwyder. 

Die kerk is in die besigheid van lewensverandering.  Dis uiteindelik wat elke kerk en prediker homself ten doel behoort te stel, om te sien dat lewens positief verander en gelyk word aan die beeld van Jesus Christus (Rom 8:29)

Deur die eeue is verskeie prosesse ook voorgestel en geprobeer.

Sommige glo in die wet.  Daar word deur die oplê van hewige reëls en regulasies ‘n vrees by die mens geïndoktrineer vir die konsekwensies as jy ‘n reël sou breek. Die leiers word voorgehou as baie heilig en verhewe bo die res, asof hulle deur die hou van hulle wette ‘n hoër of dieper spiritualiteit bereik het.  Hierdie voorgangers word vereer en slaafs nagevolg selfs na hulle dood.

Ander geestelikes probeer deur verskeie tegnieke en aktiwiteite die emosies van mense opwek tot by die punt waar hulle gevoelservaring beleef.  Klem word gelê, op gevoel en emosies.

Ander kerke glo weer dat jou denke die sleutel is tot alles wat jy doen.  ‘n Mens is immers wat hy of sy dink.  Bybelskole, kursusse, boeke, en lang ingewikkelde preke stimuleer die intellek en poog om mense se denke te vernuwe met die Woord.

Ander kerke glo weer dat die mens se wil die sleutel is tot sy bestaan. “Jy moet net ‘n wilsbesluit neem ou boet!”  Die lewe is omtrent keuses, en jy moet verantwoordelikheid vat vir jou besluite.

Elkeen van hierdie beginsels bevat ‘n sterk element van waarheid, en gevolglik is daar ook ‘n mate van sukses by elkeen te bespeur.  Nie een van hierdie fokusareas is verkeerd nie en kan uit die skrif gefundeer word, die probleem is net dat nie een van hierdie aspekte en waarhede sal ooit volkome suksesvol wees indien die mens die inisieerder is nie.

Al is daar waarheid in elkeen, sal byvoorbeeld ‘n wilsbesluit nooit die tydtoets kan deurstaan indien die besluit uit jou voortgekom het nie.  As ek bloot ‘n besluit sou kon neem en koers verander hoekom het ek die Here nodig?  Maar wanneer ek juis in my ellende en swakheid na Hom toe kom, en my swak wil voor hom lê, werk Hy dit in my om ‘n besluit te kan neem en my koers te verander, maar nie omdat ek soseer gewil het nie, maar hy het in my gewil.  (Phil 2:19)

Selfs die onderhouding van die wet, behoort nie uit myself te kom nie, maar omdat Hy my lei en my leer om sekere dinge te vermy en sekere dinge nie meer te doen nie.  Hy het immers die wet nou in ons harte geskryf.

So kan ons elke aspek van kerkwees bespreek, lofprysing en aanbidding, prediking, evangelisasie, intersessie en gebed en nog vele meer.  Alles wat uit self gebore is lei tot die dood, maar dit wat uit Christus en die Gees gebore is bring lewe!

Ek het op ‘n dag ‘n preek voorberei oor die wapens van die Gees.  Dis was nie ‘n nuwe boodskap nie, en ek sou wapens bespreek soos jou getuienis, die bloed, die naam van Jesus, die Woord ens.  Die oggend toe ek wakker word se die Heilige Gees vir my; “Jy het die mees belangrikste wapen gemis.” Ek het hierdie sin op ‘n stuk papier neergeskryf en die Here gevra om my te leer wat hierdie wapen is waarna Hy verwys.  Na ‘n rukkie het die antwoord tot my gekom; “Selfverloëning is ons magtigste wapen teen die aanslae van die vyand.”  Omdat Christus dan vir ons na die vlees gely het, moet julle jul ook wapen met dieselfde gedagte, dat wie na die vlees gely het, opgehou het met die sonde,  (1 Pet 4:1) Jy kan nie met iets baklei wat alreeds dood is nie.  Iemand wat dood is kan nie te nagekom voel nie, of gekrenk in hulle self wees nie.  Iemand wat dood is gee nie om dat hulle goed gevat word en misbruik word nie.  Iemand wat dood is het nie drome en begeertes en ambisies nie.

Want julle het gesterwe, en julle lewe is saam met Christus verborge in God. Wanneer Christus, wat ons lewe is, geopenbaar word, dan sal julle ook saam met Hom in heerlikheid geopenbaar word. (Col 3:3-4)  In hierdie vers word “julle HET gesterwe” weer in die aoristus geskrywe.  Dit wil sê, dat ons lewe op ‘n tydstip aan hom gegee is, en deur sy opstandingskrag het Hy ons ‘n nuwe skepsel in Hom gemaak (2 Cor 5:17) Hierdie proses duur egter elke dag voort soos wat ons met onbedekte gesig soos in ‘n spieël die heerlikheid van die Here aanskou, word ons van gedaante verander na dieselfde beeld, van heerlikheid tot heerlikheid, as deur die Here wat die Gees is. (2 Cor 3:18) Deurdat ons saam met Christus gekruisig is, is ons lewe nou ook verberg in Hom, en kan die vyand ons niks aandoen nie. (Gal 2:20)

Ons wil vervleg met syne

Die somtotaal van ons nuwe lewe is dat ons nou nie meer lewe nie, en alleenlik voortbestaan wanneer ons in gehoorsaamheid Sy opdragte uitvoer.  Ons lewe is bloot ‘n refleksie en reaksie op Sy liefde, Sy genade en Sy plan met ons lewe.

Die grootste wonder van alles is; dat Hy nie ons wil, wil beheer nie, nee Hy wil dat ons wil met Sy Wil vervleg moet wees.  Daar behoort geen konflik en onderskeid tussen ons wil en Sy wil te wees nie.  Wanneer ons alles verloor het, en opgegee het, nadat ons alle beheer oorgeteken het en laat vaar het, gee Hy ons nuwe gesag en outoriteit in Hom.  Dan eers word ons waarlik vry om die lewe te geniet in die oorvloed wat Hy vir ons beplan het, wanneer ons heeltemal tevrede en vergenoegd in hom geraak het.  Ons is nie meer bevrees nie; dood, gevaar en krisisse het hul angel verloor, ons kan tog niks verloor as ons nooit eienaarskap in die eerste plek gehad het nie.  Iemand wat dood is, besit niks, begeer niks, smag na niks.

Hierdie is weereens ‘n groot misterie, maar ware lewe en diepe vrede lê alleenlik in ons totale oorgawe aan Hom opgesluit.  Wanneer alle werke tot stilstand kom, alle pogings om te ontsnap verniet is, en jy as persoon net oorgee, kom Hy deur Sy genade en lig ons op.  Selfs ons geloof kan soms ‘n struikelblok word, want ek moet mos glo, ek moet nou dit en dat, nee dis liefde tot op die been oopgevlek en ontbloot vir suiwerheid wat die toets deurstaan.  Petrus se; “Here u weet dat ek u liefhet” Petrus se lewe is ‘n treffende voorbeeld van hoe sy verhouding met die Here verdiep het tot op die punt waar hy nie meer kon bewys, beïndruk, of propageer nie. “Here u ken my hart, u weet dat ek u liefhet”

Selfverloëning lê sentraal tot die kerk se sukses om die wêreld te kersten en dissipels van alle nasies te maak.  Jy kan net iemand dissipel in dit wat jy is.  Jesus het sy dissipels geleer om hulle lewens vir die skape af te lê.  Wat hulle letterlik soos Hy vervul het.  Hoeveel predikers het hierdie mentaliteit?  Hoeveel van waarmee ons besig is, is nie maar bloot gebore uit ambisie, selfverheffing en kompetisie met ander nie.  Probeer ons nie maar ons eie minderwaardigheid en innerlike armoede wegsteek met uiterlike suksesse en voorgee nie?

Hoekom loof en aanbid ons die Here? Doen ons dit om gesien te word, of probeer ons daardeur in God se goeie boekies kom om Sy oordeel te vermy?  Vrees ons mense, en is ons sensitief vir hulle behoeftes en voor en afkeure terwyl ons die Here heeltemal uit die gesig verloor.  Op wie is ons gefokus, waaraan dink ons die heeldag?  Is ons selfs in ons pogings tot heiligmaking nie maar net op ‘n verwronge manier besig met self nie?

In mense verhoudinge, hoeveel keer laat ons, ons wil geld en manipuleer ons situasies tot ons eie gewin?  Baie keer kleur ons ‘n situasie net so in, dat ons ‘n bietjie beter lyk en die ander persoon slegter…  Of ons probeer so bietjie aandag op onsself vestig, oor presies hoe swaar ons kry, en hoe baie ons al gegee het en opgeoffer het.

“EK het dit nou tot hiertoe gehad! Dit sal ek tog nooit doen nie!” “Die Here moet tog nooit vir my vra om na daardie plek toe te gaan nie!” is voorbeelde van die eie-ek wat nog te veel heers.

Daar word vertel van ‘n sekere pastoor uit Indië wat Amerika besoek het.  Hy is deur kerkleiers hartlik verwelkom en vir ‘n tydperk na verskillende kerke en bediening regoor Amerika geneem.  Aan die einde van sy besoek is hy in die publiek gevra om kommentaar te lewer oor wat hy waargeneem het tydens sy besoeke aan kerke in dié land.  Op tipies Indiese manier het hy opgestaan die gehoor stip aangekyk en gesê: “dis interessant om te sien hoe ver die kerk in Amerika gekom het, sonder God!

Ek dink nie hy is weer uitgenooi nie, maar die kerk in Afrika lyk nie veel beter nie, lande waar die meerderheid landsburgers Christene is, is daar nog steeds opspraakwekkende wetteloosheid, armoede en korrupsie aan die orde van die dag.  Soveel predikers gebruik die evangelie om hulleself te verryk en groter invloed en mag oor mense te hê.

Sekerlik is dit nie orals die geval nie en veralgemeen en oordryf ek die punt, maar dat daar werklik hand in eie boesem gesteek moet word is verseker.

ons sterf wanneer ons gehoorsaam raak

Noem dit herlewing of reformasie, maar elke groot beweging van God het begin by ‘n persoon of ‘n handvol persone wat God begin aangryp het omdat hulle niks meer uit hulleself kon doen nie.  Die sisteme van mense en die strukture van die mens het dit wat God wil doen gekortwiek.  So is die geskiedenis vol van pioniers en hervormers wat net een ding wou doen en dit is om God te gehoorsaam en sodoende ‘n nuwe beweging begin het.

Christus was vir ons hierin die perfekte voorbeeld.  Hy het nooit Sy bediening self geïnisieer nie.  Maria Sy moeder moes die diensknegte aansê om te doen wat Hy hulle sou sê.  (John 2:1-12) Hy self het ook die volle tyd volbring in diens van Sy aardse ouers tot die ouderdom van 30, waarna hy toe eers Sy bediening begin het.  Verder sê Jesus telkens:

Jesus het toe geantwoord en vir hulle gesê: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, die Seun kan niks uit Homself doen tensy Hy die Vader dit sien doen nie. Want alles wat Hý doen, dit doen die Seun ook net so. (John 5:19)

Ek kan uit Myself niks doen nie. Soos Ek hoor, oordeel Ek; en my oordeel is regverdig, omdat Ek nie my wil soek nie, maar die wil van die Vader wat My gestuur het. (John 5:30)

Want Ek het uit die hemel neergedaal, nie om my wil te doen nie, maar die wil van Hom wat My gestuur het. (John 6:38)

En Jesus sê vir hulle: Wanneer julle die Seun van die mens verhoog het, dan sal julle weet dat dit Ek is; en uit Myself doen Ek niks nie; maar net wat my Vader My geleer het, dit spreek Ek. (John 8:28)

Want Ek het nie uit Myself gespreek nie; maar die Vader wat My gestuur het, Hy het My ’n gebod gegee wat Ek moet sê en wat Ek moet spreek. (John 12:49)

Glo jy nie dat Ek in die Vader is en die Vader in My nie? Die woorde wat Ek tot julle spreek, spreek Ek nie uit Myself nie; maar die Vader wat in My bly, Hy doen die werke. (John 14:10)

As Hy dan wat die Seun van God is, niks uit Homself gedoen het nie, hoeveel te meer moet ons nie onsself aan Hom onderwerp nie?  Ek is die wynstok, julle die lote. Wie in My bly, en Ek in hom, hy dra veel vrug; want sonder My kan julle niks doen nie. (John 15:5)

Soveel keer hoor mens preke oor wie ons in Christus is.  Dit is reg en ons moet verstaan wie ons in Christus is, maar ons moet ook verstaan dan ons alleenlik in Christus kan wees indien self dood is!  Selfverloëning word nie nou nie nog ’n werk wat ons byvoeg by Christus nie.  Nee ons sterf in die geloof! Ek is met Christus gekruisig, en ék leef nie meer nie, maar Christus leef in my. En wat ek nou in die vlees lewe, leef ek deur die geloof in die Seun van God wat my liefgehad het en Homself vir my oorgegee het. (Gal 2:20)

Ek gee bloot oor en Hy doen die res.  

Ek probeer nie myself kasty nie.  EK GEE OOR!

Kom ek verduidelik aan die hand van ons stryd met sonde:  Hoe meer ek probeer om nie te sondig nie, hoe meer wil ek sondig.  Wanneer ek my sonde bely en wegdraai van my sonde en in desperaatheid na Hom kyk om My ellendige mens te verlos, en dan in die geloof Sy redding en verlossing vir myself toe-eien gebeur daar iewers iets bonatuurlik.  Wanneer en hoe weet ons nie, maar skielik sonder dat jy probeer of dit agterkom, werk Hy in jou en skenk Hy jou Sy genade om nie meer in daardie area te sondig nie.

Dis wat ons noem om nou in Sy opstandingskrag te lewe!  Of om te lewe volgens die vermoë van Sy genade.  Maar almal wat Hom aangeneem het, aan hulle het Hy mag gegee om kinders van God te word, aan hulle wat in sy Naam glo  (John 1:12) Hy het ons die mag gegee om nou reg te lewe volgens Sy wil.  Ons sien hierdie oorgang duidelik in Rom 7 en 8.  In Romeine 7 verduidelik Paulus dat ons uitgelewer is aan die wet van die Sondige Natuur.  Dan kom die mees belangrikste keerpunt.  Ek, ellendige mens! Wie sal my verlos van die liggaam van hierdie dood? (Rom 7:24) Totdat mens nog planne het en hierna streef en dat probeer doen, is jy nog vasgepen in jou sonde.  Ons almal moet kom tot by die punt van die misterieuse dood van self, waar alle werke gestaak word.  ‘n Plek waar ons dood in die arms van ons verlosser en Here lê in die geloof dat Hy ons sal opwek.  Dan alleen kan ons oorgaan na hoofstuk 8 waar daar nie meer veroordeling teen ons is nie, alleenlik in Christus!  Hier wet van die sondige natuur kan met die wet van swaartekrag vergelyk word.  Ons kan probeer om hierdie wet te breek maar alleen totdat ons krag op is, of ons petrol op is.  Dan kom alles wat bo in die lug was vinnig af grond toe.  Maar in Rom 8:2 praat Paulus van ‘n ander tipe wet; die wet van die Gees.  Hierdie wet kan vergelyk word met helium.  Helium maak dit vir ons moontlik om sonder enige moeite of inspanning te kan sweef en op te styg vanaf die aarde.  Dis waarom Paulus in Gal 5:16 sê: “MAAR ek sê: Wandel deur die Gees, dan sal julle nooit die begeerlikheid van die vlees volbring nie.”

Hoe wandel mens in die Gees?  Deur jou besig te hou met die dinge van die Gees.  (Rom 8:5) Watse dinge van die Gees?  Dit wat Hy ons beveel en sê om te doen.  Die dinge waarvoor ons geloof ontvang het deurdat Hy met ons daaroor gepraat het, en Homself duidelik aan ons geopenbaar het.  Dit beteken ons het geleer om te wag op Hom… en alleenlik dit te doen wat Hy sê.  Dit is die gesproke (rhema) Woord van God wat ons roep tot die nuwe dinge en lewe in die Gees.

Hierdie leiding van die Gees sal altyd in die teenoorgestelde rigting wees as wat self sou wou gedoen het.  HY sal ons lei om eerder weg te gee, te vergewe, te dien, om die wat dit nie verdien nie onvoorwaardelik lief te hê, in kort om in die teenoorgestelde gees op te tree.  Dit is die wese van om in die Koninkryk van God te lewe.  (Mat 5:27-48) In hierdie gedeelte gee Jesus duidelik voorskrifte en opdragte wat vir die natuurlike en vleeslike mens baie moeilik is om uit te voer.  Wees lief vir jou vyande!  Wees ‘n seën en doen iets wat tot seën sal wees van die wat jou vloek.  Doen goed aan die wat jou haat!  En bid vir die wat jou misbruik en probeer om jou te vervolg.  Eina vlees!

Gandhi het maar ‘n paar van hierdie beginsels toegepas en Indië bevry van Britse Kolonialisme.  Dit is die grootste geestelike wapen in die arsenaal van elke gelowige, as ons dit maar net wil besef.  Ons wil egter soveel keer te midde van konflik onsself regverdig, of verdedig en hoe meer ons dit probeer doen hoe meer beland ons in onguns en in die moeilikheid.  Die sekulêre wêreldbeskouing is dan juis geskoei op selfhandhawing, selfondersoek, selfsugtigheid, selfbeeld, selfvoldaanheid, selfgedrewendheid, selfbeheptheid, selfpromosie, selfagting en ‘n reeks selfhelp boeke en kursusse.

Onthou ‘self’ soek altyd kort paaie, en het gewoonlik ‘n persoonlike agenda en motief.  Self versteur die Godsbeeld waartoe elke mens geskape is.  (Rom 8:29) Self is die gif in ons DNA wat maak dat ons dwars teen God se plan en in vyandskap met Hom lewe.  Self vernietig die plan van God in ons lewe.  Dank God Hy maak ons nie in een dag dood nie!  Hierdie kruisiging proses is ‘n daaglikse proses van leer om te sterf tot die wet van die vlees en die dood en deur die geloof op te staan in die wet van die Gees. Paulus is ons voorbeeld.  Ek sterf dag vir dag, broeders, so waar as ek op julle roem in Christus Jesus, onse Here. (1 Cor 15:31) Ek sterf elke dag soos wat die wil van God aan my geopenbaar word deur die Woord en soos wat ek daardeur gekonfronteer word om nie net ‘n hoorder te wees nie maar ’n dader.   So leer ek elke dag ’n nuwe bedryfstelsel aan van die Gees en word ek daagliks vernuwe tot ‘n hele nuwe uitkyk op die lewe.

die heerlikheid van opstanding is groter as die pyn

Hoe meer ek gesterf het, hoe vryer word ek van vrese, drange en begeertes.  Maar die wat aan Christus behoort, het die vlees met sy hartstogte en begeerlikhede gekruisig. (Gal 5:24)  Dis interessant dat wanneer Paulus hierdie lyste van sonde opnoem hy nooit ’n aanspraak op ons wil maak nie, maar ons net bloot daaraan herinner dat ons veronderstel is om dood te wees tot sonde.

Dis die uitsluitlike doel van alle bediening in die kerk, om ’n gekruisigde lewe te leef!

Die resultaat van ’n gekruisigde lewe, is ’n lewe van oorwinning.  ’n Lewe waar ‘ék’ nie meer heeldag probeer om voor te gee nie.  Pretensieloos, vry van inhibisies, nie meer selfbewus en in self gekeer nie.  Verdediging meganismes raak onnodig.  Ek kan myself wees en die lewe uitbundig geniet soos ‘n kind.  Stilte en vrede diep in jou binnekant.  Vergenoegdheid.  ‘n Plek van waarheid en lig, duidelikheid eerlikheid en integriteit.  ‘n insig en wysheid omdat jy die lewe vanuit ‘n heeltemal ander perspektief sien.  ‘n Innerlike vreugde en ewige standvastige welgeluksaligheid.  Jy is nie meer gedrewe om iets te probeer bewys nie.  Jou lewe is ‘n lewe van dankbaarheid en liefde.  Nie net dankbaar omdat iets gebeur het nie, maar deurentyd dankbaar en vol.

Die gekruisigde lewe is waarlik DIE LEWE.  Dis na jou dood dat Hy jou opwek om saam met Hom te sit in hemelse plekke.  (Ephe 2:6) dat jy tot alles in staat is (Phil 4:13) meer as ‘n oorwinnaar is (Rom 8:37) vry is van veroordeling (Rom 8:1) aanvaarbaar gemaak is onder die gelowiges (Eph 1:6)

Daar kan net sprake wees van opstanding uit die dode nadat jy eers dood is.  Terwyl en dinge nog as my eiendom sien, my bediening, my gawe en talent is Ek nog lewendig.  Iemand wat dood is besit niks meer nie en het alle eienaarskap verbeur.  Ons is nou inwoners en burgers van ‘n hemelse realiteit en koninkryk.  Want ons burgerskap is in die hemele, van waar ons ook as Verlosser verwag die Here Jesus Christus (Phil 3:20)

Ons soek nie ’n beloning en vergoeding vir die dinge wat ons doen hier op aarde nie, want ons sien met geestelike oë die heerlike beloning wat vir ons wag in die hiernamaals.  Ons doen nie meer dinge om gesien te word nie, nog minder om erkenning te probeer kry van menslike instansies.  Want ons erkenning lê opgesluit in die feit dat ons met die Here kan praat soos met ’n vriend en dat Hy homself gereeld aan ons openbaar.  After these things the word of the Lord came to Abram in a vision, saying, “Do not be afraid, Abram. I am your shield, your exceedingly great reward.” (Genesis 15:1) Die Here self is ons beloning!

Praktiese Maniere van oorgawe

Hier is ‘n paar praktiese punte van selfverloëning wat jy kan toepas elke dag.

  • Moenie talm en uitstel om met jou belangrikste dag aktiwiteite te begin nie.
  • Moenie kla oor die min tyd of die baie werk wat verrig moet word nie, koop eerder die tyd uit en maak dit klaar.
  • Doen alles sonder murmurering.
  • Moenie voorgee hoe swaar jy kry nie, doen alles met blydskap en oortuiging.
  • Moenie aandag trek op die groot en belangrike dinge waarmee jy besig is nie.
  • Wanneer jy iemand aanspreek doen dit gebaseer op eerstehandse getuienis en nie hoorsê nie.
  • Bly stil oor mense en hulle dinge en die foute wat jy sien, moenie stories oordra nie.
  • Soek nie die eer of dank van mense nie, doen dit alles vir die Here.
  • Moenie ongelukkig of gekrenk voel as jou advies nie gevra of gebruik word nie.
  • Moet nooit toelaat dat jy gunstig teenoor ‘n ander afgespeel word nie.
  • Moenie honger om altyd die geselskap te lei of die middelpunt te wees nie.
  • Soek nie die guns, simpatie of begrip van mense nie.
  • Dra eerder die blaam, as om dit oor te dra op ander.
  • Wanneer jy nie die krediet of eer kry wat jou toekom nie, moenie ontsteld wees nie, wees dankbaar!
  • Leer om vinnig te vergewe en vinnig jammer te sê.
  • Moenie gaan as jy nie gestuur is nie, en moenie help alvorens daar nie vir jou hulp gevra is nie.
  • Los die groot dinge wat jy vir die Here wil doen en laat toe dat Hy groot dinge deur jou doen.
  • Ons kan nie altyd kies hoe die Here ons wil gebruik nie, Hy gebruik ons nie altyd om wonderwerke te verrig nie.
  • Doen niks waarvoor jy nie geloof het nie.
  • Soek nie die eer van mense nie.
  • Moet nooit vergeet wie jou vooraf gegaan het en wie na jou gaan moet kom nie.
  • Jy het niks alleen bereik nie.
  • Ambisie kom nadat Hy jou die opdrag en mandaat gegee het. Om dan alles tot die beste van jou vermoë te doen en dit wat Hy jou gegee het om te doen klaar te maak.
  • Sukses lê opgesluit in die mate waarin jy dit wat Hy jou beveel het om te doen voleindig het.
  • Moet jou nie oor te hoë dinge bekommer of tob nie. Daar is genoeg krag vir elke dag.
  • Moenie eiewys wees nie en te veel dink van jou eie opinie nie.
  • Bly binne dit wat God jou toe geroep het.
  • Moenie ‘n opinie lewer oor dit waartoe God ‘n ander man geroep het nie.
  • Moet nooit jouself vergelyk met ‘n ander nie.
  • Bly meer stil.
  • Leer om te wag.
  • Bly altyd ingestel en gefokus op Sy bewegings, woord, impuls, emosie, handeling.
  • Die mense wat Jesus gekruisig het was die toe sogenaamde kerk. Aanvaar dit!  Christene gaan jou die meeste teleurstel en is werktuie in God se hand om jou dood te maak.
  • Onderwerp jou aan gesag.
  • ’n gebedslewe is ’n bewys dat jy werklik van God afhanklik is en niks uit jouself kan doen nie.
totale oorgawe en geloof

In Madame Guyon se werke gebruik sy dikwels die woord “abondonment” wat beteken; om ’n oorgawe te maak, sorgelose vryheid; ongedwongenheid, opgee, laat los, iets verlaat; oorgee; wegsmyt, afsien van, laat vaar, onopgeëiste goedere, agterlating.  Ek het dit vir ’n lank tyd nie verstaan hoekom sy spesifiek hierdie woord gebruik nie totdat ek hierdie verduideliking gehoor het.  Ons moet onsself verloën.  Waar elders in die Bybel word hierdie woord gebruik?  Wel Petrus het Jesus verloën.  Wat het hy spesifiek gedoen om Hom te verloën?  Hy het gesê ek ken Hom nie.  Hy het dit ontken dat Hy enigsins Jesus ken of dat daar ’n verbintenis tussen hulle is.  Hy het met ander woorde Jesus se bestaan ontken.  Hy weet nie wie Hy is nie.  As ons maar dieselfde met self kan doen!  Om te vergeet van self, sy bestaan te ontken.  Dis hoe ons vry word van sonde en die ou sondige natuur.  Ons is immers deur die geloof saam met Hom gekruisig en leef nie meer nie.  Ons is daarom immers gedoop as teken van ons afgestorwe lewe in Christus.  Want julle het gesterwe, en julle lewe is saam met Christus verborge in God. (Col 3:3) Ons bestaan nie meer nie.  Het geen regte meer nie.  Het ons bestaansreg op dinge en mense opgegee om nou in Hom en deur Hom te bestaan.  “Want in Hom lewe ons, beweeg ons en is ons.”, (Acts 17:28) Wanneer ons sukkel met sonde is ons nog vasgevang in daardie sonde.  Maar wanneer ons dit bely en in die geloof ons nuwe karakter in Jesus Christus opneem en toe-eien vergeet ons van daardie sonde en dae later kom ons agter dat ons vry is en dat daardie sonde nie meer ’n houvas op ons het nie.

Die Here het eendag met my hard gepraat oor dat ek aanhou om ’n sekere sonde te bely sonder om daarvan afstand te doen en dit te oorwin.  Dis nie ons belydenis wat die verskil maak nie, maar ons geloof.  Want alles wat uit God gebore is, oorwin die wêreld; en dit is die oorwinning wat die wêreld oorwin het, naamlik ons geloof.  (1 John 5:4)  Ons moet werklik draai en ons nuwe identiteit in Christus opneem; vergeet van die sonde en die ou mens met sy drange.  Belydenis sonder geloof is futiel en betekenisloos.  Inteendeel ons bely eintlik maar net omdat ons bang is ons word uitgevang en nie omdat ons regtig dink aan wat ons sonde aan God doen nie.  Ons belydenis is selfgesentreerd en gebore in ons eie selfsug en eie-ek.  Maar ware berou wat God werk is om werklik tot by ’n waarheidsoomblik te kom waar ek die konsekwensies van dit waarmee ek besig is vir myself, vir ander en vir God besef.  In Kolossense 3 gebruik Paulus dikwels die terme om die ou mens en sondigheid uit te trek soos ou klere wat jy uitrek en weggooi.  En dan om die nuwe kleed in Christus aan te trek.  Beklee julle dan, as uitverkorenes van God, heiliges en geliefdes, met innerlike ontferming, goedertierenheid, nederigheid, sagmoedigheid, lankmoedigheid. Verdra mekaar en vergewe mekaar as die een teen die ander ’n klag het; soos Christus julle vergeef het, so moet julle ook doen. En beklee julle bo dit alles met die liefde wat die band van die volmaaktheid is. (Col 3:12-14)

Die uiteindelike doel is nie om dood te bly nie, maar om op te staan in die nuwe identiteit van Christus Jesus ons Here.  Maar Hy wek ons op.  Hy inisieer opstanding!  Ons staan dikwels te vinnig weer self op.

Die antwoord is nie in ‘n mens nie

So dikwels hoor ons vandag die woorde; “die antwoord is binne jou!” “wees net jouself”.  Daar is geen sprake van jouself wees en dat die antwoord in jou is alvorens die voorhuid van jou hart nie besny is nie.  Die antwoord lê nie in ’n mens nie.  Ek weet, o Here, dat aan die mens sy weg nie toebehoort nie; nie aan ’n man om te loop en sy voetstappe te rig nie. (Jer 10:23) Bedrieglik is die hart bo alle dinge, ja, verdorwe is dit; wie kan dit ken?  Ek, die Here, deursoek die hart, toets die niere, om aan elkeen te gee na sy weë, volgens die vrug van sy handelinge.  (Jer 17:9-10) Daar is ’n weg wat vir ’n mens reg lyk, maar die einde daarvan is weë van die dood. (Prov 14:12) Die Here moet eers die gif van eie-ek en self verwyder dan gee Hy ons wil terug aan ons.  Ons DNA moet eers verander.  Ons redding lê alleenlik in die feit dat Hy ons nuwe skepsels maak deur die krag van die kruis en opstanding.  (2 Cor 5:17)  Dan kan ons praat van jouself wees en dat die antwoord binne jou is; Christus binne jou.  aan wie God wou bekend maak wat die rykdom van die heerlikheid van hierdie verborgenheid onder die heidene is, dit is Christus onder julle, die hoop van die heerlikheid.  (Col 1:27)

Luther en ander wat die 16de eeuse reformasie begin het, het nie net bloot idees op die tafel gesit nie, die reformasie van die 16de eeu het nie sy ontstaan gehad in die lesingkamer of op Wittenberg se deur nie.  Dit was eers nadat Luther ‘n persoonlike verdieping of ontmoetings ervaring met God gehad het dat hy die oortuiging gehad het om die 95 tesisse te skryf en teen Wittenberg se deur te gaan vasspyker.

Ware reformasie begin dus by Hom.  Hy is die een maatstaf vir ons lewe.  Ons is geskape tot hierdie doel en dit is om soos Hy te wees.  Want die wat Hy vantevore geken het, dié het Hy ook vantevore verordineer om gelykvormig te wees aan die beeld van sy Seun, sodat Hy die eersgeborene kan wees onder baie broeders (Rom 8:29) Hy is die presiese beeld en openbaring van God.  Hy, wat die afskynsel is van sy heerlikheid en die afdruksel van sy wese en alle dinge dra deur die woord van sy krag, nadat Hy deur Homself die reiniging van ons sondes bewerk het, het gaan sit aan die regterhand van die Majesteit in die hoogte, (Heb 1:3)

Ons kan God nie sien nie, maar Sy Woord het vlees geword en onder ons kom woon om vir ons die pad aan te dui na God se hart.  Dit is dan ook die Vader se begeerte dat ons netso een sal wees met Hom as wat hulle Vader Seun en Heilige Gees een is. dat almal een mag wees net soos U, Vader, in My en Ek in U; dat hulle ook in Ons een mag wees, sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het. (John 17:21) Ons moet uiteindelik ook so een wees met mekaar.  Dit beteken dat ons nie langer teen mekaar sal werk nie, maar een van gedagte, hart en optrede sal wees.  Soos die kerk in handelinge, word daar tekens verwys na die merkwaardige eenheid wat tussen die vroeër gelowiges geheers het.  Dit kan hoofsaaklik toegeskryf word aan die openbaarmaking van God deur Sy Gees aan individue regoor die wêreld, wat met God ‘n ontmoeting gehad het.  As dieselfde Gees dan in ons woon hoe kan daar dan verskille wees? En as ‘n koninkryk teen homself verdeeld is, kan daardie koninkryk nie bly staan nie (Mark 3:24)  ‘Self’ bring altyd verdeeldheid.  Maar aan die ander kant moet ons ook weet dat Christus ook verdeeldheid bring.  Tussen die natuurlike vlees mens en die Geestelike gekruisigde lewe.  (Gal 4:21-31)

jy kan nie kruisiging voorgee nie 

Onlangs by ‘n predikante byeenkoms toe die vraag gevra word hoekom daar so min eenheid en samewerking tussen kerke is, het een pastoor die volgende geantwoord; “dis omdat daar so baie ongelowiges in kerke en in leierskap strukture van kerke sit.”  Iemand wat met God ‘n ontmoeting gehad het, vir wie die Here ‘n werklikheid geword het doen dinge net anders.  Ons vind dat gelowiges wat ‘n ware verhouding met die Here het en wie se geestelike oë geopen is, alreeds een is, en sommer gou aanklank met mekaar vind oor kerkgrense heen.  Dieselfde Gees woon dan in ons almal en ons behoort dus as ons van dieselfde gees deurdrenk is een van harte te wees.

Dit is belangrik om op hierdie punt uit te wys dat die grootste agent van verdeeldheid in die kerk die ‘natuurlike’ mens is.  Daarom het Jesus, Petrus bestraf dat hy die gedagtes van ‘n mens handhaaf en nie die van God nie.  (Mat 16:23) Hierdie vyandskap was nog altyd in die kerk, tussen die wat veg vir die regte van die mens en die wat self gekruisig het en in gehoorsaamheid van Sy Gees lewe.  “Want hulle wat hulle laat lei deur die Gees is kinders van God.” (Rom 8:14)  Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is. (Mat 7:21)

Ek het in my bediening oor die laaste 20 jaar al honderde kere gehoor hoe persone wat in die kerk groot geword het, gereeld kerk toe gegaan het, selfs op kerkrade gedien het vertel hoe die Here op ‘n spesifieke dag net ‘n werklikheid vir hulle persoonlik geword het.  Hoe is dit dan, dat daar mense in ons geledere is wat God nie ken nie.  Hulle het al van Hom gehoor hulle praat selfs van Hom, maar hulle het Hom nog nooit eerstehands beleef en ervaar nie.  Hierdie godsdienstige mens doen die regte goed, praat die regte goed maar is nie in Sy Gees gekonnekteer met God nie.  Dis wat Jesus vir Nikodemus wou verduidelik wie tog uit die aard van sy beroep, ‘n godvresende en toegewyde persoon was.  EN daar was ’n man uit die Fariseërs met die naam van Nikodémus, ’n owerste van die Jode. (Joh 3:1) Tog sê Jesus duidelik “Voorwaar, voorwaar Ek sê vir jou, as iemand nie gebore word uit water en Gees nie, kan hy in die koninkryk van God nie ingaan nie.” (Joh 3:5) Wat beteken dit om in water en gees gebore te wees? Kom ons laat die woord die woord verklaar.  nie op grond van die werke van geregtigheid wat ons gedoen het nie, maar na sy barmhartigheid het Hy ons gered deur die bad van die wedergeboorte en die vernuwing deur die Heilige Gees. (Titus 3:5) Water dui duidelik op wedergeboorte waarvan doop ‘n fisiese teken is en die vervulling of doop van die Heilige Gees. (Mat 3:11) Die meeste Bybel verklaarders maak ook die afleiding.  Wedergeboorte vind plaas deur die saad van die woord wat ontkiem en Sy lewe en karakter in ons openbaar. (1 Pet 1:23) Hierdie is nie noodwendig twee gebeurtenisse nie.  Maar verduidelik bloot die komponente van die proses van wedergeboorte.

Die punt is egter dat hierdie twee persone lynreg teenoor mekaar staan, en dat die een in vyandskap staan met die ander.  Paulus verduidelik dit mooi in (Gal 4:21-29) Julle wat onder die wet wil wees, sê vir my, luister julle nie na die wet nie? Want daar is geskrywe dat Abraham twee seuns gehad het, een uit die slavin en een uit die vrye. Maar die een uit die slavin is gebore na die vlees, en die ander een uit die vrye deur die belofte. Dit is sinnebeelde, want dié vroue staan vir twee verbonde: een, van die berg Sinai afkomstig, wat vir die slawerny kinders baar – dit is Hagar; want Hagar staan vir die berg Sinai in Arabië en kom ooreen met die teenswoordige Jerusalem en is met haar kinders saam in slawerny. Maar Jerusalem daarbo is vry; en dit is die moeder van ons almal. Want daar is geskrywe: Verbly jou, onvrugbare wat nie baar nie; breek uit en roep, jy wat geen barensnood het nie, want die kinders van die eensame is meer as van haar wat ’n man het. Maar ons, broeders, is soos Isak, kinders van die belofte. maar soos destyds hy wat na die vlees gebore is, hom wat na die Gees was, vervolg het, so is dit nou ook. maar soos destyds hy wat na die vlees gebore is, hom wat na die Gees was, vervolg het, so is dit nou ook.

Weereens in 1 Cor 2:1-16 gee Paulus ‘n lang verduidelik oor die onderskeid tussen die gees mens en die natuurlike mens.  Maar die natuurlike mens neem die dinge van die Gees van God nie aan nie; want dit is vir hom dwaasheid, en hy kan dit nie verstaan nie, omdat dit geestelik beoordeel word. (1 Cor 2:14)  Jesus maak dit tog mos ook duidelik dat ‘n slegte boom kan nie goeie vrugte dra nie en andersom.  Die boom se natuur bepaal die vrug.  So bepaal ons nuwe natuur in Christus die ware vrug in ons lewe.  Jy kan dit probeer naboots maar dit hou nie lank nie. Wanneer dit dus oor eenheid gaan, vind ek dat gelowiges oor die hele kerkspektrum nie ‘n probleem het met eenheid en eenwees nie indien ons vanuit hierdie selfde vertrekpunt kyk.

Sekularisme en sakralisme in die kerk het die kerk verarm na ‘n organisasie en struktuur op boeke, die siel van dié kerk is dood, die kandelaar is verwyder, alhoewel die geskiedenis boeke vol getuienisse is van ‘n eertydse passie en soeke na God, is baie kerke vasgevang deur die tradisie en oorlewering van mense.  Sakralisme beteken; Wanneer alle inwoners van ‘n land of streek saamgebind is deur ‘n  Godsdiens wat deur almal geaanvaar word en dit die kulturele aanvaarbare ding word om te doen.  Dis immers mos die kerk so groot opdrag, om die wêreld te kersten en te oortuig van die evangelie. Maar wanneer hierdie kersten proses gepaard gaan met bloot die nakom van reëls en formalisme sonder ware wedergeboorte beland die kerk in die moeilikheid!  Christus het aan ons ‘n hemelse koninkryk verkondig, waaraan elke mens kan behoort maar jy kan alleenlik deel word van hierdie koninkryk deur in Jesus te glo en Hy jou wederbaar.  (Joh3) Bogenoemde punt is ‘n geskil punt wat al menigte verdeeldheid en selfs oorloë as gevolg gehad het.

Die kerk het ‘n instituut en handewerk van ‘n mens geword.  “Ek sal My kerk bou en die hekke van die hel sal nie daarvoor stuit nie.” (Mat 16:18) In Jesaja 66 verklaar God dat Hy nie belangstel in die geboue wat ons vir Hom oprig nie, want Hy het dit self gemaak.  Maar Hy stel belang in die mens wat Hom vrees en met ootmoed dien.  Telkens word daar in die NT verwys na ons as die tempel van die Heilige Gees.

Die term katoliek wat “algemeen” beteken is in teenstelling met dié Woord.  Die Bybel praat van die uitverkore kerk, heilige priesterdom, gemeente van die eersgeborenes. Die idee dat iemand hom of haarself as lid van hierdie liggaam kan toe-eien sonder wedergeboorte is verregaande! Almal kan nie maar net aan die kerk behoort sonder dat die voorwaardes van die skrif nagekom is nie.  God is besig om vir Hom ’n volk te versamel, ’n geestelike Israel, ’n Ekklesia van mense wat uit die wêreld geroep is om Sy heilige priesterdom en bruid te wees.

Sonder geloof kan niemand God behaag nie. (Heb 11:6)  Telkens is by die kerk gevoeg die wat tot geloof gekom het.  Geloof egter wat se werke en vrug getuig van die openbaarmaking van Christus in jou lewe.  Baie mense in die kerk glo in God, en glo dat die Here hulle red en salig maak, maar hulle het nog nie die belofte in besit geneem nie.  Dis een ding om te glo en ‘n ander om op te tree in die geloof.  Geloof is ‘n aksie.

Ek kan elke dag my sonde bely, maar nie verander nie.  Ek moet dus glo, my geloof uitspreek soos die geloofshelde van Hebreërs 11 en in gehoorsaamheid dit doen wat ek glo.  Gehoorsaamheid is die werkwoord van my geloof.  Petrus het geglo hy sal ook op die water kan loop, toe hy vra en Jesus antwoord kom, moes hy volgens sy geloof opstaan en oor die rand van die skuit klim en op die water trap.  Soveel mense glo, maar het nog nooit oor die rand geklim nie!

Wanneer ek glo en die woord doen, word die woord vlees in my lewe.  Ons wil met teologiese redenasies onsself regverdig om nie te doen nie.  Ons soek eintlik na verskonings vir die geheime vrees in ons binnekant om te waag om Hom te gehoorsaam.  Om in gehoorsaamheid aan God se stem te lewe is nie maklik vir die vlees nie, Hy vra soms dat jy op de grond spoeg en modder met jou spoeg maak en dit op die oë van ‘n blinde man sit.  Dit mag beteken dat Hy jou vra om al jou besittings te verkoop en die opbrengs vir die armes te gee en Hom te volg.  Dit is waarom selfverloëning ‘n voorvereiste is om sy dissipel te word, anders gaan jy gedurig aanstoot neem oor dit wat hy van jou vra.

God het alreeds die opdragte gegee, hy het klaar beweeg, hy het alreeds die prys betaal en die belofte en gawes van redding vir ons beskikbaar gestel ons moet net opstaan en dit deur die geloof in besit neem.

Die leraars van die kerk moet deur die visier van die kruis begin dink en redeneer.  want ek het my voorgeneem om niks anders onder julle te weet nie as Jesus Christus, en Hom as gekruisigde.  (1 Cor 2:2) Soos die haarnaald in die teleskoop van ’n geweer moet ons leer om na alles deur die kruis te kyk.  Ons kan niks anders preek as Jesus as die gekruisigde en dat Hy opgestaan het as die eersteling van baie seuns.

Kom ons neem byvoorbeeld leiding en swaarkry in die kerk.  Paulus gee nie goedkoop sewe stappe hoe om in alles wat jy doen suksesvol te wees nie.  Hy was in elk geval nie so suksesvol volgens vandag se predikers wat net oorvloed en rykdom verkondig se standaarde nie.  Nee hy se: “NOU verbly ek my in my lyding vir julle en vul in my vlees aan die oorblyfsels van die verdrukkinge van Christus vir sy liggaam, wat die gemeente is”. (Col 1:24) Ons wil ons uit leiding en verdrukking red nie, maar ons daardeur neem sodat die vyand geen houvas op ons meer kan hê nie.  Die meeste van die tyd kos dit eers iemand om alles te verloor alvorens hulle die rykdom van die koninkryk ontdek.  Paulus sien sy leiding in perspektief van die liggaam, want hy het geleer dat sy lewe as ’n drankoffer uitgegiet is vir die kerk.  Elke lid in die liggaam bestaan vir die liggaam en tot diens van die liggaam.  Ons het geen bestaansreg sonder die Liggaam nie.  Gehoorsaamheid beteken nie dat jy altyd net lekker dinge sal beleef nie.  Gehoorsaamheid beteken nie noodwendig aardse sukses nie.   Daar is ’n verskil om swaar te kry omdat jy nie wou luister nie, en omdat jy ongehoorsaam was.  Dit is iets anders.  Maar God gebruik leiding om ons volwasse te maak en ons karakter te ontwikkel om die seën van Sy heerlikheid te kan dra.  Leiding gee jou diepte en bring ’n geestelike gewig in die Gees mee.  Jy word nie langer rondgeslinger deur omstandighede en die stories van mense nie.  Jy is geanker in jou gees.  Leiding bring outoriteit.  Geen ware outoriteit kom op enige ander manier nie.  Ook hierin was Jesus ons voorbeeld.  Hy, al was Hy die Seun, het gehoorsaamheid geleer uit wat Hy gely het; en nadat Hy volmaak is, het Hy vir almal wat Hom gehoorsaam is, ’n bewerker van ewige saligheid geword (Heb 5:8-9) Dis in leiding waar God ons bevry van allerhande vrese.  Dit wat jy vrees sal jy kry en is nog jou God.  In leiding word ons met hierdie vrese gekonfronteer totdat ons na God uitroep en op Hom alleen vertrou.  So verloor dood, armoede, konflik en vervolging sy angel en word ons bevry van elke vashouplek wat satan hoegenaamd in ons kan hê.

Die Wêreld sien met reikhalsende verlange uit na die openbaarmaking van die volwasse seuns van God wat nie hulle koninkryke bou nie maar elkeen ’n bydrae lewe dat die koninkryk van God deur hulle gebou word.  ’n gekruisigde lewe is die produk van God wat oor die wêreld versprei moet word, in elke huis en werksplek.  Die kerk misverteenwoordig die Beeld van God terwyl self nog regeer.  Maar hoe meer ons kies om self neer te lê, hoe meer duideliker word Christus sigbaar in ons lewe.  Weereens ons kan nie onsself kruisig nie, maar ons kan oorgee!  Let go and let God!

LIEFDE maak ‘n weg

Jon Foreman sing ‘n liedjie: “education”

In hierdie liedjie vertel hy: “we loose yourself when you love someone” 

Geen mens kon nog ooit voor ‘n lewende God se tasbare bekendmaking op sy voete bly staan nie! Wanneer Vader God in Christus Jesus deur die Heilige Gees ‘n werklikheid word, verdwyn self en ego soos mis voor die Son.  Wanneer ons die Here liefhet met ons hele hart, siel, krag en verstand verdwyn self. Wanneer ons besef hoe hoog, ver, wyd en diep Sy liefde strek – verdwyn self. Wanneer ek iemand werklik liefhet, en bemin – verdwyn self!  

Mag almal die verwondering beleef om Jesus te ken en te volg! Jesus ons Here!



𝗪𝗮𝗻𝗻𝗲𝗲𝗿 V𝗲𝗶𝗹𝗶𝗴 G𝗲𝘃𝗮𝗮𝗿𝗹𝗶𝗸 R𝗮𝗮𝗸

#geloof #aksie #risiko #veilig #beweging #vastevertroue #vreesloos #aktief 

Geloof is altyd ‘n aksie. Ons veiligheid is belangrik, maar oordrewe veiligheid inhibeer ontwikkeling. Seuns ontwikkel juis deur soms gevaar te trotseer, en bedrewe te word in allerhande vaardighede, soos skaatsplank, boomklim, en van hoogtes afspring.  Ons geloof groei nie deur wat ons van die Here weet nie, maar deur dit wat ons weet in aksie te beproef!

Daar behoort ‘n gesonde spanning tussen die moederlike “veiligspeel” en die vaderlike “lekker-gevaar’ instink in die opvoedingproses na volwassenheid te wees. Beide is belangrik! Geloof is die heilige balans tussen die vroulike inhibisie, en die manlike triomf.

And this is the victory that has overcome the world—our faith.

(1 John 5:4) 

Hoofskrifgedeelte: Luk 19:11-27 

Hierdie gedeelte moenie vergelyk word met die een oor die talente nie (Mat 25:14-30). Dié gelykenis het heeltemal ‘n ander boodskap: 

Lukas 19:11-27 – Jesus vertel die verhaal van tien slawe wat ewe veel ontvang is (3 maande loon) en opdrag gegee om daarmee te handel en die geld aan die werk te sit… vir ‘n slaaf om sy bedrag met tien te vermenigvuldig is net indrukwekkend, maar word as heerser oor tien stede beloon, en kry selfs die deel van sy maat wat sy bedrag veilig gehou het.

Die les: Moenie wins moraliseer nie, moraliseer wat jy met jou wins doen. Om daardie soort wins met so min te maak, en boonop ‘n slaaf te wees, en nie ‘n edelman nie is merkwaardig! Dit is die soort vaardigheid wat nodig is om die wêreld te verander en om God se Koninkryk hier op aarde te vestig soos dit in die hemel is.

“‘n Man van adellike afkoms het na ‘n vêr land toe op reis gegaan om as koning aangestel te word en dan terug te kom.” – dit is duidelik dat Jesus, die man van adellike afkoms, wat nie deur Sy eie landgenote is nie aanvaar word nie. 

Hy gee tien slawe dieselfde bedrag. Teenoor die gelykenis waar diensknegte: elkeen volgens sy spesifieke bekwaamheid” – hul talente is omtrent twintig jare se verdienste.  Die verwysing na slawe en die getal tien: dit is ‘n heel getal, verwys na die totale versameling van diensknegte, slawe, volgelinge van Jesus, wat die belofte ontvang het; dat ons Heer, die koning is, en by Sy terugkeer gekroon gaan word. Ons is slawe van Sy koninkryk.  

(Pragmatic) 4231. πραγματεύομαι pragmateúomai; fut. pragmateúsomai, mid. deponent from prágma (G4229), matter, business. To be doing, to be busy, occupied, to do business, to trade or traffic (Luke 19:13). 

Deriv (afleiding).: diapragmateúomai (G1281), to gain by doing business, to bargain; pragmateía (G4230), a transaction, affair. 

Syn. (soortgelyke woorde): ergázomai (G2038), to work; katergázomai (G2716), to accomplish; energéō (G1754), to effect, operate; kámnō (G2577), to toil; emporeúomai (G1710), to carry on business. 

Antonym (teenoorgestelde).: argéō (G0691), to be idle. 

Daar was ‘n algemeen bekende historiese parallel aan hierdie verhaal. Beide Herodes die Grote en sy seun Archelaus het na Rome gereis om die koninkryk Judea van die keiser Caesar te ontvang. In die geval van Archelaus het die volk van Judea hom gehaat en ‘n afvaardiging na hom gestuur na Rome om aan die keiser te sê dat hulle nie wil hê dat hierdie man oor hulle moet regeer nie. Augustus het gekompromitteer deur Archelaus toe te laat om te regeer, maar slegs as landsheerser, onder die uitgangspunt dat hy die titel koning sou moes verdien, wat hy nooit gedoen het nie. Archelaus het vir hom ‘n pragtige paleis in Jerigo gebou, waar Jesus gaan preek het. Jerigo was ongeveer ses ure se stap, 19 kilometer van Jerusalem af.  

Die rede vir hierdie gelykenis word aan die begin verduidelik: Die aanleiding was dat Jesus naby Jerusalem was en die mense gedink het dat die koningsheerskappy van God skielik, ja, enige oomblik sou aanbreek.  Soos die mense wat na Jesus geluister het, hul het verwag dat Jesus dinge gaan verander: Sy koningskap aankondig; ‘n Revolusie begin; dit sal met almal beter gaan.  

Jesus benadruk ‘n ander realiteit: Hy gee vir ons elkeen dieselfde mate van geloof (Rom 12:3) en genade (Eph 4:7), ons moet egter daarmee handel dryf, dit uitgee, en dit wat ons ontvang het vermeerder (Mat 10:8).  Die eerste perspektief is ons is passief, en die koning is aktief. In Jesus se verhaal is die slawe aktief, en die koning op ‘n vêr reis.  Sy Goddelike krag het ons alles geskenk wat ons nodig het om te lewe en Hom te dien. Dit kom deurdat ons Hom ken wat ons geroep het deur sy heerlikheid en mag… (2 Pet. 1:3-4) 

Ons almal hou egter baie meer van passiwiteit, gemaklikheid, veiligheid, rus, niks doen… Ons leef tans in ‘n feministiese liberale wêreldbeskouing, gelykheid vir almal, voedselveiligheid, naspeurbaarheid, estetiese gemak en gerief, veiligheid, veiligheid!! 

Stabiliteit en veiligheid is natuurlike strewe van enige beskawing; dit is waarom ons lewens langer, gesonder en meer welvarend geword het.  Tog ondervind ons steeds van tyd-tot-tyd vernietigende finansiële krisisse, duur natuurrampe en dodelike ongelukke. As ons mooi kyk na die gedrag wat hierdie rampe voorafgaan, het hierdie gerief en veiligheid ons eintlik swakker, en minder paraat, aan die slaap gesus! Veiligheid beteken ook dat sommige mense juis hierdie veiligheid gebruik om groter risiko’s te eksploreer.[1]

Besparing is ‘n vorm van versekering en ‘n goeie ding. Individue spaar om hulleself te beskerm teen ekonomiese terugslae. Lande doen dieselfde deur buitelandse valuta reserwes te versamel. Maar vir een persoon wat spaar, moet iemand anders leen. As ‘n land as geheel meer spaar stoot rentekoerse af en moedig ‘n ander aan land om meer te leen, wat skuldgedrewe bateborrels lewer en derhalwe finansiële krisisse. As rentekoerse so laag is en almal meer spaar en minder spandeer verminder almal se inkomste en maak die land armer. Dit is die paradoks van spaarsaamheid.  

Hierdie gelykenis bied ons ‘n derde opsie om ‘n gesonde balans tussen die handhawing van veiligheidsmaatreëls en genoeg gevaar te handhaaf: Woeker; pragmatiese besig wees, handel dryf, sake doen, beweeg uit, en neem risiko’s.  

Greg Ip stel Gerald Wilde voor, ‘n sielkundige aan die Queen’s University in Kingston, Ontario, wat beweer dat almal ‘n “risikotermostaat” het wat ‘n mens se gedrag aanpas totdat hul voorkeurvlak bereik word. Hy demonstreer deur sy navorsing, dat mense gewoonlike meer goeie keuses maak, as hulle genoeg sensoriese terugvoering kry.  Soos ‘n bergklimmer ‘n fyn aanvoeling ontwikkel oor die sterkte van anker punte, en ‘n branderplankryer die brander swel kan aanvoel raak die avonturier veiliger deur hulle innerlike vernuf.   

Hierdie innerlike aanvoeling om die lewe voluit te leef, maar ook die regte grense te respekteer, maak die gelowige ‘n formidabele karakter-sterk mens, te midde van krisis.  Die geloofsdade van vermenigvuldiging, woeker, pragmatiese oplossings, getuienisse bring geestelike gesag mee.  Een slaaf het sy bedrag vertiendubbel. Hy word aangestel om oor tien stede te regeer. ‘n Slaaf word ook ‘n adellike koninklike heerser!  

Die vrugbare, oes-lewer-dade van ‘n gelowige bied ons geestelike gesag, nie net in die wêreld wat kom nie, maar ook in hierdie wêreld.  Aan elkeen wat het, sal meer gegee word, en van hom wat nie het nie, sal ook die bietjie wat hy het, weggevat word. Die wat vermeerder het, vrug gedra het, oes gelewer het, kry nog meer, en nog meer!  

Die skepper God, skep deur Sy woorde ‘n Eden uit chaos. 

Getuig, bid vir siekes, bedien mense, gee aan die armes, versorg die wees, dryf duiwels uit, raak aan die wat deur stigmas verstoot word… Dit kos geloofsrisiko selfopofferende geloofsdade!! Ons moet uitwaarts, dink en doen.  

Ontwortel enige vrees in jou lewe

Die groot hartseer van hierdie verhaal is dat die slaaf se vrees teenoor die Heerser gerig was. ‘Meneer, hier is u muntstuk. Ek het dit in ‘n doek gebêre. Ek was bang vir u, want u is ‘n harde man. U eis op wat u nie belê het nie, en oes wat u nie gesaai het nie.’ Soms kan godsdiens reëls en regulasies mense in vrees vir oordeel lamlê.  Waar liefde is, is daar geen vrees nie, maar volmaakte liefde verdryf vrees, want vrees verwag straf, en wie nog vrees, het nie volmaakte liefde nie. (1 Joh 4:18) 

  • Vrees vir beheer verloor en die onbekende 
  • Kern probleem: God kompleks. Self is op die troon. 

1 Cor 10:13; Phil 4:13; Rom 8:31

  • Vrees vir afstand en isolasie 
  • Kernprobleem: 2de-handse realiteit van Liefde 

Rom 8:15; 1 John 4:18-19; Eph 1:6 

  • Vrees vir verwerping en gesig verloor 
  • Kern Probleem: Vrees vir die mens 

2 Tim 1:7; Isa 50:6-7; Num 14:9; Isa 8:12; Mat 10:28

  • Vrees vir die dood en seerkry 
  • Kern Probleem: Nog nie self-verloën, selfloos 

Gal 2:20; Heb 2:15; 1 Cor 15:55; Rom 8:28; 2 Tim 3:12

Ons oorwin deur die geloof 

  • Geloof is wysheid!
  • Geloof is nie haastig nie! 
  • Geloof is vaste vertroue! 
  • Geloof is ‘n vreeslose sekerheid! 
  • Geloof is ‘n daad! 
  • Geloof is Heilig en Goddelik! 
  • Geloof is ‘n genade-geskenk! 
  • Geloof is beweging! 
  • Geloof is Liefde! 

[1] Ip, G., 2015. Foolproof. 1st ed. Copyright © 2015 by Greg Ip. Reprinted with permission of Little, Brown and Company.



Jesus the Hope of Glory

Main Scripture: 

Now it happened as they went that He entered a certain village; and a certain woman named Martha welcomed Him into her house. And she had a sister called Mary, who also sat at Jesus’ feet and heard His word. But Martha was distracted with much serving, and she approached Him and said, “Lord, do You not care that my sister has left me to serve alone? Therefore tell her to help me.” And Jesus answered and said to her, “Martha, Martha, you are worried and troubled about many things. But one thing is needed, and Mary has chosen that good part, which will not be taken away from her.” (Luk 10:38-42) 

When reading the story of Martha and Mary it is first interesting that Jesus did not intervene between the two sisters. He did not solve Martha’s request for her sister’s help. It is evident right from the start, that there is a family order or tradition tension in this story. What is this tention? Why is it not solved? What is the deeper meaning of this story? Let’s investigate! 

Martha welcomed Him into her house – It was hence Martha’s house. Bethany – 2 Miles outside from Jerusalem (John 11:1). Why is it not Lazarus house? It is clear from the amount of people attending the funeral and professional mourners that Lazarus was known. 

The stone before the cave, and burial plot of land, was only reserved for the wealthy. 

It is also clearly noticeable that there is a special almost like family relationship between Martha, Mary and Jesus given the blunt discussion between Martha as she straight-forward, yet respectfully says. “Lord, if You had been here, my brother would not have died” (John 11:21-27) Someone outside of Jesus’ circle looking up at Him would not have been so bold.

Mary anointed Jesus’ feet (John 12:1-8) “took a pound of very costly oil of spikenard”

“Why was this fragrant oil not sold for three hundred denarii and given to the poor?” 

A hundred Denarii was about one annual year’s salary. Thus, very costly, protocolled for use at burials.  Mary used in inappropriately as a form of worship, for the living! Having no problem defying and offending Jesus’ disciples and hosts. Another disruption of social order. 

v11 Sitting at the feet of a Rabbi – Has was a specific rabbinic expression used exclusively for the students of a certain Rabbi’s way of ordering and seeing the world. Jesus was basically a travelling Rabbi, teacher with his own bible pilgrim bible-school disciples. Jesus had many enemies: Herod, Scribes, Pharisees, Lawyers, Sadducees, Sanhedrin, Zealots. 

Rabbi’s yoke – refers to how the Rabbi see the world using parables, hints, references, stories, questions, dramtising, interactions, physical instructions and demonstrations. 

To follow a Rabbi, is to do what the Rabbi does. For example Kong-fu marshall Arts – Eastern Education System – learn so you can try it.  Modern Education is to test children’s knowledge, Eastern Education is to test the skills of the students to be on the same level as the teacher. 

Jesus sends disciples to do what he does, very soon. (Mat 10:1-26) 

Here is a revolution: 

Mary is seeking to be doing what Jesus does!! 

Women does not sit at Rabbi’s feet, in the ancient Jewish Mediterranean World. 

Jesus is fine with it! He endorses her publicly!

“Mary has chosen that good part” v42 

3310. μερίς merís; gen. merídos, fem. noun from méros (G3313), a part, a share. A part.

(I) A part of a country, a division, province (Acts 16:12; Sept.: Josh. 18:6).

(II) A part assigned, portion, share, used metaphorically (Acts 8:21; see Sept.: Gen. 31:14; Deut. 12:12.) Also portion, lot, destiny as assigned of God (Luke 10:42; see Sept.: Eccl. 3:22; 9:9). 

(III) As implying participation, fellowship (2 Cor. 6:15; Col. 1:12; see Sept.: Deut. 10:9).

Jesus was pronouncing declaring a whole new way ordering the world.  
The people at the time were under military rule by large powerful empires politically and economically, with scares resources, unequal societal fragmentation and exclusion, brutal survival. Empires always has an insatiable appetite for more power, influence, domination, revenue, taxes, land and resources at the cost of the people. 

Jesus healed, delivery, fed, and taught them a whole new way of looking at the world: You are blessed when you are poor, mourning, meek, hungry, persecuted!! You are blessed when you are merciful, pure in hart peacemakers! (Mat 5:1-10) Your teachers are telling you this, but I am telling you a new way! Jesus is a revolutionary who is always inviting people to inclusive feasting as a new family of sharing, love, diversity, equality and non-violence. Everyone can share: the children, the Samaritans, the lepers, the tax-collectors, the soldiers, the romans, the foreigners.  Jesus proclaims an open & free society of association. 

Jesus regularly eats with these very people, a radically subversive antagonist act to the current rule of law and culture.  Jesus is announcing a whole new culture, new religious movement, new order and hierarchical system.  Jesus gives all the benefits of the new, now!

Invertedly Jesus is dividing ancient cultural families, and their rigid protocols and rules of societal engagement.  Jesus makes you an immediate enemy of your closest family, tribe and economic safety.  In any tribe and culture, there are unspoken norms and traditions, limitations and a central unconscious construct. What is valuable and what is not, what is accepted achievement and behaviour and what is not, what is celebrated and what is frowned upon. There are unspoken laws and protocols of hierarchy of acceptance and rejection.  

Jesus constantly and overtly disrupts these structures teaching His disciples to follow suit. He is teaching and demonstrating a whole new way of seeing the world.  “Do not think that I came to bring peace on earth. I did not come to bring peace but a sword. For I have come to set a man against his father, a daughter against her mother, and a daughter-in-law against her mother-in-law’; and a man’s enemies will be those of his own household.’ He who loves father or mother more than Me is not worthy of Me. And he who loves son or daughter more than Me is not worthy of Me. And he who does not take his cross and follow after Me is not worthy of Me. He who finds his life will lose it, and he who loses his life for My sake will find it. (Mat 10:34-39) 

Jesus is announcing a new family, a new culture: “Here are My mother and My brothers! For whoever does the will of My Father in heaven is My brother and sister and mother.” (Mat 12:49-50) 

What makes the Jesus Movement family particularly special is when we for long periods of time to not see another, we are at first sight immediately reunited and intimate because of the individual’s obedience to the way and instructions of Christ.  Our mutual obdeince unites us! 

This new family is the recipients of God’s Kingdom, a holy nation, a priesthood. It is by means of this new tribe, and movement through whom God wants to share His glory and power.  This new spiritual family is the genius of God! 

I now rejoice in my sufferings for you, and fill up in my flesh what is lacking in the afflictions of Christ, for the sake of His body, which is the church, of which I became a minister according to the stewardship from God which was given to me for you, to fulfill the word of God, the mystery which has been hidden from ages and from generations, but now has been revealed to His saints. To them God willed to make known what are the riches of the glory of this mystery among the Gentiles: which is Christ in you, the hope of glory. Him we preach, warning every man and teaching every man in all wisdom, that we may present every man perfect in Christ Jesus. To this end I also labor, striving according to His working which works in me mightily. (Col 1:24-29) 

Jesus’ public endorsement of Mary’s decision to follow His way, and tribe expands a new insight into the phrase “Jesus the hope of glory in and among you” This revelation was hidden for a time, but now revealed! The glory of the Lord will never manifest again in a build, a tabernacle, a holy place made of hands! This glory is reserved for His people, who are willing to obey him, and through His power and means of grace do great exploits: Gifts of the Spirit and Fruit of the Spirit! 


Ontdek God se hart en plan vir jou deelwees in Sy familie

Ontdek God se hart en plan vir die familie

Familie is die Wieg van die Lewe – Pous Francis
’n Gelukkige familie is ons eerste verdedigingsmuur teen die bose en die duisternis van hierdie wêreld. Chantál Oosthuizen.
Jy weet nie hoe baie jy ’n kerk nodig het, tot jy ’n kerk nodig kry nie. André Pelser
God het van die begin af bestem dat daar families moet wees. God het Adam gemaak en gesien dat hy alleen was – hy het ’n maat nodig gehad. Hy het toe vir Eva gemaak. Daarna het hulle kinders gekry en die eerste opdrag nagekom, naamlik om kinders te kry en die aarde te vul (Gen 1:28). Hierdie reël om te vermeerder is tans die basiese manier waarop Islam die wêreld wil verower. Wanneer hulle na ’n ander land emigreer, wil hulle nie integreer, die taal aanleer, of afsien van hulle tradisies en kleredrag nie. Maar hulle woon nou al orals in die wêreld en hulle getalle groei teen 3,1 kind per gesin teenoor die 2,1 van Europa en Amerika. Lees gerus die volgende artikel oor hierdie onderwerp: Alhoewel dit dalk waar is, is God se oorspronklike plan dat die aarde met Sy heerlikheid gevul word deur Godvresende en regverdige families.
Die heel eerste familie is ook ’n voorbeeld van families en die probleme wat hulle ondervind. Toe Adam se kinders hulle offers aan God gebring het, is Abel s’n aanvaar maar Kain s’n nie. Hy het sy broer vermoor omdat hy aanstoot geneem het en jaloers en woedend was (Gen 4:5-6). God se antwoord aan Kain is interessant: (v 7) “Is daar nie verheffing as jy goed doen nie? En as jy nie goed doen nie – die sonde lê en loer voor die deur en sy begeerte is na jou; maar jy moet daaroor heers.” Dit wat in Kain se hart was, het sigbaar geword toe God sy offergawe verwerp het. “Is ek my broer se wagter?” (Gen 4:9). God stel nie belang in ons offergawes nie, maar in ons genade teenoor ander, ons bereidheid om mense wat in die moeilikheid is, te help (Matt 9:13 AMPLIFIED). Familielede neem maklik aanstoot onder mekaar. Wanneer ons dit regkry om nie aanstoot te neem nie, sal ons die lewe kan bemeester.

Om te vermeerder, was die maklike deel. Die moeilike deel is blykbaar om geestelik te groei en die kinders te leer om hul ouers se voorskrifte te volg.

God se familie word deur geloof en gehoorsaamheid gevorm. God het Abraham van die Galdeërs wat in Ur gewoon het geroep om Sy familie te word (Gen 12:1Rom 4:5). Abraham is die vader van geloof (Rom 3:30; Rom 4:1-2; Rom 4:16Heb 6:15). Sy naam, Abraham, beteken vader van baie nasies. Dit is eintlik die verhaal van ’n nasie se geboorte; die verhaal van Abraham, Isak en Jakob is die verhaal van ’n familie.

’n Geestelike familie – gebore op ’n bonatuurlike manier

Sara, Ragel en Rebekka was almal onvrugbaar en God moes elkeen se baarmoeder deur ’n wonderwerk open sodat hulle kinders in die wêreld kan bring. Die seën van die verbond met Abraham was van die begin af bedoel om ’n nageslag van families te wees (Gen 12:1-3). Nie een van hulle eersgeborenes het die seën van die verbond gekry nie. Abraham se eersgeborene was Ismael. Maar Isak wat uit Sara gebore is, het die belofte ontvang (Gen 17:18-21). Isak se eersgeborene was Esau, maar Jakob het sy vader bedrieg en die seën ontvang (Gen 27:20-29). Jakob se eersgeborene was Ruben en hy het ook nie die seën ontvang nie: “Jy sal die vernaamste nie wees nie” (Gen 49:3-4). Ruben se ontug met sy pa se byvrou, Bilha, (die ma van sy broers Dan en Naftali) word in Gen 35:22 vertel. Josef was Jakob se oudste seun by sy vrou, Ragel, en hy het die seën ontvang. Maar later het Benjamin die stam se seën ontvang. Josef se eersgebore seun was Manasse, maar Jakob het sy hande gekruis en Efraim geseën (Gen 48:1-20).
Die Joodse regeringstelsel word ’n teokrasie genoem waar God die koning is. Dit was nie God se oorspronklike plan dat Israel ’n aardse koning moes hê nie (1 Sam 8:1-21). Samuel het hulle teen die gevolge gewaarsku: “Maar die volk het geweier om na Samuel te luister en gesê: ‘Nee, maar daar moet ’n koning oor ons wees, dat ons ook kan wees soos al die nasies – dat ons koning ons kan rig en voor ons uittrek en ons oorloë voer’ (v 19-20). Dit was nooit God se plan dat Sy mense die slawe en onderdane van ’n koning moes wees nie. God se plan is ’n familie!
Toe God die eerste koning van Israel aangestel het, het Hy die koning gekies op die manier waarop ‘n mens sou kies: “. . . ’n vermoënde man. En hy het ’n seun gehad met die naam van Saul, ’n jongman en mooi gebou, ja, daar was onder die kinders van Israel geeneen mooier as hy nie: van sy skouers af boontoe was hy hoër as die hele volk” (1 Sam 9:1-2). Dawid was die jongste seun van Isai en tog is hy as die volgende koning van Israel aangewys – die rede was sy geloof in en sy verhouding met God (1 Sam 16:13).
God wil hê ons moet Sy kinders wees; mense wat glo en volgens Sy wil en verordeninge leef. Dit is waarom mense wat nooit in die Koninkryk aanvaar sou word nie, wel ingesluit is weens hulle geloof, soos Boas, Rut en hul seun Obed. Ragab die prostituut, het die Israelitiese spioene by haar laat wegkruip en hulle gehelp om te ontsnap. Die Bybelse verhaal en geskiedenis is ’n verhaal van gelowige helde (Heb 11).
God heg baie groot waarde aan familie. Familie is God se manier om ons tot volwassenheid te laat groei. Fisioloë en opvoeders kan ’n lys maak van die negatiewe gevolge van ’n gebroke gesin, afwesige ouers en kindermishandeling weens ouers wat swak rolmodelle is en swak familiestrukture. Ons kan aanneem dat die meeste maatskaplike probleme van vandag die gevolg is van gebroke gesinne. Dit is baie duidelik wanneer ons 1 en 2 Konings bestudeer. Nie baie leiers in die Bybel het daarin geslaag om hul kinders Godvresend groot te maak nie. Eli, die hoëpriester, het in die skande gekom omdat hy nie sy seuns bestraf het nie (1 Sam 3:13). Samuel se kinders het ook nie vir God gedien nie. Hulle het op oneerlike maniere wins gemaak, omkoopgeld aanvaar en die reg verdraai. Dit is beslis nie die optrede van mense met ’n goddelike karakter nie (1 Sam 8:3).
Dit is interessant dat sommige van die regverdige konings van Juda nie hul vaders se voorbeeld gevolg het nie, maar gekies het om eerder terug te draai en in Dawid se voetspore te volg. “En hy het gedoen wat reg was in die oë van die Here en geheel en al in die weg van sy vader Dawid gewandel en nie regs of links afgewyk nie” (2 King 22:2) Daar was konings wat nie omgegee het watter nalatenskap hulle vir hul kinders los nie, al het hulle geweet hul eie kinders sou die gevolge dra van hul vader se optrede. So het Hiskia al die rykdom van Juda aan die koning van Babilon se seun gewys. En uiteindelik het hy die boodskap van oordeel van die profeet Jesaja gekry dat die einste koninkryk van Babilon sal kom en al hierdie skatte sal wegdra. Maar hy was net te bly dat die oordeel nie gedurende sy leeftyd vervul sal word nie: “Toe sê Hiskia vir Jesaja: ‘Die woord van die Here wat u gespreek het, is goed.’ Ook sê hy: ‘Waarom dan nie, as daar maar vrede en bestendigheid in my dae sal wees!’” (2 King 20:19)
Hierdie selfde houding kom voor by die meeste Afrikane in die Afrikakultuur. Hulle is meer bekommerd oor die dooies, en hulle voorvaders, as wat hulle probeer om dinge makliker te maak vir die opkomende geslag. In die Afrikakultuur is die kinders verantwoordelik vir die ouers. Bruidegomme betaal groot bedrae lobola as trougeskenk aan die vader. In die Westerse kultuur betaal die pa ’n klomp geld vir die troue. Albei is uiterste gevalle. God die Vader is ons voorbeeld as ons kyk hoe Hy Jesus opgevoed het deur dissipline en gehoorsaamheid aan Sy aardse ouers, in ’n klein, hegte gemeenskap; totdat Hy op dertig gereed was om die mag van God se Koninkryk te ontvang. Die einddoel van God se siening van die familie is volwassenheid. Die man moet, soos Christus, sy vrou volmaak en sonder blaam aan God voorstel – dit beteken volwasse (Eph 5:27). Dit word gewoonlik gedoen deur Jesus te volg, te gehoorsaam en aan Hom onderdanig te wees. Vroue moet die jongeres onderrig deur wysheid, voorbeeld, reinheid en respek (1 Tim 5:2Tit 2:3).

Die ewige Kerk is God se ontwerp vir familie. 

Die Kerk: Die Geesgevulde huisgesin van God – die Kerk is die ontvanger en vervulling van die Koninkryk en die verlossingsboodskap (Mat 16:18). Die Kerk word beskou as ’n aktiewe liggaam van gelowiges met baie lede wat elkeen ’n belangrike rol het om te vervul (Rom 12:3-82:19-22). Alhoewel die leiers in die Kerk belangrik is en gerespekteer moet word (Heb 13:7-817), is die aktiewe bediening en deelname van die lede as geheel noodsaaklik. Die apostels sien nie leiers as verhewe bo mense nie, maar as leiers tussen die mense. Hulle moet deur hul voorbeeld lei (Acts 18:320:3335). Dit is waarom die vyfvoudige bediening aan die Kerk gegee is – om die heiliges vir hul bediening voor te berei (Eph 4:11-12). Die Kerk word gesien as een liggaam, gevul met een Gees, met een Vader, een doop en een geloof (Eph 4:4-6).
God se gietvorm vir familie is kerk. Die woord kerk (ecclesia) bestaan uit twee stamme: ek – “vanuit” en kaleo – “geroep”. ’n Direkte vertaling van kerk is dus “dié wat Hy uitgeroep het”. “Maar julle is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom, ’n heilige volk, ’n volk as eiendom [God s’n] verkry, om te verkondig die deugde van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig,” (1 Pet 2:9).

Onderskei die liggaam van Christus. 

Ons probleem is nie dat daar te veel kerke is nie, of dat ons so baie verskil nie, maar omdat ons mekaar nie as broers van een Kerk erken nie (Eph 4:1-6). Die Vader bepaal wie die kinders is. Niemand kom na die Vader as Hy hulle nie trek nie (Joh 6:44). As gevolg van mense se seer rakende verhoudinge en misbruik van gesag, sien mense nie kerk nie.  Omdat satan die krag van kerk en familie verstaan probeer hy sy uiterste bes om verhoudinge en kerkwees te verongeluk.  Die grootste hartseer is; elke keer wat ons nie deur ons seerkry groei nie, bly ons onvolwasse in daardie area. Dis beteken die kerk in sy geheel bly onvolwasse.  Mens het dus nodig dat net soos Petrus Jesus as die Messias moes herken, die Vader ons oë oopmaak om Sy Kerk te sien.  Daar is geen perfekte kerk hier op aarde nie, maar daar is gemeentes wat nader aan Sy wil leef en beweeg.
“not discerning the Lord’s body” (2 Cor 11:29) Dié hele hoofstuk oor die nagmaal gaan nie eintlik ook die nagmaal ritueel per cé nie, dit gaan oor die herstel van verhouding en familie deur belydenis en vergifnis. Anders bring ons juis ‘n oordeel oor onsself (v29) en is daar baie siekes onder ons. (v30).  So baie mense probeer die Here alleen dien, sonder die hulp, ondersteuning van ‘n familie! Dis so baie hartseer!

Ons werk is nie om ons familie te kies nie, maar om dié te aanvaar wat Hy in ons familie aangeneem het.

Toe Jesus aarde toe gekom het, het Hy ’n liggaam nodig gehad; Hy het vandag steeds ’n ‘liggaam’ nodig (Heb 10:5) waarvan Hy die hoof is (Eph 1:22-23). Daar is verskeie soorte liggame: Die liggame van mense en diere –  ’n dooie liggaam of lyk, die lewendige liggaam van diere – die liggame van sterre of planete (hemelliggame) – word gebruik vir ’n (groot of klein) aantal mense wat ’n hegte eenheid vorm in een samelewing, of as familie; ’n sosiale, etiese, mistieke liggaam soos die Kerk in die Nuwe Testament – ’n vergadering burgers wat van hul huise na ’n openbare terrein geroep word, ’n byeenkoms – ’n byeenkoms van mense wat op ’n openbare plek byeenkom om oor die doel van die Israeliete se samekoms te beraadslaag – enige vergadering of samedromming van mense wat toevallig byeengekom het, rumoerig in ’n Christelike sin – ’n byeenkoms van Christene wat bymekaarkom vir lofprysing en aanbidding in ’n Godsdiensbyeenkoms; ’n vergadering getroue Christene wat reeds dood is en in die hemel ontvang word – ’n groep Christene of diegene wat hoop op ewige redding deur Jesus Christus, wat hul eie godsdienstige rituele volg, hul eie godsdienstige vergaderings hou en hul eie sake bestuur volgens die regulasies wat vir die liggaam voorgeskryf word om orde te verseker – dié wat op enige plek, in ’n stad of dorp, so ’n liggaam vorm en ’n eenheid is – die hele liggaam van Christene wat oor die aarde versprei is.
Ons kan dit opsom deur te sê dat die Liggaam van Christus op verskeie maniere uitdrukking vind. Kleingroepe, huiskerke, groot byeenkomste, bedienings wat op ’n spesifieke behoefte fokus; elke keer wat ons in Sy Naam bymekaarkom, verskyn Hy tussen ons (Mat 18:20). Ons kan dus nie ‘kerk’ reduseer tot een begrip of stelsel nie.  Kerk is organies en dinamies.

Ware kerk vertoon die genialiteit van God.

Daarom kan ons nie Sy Kerk bou nie, Hy bou Sy kerk. (Mat 16:18) Ons werk is om die Koninkryk van God te preek en te leef hier op aarde.  (Mark 1:14; Luk 4:43; 8:1; 9:11, 60; Acts 8:12; 19:8)

Vraag: Kan ek ’n Christen wees sonder om by die kerk aan te sluit? 

Antwoord: Ja, dit is moontlik. Dis soos:
’n Student wat nie wil skool toe gaan nie.
’n Soldaat wat nie by die weermag wil aansluit nie.
’n Landsburger wat nie stem of belasting betaal nie.
’n Verkoopsman sonder kliënte.
’n Ontdekker sonder basiskamp.
’n Matroos op ’n skip sonder bemanning.
’n Sakeman op ’n verlate eiland.
’n Skrywer sonder lesers.
’n Tuba-speler sonder ’n orkes.
’n Ouer sonder ’n gesin.
’n Sokkerspeler sonder ’n span.
’n Politikus wat ’n kluisenaar is.
’n Wetenskaplike wat nie sy uitvindings bekendmaak nie.
’n By sonder ’n korf.
Almal ken die storie van die ou gomtor wat 100 jaar oud geword het en ewe windmakerig sy lang lewe aan drank, swart sigare en mooi vrouens – en die feit dat hy nooit in die kerk gekom het nie – toegeskryf het. Volgens dr. George W. Comstock van Johns Hopkins School of Hygiene and Public Health, is daardie soort langlewendheid die uitsondering en nie die reël nie. In studies oor die verband tussen sosio-ekonomiese faktore en siekte in die bevolking van Washington-distrik, Maryland, het Comstock en sy kollegas heel per ongeluk tot ’n baie interessante ontdekking gekom. Deur gereeld kerk toe te gaan en die gesonde lewe te lei wat dikwels daarmee gepaard gaan, het mense vermoedelik ’n magdom van die ergste kwale en rampe vrygespring. Dit sluit hartsiektes, lewersirrose, tuberkulose, servikale kanker, chroniese brongitis, noodlottige ongelukke waarby net een voertuig betrokke is en selfmoord in. Die betekenisvolste bevinding was dat mense wat gereeld kerk toe gaan, minder kere die slagoffers van arteriosklerotiese hartsiekte is. Die jaarlikse sterftesyfer vir hierdie siekte was sowat 500 uit elke 100 000 mense wat elke week kerk toe gaan,  teenoor byna 900 per 100 000 onder dié wat “minder as een keer per week” kerk toe gaan. (Miskien het die sing van al die gesange gehelp om die buise oop te hou.) In elk geval, hy het ’n naam, of dan bynaam, vir die verskynsel wat hy tong-in-die-kies die “Leo Durocher”-sindroom noem.  “Gawe ouens,” volgens die goeie dokter, “eindig blykbaar laaste.”
Dokter Steward Wolf in Roseta, Pennsilvanië, het dieselfde verskynsel waargeneem. Hierdie klein gemeenskap is ’n spieëlbeeld van die oorspronklike tuisdorp in Italië; die straatname, boustyl en besighede se name is alles dieselfde, selfs die unieke Italiaanse dialek. Die krag van hierdie unieke gemeenskap lê in hulle siening van familie. Kinders word groot sonder die vrees dat hulle nie sal werk kry nie, want êrens in die gemeenskap sal iemand na jou kyk. Tot drie geslagte woon saam in een huis. Hulle besoek mekaar gereeld en kook vir mekaar. Hulle het ’n sterk grondslag, met die uitgebreide familie wat natuurlike familiegroepe vorm. Hulle hou groot byeenkomste waar almal saam eet en feesvier. Hulle sorg vir mekaar en het ’n sin vir verantwoordelikheid en aanspreeklikheid teenoor die groter gemeenskap. Die gevolg? Daar is byna geen hartsiektes in die gemeenskap nie. Dit is nie te danke aan die kos wat hulle eet nie, maar eerder aan die manier waarop hulle as ’n familie funksioneer. (Uit Outliers, bl. 3-11, Malcolm Gladwell.) In hierdie boek bewys Gladwell dat ons individuele vernuf nooit aan ons eie vermoë te danke is nie, maar dat dit die mense rondom ons se vermoëns is wat ons sterk maak! (

Ter wille van die familie

“Ter wille van die familie” word dikwels gehoor. Die familie se behoeftes is belangriker as my eie. In die Afrikakonteks kan hierdie siening misbruik word wanneer dit onmoontlik word om bo die kulturele “downforce” van die gemeenskap uit te styg. In die Weste is die klem wat ons op die individu plaas te hoog; en die Ooste verdwyn die individu in die geheel. In die Bybelse konteks het God ’n man gekies en deur die man met die groep gewerk. Dit is dus nie wat die mens wil, of wat die groep wil nie, maar wat God wil. Beide die mens en die groep moet hulle aan die wil en manier van God onderwerp.

  • Ons lyding is ter wille van die Kerk. Kyk na Paulus se voorbeeld: Col1:24“Nou verbly ek my in my lyding vir julle en vul in my vlees aan die oorblyfsels van die verdrukking van Christus vir Sy liggaam, wat die gemeente is.” Wanneer jy in die openbaar tereggewys word, aanvaar dit ter wille van die ander wat teenwoordig is sodat almal kan leer en vrees (1 Tim 5:20).
  • Die werking van die vrug van die Gees is nie vir jou eie voordeel nie, maar om die liggaam op te bou (1 Cor 14:12).
  • Ons verlaat ons familie ter wille van die Koninkryksfamilie (Luk 18:29).
  • Jesus bid vir Sy dissipels, maar ook vir die volgende geslag (Joh 17:20-21).
  • Paulus se begeerte is om by die Here te wees, maar hy bly lewe ter wille van die Kerk (Phil 1:23-24).

In die Ou Testament word hele geslagte dikwels deur God eenkant gehou om die linie van geloof en gehoorsaamheid te koester en te beskerm. Dit is ook waarom God egskeiding haat (Mal 2:16). God wil ’n Goddelike nageslag hê! Daar is geen groter aanval op ’n kind se toekomstige geloof as ouers skei. Aan die ander kant, daar sal baie minder egskeidings wees as ons getrou bly ter wille van die familie!

Word deel van God se familie. 

Ons moet deel wees van ’n kerk, of hoe? Ja! Maar dit is noodsaaklik om deel van die regte liggaam te wees! As ons 1 en 2 Konings en Kronieke bestudeer, ontdek ons gou die mag van leierskap en hoe dit die voorspoed van die mense beïnvloed. Dit is hoe God ons as mense geskape het: ons volg natuurlik ons leiers. Daarom kry ons hierdie streng waarskuwing in James 3:1“Moenie baie leermeesters wees nie, my broeders, omdat julle weet dat ons ’n groter oordeel sal ondergaan.” In die volgende verse van hoofstuk 3 word gepraat oor die mag van die tong, hoe dit die skip stuur. Ek glo dat leiers die rigting en vlak van volwassenheid in ’n plaaslike kerk bepaal. Jy kan nie aan ’n plaaslike kerk behoort en werklik bo die plaaslike leierskap se vlak van groei uitstyg sonder om baie gefrustreerd te wees nie.
Ons wil almal gelei word. Ons het leiers nodig. Óf ons haat hulle óf ons is lief vir hulle, maar ons wil nie hulle werk hê nie. Die lewe is moeilik en dis nie altyd maklik om by al die daaglikse takies uit te kom nie. Daarom wil ons nie die groot besluite neem nie; ons wil nie daardie verantwoordelikheid hê nie. Sommige van ons is egter vir presies daardie doel geskape; ons floreer op hierdie moeilike uitdagings. Dit is hoe God ons geskape het. Sommige hou daarvan om te lei en ander om te volg. Boonop moet ons in staat wees om leierskap en onderdanigheid te balanseer, want leiers wat nie ook onderdanig kan wees nie, versmoor hulle mense; en mense wat nooit inisiatief neem nie, frustreer leiers. Ons almal moet ’n mate van leierskap en onderdanigheid op alle gebiede van die lewe aanleer.
Wat groot groepe mense betref het ons Godvresende leiers nodig. Dit is die boodskap van Konings en Kronieke – hoe het die mens gevaar met ’n mens, en nie God nie, as koning? Toe die konings God gedien en Sy gebooie gehoorsaam het, was die mense voorspoedig. Toe die koning homself as god beskou het en die mense hom moes gehoorsaam, het ’n tyd van verwoesting gevolg.

Wie kies jy om te volg en hoekom? 

Die mense van Israel het ’n regverdige koning gesoek en Jerobeam gekies. Hierdie geslag Israeliete is na 19 konings oor die aarde versprei. In 400 jaar het nie een van hierdie konings God gedien of gehoorsaam nie. Jerobeam het sy eie vals godsdiens, tempels en priesterskap geskep. Die mense wat getrou gebly het aan God se Woord en Sy beloftes aan Dawid, het onder agt konings gedien wat op hulle beurt God gedien het – en hulle het die geboorte van die Messias gesien.
Sommige mense het Moses gevolg, maar ander is maklik oortuig om Aaron en Miriam, wat begin het om Moses se leierskap te betwyfel, te volg (Num 12:1-4). Daar is baie sulke voorbeelde van rebellie onder Moses se leierskap.
Om ’n hervormer te volg.
Die Bybelse riglyne wat ons moet gebruik wanneer ons moet kies wie om te volg, is:

  1. Het hulle ’n persoonlike verhouding met God?
  2. Het hulle ’n profetiese mandaat om te lei?
  3. Wil hulle steeds hervorm en bly hervorm volgens die standaard van God se Woord? Gehoorsaam hulle die Woord?
  4. Is hulle persoonlike lewe in ooreenstemming met die Woord?
  5. Hou hulle by die oorspronklike mandaat?

Dissipelskap in die konteks van familie

Wanneer ons kerk hou buite die grense van familie, gaan ons in die moeilikheid beland en uiteindelik foute maak. Familie is vir ewig. Jy kan nie uit familie bedank nie. Jy kan nie jou huis verlaat nie. Jy behoort vir ewig. Selfs jou aardse familie het hierdie mag oor jou: Jy kan jou naam verander, maar deur jou DNS en genetika bly jy steeds verbind. Dit is hoe God bedoel het dat familie moet wees. Maar ons probeer Sy orde deur rebellie omvêrwerp.
Die feit dat ons in- en uitgaan, verbind en weggaan, is die rede waarom sommige van ons pogings tot evangelisasie nie werk nie. Jesus het nie net vir skares gepreek nie. Hy het ’n familie gevorm toe Hy Sy dissipels saam het Hom geneem het. Ons preek en dan loop ons;  ons is nie bereid om ons lewe neer te lê vir ’n gemeenskap nie, om vaders en ouer broers te word wat hulle uit die duisternis na Sy wonderlike lig toe lei nie (1 Pet 2:9). Die ware hart van apostels is dus om vaders vir die kerke te wees (Gal 4:191 Cor 4:15). Die konteks van die ware Kerk is ook binne die konteks van familie vasgestel. Hoe kan jy na Sy Kerk omsien as jou eie familie in duie gestort het (1 Tim 3:5)? Die kerkgeskiedenis is vol verhale waar leiers hul eie families versaak het en dit het uiteindelik tot allerlei foute en wangedrag gelei. Verlossing is in die eerste plek die bekendstelling aan ’n nuwe familie. Jesus “die Seun” en ouer Broer is die Middelaar wat ons by die familie inbring. Toe Jesus Sy eerste preek gelewer het: “Bekeer julle, want die koninkryk van die hemele het naby gekom”, het Hy Sy hand uitgesteek as bekendstelling en ’n manier aangebied waarop ons deel van God se familie kan word.
God se beskermingsplan vir die bediening is familie! As jy te besig raak vir jou familie, is jy te besig vir God. Wanneer ons ons familie afskeep en buite die familie-eenheid beweeg, is ons in gevaar. Weereens, God se ontwerp vir familie is nie net vir familie met ’n gedeelde naam of bloedlyn nie, maar om dieselfde eenheid te ervaar wat in die Godheid bestaan. Wanneer ’n familie saam God aanbid, saam God gehoorsaam en saam tot Sy heerlikheid lewe, maak dit dinge maklik en natuurlik. Ons hoef dan nie onnatuurlike maniere te vind om te beskerm en om te gee nie, om te groei en te bemagtig nie. Dit gebeur alles natuurlik sonder dat ons eens daaraan aandag hoef te gee. Hy werk op al die verskillende vlakke van die familie. Al wat ons behoort te doen, is om die eenheid te bewaar!
Op die ou end moet ons almal ons eie kultuur en tradisies laat vaar. Ons moet in ons godsdiens hervorm totdat Hy alles is. Tot ons volwassenheid volgens Sy beeld bereik.

Die negatief van ‘n goddelose familie

Alles wat God as voorsiening gee, verdraai die vyand tot ’n vloek. Net so word ’n familie sonder God ’n vesting, ’n sataniese verbond, teen die doel van God. Families dra die ongehoorsaamheid van een geslag oor na die volgende en na die volgende. Goddelose menslike tradisies word nie bevraagteken nie, maar blindelings nagevolg. Dit is waarom ons moet hervorm. Akkulturasie – akkulturasie: “Proses van wedersydse kulturele beïnvloeding tussen uiteenlopende groepe, waardeur die karaktertrekke  en elemente uitgewissel word en ’n nuwe lewenspatroon ontstaan” (HAT). Akkultureer: Dit is ’n moderne woord wat beteken: “Gaan maak dissipels van alle nasies” (Matt 28:19).
Ons het ’n sistematiese, gedrewe vasberadenheid nodig om God voortdurend toe te laat om ons denke te hervorm deur Sy Gees en Sy Woord. Let op hoe die duiwel altyd probeer om God se bepalings onverstaanbaar te maak en te ontheilig sodat ons probeer om self oplossings te vind en daardeur nog groter verwoesting te veroorsaak. Die belangrikste gevolg van sondige gedrag is gebroke families. Die eerste teken dat God se Koninkryk naby is, is families wat herstel word. In Handelinge is daar talle voorbeelde van hele huishoudings en families wat gered word (Acts 16:33, 34; 11:14; 18:8). Om deel van God se familie te word, beteken ons moet ons aardse familie opgee (Matt 10:21; Matt 10:34-39; Luk 12:49-53; Luk 14:25-33).
WAAROM? Want God wil hê ons moet Sy familie op aarde verteenwoordig (Matt 6:10). As jy jou familie wil behou, moet hulle deel word van God se familie.
Ons kultuur beïnvloed die liedjies wat ons sing, ons danspassies en die woorde wat ons skryf. Dit vorm ook ons brein. Wetenskaplikes weet lankal dat neuroplastisiteit toelaat dat individuele gebeure die brein se vorm en funksie verander. Daar is deesdae bewyse dat lewenservarings soos ’n mens se kultuur ook die neurologiese paaie in die brein kan reorganiseer.
“Don’t let the world around you squeeze you into its own mould, but let God re-mould your minds from within, so that you may prove in practice that the plan of God for you is good, meets all his demands and moves towards the goal of true maturity.” Rom 12:2 (JB Phillips Translation)

Die seën van ’n geestelike familie. 

Dit is baie makliker om eerder saam met iemand te bid as alleen, om eerder saam evangelisasiewerk te doen as alleen, om saam God te prys eerder as om alleen te sing. Korporatiewe salwing maak dit selfs makliker om God te dien. Dit is ons eie ego en selfgesentreerdheid wat wil hê ons moet altyd spesiaal, apart, anders, uniek wees; altyd ons eie pad vind en nuwe paaie uitdink. Dit is mos vernederend om te volg; om eers aanwysings te kry by mense wat nie volmaak is nie. Jesus het dit vir 90% van Sy lewe op aarde gedoen – Hy het Sy aardse ouers gehoorsaam. Hoe wil jy God gehoorsaam as jy nie jou ouers, werkgewer, die wet kan gehoorsaam nie? Natuurlik moet ons soms alleen wees; Jesus het ook tyd gemaak om alleen saam met God te wees sodat Hy gereed kan wees om op ’n Goddelike manier met mense om te gaan.

Die drie-stoel-beginsel – die krag van ervaring 

Ten slotte moet ons aandag gee aan die gevolg van generasie-regressie. Soos ek aan die begin gewys het, het nie baie vaders daarin geslaag om hul salwing en ywer vir God aan die volgende geslag oor te dra nie.
Dawid het God met sy hele hart gedien en is ’n vriend van God genoem. Tog het Salomo God net aan die begin gedien, maar daarna het hy kompromieë aangegaan en die pad byster geraak. Sy seun Rehabeam het God glad nie gedien nie. Ons sien dat dieselfde met Josua gebeur het. “Maar ek en my huis, ons sal die Here dien” (Jos 24:15). Die volgende geslag ouderlinge het ook die Here gedien (Jos 24:31), maar daarna het sy nageslag gedoen wat verkeerd is in God se oë en nie eens meer by Hom gaan hoor wat hulle moet doen nie (Judg 1:10).
Bruce Wilkerson skryf in besonderhede hieroor in sy boek, The Three Chairs Principle. Die vraag is: Waar het Dawid misluk om dieselfde tipe ywer wat hy vir God gehad het, aan Salomo oor te dra? Daar is natuurlik baie antwoorde, soos sy gebrek aan dissipline, hy het te min tyd saam met sy kinders deurgebring, ensovoorts.
Ek glo die belangrikste aspek wat ons vir die volgende geslag moet onthou, is dit waaroor hierdie hele webjoernaal gaan. God se familie kom op ’n bonatuurlike manier tot stand. Ons kan nie God se familie ‘maak’ met kunsmatige voortplanting nie.  Tweedens: Lees Ps 78. Hier sien ons die belangrikheid van om nie net die roemryke kragtige dade van God oor te vertel aan die volgende geslag nie, maar hulle ook aan die wonderdade bloot te stel.  Kinders wil God eerste-hands beleef. Hulle moet dus God in ons ons lewe en getuienis herken, maar ook self beleef en ervaar..

In God se familie is daar nie plek vir toeskouers nie!

Voorwaardes om deel van Sy Koninkryk en familie te word:

Luk 17:20  Fariseërs “Die koninkryk van God kom nie met sigbare tekens nie.”
Acts 14:22  “Ons moet deur baie verdrukkinge in die koninkryk van God ingaan.”
Joh 3:3  “. . . as iemand nie weer gebore word  nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie.”
Luk 18:29  Gee jou familie op ter wille van die Koninkryk van God.
Luk 6:20  “Salig is julle, armes, want aan julle behoort die koninkryk van God.”
Luk 18:24  Dis moeilik vir rykes om die Koninkryk binne te gaan.
Matt 5:20  “. . . as julle geregtigheid nie oorvloediger is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs nie, julle nooit in die koninkryk van die hemele sal ingaan nie.”
Matt 7:21  “Nie elkeen wat vir My sê: Here, Here! sal ingaan in die koninkryk van die hemele nie, maar hy wat die wil doen van my Vader wat in die hemele is.”

Dit kos ‘n prys en opoffering om deel van ‘n familie te word.

Uiteindelik kos dit selfverloëning, kruis-opneem-gehoorsaamheid om Jesus te volg. (Mat 16:24).  God se familie-koninkryk werk anders, volgens ander reëls en beginsels, en dit kos ‘n pelgrimsreis om saam met Hom die pad te stap en te leer funksioneer in Sy familie. Daarom kan jy nie die Koninkryk kunsmatig tweedehands ontvang nie.
Dit maak nie saak hoe jy die Woord (stem) van God hoor nie, of dit deur Bybelstudie is, deur ’n bonatuurlike ervaring, visies, drome of ontmoetings, dit kom alles op een ding neer: Doen dit! Gehoorsaamheid aan die wil, stem en opdragte van God is die sleutel tot ’n koninkrykslewe!
Eerstehandse ervaring van die Boom van die Lewe, eerder as om van die boom van die kennis van goed en kwaad te eet. Die Nuwe-Testamentiese manier waarop die gees kennis oordra, is nie net deur woorde nie, maar deur krag (1 Cor 4:20). Dit is uit hierdie grondslag waaruit apostels hulle bediening doen (1 Joh 1:1). Ons het met ons eie oë gesien, met ons eie ore gehoor.

Daar is geen ander weg nie. Jesus is die deur. Jy moet deur Hom persoonlik gaan deur jou lewe aan Hom oor te gee (Matt 16:24). Niemand kan dit vir jou doen nie. Jou ouers kan vir jou die pad aandui deur hul voorbeeld en onderrig, maar jy moet self ingaan en Hom ervaar.

Selfs in ons Christus-gesentreerde fokus is die middelpunt die hart van die Vader, “as jy My sien sien, sien jy die vader (Joh 14:9) ’n Ware pa wil sy kinders sien grootword en volwasse mense wees. God wil ons vriendskap hê, nie ons slawerny nie.  Die Vader wil sien dat ons opgroei in volwassenheid volgens die voorbeeld van sy Seun. (Rom 8:29) Hierdie volwassenheid kan nie gebeur sonder ‘n familie, liggaam en gemeente nie. Jy moet binne die huisgesin van God funksioneer om die volle impak van Sy opvoedingmeganisme te verkry. Op die ou end is dit mense se eie seer, misstappe en teleurstellings wat maak dat hulle wrokkig en vol wantroue is teenoor die kerkfamilie. Mag God ons oë oopmaak sodat ons Sy uitnodiging en Sy voorsiening sal raaksien wat Hy vir ons in ’n Goddelike huisgesin voorberei het!


Measure Your Spiritual Maturity

DO THE Spiritual Maturity TEST: Click HERE.

Mature in precision in speech  

“But speaking the truth in love, may grow up into him in all things”
226. ἀληθεύω alētheúō; fut. alētheúsō, from alēthḗs (G0227), real, actual, not counterfeit. To act genuinely, truly. In Eph. 4:15, the expression “speaking the truth in love” is alētheúontes, meaning to endeavor to express the truth in a loving manner. In Gal. 4:16 not only speaking the truth but presenting an action as the truth and not counterfeit (Sept.: Gen. 42:16; Prov. 21:3).
Everything is intricate beyond imagining. Everything is affected by everything else.
It is well-known that people communicate through a set of filters shaped by history, sense of identity, beliefs about what is true, and values about what is right, as well as perceptions and interpretations of what is going on. When someone else communicates with us, we squeeze the message through our own personal filtering system to understand. Of course, people from the same ethnic, cultural, gender, national, or geographic grouping have some common history and beliefs. That makes communication within those groups easier, than between people who come from different backgrounds. Beyond these differences, each of us also has unique ways of thinking and processing. We pay attention to various aspects of reality, based on how we individually use our brains. Some of us think in detailed linear sequences, while others prefer to envision a larger whole. Some people are attracted to those things that are different and new, while others are drawn to what is the same (or at least similar) to what they already know.
In Noam Chomsky’s 1957 Ph.D. thesis, Transformational Grammar, he said there are three processes by which people create the filters of their individual Model of the World: 
1. Deletion
2. Gerenalizasion
3. Distortion
Rose Charvet, S., 2019. Words That Change Minds. Institute for Influence.
Rule 10: be precise in speech 
Peterson, J., n.d. Summary of 12 rules for life.
God created order out of chaos through precise words.  
  • Hear Me
  • Even if you disagree with me, don’t make me wrong
  • Acknowledge the greatness within me
  • Remember to look for my loving intentions
  • Tell me the truth with compassion


Awaken to the reality of JESUS Christ

From a Pure Scriptural Perspective: Did Jesus Ever Make an Appeal for People to Worship Him? No, He did not.

His appeal over and over again was: “Follow me.” (Mat 4:19; 8:22; 9: 9; 10:38; 16:24; 19:21). So Jesus is not looking for our admiration, He is looking for our obedience. Of course, worship is an important part of my spiritual life and growth, but praise is not what saves us. Praise, worship, religious practice is not our mediator, Jesus is.

Baptism in Water

Baptism is a very controversial topic among Christians. However, the one thing that everyone agrees on is the fact that every believer should be baptized, because the Bible is very clear about that. The problem is how and when? We know that the core of the gospel is about laying down the old man, and taking up in the faith of your new Christ nature. Then said Jesus unto his disciples, If any man will come after me, let him deny himself, and take up his cross, and follow me (Matt. 16: 24-25; Gal. 2:20; Phil. 3:18).

Baptism in the Holy Spirit

The wonderful natural provision God gives is often perverted or falsified by satan so that we reject it. Hungry for God’s love, we then more easily buy into the weak imitation that satan offers us. We as human beings all have a spiritual spiritual hunger.

Connect with the body

Link and become part of the Family: The essence of being a church is the gathering of believers (Acts 2:42, 46). The essence of this gathering is that we will build, establish, and strengthen one another in ministry (Matt. 22:39; Acts 2: 44-45; 1 Cor. 14:26).

Learn the Will / Word of God

Equip yourself for ministry (Matt. 28: 18-20, Acts 2:42). Every follower of Jesus always belongs in a Bible school.

Worship in Spirit and in Truth

Worship the Lord in Prayer and Praise (Matt. 22: 36-37, Acts 2:43, 47; Acts 2:42). God is Spirit and must be worshiped in Spirit and truth (John 4:35).

Lead someone to become a follower of Jesus

Lead someone to become a follower of Jesus (Matt. 28: 18-20, Acts 2:41, 47). There is nothing that refreshes and strengthens one more than the privilege of leading someone to the Lord.

Serve fellowship with Jesus’ life.

Serve the fellowship and World with Christ and help form fellowship in the image of Jesus Christ (Col. 1:28).


Die postuur van ‘n aanbidder.

Lofprysing wat God behaag. Die objek van ons lof is die Here, God van hemel en aarde, verlosser en koning van ons hart! Ons fokus is nie die orkes, die sangleier, die liedjies, of die bewegings nie. Ons fokus is God en God alleen. Ons lofprysing en aanbidding is nie gefokus om mense te vermaak nie. Jy kan ook nie eintlik ʼn toeskouer van ons aanbidding wees nie. As aanbidding span fasiliteer en help ons mense om elkeen sy/haar individuele offer van lof aan God te bring. (Heb 13:15) Die fokus is egter nie net op die individu se konneksie met God nie, ons fokus ook op mekaar om saam ons lof en eer aan die Here te bring. Omdat God nie in offers belang stel nie, maar in gehoorsaamheid is ons vandag nog steeds saam met die Heilige Gees en die Woord op ʼn pelgrimsreis om die lof te ondek wat God behaag. (1 Sam 15:22) Ware lofprysing is nie net die sing van liedjies nie, maar ʼn regte lewenswyse gebaseer op Jesus Christus en sy Koninkryk bedryfstelsel. (Amos 5:23-24; Mat 5-6) Soos wat ons meer vrymoedig raak om nie meer lof te gebruik om by God uit te kom nie, maar Hom te loof en prys op grond van die voltooide werk wat Jesus Christus alreeds vir ons gedoen het om ons te regverdig, maak ons gedurig nuwe ondekkings soos Hy Sy hart aan ons ontbloot. Lofprysing is dus ʼn geloofsweg om elke dag meer en meer God se hart te ondek soos ons in die geloof op grond van die kruis in Hom leef en wandel. Aanbid Hom in gees en waarheid. (Joh 4:24) Dit beteken om Hom te loof met opregtheid, eerlikheid, ongeveinste, lof wat nie omgee wat die mense sê nie. Waarheid spreek van die egtheid van ons fokus. Ons bid nie gebede om deur mense gehoor te word nie. (Mat 6:5-8) Aanbidding deur die Gees spreek van aanbidding wat uit jou hart kom, deur die Gees in jou geplaas tot God se eer. Dit is die kern van ons hele aanbidding is om terwyl ons sing en aanbid die Heilige Gees se hulp te soek, dat Hy ons help. Want niemand kan God werklik aanbid of sien sonder dat die Vader Homself deur Sy Gees aan ons openbaar nie. (Mat 16:17; Matt. 11:27; 1 Cor. 2:10; Gal. 1:16) Lofprysing begin die dag wanneer God vir jou ʼn werklikheid word. Wanneer jy God persoonlik sien, beleef of ervaar sal jy Hom loof en prys. Niemand sal jou hoef te leer hoe om dit te doen nie. Dis ʼn spontane reaksie op die werklikheid van Sy bestaan in jou lewe. Die probleem is dat baie mense oor die jare in ʼn kerk groot geword het, waar God net op een sekere manier geloof en geprys word. As gevolg van kulturele invloede en humanisme het aanbidding in die kerk vervreemd geraak met die voorskrifte en voorbeelde wat die Bybel leer. Spontane lofprysing gebeur hoogstens in ons binnekamer of in privaatheid. Die meeste mense wat in die kerk grootgeword het se reaksie oor ons lofprysing is: “Ons hou daarvan en dit is mooi, maar dit is vreemd” Mense is dit nie gewoond nie, en weet nie wat hulle moet doen nie. Ons begeerte is om ons eie opinies en idees neer te lê en soos kinders te word sodat die Heilige Gees ons kan leer deur die Woord hoe ons God moet aanbid in Gees en in Waarheid. Hoekom Loof ons die Here so? Ons loof die Here volgens Bybelse Voorskrifte en nie ons eie opinie of mensgerigte planne nie. Nadat Dawid se eerste poging om die Ark terug te bring na Jerusalem misluk het omdat hy nie die voorskrif wat God neergelê nagekom het nie, maak Dawid groot voorsorg en stel verskeie families aan om hulle lewe te wy aan die ontwikkeling van lofprysing en aanbidding soos God dit verlang. Want omdat julle in die begin nie by was nie, het die Here onse God teen ons uitgebreek, omdat ons Hom nie gesoek het soos dit behoort nie. (1 Kron 15:13) Dit is dan ons doel om die skrif te ondersoek en presies soos die woord vir ons voorskryf God te aanbid met ons hele hart, krag en verstand. Loof die Here met jou alles, die hele mens is betrokke. “Jy moet die Here jou God liefhê met jou hele hart, jou hele siel, al jou krag en jou hele verstand” (Luk 10:27) Dit impliseer eenvoudig dat jy die Here moet liefhê met jou gedagtes, jou emosies, jou liggaam, jou alles! Ons hele menswees is teenwoordig en betrokke om God voluit lief te hê. God is dus die fokus van ons hart. Ons alles, ons wil, ons lewe, ons begeertes, ons drome ons passies, ons gedagtewêreld is gerig om God te loof en te prys. Geen meer dualisme (verdeling in opponerende kompartemente) Lofprysing is nie ʼn offer om God se guns te probeer verdien nie. Die ondekkings wat ons gemaak het oor tyd rakende lofprysing is nie ʼn nuwe lys van werke om God te probeer behaag en so Sy guns te wen nie. Jesus het alreeds God se guns vir ons bekom. Soos ons in Sy teenwoordigheid staan en leef sien ons Sy hart en liefde om selfs in ons dade van lofprysing, óns aan te raak en te seën. Dis is wonderlik om te ondek hoe elkeen van die dade van lof, eintlik gerig is tot ons voordeel. God het nie ons lofprysing nodig nie, maar soos ons Hom meer en meer loof en prys verander ons perspektief, ondervind ons genesing, restoureer Hy ons lewe, en word ons getuies van Sy liefde. Daar is al so baie mense wat kan getuig dat hulle genesing, bevryding en redding ontvang het tydens ons lofprysing. Verskillende tipe Liede en die sing van Geestelike Liede, ʼn nuwe lied, “the song of the Lord” Terwyl julle saam psalms en lofgesange en geestelike liedere sing. Sing en jubel met julle hele hart tot eer van die Here. (Efe 5:19) Psalms is skrifgefundeerde melodieë met begeleiding van ‘n musiek instrument. ‘n Deuntjie wat jy sal onthou. “op die wysie van…” Gesang = ‘n uitgewerkte musikale verwerking van ‘n lering, poësie, lofsang. Gesange is liede wat meer skrifgebonde is en die fokus is op die woorde wat ons sing. Tydens gesange staan ons gewoonlik stil en konsentreer op die inhoud van die woorde wat ons sing. Geestelike liede is liedjies wat uit ons gees kom, dit word op die oomblik geskep volgens dit wat ons in ons hart ervaar en in ons gees sien. Dit is ook die tipe liede waarvan Paulus in Korintiërs 14:15 praat. Ons sal met ons verstand sing, maar ook met ons gees. In vers 14, verduidelik Paulus dat iemand wat in tale bid, of dan in die gees bid se verstand nie betrokke is nie, die woorde kom deur die Gees. Wanneer ons dus in die gees bid of sing, gebeur dit in tale. Maar Paulus lê in die hoofstuk juis klem op die feit dat ons eerder moet profeteer en die taal moet uitlê, sodat mense daardeur opgebou kan word. Tale is gerig tot die Here, en nie ʼn mens nie. (1 Kor 14:2) Die vraag is: is alle liede nie per definisie geestelik nie? Hoekom die verwysing dat dié liede dan nou meer geestelik is as psalms en gesange. Dis duidelik dat geestelike liede verwys na die oorsprong. Psalms en gesange kan ons sing met ons verstand omdat ons die woorde en lirieke ken, maar geestelike liede is deur die gees geïnspireer en werk soos tale en profesie, dis bonatuurlik. Wanneer ek ʼn nuwe lied begin sing, is die deuntjie sowel as die lirieke spontaan en uit die gees. Net so min as wat ek die profetiese woord kon uitdink en uitwerk, so min kan ek ʼn nuwe geestelike lied oefen of uitwerk. Wanneer mens dit eers regkry om in die gees te sing, raak dit ʼn fontein wat nie opdroog nie. Jy kan vir ure aangaan, want in die gees is daar nie beperkinge nie. Soms het dit spontaan in die byeenkoms gebeur dat iemand ʼn lied gesing het, hier word nie melding gemaak van ʼn sangleier nie, maar dat elkeen ʼn lied kon sing en bydra tot die opbouing en stigting van die liggaam. (1 Kor 14:26; Heb 2:11-12) Die term “nuwe lied” kom 19 keer in die Bybel voor, en beteken juis net dit: sing ʼn lied uit jou hart. Soos jy nie ʼn gebed kan aflees wanneer jy met God praat nie, maar eerder uit jou hart met God praat is dit die fokus van ʼn nuwe lied. (Ps 33:3; 40:3; 96:1; 98:1; 149:1) Dit is glad nie moeilik vir mense wat vervul is met die Heilige Gees om spontaan lof aan God te bring nie. (Hand 2:11; 10:46) Die klem op al die bogenoemde skrifgedeeltes is die spontane lofprysing wat onvoorbereid gebeur. Dit is ook wat die mense gedoen het toe hulle palmtakke voor Jesus se donkie gegooi het en uitgeroep het “Hossanna, Hosanna in die hoogste hemele” (Mat 21:9-11) Die gebeurtenis staan in sterk teenstelling met die organiseerde Godsdiensbeoefening van die Fariseërs in die tempel en hierdie spontane feestelikheid op straat. Die rol van die aanbiddingsleiers teenoor die rol van die gemeente. In 2 Kron 29:25 – 29 sien ons hoe die volk die Here loof en prys. “Terwyl die brandoffer aangebied is, het die lofliedere tot eer van die Here begin. Hulle is begelei met die trompette en ander instrumente van Dawid, koning van Israel. 28Die hele gemeente het die Here aanbid terwyl die sangers gesing en die trompette weerklink het” In die gedeelte kan ons aflei dat die aanbidding van die volk baie spontaan was, die volk het nie noodwendig die liedjies geken of saamgesing nie. Later sou hulle spesifieke liede sing en saamsing. “Koning Hiskia en die amptenare het die Leviete beveel om die Here te prys met die psalms van Dawid en Asaf die siener. Hulle het met vreugde lofliedere gesing, neergebuig en aanbid.” Lofprysing as gebed en intersessie. Ek sal aan hulle vreugde gee in my huis van gebed, hulle brandoffers, hulle offers op my altaar sal vir My aanneemlik wees, want my tempel sal uitgeroep word tot ’n huis van gebed (tephillah) vir al die volke. (Je 56:7) Tephillah is ‘n gesang wat as ‘n gebed aan God gesing word. Die Bybel is vol voorbeelde van hierdie tipe gesange. Ps 7, 9, 10, 11, 17, 55, 57, 70. So is ook ons klaagliedere en versoeke aan God gesing. Ps 22, 94, 102, 109, 140. Verder is mense bemoedig en versterk deur sang. Ps 66, 100, 103, 113, 114, 150. Profeteer deur musiek. Dawid en die amptenare in beheer het die seuns van Asaf, Heman en Jedutun vir ’n besondere diens afgesonder. Hulle was mense wat onder begeleiding van liere, harpe en simbale as profete opgetree het. Hier volg besonderhede oor die manne wat ’n funksie gehad het in hierdie diens. (1 Kron 25:1) Moreover David and the captains of the host set apart for the service certain of the sons of Asaph, and of Heman, and of Jeduthun, who should prophesy with harps, with psalteries, and with cymbals: and the number of them that did the work according to their service was: (1 Chro 25:1) Hoor dit, alle volke, luister, alle bewoners van die wêreld, geringes sowel as aansienlikes, tesame ryk en arm! My mond sal louter wysheid spreek, en die oordenking van my hart is net verstand. (Ps 49:2-4) My mouth shall speak wisdom, And the meditation of my heart shall give understanding. I will incline my ear to a proverb; I will disclose my dark saying on the harp. (Ps 49:2-4) Skryf dan nou vir julle hierdie lied op, en leer dit aan die kinders van Israel; lê dit in hulle mond, dat hierdie lied vir My ’n getuie teen die kinders van Israel kan wees. (De 31:19) Maar bring nou vir my ’n siterspeler. En toe die siterspeler op die snare speel, het die hand van die Here op hom gekom, (2 Konings 3:15) Then Hezekiah commanded them to offer the burnt offering on the altar. And when the burnt offering began, the song of the Lord also began, with the trumpets and with the instruments of David king of Israel. (2 Kr 29:27) Dans En Mirjam, die profetes, die suster van Aäron, het ’n tamboeryn in haar hand geneem; en al die vroue het uitgegaan agter haar aan, met tamboeryne en in koordanse. (Exodus 15:20) Daarby het Dawid met alle mag gedans voor die aangesig van die Here; en Dawid was omgord met ’n linneskouerkleed. (2 Samuel 6:14) Laat hulle sy Naam loof in koordans, Hom psalmsing met tamboeryn en siter. (Psalm 149:3) Loof Hom met tamboeryn en koordans, loof Hom met snarespel en fluit (Psalm 150:4) Die beste voorbeeld van hoe hierdie “koordanse” gelyk het is ons volksdanse of die Indiese Groep Danse. Dans vir die Here is so spontaan en natuurlik soos ʼn kind wat skielik aan die das raak vir sy ma en pa. Ons moet nie probeer om die dans te veel te vergeestelik nie. Sommige mense glo dat koordanse verwys na ʼn in ʼn geestelike vervoering, in-ʼn-trans tipe beweging. Alhoewel dit verseker kan gebeur dat ons só meegevoer kan raak in die teenwoordigheid van die Here, is dans bloot ʼn reaksie op wat God gedoen het. Omdat hy ons gered het, omdat ons gevul is met Sy vreugde volg ons liggaam spontaan ons hart en begin ons jubel en dans. Selfs Jesus het spontaan in ‘n dans losgebreek! Jesus het die Vader geprys – Luk 10:21 In dieselfde uur het Jesus Hom in die gees verheug en gesê: Ek loof U, Vader, Here van die hemel en die aarde, dat U hierdie dinge verberg het vir wyse en verstandige mense en dit aan kindertjies geopenbaar het. Ja, Vader, want so was dit u welbehae. (Lu 10:21) Agalliao = Om te spring, om in die lug te spring van blydskap, ekstaties en uitermatig bly en vol vreugde. Die dans was gewoonlik gelei deur ʼn dansleier. (Miriam – Eks 15:1-20; Jefta – Rig 11:34; Barak en Dobora -Rig 5) Dit is ook waarskynlik dat Koning Dawid spontaan begin het om die dans te lei. (2 Sam 6) Die gebruik van tamboeryne tydens die dans was ook algemeen – (2 Sam 6:5; 6:19-20; 6:22) Volgens Wiseman was Mikal se probleem juis dat sy veronderstel was om as Koningin die Vroue se groep te lei, maar sy het geweier. Die doel van hierdie gesamentlike volksdanse, was om die volk te verenig in hul aanbidding en omdat hulle as nasie God gedien het. Die Jodedom is ʼn teokrasie – naamlik: ʼn volk waar God die Koning is, en die kultuur bepaal. Dit staan teenoor ʼn demokrasie, waar die mense die leiding en kultuur bepaal. Dans was dus deel van hul kultuur om vir die ander volke te wys, dat hulle nie dans vir plesier, self verheerliking of seksuele konnotasies nie, hulle dans vir die Here! Profetiese aksies en beweging is die dans: Toe die Here die dans herstel het in ons kerk, het ons begin besef dat net soos daar verskillende ekspressies is in Lofprysing is daar verskillende fokusse in die dans: Die musiek en fokus van die lofprysing bepaal dan ook die vorm wat die dans gaan aanneem. Sou die fokus oorlogvoering en oorwinning wees, dan is die dans meer ekspressief en meer manlik, sterk, vorstelik. Sou die fokus van die aanbidding wees, hoe lief ons die Here het, raak die dans meer vloeiend en vroulik van aard. Soms is die dans kinderlik, en gefokus om die kinders te kan laat deelneem, ander kere is die dans diep en intens en ernstig. Die dans het al hoe meer ʼn fisiese ekspressie geword van wat ons as kerk gesamentlik moet doen. Sou die fokus byvoorbeeld wees dat gedurende ons aanbidding die Here ons lei om die oes te gaan insamel, dan beeld ons dit uit in die dans. Die dans word dan ʼn sterk visuele metafoor en profetiese teken van wat die Here besig is om vir die kerk te sê. In Ou Testamentiese tye was dit ook algemeen dat die mans en die vrouens apart in groepe gedans het, en baie keer teenoor mekaar gestaan het in die dans. Mans sou dan ʼn sekere boodskap aan die vrouens dans, en die vrouens wees aan die mans. Dit is baie praktiese omdat mans se liggame anders werk as vroue sin, en sekere bewegings beter vertoon by mans as by vrouens. Daarom sal jy opmerk in ons dienste dan daar gewoonlik ʼn man dansleier voor staan met die mans agter hom, en die vrouens het ook ʼn dansleier met die vrouens agter haar. Soos in die tyd van Dawid, het die hele volk nie altyd saam gedans nie, die dansers was uitgekies en het die volk voorgegaan in die dans. Tog was daar tye waar die hele volk saam gedans het. Toe ons kerk anders begin sien, nie meer as ʼn organisasie of klub nie, maar as ʼn liggaam waarvan elke lid deel vorm en aktief sy of haar rol speel, het ons besef dat God die hele gemeente wil bevry en genees deur die dans. So alhoewel ons ook dans leiers het, wil ons graag dat die hele gemeente saamdans, anders is dit weer ʼn kwessie van toeskouers teenoor “performers”. Dans is so bevrydend, en al hoe meer New-Agers is besig om die krag van dans te ondek, en hou dans kampe waar mense soos die Indiane om ʼn vuur dans. Dans behoort aan die Here, en ons is besig om dans weer terug te eis van die vyand wat dans verwring en besmet het vir sy doeleindes. Dar is vir my niks lekkerder om te sien hoe die kinders lofprysing geniet as gevolg van die dans nie. Hulle is natuurlike dansers en is nie gepla oor wat die mense sou sê nie, en nou dans ons vir die Here! God jubel en juig oor ons. Die Here jou God is by jou, ’n held wat verlossing skenk. Hy verheug Hom oor jou met blydskap; Hy swyg in sy liefde; Hy juig oor jou met gejubel. (Sef 3:17) Suws = om bly te wees, vreugdevol, verblydend, vrolik en opgeruimd. Rinnah = jubel, ‘n skril geluid, van blydskap of rou, uitroep van vreugde en blydskap, proklameer. Selah. Die woord word meer as 70 keer gebruik in die OT. Die betekenis van die woord is onduidelik, maar sommige dink dit is ʼn “A liturgical mark (sālal, ‘to lift up’; Akkadian sullu, ‘prayer’), perhaps to lift up the voice or the hands in prayer. It may have come into use, possibly in the exilic period, in connection with psalms used in public worship to denote those places at which the priest should pronounce a benediction. Some take it to mean ‘to lift up’ the eyes, for the purpose of repeating the verse, thus the equivalent of ‘da capo’. Others would derive it from an Aramaic root sl, ‘to bow’, and so interpret it as directing the worshipper at this point to prostrate himself.” Vir ons beteken dit dat daar tydens aanbidding tyd vir refleksie en meditasie moet wees. Lofprysing is nooit eenrigting nie, ons wil ook op die Here wag, en hoor wat Hy wil sê tydens die aanbidding. Verder gebeur die volgende sporadies en spontaan tydens ons Aanbidding. Hande Klap – Ps 47:2; Jes 55:12 Juig, toejuig, uitroepe – Esra 3:11; Ps 95:1-2 Sang – Ps 100:4; Ps 101:1; Ps 105:2 Op jou aangesig lê – Gen 17:3 Kniel en neerbuig – Ps 95:6; Esra 9:5; Efe 3:14 Staan – Gen 18:22 Ophef van hande – Ps 63:5; Ps 28:3; 1 Tim 2:8; 1 Kon 8:54 Antifonies – (Weerklink, ego) Ps 107; 136; Neh 12:31, 40-42 Wat moet jy doen tydens aanbidding? Bono die bekende popgroep U2 se hoofsanger wat ‘n belydende Christen is; sê dat alle musiek ‘n vorm van aanbidding is. Die een persoon aanbid sy verlore liefde, of ‘n plek, of ‘n persoon ens. ens. Wanneer ons dan dans en saam hande klap op die ritme van ‘n mooi liedjie waarvan ons hou is ons besig met ‘n vorm van aanbidding. Wanneer ons egter God moet aanbid dan is ons geïnhibeerd en voel ons ongemaklik. Beweeg en sing saam. Al kan jy nie al die bewegings doen nie, of al ken jy nie die liedjies nie. Neem deel. Dis familie! Ons is mos nie vreemd saam met familie nie? Ons wys die gereedheid en gesindheid van ons hart, deur onsself nooit te vervreemd van familie nie. Sou jy gelowiges van ʼn ander taal en nasie besoek het, sou jy nie eers die woorde kon verstaan nie, maar nog steeds saam neurie en deelwees! Moet net nie die werk van die Gees teëstaan nie, of verag soos Migal, Saul se dogter nie. (2 Sam 6) Niemand word verplig om enigiets te doen tydens aanbidding nie, ons doel is om mense te lei en te help om hulle eie lofoffer aan die Here te bring. Fokus dus op die Here, en loof Hom met jou hele hart. Soms is daar tyd vir individuele aanbidding. Toe buig die man hom neer en aanbid die Here (Ge 24:26) En as Moses in die tent ingaan, kom die wolkkolom af en gaan by die ingang van die tent staan, en dan spreek Hy met Moses. En as die hele volk die wolkkolom sien staan by die ingang van die tent, staan die hele volk op en buig, elkeen aan die ingang van sy tent. Dan spreek die Here met Moses van aangesig tot aangesig soos ’n man met sy vriend spreek. (Ek 33:9-34:8) Die belangrikheid van korporatiewe aanbidding. Daarna het Dawid aan die hele vergadering gesê: Loof nou die Here julle God. Toe het die hele vergadering die Here, die God van hulle vaders, geloof; en hulle het gebuig en voor die Here en voor die koning neergeval. (1 Kr 29:20) Wanneer ons byeenkom is dit nie eintlik nie die tyd vir individuele aanbidding nie, alhoewel ons meestal daarvoor tyd inruim. Die liggaam wat saam die Here soos een mens aanbid, is welbehaaglik vir die Here! (Hy woon onder die lofsange, let wel meervoud, van Sy volk) Ps 133:1 Die gees waarin ons aanbid. God sien ons hart en nie ons lofprysing bewegings nie. Jy kan dans, spring en juig maar God sien die hart waarmee jy dit doen. Dit is wesenlik belangrik dat ons sonder toorn, bitterheid, twis, onenigheid ons hande op steek na die Here. (1 Tim 2:8) Die Gees van aanbidding is die Gees van Christus nl: diens, onderwerping, die ander hoër ag, sensitief, nugter en ongeveins. Dit is wat die dinamika van korporatiewe aanbidding so kragtig maak, ons leer om saam die Here te loof en eer. Die hele gesin, en die hele gemeente loof die Here saam. Niemand staan eenkant of vervreem nie. God se koninkryk is insluitend, niemand word uitgesluit nie. Daarom neem ons mekaar in ag, ook in die keuse van die liedjies. Jonk en oud, lê ons eie smake en voorkeure neer om God saam te aanbid. Al hierdie ‘saam’ aksies is gesetel in die verloëning van self. Dit is in sterk teenstelling waar lofprysing maklik kan ontaard in selfgerigtheid, self verheerliking, mens verering, vleeslikheid en wedywering, vleeslike drif en fokus op menslike prestasies. Nederigheid, diensbaarheid, eenheid, ootmoed, gehoorsaamheid is die Gees van Christus wat moet heers in ons aanbidding.

Walk and Live in the Spirit

Lord you want to partner with us, through our prayers we receive Your answers. Our works is by Your grace. Our possessions is by your blessing. Our obedience is by your call. Our weakness is replaced by Your strength. This is a great mystery. I pray help us to make this sacred partnership more seamless and flowing, reciprocal, intimate, and natural.
In the same way, Jesus could do nothing without the Father; we can do nothing without the Holy Spirit. Jesus could do nothing without Him seeing the Father do it (John 5:19-20, 30). He could only do His will (John 6:38) – do only what the Father taught (Joh 8:28), according to what the Father commands (John 12:49).

In order for us to live and move by the way of the Spirit, or as Ap Paul put it: “walk in the Spirit” (Gal 5:16) we must learn to be holy devoted and depended on the Holy Spirit. We literally can do nothing without Him!

In the OT, people lived by the Law, in the NT believers live by the Holy Spirit.

It is not by force nor by strength, but by my Spirit, says the Lord of Heaven’s Armies. (Zech 4:6)


Know God by the Spirit: No one can know a person’s thoughts except that person’s own spirit, and no one can know God’s thoughts except God’s own Spirit. (1 Corinthians 2:11)
Walk according to the Spirit and not gratify the desires of the flesh. It is the power of the Spirit life, that free you from the gravitational downward pull of the flesh and sin. (Rom 8:2-4; Gal 5:16)

A new power is in operation.

  • The Spirit of life in Christ, like a strong wind, has magnificently cleared the air, freeing you from a fated lifetime of brutal tyranny at the hands of sin and death. The Message: (Rom 8:2).
  • Set your mind on the things of the Spirit (Rom 8:5-8).
  • Put to death the deeds of the body by the Spirit (Rom 8:13).
  • The main characteristic of being a child of God is being led by the Spirit. (Rom 8:14)
  • Know the Fatherhood of God and subsequent sonship by the Spirit (Rom 8:15-17).
  • Hope in the Spirit (Rom 8:23-25).
  • Pray in the Spirit (Rom 8:26-27). In other passages Paul mentions — (Jude 20)
  • Be filled with the Spirit (Eph 5:18).
  • Serve in the Spirit (Rom 7:6; 15:16).
  • Love by the Spirit (Rom 15:30; Gal 5:22-23; Col 1:8).
  • Know one-another by the spirit.
  • The way of the spirit is more accurate and also quicker! Jesus knew the heart of Nathaniel even before he had met him. (John 1:47)
  • Similarly, the Lord revealed to Ananias not only the change in Saul (Paul) but also his destiny before he met him (Acts 9:10).
  • Phillip was divinely led to meet the servant of the court of Ethiopia (Acts 8:26). Jesus knew what was in the Pharisees’ hearts.
  • He knew the woman at the well in the spirit (John 4).

Imagine a church where people know each other in the spirit, where everyone knows their place and function, and naturally work together without complaining and strife because they do not feel threatened by one another.

  • We are taught by that what the Holy Spirit teaches. (1 John 2:27; 1 Cor 1:13)
  • People err, in interpreting the Bible without the Spirit. (2 Cor 3:6)
  • We can only know God, by the Spirit, because He is Spirit. 1 Cor 2:10-12)
  • We cannot be regenerated and born again without the work of the Spirit. (Tit 3:5)
  • The Eternal spirit through the Blood of Christ, cleanse you from an evil conscience. Heb 9:14

PRAYER: Help me to walk, live and have my being in the spirit alone.
Let me be able to say like Jesus, I do nothing unless the Spirit, I say nothing unless the spirit.

It is only in the spirit that we are safe.

  • It is only in the Spirit, that we cannot be deceived and misled. (1 John 4:1; John 16:13)
  • Words and deeds done in the spirit, (1 Cor 2:13) He will defend.
  • In the Spirit we are accurate. In the Spirit we are holy and perfect. (John 17:17)
  • In the Spirit we are righteous. In the Spirit we will know the way in the Holy of holies. (Heb 9:8)
  • In the Spirit there is liberty. (2 Cor 3:17)
  • In the Spirit we are whole, and able to speak the whole gospel.
  • In the Spirit we have access to all things, gifts of the Spirit, (1 Cor 12:7-10) fruit of the Spirit (Gal 5:21-22).
  • In the Spirit we are seated in heavenly places and will have authority. (Eph 2:6)
  • In the Spirit we know all things, and intentions of the heart. (1 Cor 2:10)
  • In the spirit we will know how to rightly divide and speak the truth.
  • In the Spirit, the dead are made alive! It is by the Spirit that we are unified and become one like the God-head.
  • It is by the Spirit that we are convicted, regenerated, filled, sanctified, justified and glorified.
  • We have no life, existence or substance outside of the spirit. All spiritual life is by definition in the Spirit.

Life in the spirit is a decided, conscious, intentional, aware, and awakening partnership, not a possession. A yielding, not an overpowering control. An awakening, not an unconscious, senseless, paralysed, cold, inert, insensate, insensible, lethargic, numb, passed out, stupefied, tranced state of being. Those are characteristics of being possessed by demons. Satan makes you like a zombie!
The Spirit gives life and unlocks supernatural inert abilities that God has all-ready birthed in us. By the Spirit, we are united in the divine!

We miss out on the spirit-life because of:
Self: Ego, pride, insecurities, flesh. The way of the carnality and fleshly thinking is enmity to the Spirit. (Rom 8:5) There is no middle ground, no compromise.
The Holy Spirit is Jesus who walks in our streets today. He is a person. He does the same work as Jesus has come to do. (Joh 14:15)
The people treat Him the same as they treated Jesus. Who crucified Jesus? The religious and so-called clergy of that time. The Holy Spirit wants to work through us; He wants to use us and let His gifts work through us and lead us to the Father. He wants to reveal Christ to us so that He will become a reality in our lives. He wants to make us His disciples. He wants to lead us into deeper dimensions in the Spirit.

Isaiah 63:10 But they rebelled, and grieved his Holy Spirit;
Asab: A verb meaning to hurt, to pain, grieve, to shape to fashion.

Mat 12: 31-32 Therefore I say unto you, Every sin and blasphemy shall men be forgiven; but the blasphemy against the Spirit shall not be forgiven of men.
32 And whosoever speaketh a word against the Son of man, it shall be forgiven him; But whosoever speaketh against the Holy Spirit, it shall not be forgiven him in this age, nor in the coming.
blasphēmía: Blasphemy, verbal abuse against someone which denotes the very worst type of slander mentioned in Matt. 15:19 with false witnesses; wounding someone’s reputation by evil reports, evil speaking.
Acts 5: 3,9 Then Peter said, Ananias, why did Satan fulfill your heart to lie to the Holy Spirit and to keep the price of the land? Then Peter said to her, Why did you agree to tempt the Spirit of the Lord? Behold, the feet of those who bury your man are at the door, and they will carry you out.
pseúdomai; fut. pseúsomai, mid. deponent of pseúdō (n.f.), to cheat, defraud, falsify. To lie, to speak falsely or deceitfully
Acts 7:51 You stubborn and uncircumcised in heart and ears, you always resist the Holy Spirit; just as your fathers, so also you.
antipíptō; fut. antipesoúmai, from antí (G0473), against, and píptō (G4098), to fall. To fall or rush against or upon in a hostile manner, assault, resist by force and violence, fall or strive against (Acts 7:51;
Acts 8: 18-22 And when Simon saw that by the laying of the apostles the Holy Ghost was given, he offered their money 19 And said, Give me this power also, that whosoever shall lay my hands upon the Holy Ghost can receive. 20 But Peter said to him, Let your money go away with you, because you thought to receive the gift of God through money. 21 You have no part or fate in this matter, because your heart is not right before God. 22 Repent therefore of this evil from you, and pray to God, whether the mind of your heart may be forgiven you.
1 Thess 5:19 Do not quench the Spirit
Sbénnumi: To quench, extinguish
Eph 4:30 And do not grieve the Holy Spirit of God, by whom you were sealed for the day of redemption.
lupéṓ̄: to grieve, afflict with sorrow; to be grieved, sad, sorrowful, to offend

Being most connected and in tune, in the spirit, enables you to connect on a higher level with people, and being really present in their deep hidden needs, wants, desires, and motives.
Being connected in the Spirit first, then he will connect you with man, but on a higher level, so that you can pull them up, and not be pulled down by man’s devices.
Being in the spirit does not disconnect you with man, becoming ascetic, it connects you to man, on a deeper divine spiritual level. People are most carnal, and do not understand the ways of the spirit. It is foolishness and strange to them. There are very few people who live and abide in the spirit.

Life in the Spirit is living like by the natural law of helium, where the way of carnality cannot escape the natural law of gravity.

So people not living in the spirit, will always pull you down. They do not even realise it, but they do.

The WORD and the Spirit is one. Sword of the Spirit is the Word. Eph 6:17
It is the Spirit who gives life; the flesh profits nothing. The words that I speak to you are spirit, and they are life. (Joh 6:63)
The language of the spirit is the Word of God. Every single word we speak in the Spirit is based and founded on scripture. It is like someone who has memorised all of scripture and had understanding and insight into the whole of scripture. Your spiritual vocabulary is Word-based. They only speak from the Word. (Josh 1:8) The Spirit gives life to the Word. The Word becomes flesh in us by the Spirit.
You cannot be like Jesus without the Spirit. It is the Holy Spirit who resurrects, reveals, and manifests Christ in us. Only the Spirit reveals Jesus in us.
It is simply not in man, to be like Christ, and any attempt is of the spirit of the anti-christ.
The way of the Spirit is holy and sacred. Life in the spirit is holy, consecrated, sanctified, precise, accurate, on the mark – Jesus.
In the spirit is the only way to sin-less. It is He who works it in us; and draw us closer, into a more holy consecrated lifestyle.

Oh God may we walk in the spirit continually. Help us to remain and abide in the spirit. Help us to find our complete habitation in the Holy Spirit.

Work done in the Spirit is worship and glorifies God. Work can be done in the Spirit, for daily labour is not ungodly, secular, or sinful. (Exo 31:3,5; 35:31) Work is part of our creational purpose, subdue, and multiply. (Gen 1:28) When we work by the Spirit it will not be laborious, it will be innovative, precise and intentional.

In the Spirit, you will be able to focus and accomplish. Your work will be a blessing! Your work will be a sermon, an extension of His grace and character in you. You work will reveal God, the same way His creation reveals Him. Your work will be excellent, and spectacular, rich in precise detail, order and creative. Believers being in the spirit has done many new inventions.
Work in the spirit makes this world better because it resonates heaven! (Mat 6:10)
When living in the spirit, our constant focus and attention are on His ability, not ours. His strength, power, fruit, gifts, testimony, and riches. We are dead to our capabilities, efforts, methods, trying, and achievements. Our confidence is in Him. Our default is Christ. We have died to self, our dreams and ambitions. We have died to our mistakes, failures, inabilities and incompetence. Thy life we now live we live in the Son.


Jesus the fulfilment of the OT Jubilee.

Good Friday’s Message in English (Deeper Study)

The Tri-Sabbatical Jubilee of restoration for Mankind and the Earth fulfilled in Christ’s resurrection.

I am so grateful that throughout scripture we always see God having a plan, a better plan for doing things and living, a plumbline and a measure of living by which all of mankind can thrive if we will only listen and obey. We do not have to anxiously run around trying to make our own plans. “as His divine power has given to us all things that pertain to life and godliness.” (2 Pet 1:3).

From all over the world, we hear about the positive effect that global lockdown is having on the ecology. From cleaner air to liberated wildlife, coronavirus lockdowns across the world appear to have had a number of positive effects on the environment.[1]

Seeing the impact that rest has on nature and the environment made me think of the biblical Jubilee. The tri-sabbatical rest: The seventh day, the seventh year, and after seven cycles, the 49th year Jubilee is a divine rhythm instituted by God for the benefit of man and nature. God knows humankind, how work and profit can consume us, how we do not know when to stop and rest. The end result is; work gets a bad name and what is intended to be a blessing becomes a curse. The truth is; however, work is good for us. All mankind should work and earn a living through their skill and contribution to each other. 

God’s intention and the reason why He instituted the Jubilee, was to build and heal a nation who were trapped in inhumane slavery for 400 years. Never again may people who were created in the image of God be treated as slaves.

Since the abolition of slavery, human rights, labour unions, and strict workplace codes of conduct, we do not see this kind of slavery anymore. It has been reduced to secret sweatshops and sex trafficking. Today the biggest form of slavery is how unequal our world has become, in a South Africa, the GINI poverty-wealth index is 63. 100 is a most unequal, 0 is a perfectly equal society. In RSA, 36% of the population lives on R36 per day. But more concerning is our high levels of debt. Fortunately, our country has strict lending criteria and credit rating measures. But with employment in the late thirties’ percentile, the coronavirus could not have come at a worse time.  

People’s greatest fear in SA is not our health, the virus, or death. The greatest question in people’s mind is; ‘how are we going to survive financially?!’ Many people’s income has been affected by the lockdown. However, it is in times like this, where people are willing to take drastic measures, not because they want to, but because they have to. If the virus is making us focus on the essentials, what are the Biblical essentials where God would have us focus on. What is God’s blueprint for getting us out of this mess? How has mankind lost its way? 

According to the Bible, poverty is a systematic problem of the heart. Poverty comes to those who are lazy or greedy. Poverty is man-made.

“Like slavery and apartheid, poverty is not natural. It is man-made, and it can be overcome and eradicated by the action of human beings.”

Nelson Mandela

When a part of the population has opulent wealth, but the other part knows abject poverty, then there is an error in the financial model. Over the last decade, many writers and economists have started speaking out regarding the growing inequality of the economy. For the first time in history, a University book written from Harvard Press became a best seller. Thomas Piketty, an economist and mathematician, revealed how the current profit-driven capitalist economy is no longer sustainable. Roche and Jakub try to heal capitalism with their more Biblical-based proposed economy of mutuality: Their hypothesis is going to become a reality sooner than they could ever have estimated because of the virus. Most sustainable businesses are the ones who integrate their investment in economic, human, social and environmental capital. [2] 

The ultimate test of any religion, ideology or worldview is the benefits it ultimately brings to the poor, the marginalised and oppressed. If we say we are Christians, we have to take poverty seriously.

LandSummit – Thinktank[3]

But long before modern economists came up with some clever solutions, for the great wealth-poverty gap, God had a solution. This solution may seem impossible to implement, yet it reveals the heart of God for mankind. 

Jubilee was the Jewish declaration of war to never duplicate the inhumane system of the Egyptian pharaoh. It describes their battle of social justice for their people to keep them liberated, where each citizen remains the brother of the other, ensuring the future of the common whole. Remember, the poor person I ignore today can become tomorrow’s thief. When I purchase property that is returned after 49 years and I write off debtors after 7 years, I continue to remain in contact with my debtors to ensure they can make good on their promise in the given time. In so doing, society will not fall victim to accumulative debt. (Deut 15:1-5) The Jubilee created a society of givers, where greed-based capitalism created a society of debtors. Our biggest concern at this time is, how are we going to pay our debt? 

Sabbath is a form of emancipation, release, quitting, letting go. I give and liberate my body with which I perform work, to rest. In so doing, I also give the ground and animals who produce for me, a time of rest. I do this in humble faith in God that ultimately He is my provider, not my body, nor the land that I farm. 

For one day in the week, master and servant are equal. The servant does not serve his master, and he does not get served. Both are works of God’s creation created in His image who enjoy His grace with thankfulness. Therefore, Sabbath is a celebratory meal. The poor person saves during the week in order to at least enjoy fresh bread with butter, honey and salt; a king’s meal at Shabbat! The master is no longer in control of his servant’s body. During Jubilee, the master also surrenders his property. The principle of reviving the soil is to handle the ground in the same way as we would the human body; the crust of the earth is like the skin of the body, that must not be disturbed. Today, fresh produce has lost its nutritional value—I wonder if we could rest the soil for a year if the earth will not repair and restore the flavour and nutritional value of the fruit? Dr James Blignaut heads up the “restory” initiative to curb further land-people-degradation. [3] His restorative land movement publicise no-tillage, mulching, composting and rotation farming best practise.[4] 

The biggest consequence of modern western capitalism is, its total disrespect for anything sacred. In modern capitalism nothing is considered holy, sacred, or spiritual. Pharaoh did not want to release the people to go and worship for three days. (Ex. 5:1-2). Pharaoh typifies the inhumane industrialist who needs to make profit at all costs. The pharaoh constructed bigger storehouses, to profit the gains when harvests are poor, and prices fluctuate. He turned Joseph’s divine storage solution during the 7th year drought into a system to gain people’s land who cannot pay and eventually making them his slaves. Owning land is dignity; it is God’s provision for every man to remain free. This is why the word Adam, and Adama stems from the same root word – earth. The pharaoh’s greed is how the wealthy Jewish families, who started off as recipients through Joseph of the best land (Gen 47:5) became landless slaves. Joseph instituted that one 5th of the produce be given to Pharoah (Gen 47:20-25), but eventually the pharaoh who did not know Joseph wanted it all. (Exo 1:8-11) 

When God delivered His people, He wanted them to not think of themselves as slaves anymore. Through the Jubilee, each person become a type of Moses deliverer and kingly father that emancipates his people from slavery. One day a week, and each seventh-year people are freed from pyramid type hierarchies of positional imperialism and domination. Everybody gets delivered from systemic Egypt, the place of slavery. In the following verses, you can clearly see, God’s heart towards slaves. 

And if one of your brethren who dwells by you becomes poor, and sells himself to you, you shall not compel him to serve as a slave. (Lev. 25:39)

For they are My servants, whom I brought out of the land of Egypt; they shall not be sold as slaves. You shall not rule over him with rigor, but you shall fear your God. (Lev. 25:42-43).

And you may take them as an inheritance for your children after you, to inherit them as a possession; they shall be your permanent slaves. But regarding your brethren, the children of Israel, you shall not rule over one another with rigor. (Lev 25:46)

He shall be with him as a yearly hired servant, and he shall not rule with rigor over him in your sight. (Lev. 25:53)

For years there has been criticism of the two monotheistic religions Jews and Christians, that we have ruled the earth and animals, at the expense of the earth and the ecology. Obviously, with the Jubilee, both the ground and the human being comes to rest. Both are important before God, and a provision for the other.

“You shall not pervert the judgment of your poor in his dispute. 7 Keep yourself far from a false matter; do not kill the innocent and righteous. For I will not justify the wicked. 8 And you shall take no bribe, for a bribe blinds the discerning and perverts the words of the righteous. 9 “Also you shall not oppress a stranger, for you know the heart of a stranger, because you were strangers in the land of Egypt. 10 “Six years you shall sow your land and gather in its produce, 11 but the seventh year you shall let it rest and lie fallow, that the poor of your people may eat; and what they leave, the beasts of the field may eat. In like manner you shall do with your vineyard and your olive grove. 12 Six days you shall do your work, and on the seventh day you shall rest, that your ox and your donkey may rest, and the son of your female servant and the stranger may be refreshed. Exodus 23:6–12.

“Speak to the children of Israel and say to them: ‘When you come into the land which I give you, then the land shall keep a sabbath to the Lord. 3 Six years you shall sow your field, and six years you shall prune your vineyard, and gather its fruit; 4 but in the seventh year there shall be a sabbath of solemn rest for the land, a sabbath to the Lord. You shall neither sow your field nor prune your vineyard. 5 What grows of its own accord of your harvest you shall not reap, nor gather the grapes of your untended vine, for it is a year of rest for the land. 6 And the sabbath produce of the land shall be food for you: for you, your male and female servants, your hired man, and the stranger who dwells with you.” (Leviticus 25:2–6

He shall wave the sheaf before the Lord, to be accepted on your behalf; on the day after the Sabbath the priest shall wave it. (Leviticus 23:11

The Sabbath rest literally means giving up control, releasing your grip, giving up your control. 

The rhythm of rest is the rhythm of giving. We work hard and create tension; the tension then gets released like breathing through the tri-sabbatical Jubilee. God’s system is natural and mutually beneficial. 

The highlight of the Jubilee is after 49 years, the ownership of the land is restored to the original owner (Lev 25: 23-28, 54). This giveaway prevents owners from becoming magnates and super moguls who gain more than they need. Through this act, we are all reminded that everyone is stewards of God’s land. 

In Lev. 26:35 ground that did not rest due to disobedience will rest indeed in the time of punishment. 2 Chron. 36:21 explicitly connect Jeremiah’s figure of 70 to Lev. 26:34.35. “Those who survived the sword, God exiled to Babylon … in fulfilment of the word of Adonai spoken by Jeremiah’ until the land has repaid its Sabbaths, as long as it lay desolate it kept its Sabbath until seventy years were complete.” Then, in the Book of Daniel the 70 years became “seventy ‘weeks'” = 70 x 7 = 490 years. Only with the passage of that period would the sin that caused the exile to be fully expiated (Daniel 9:24). [5]

What is the connection between Jubilee and Good Friday, Easter and Jesus?

Jesus is Lord of the Sabbath. He is our tri-sabbatical rest. 

“At that time Jesus went through the grainfields on the Sabbath. And His disciples were hungry, and began to pluck heads of grain and to eat. 2 And when the Pharisees saw it, they said to Him, “Look, Your disciples are doing what is not lawful to do on the Sabbath!” 3 But He said to them, “Have you not read what David did when he was hungry, he and those who were with him: 4 how he entered the house of God and ate the showbread which was not lawful for him to eat, nor for those who were with him, but only for the priests? 5 Or have you not read in the law that on the Sabbath the priests in the temple profane the Sabbath, and are blameless? 6 Yet I say to you that in this place there is One greater than the temple. 7 But if you had known what this means, ‘I desire mercy and not sacrifice,’ you would not have condemned the guiltless. 8 For the Son of Man is Lord [b]even of the Sabbath.” – Matthew 12:1-8

Christ Jesus’ death on the cross, His guidance, His sacrifice of obedience was the eternal, and greatest “reset” of all time! In Christ, everything and everyone in harmony with God and each other is reconciled. 

For as in Adam all die, even so in Christ all shall be made alive. (I Cor. 15:22)

Now all things are of God, who has reconciled us to Himself through Jesus Christ, and has given us the ministry of reconciliation. (2 Cor. 5:18)

When Jesus stood up in his home-town and declared these words, He announced the rest, reset, restoration, liberty, healing that will manifest through believing in Him.  

“The Spirit of the Lord is upon Me, because He has anointed Me to preach the gospel to the poor; He has sent Me to heal the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives and recovery of sight to the blind, To set at liberty those who are oppressed; To proclaim the acceptable year of the Lord.” (Luke 4:18-29) On the great day of Pentecost, when the new covenant was sanctioned, a Spiritual Jubilee took place. Now all who believed were together, and had all things in common, and sold their possessions and goods, and divided them among all, as anyone had need. (Acts 2:44) It is our testimony that when people truly turn to God and become full of the Holy Spirit, they relinquish ownership of their own bodies and possessions.  

The Advantages of Christ-centred Jubilee

§ Jubilee is a form of “reset” for your body, the soil, and society. Like a computer or mobile phone that “hangs” needs a hard reset at times. All of humanity needs to return to Jesus’ value system and guidelines, the measure of the best life to live. Being born again, and receiving His righteousness is supernatural “reset” of our being. (2 Cor 5:17) 

§ In the Jubilee, both the working class and the master are equated, to give, and to place themselves under God’s rule. Jesus also gave His body to die on the cross to remove the middle wall of separation between slave and owner, and between race-superiority. (Eph 2:14-18) 

§ Everyone should work, and everyone should rest. In the current Western capitalist model, people want to make enough money, have so-called passive income and stop working. Retirement is not a biblical concept.  He who is loose and slack in his work is brother to him who is a destroyer and he who does not use his endeavors to heal himself is brother to him who commits suicide.  (Proverbs 18:9 AMP) Let him who stole steal no longer, but rather let him labor, working with his hands what is good, that he may have something to give him who has need. (Eph 4:28) 

A consumer-driven society becomes a creative, working, goodwill, benevolent driven society. Through the death and resurrection of Jesus Christ, God created a new social eco-system, called His body, bride and church where we take care of another. (Col 2:19; 3:15; Eph 1:22; 4:4; 5:30; Rom 12:5) 

§ Both the soil and the human body can produce more optimally if we follow strict rest measures. We can only work harder, if we also maintain good rest! True rest is found in the rest of faith. (Rom 15:13)

§ The gap between rich and poor is drastically reduced, as we all take our responsibility of fraternity to one another seriously, to say, “I want to be my brother’s keeper.” The biggest systemic challenge of poverty is disconnection, exclusion, stigmatisation, distance in relationships. (1 John 3:17) 

A government as a Welfare State is replaced by a social system of decentralised localised interdependence, co-accountability which morph-develop from the ground up. These Jubilee changes will not be implemented from the top-down by the State. It will be implemented at ground-zero, the most local level, where authentic existing Farther-type leaders are gathering a Christ-centred value-based, new order of Social Covenant and mutual trust.[6] 

Our Agricultural Think Tank predicts that we will see Post-Covid19 a new form of financial collateral emerging: Currently, banks are only financing land value, and tradable shares. In the future, we will need to set up Development Banks, in order to see production as a collateral. Community banks, and community lending such as Stokvel will become mainstream. Communities will move closer with “social compacts” and “collaboratives”. We will see a new emphasis on localisation.[7] 

What is the Heart of Jubilee? GIVE, GIVE, GIVE!

God gave His only begotten son (John 3:16).

As we give, we become free from fear! 

As we open our hands, God is busy resetting us towards His purpose! 

As we receive Christ individually and collectively, we will see a new social order, and subsequent new economy develops God’s way.  

The biblical way to break through the uncertainty is to give up the fear of the future. Tobias and Dr Ruben Richards are currently leading an initiative whereby each Citrus producer in the OlifantsRiverValley will give a 10th of their local market earmarked oranges for the Western Cape Government to be part of the distribution of 50,000 food parcels a day for the winter season.

Beginning Tuesday, Wena Botha will be training the poor in Work4aLiving; to the community-led provision to 28 homeless people with a roof over their heads, daily meals. As a church, we are monitoring our people in the congregation’s situation, providing help through our apostolic fund so that everyone has food eat and is cared for.

In the weeks to come, we will give, even more, help and support, work for reconciliation, make peace, build bridges, the complete healing of the whole person. Because the Great Jubilee is abiding within us! 

  [1] Piketty, T. and Goldhammer, A., n.d. Capital In The Twenty-First Century.

 Roche, B. and Jakub, J., n.d. Completing Capitalism

[2] Piketty, T. and Goldhammer, A., n.d. Capital In The Twenty-First Century.

 Roche, B. and Jakub, J., n.d. Completing Capitalism



[5] The Triple Shabbat and its Implications for Poverty, Accumulation of Wealth, and Human Freedom. Noam Zion, Hartman Institute, – excerpted from: Jewish Giving in Comparative Perspectives: History and Story, Law and Theology, Anthropology and Psychology. Book One: From Each According to One’s Ability: Duties to Poor People from the Bible to the Welfare State and Tikkun Olam. 


[7] Tim du Plessis